........သည္ဆိုဘ္ေရာက္လာ မ်ားသတၱာခ်မ္းသာကိုစိတ္ျမဲပါေစ၊ ဥပါဒ္ရန္ေဘးကင္းစင္ေ၀းျငိမ္းေအးၾကပါေစ.........

Jan 30, 2014

သု၀႑ဘူမိျမိဳ့ေဟာင္းတည္ေနရာ


သုဝ႑ဘူမိျမိဳ ့ေဟာင္း တည္ေနရာ…………………………………………..???

ကေလးဘဝကတည္းက  ၾကားဖူးသည္။  သုဝ႑ဘူမိ  သထံုဟုလည္း  သိထားသည္ ။  အေနာ္ရထာမင္းသည္  သုဝ႑ဘူမိ  သထံုမွ  ပိ႗ကတ္ေတာ္မ်ားကို  ဆင္အစီး ( ၃၀ ) ဆယ္ျဖင့္  ပင့္ေဆာင္ေၾကာင္း ၊  ပုဂံေဒသတြင္  သုဝ႑ဘူမိ  သထံုမွ  ၾကြေရာက္ေတာ္မူလာေသာ  ရွင္အရဟံ  ေက်းဇူးေၾကာင့္  ဗုဒြ့သာသနာ  ျပန္ပြားေအာင္  ေဆာင္ရြက္ေတာ္မူႏိုင္ခဲေၾကာင္း  သင္ၾကားခဲ့ဖူးသည္ ။  

၁၂  ရာစုအစပိုင္းတြင္  ထိုင္ႏိုင္ငံက  ၎တို ့၏  ႏိုင္ငံတကာ  ေလဆိပ္ၾကီးကို  သုဝ႑ဘူုမိဟု  ကမြည္းေမာ္ကြန္း  ထိုးလိုက္ေသာအခါ  သုဝ႑ဘူုမိဆိုသည္မွာ  ထိုင္းႏိုင္ငံေလလားဟု  ထင္ေယာင္  ထင္မွားျဖစ္သြားပါသည္ ။  ၂၀၁၂ ခုႏွစ္  စက္တင္ဘာလကုန္ပိုင္း   တစ္ရက္တြင္  စာတမ္းဖတ္ပြဲျပဳလုပ္ခဲ့ၾကသည္ ။  စာတမ္းရွင္မ်ားက  “ သုဝ႑ဘူမိဆိုသည္မွာ  သထံုေဒသဆိုသည္ကို  စာေပအေထာက္အထား  ကြင္းဆင္းေလ့လာ  သုေတသနျပဳေတြ ့ရွိမွဳအေထာက္  အထားမ်ားျဖင့္  တစ္ညီတစ္ညြတ္တည္း  အတည္ျပဳ “ ခဲ့ၾကသည္ ။  ထိုင္း  -  အင္ဒုိနီးရွား - မေလးရွား - ကေမြ့ာဒီးယား  ႏိုင္ငံဟု   သုဝ႑ဘူမိဆိုေသာအဆိုကို -ု  စာေရဆရာ  အခ်ဳိ ့ေရးသာၾကသည္မွာ  ( လံုးဝမျဖင့္ႏိုင္ပါ )  လက္မခံႏိုင္ပါ ။   မြန္လူမ်ဳိးတို ့သည္   ခရစ္ႏွစ္အစဦးပိုင္းကာလမွစ၍  စစ္ေတာင္းျမစ္ႏွင့္  သံလြင္ျမစ္  ႏွစ္သြယ္စပ္ၾကားေဒသတြင္  ရာမညေးသဟု   ေခၚေသာ ( မြန္မင္း ) ျပည္ေထာင္တစ္ခုကို   တည္ေထာင္လ်က္  အတည္တက်ေနထိုင္လာခဲ့ၾကပါသည္ ။  ၎မြန္ျပည္ေထာင္၏  ဗဟုိခ်က္မသည္  သုဓမြ့ဝတီေခၚ  သထံုျပည္ပင္ျဖစ္၏  သုဝ႑ဘူမိ  သို ့မဟုတ္  “ ေရႊေျမ “ ဟူ၍လည္းေခၚၾက၏   သုဝ႑ဘူမိဆိုသည္မွာလည္း  ဘဂၤလားပင္လယ္ေကြ ့  ပတ္ဝန္းက်င္ေဒသကိုလည္းေကာင္း ၊ အေရွ  ့  ေတာင္အာရွကုန္းတြင္းပိုင္း  တစ္ခုလံုးကိုေသာ္လည္းေကာင္း    ရည္ညြန္းေျပာဆိုမွဳမ်ားရွိပါသည္ ။  အစဥ္အလာဆိုစကားအရ ဗုဒြ့ဘုရားရွင္လက္ထက္မွစ၍  သီဟရာဇာမင္းသည္  သုဝ႑ဘူမိျမိဳ ့ေတာ္ကို  တည္ေထာင္ခဲ့သည္ဟုဆို၏  သီဟုိဠ္ရာဇဝင္  တစ္ေစာင္ျဖစ္ေသာ  “ မဟာဝံသ “ က်မ္း၌  ခရစ္ႏွစ္အၾကိဳ  ၃  ရာစုအတြင္း  အရွင္ေသာဏႏွင့္   အရွင္ဥတၱရမေထရ္ၾကီးတို ့  ၾကီးမွဳဳးေသာ  ဗုဒြ့သာသနာျပဳအဖြဲ ့သည္  သုဝ႑ဘူမိသုိ ့  ဆိုက္ေရာက္လာခဲ့ျပီး  သာသနာျပဳေတာ္မူေၾကာင္းေဖာ္ျပပါရွိ၏  ရာဇာဓိပတိ ( ဓမၼေစတီ )  မင္းၾကီး၏  ကာလ်ာဏီသိမ္ေက်ာက္စာတြင္  အရွင္ေသာဏႏွင့္   ဥတၱရမေထရ္တို ့  ဆိုက္ေရာက္လာခဲ့ေသာ  သုဝ႑ဘူမိျမိဳ ့ေဟာင္းေနရာကို “ ေဃာဠမတၱိက “ ေခၚ  ယခု  သထံုျဖင့္ပါသည္ ။ယခုဘီးလင္းျမိဳ ့နယ္  ေကလာသေတာင္ေျခရင္း ၊  သထံုမွမိုင္ ( ၃၀ )  ခန္ ့အကြာရွိ  အယက္သမရြာ၌ရွိေၾကာင္း  ေဖာ္ျပသည္ ။  မွန္နန္းမဟာရာဇဝင္ေတာ္ၾကီးတြင္  သထံုျမိဳ  ့မွ  အရွင္မဟာဗုဒြ့ေဃာသမေထရ္ၾကီးသည္  ေအဒီ  ၄၀၀ ခန္ ့၌  သီဟုိဠ္ ( သီရိလကၤာ ) သုိ ့ၾကြသြားေတာ္မူျပီး  ဗုဓြ့ပိ႗ကတ္က်မ္းစာမ်ားကို  မြန္ဘာသာအကၡရာျဖင့္  ေရးကူး၍  သထံုသုိ ့  ပင့္ေဆာင္ေတာ္မူခဲ့ေၾကာင္း  ေဖာ္ျပပါရွိသည္ ။  ၎မေထရ္ၾကီးႏွင့္ပတ္သက္ေသာ  သမိုင္းအေထာက္အထားမ်ားအေပၚ  ခရစ္ႏွစ္  ၅  ရာစု၌  ေထရ ဝႅါဗုဒြ့ဘာသာထြန္းကားေနခဲ့ေၾကာင္း  ေရွ  ့ေဟာင္းသုေတသနအေထာက္အထားမ်ားက  သက္ေသခံလ်က္ရွိပါသည္ ။  မွန္နန္းမဟာရာဇဝင္ေတာ္ၾကီးက  ဆက္လက္၍  ပုဂံျပည္မွ  အေနာ္ရထားမင္းၾကီး ( ၁၀၄၄ -  ၁၀၇၇ ) သည္  သထံုကို  စစ္ခ်ီတက္တိုက္ခိုက္ျပီး  သထံုဘုရင္ ( မႏုဟာမင္းကို ) ေအာင္ျမင္ေသာအခါ  မင္းႏွင့္တကြ  ပိ႗ကတ္ေတာ္  အစံုသံုးဆယ္ကို  ပုဂံျပည္သုိ ့ယူေဆာင္သြားေၾကာင္း  ထိုစဥ္အခါမွစ၍  သထံုျပည္သည္  ပုဂံႏိုင္ငံ၏  လက္ေအာက္သုိ ့  ေအစီ ၁၃  ရၾစုႏွစ္အထိ  က်ေရာက္သြားခဲ့ေၾကာင္း  ေဖာ္ျပပါသည္။   မြန္ျမိဳ  ့ေဟာင္း  အၾကြင္းအက်န္တို ့သည္  မုတၱမပင္လယ္ေကြ ့ပတ္ဝန္းက်င္ေဒသရွိ -  က်ဳိကၠသာ -  တိုကၠလား - ဇုတ္သုတ္ -  သထံု - စမြါနဂို ( ေမွာ္ဘီ ) ၊  ျမိဳ ့ေဟာင္းၾကီးမ်ားႏွင့္  ေကာ့ထင္း -  စစ္ေတာင္း - လိပ္ခံုး -  ကကတစ္ - မုသင္း -ဇြဲဂလာ - မရမ္းကုန္း - ကတိုက္ၾကီး  - ကတိုက္ကေလး - ဆင္ျဖဳဳကြ်န္းအစရွိေသာ   ျမိဳ ့ေဟာင္းကုန္းငယ္မ်ားကို  ေဖာ္ထုတ္ေပးခဲ့ပါသည္ ။  သုဝ႑ဘူမိျမိဳ  ့ေဟာင္းသည္  ( ေျမာက္လတၱီတြဒ္  ၁၇ ဒီဂရီ  ၂၁ မိနစ္ႏွင့္  အေရွ  ့ေလာင္ဂ်ီတြဒ္  ၉၆  ဒီဂရီ  ၅၁  မီနစ္ ) သည္  ။  ယခု  မုပြလင္ႏွင့္  က်ဳိက္ထိုအထိ  ရွည္လ်ားေသားျမိဳ ့ဟာင္းၾကီး  တစ္ျမိဳ ့ျဖင့္ပါသည္ ။  ျမိဳ ့ေဟာင္း၏  အျပင္ျမိဳ ့ရိုးသည္  ပံု႑ာန္အတိအက်မဆိုႏိုင္ေသာ  အလ်ားရွည္ဝန္းဝုိင္းသည့္အသြင္ရွိသည္ ။   အရြယ္အစားမွာ  အလ်ား  အေရွ  ့အေနာက္  ရွည္လ်ားေသာ  ျမိဳ ့ေဟာင္းၾကီးျဖင့္ခဲ့သည္ ။  အေရွ  ့ဘက္ပိုင္းမွာ  က်ယ္ျပန္၍အေနာက္ဘက္သုိ ့  က်ဥ္းေျမာင္းသြားျပီး  ပင္လယ္ေကြ ့ကမ္းရိုးအစပ္သုိ ့ေရာက္သည္ ။  အတြင္းထပ္ျမိဳ ့ရုိးမ်ားသည္ ( ၇ ) ထပ္ခန္ ့ရွိ၏  ၎ျမိဳ ့ေဟာင္းမ်ားသည္  ဘုရားေစတီအဆူဆူ  ဝုိင္းလ်က္ရွိသည္ ။  သုဝ႑ဘူမိျမိဳ ့ေဟာင္းသည္  ခရစ္ ၈  -ရာစုထက္  ေနာက္မက်ႏိုင္ေၾကာင္း  ခန္ ့မွန္းမိပါသည္ ။ ဇုတ္သုတ္ျမိဳ ့ေဟာင္းနေဘးတြင္  က်ဳိကၠသာျမိဳ ့ေဟာင္းလည္းတည္ရွိပါသည္ ။  မိုင္ ( ၂၀ ) ခန္ ့အကြာ၌ ရွိ၏   ေကလသေတာင္ႏွင့္ဆိုလွ်င္  ၎၏ေတာင္ဘက္မလွမ္းမကြာ၌တည္ရွိ၏  ျမိဳ  ့ေဟာင္းအတြင္း  ဗဟုိကုန္းေပၚတြင္  ေရွ  ့ေဟာင္းဂဝံအုတ္ခ်ပ္ဘိနပ္ေတာ္ေပၚ၌  ရွစ္ေျမာင္ပနက္ျဖင့္  က်ဳိက္ထီးေဆာင္း  ( က်ဳိက္ထီးေစာင္း )ေခၚ  ေစတီတစ္ဆူရွိသည္ ။  ထိုေစတီ၏အေနာက္ေျမာက္ဘက္တြင္   ဆင္တပ္  ျမင္းတပ္  ( ဆင္ထပ္  ျမင္းထပ္ )  ဟုေခၚေသာ  ဂဝံေက်ာက္ျပာေပၚတြင္  ထုျပီးျမိဳ ့တံတိုင္းႏွင့္ကပ္လ်က္စီထားသည္ ။  လက္ရွိတံတိုင္အျမင့္မွာ  ၈ -ေပရွိပါသည္ ။  မူလက  တစ္မိုင္ခန္ ့ရွည္လ်ားမည္ဟုဆိုၾကေသာ္လည္း  ယခုအခါ  ၄၆၀ -ေပခန္ ့သာက်န္ေတာ့၏ ။   ( ေဃာဠမတၱိက )  သည္  ေကလာသေတာင္ ( ဘီးလင္း )၏အေနာက္  ေျမာက္ဆင္ေျခေလ်ာ  ေပၚတြင္  ယခုလက္ရွိ  အယက္သမရြာ၌ရွိ၏ ။  

ေရွ ့ေဟာင္းသထံုျမိဳ ့ကြက္အတြင္း၌   အျပည့္အဝတည္လ်က္ေနရာယူထားျပီျဖင့္၍  ျမိဳ ့ေဟာင္းအတြင္းရွိ  ေရွ  ့ေဟာင္း  ေနရာမ်ားပ်က္စီး  ၊  ေပ်ာက္ဆံုးျခင္းအေျခ  အေနသုိ ့  ဆိုက္ေရာက္သြားကာ   မျမင္ႏိုင္ေတာ့ေပ  ။  သုိ ့ရာတြင္  သထံုျမိဳ ့ေဟာင္း၏   ပဓာနက်ေသာ  ေရွ  ့ေဟာင္းအေထာက္အထားမ်ားအျဖစ္ ( ေရႊစာရံေစတီ )ၾကီးကို  နန္းေတာ္ကုန္းေဟာင္းႏွင့္   ေတာင္ဘက္ျမိဳ ့တံတိုင္းတို ့အၾကား၌   ေတြ ့ႏိုင္ပါေသသည္ ။  ေရႊစာရံေစတီပရဝုဏ္အတြင္း၌    သိၾကားဘုရားေခၚ  ျမသိန္းတန္   ေစတီ ၊  ပိ႗ကတ္တိုက္ေစတီမ်ားတည္ရွိသည္ ။  သိၾကားဘုရားတြင္  ေျမမီးဖုတ္ဇာတ္ၾကီးဆယ္ဘြဲ ့  သရုပ္ေဖာ္ရုပ္ၾကြမ်ား   ကပ္စီထားလ်က္ရွိပါသည္ ။  ဘုရားေတာင္ဘက္  ကလ်ာဏီသိမ္ေဟာင္းမွ  သဲေက်ာက္ဆစ္နိမိတ္တိုင္မ်ားမွညလည္း   ၎ဇာတ္ၾကီးဆယ္ဘြဲ ့သရုပ္ေဖာ္ပံုမ်ား  ထုဆစ္ထားသည္ကို   ေတြ ့ႏိုင္ပါသည္ ။  ထိုဇာတ္ေတာ္ပံုမ်ားမွာ  ေဝသႏၱရာဇာတ္ ၊ ဝိဓုရဇာတ္ ၊ မဟာဥမဂၤ ( မေဟာသဓာ ) ဇာတ္ ၊ ဘူရိဒတ္ဇာတ္ ၊ ေတမိယဇာတ္ ၊  စေသာဇာတ္ေတာ္မ်ားကို    သရုပ္ေဖာ္ထား၍  အရွင္ဗုဒြ့ေဃာသ   သမိုင္းေၾကာင္း   ႏွင့္ဆက္စပ္မွဳရွိေၾကာင္း  သိႏိုင္ပါသည္ ။   ပုဂံျမိဳ ့ေဟာင္းတြင္ေတြ ့ရေသာ  ဖက္လိပ္ဘုရားႏွစ္ဆူ ၊  ဓမၼရာဇိက ၊  မဂၤလာေစတီ ၊ အစရွိေသာ  ဘုရားမ်ားတြင္  တန္ဆာဆင္ထားေသာ  ဇာတ္ေတာ္စဥ္ ့ကြင္းမ်ားႏွင့္လည္း   ဆက္စပ္မွဳရွိေနပါသည္ ။  သထံုမွဇာတ္ေတာ္ရုပ္ၾကြပံုမ်ား၏    သက္တမ္းကို ၎တို ့ထုလုပ္မူ   ဟန္ပန္အေနအထားအရ  ခရစ္  ၉  ရာစုမွ  ၁၁  -ရာစုႏွစ္မ်ားအတြင္း  အနုပညာလက္ရာျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း     ခန္ ့မွန္းၾကပါသည္ ။   ၎တို ့ႏွင့္အတူ   ေက်ာက္ဆစ္ဗုဒြ့ရုပ္ပြားေတာ္မ်ား     ေျမမီးဖုတ္ဗုဒြ့ရုပ္ပြားေတာ္မ်ားကိုလည္း  ဖူေျမာ္ႏိုင္ပါသည္ ။  

သထံုသည္  တစ္ခ်ိန္က  ပင္လယ္ဆိပ္ကမ္းျမိဳ ့ၾကီး  တစ္ျမိဳ ့ျဖစ္ေၾကာင္းပါေၾကာင္း   အေထာက္အထားမ်ားစြာရွိပါသည္ ။  သထံုကို   ေသာ္လည္းေကာင္း  သထံုႏွင့္ဆက္စပ္ေနလ်က္ရွိေသာ  ျမိဳ  ့ေဟာင္းငယ္မ်ားကိုလည္းေကာင္း   စနစ္တက်တူးေဖာ္  သုေတသနျပဳျခင္းကို   မေဆာင္ရြက္ႏိုင္ေသေပ ။   ထို ့ေၾကာင့္  သုေတသနပညာရွင္တို ့သည္  သထံုႏွင့္  ၎အနီးပတ္ဝန္းက်င္  တို ့၌  သိသာထင္ရွားေသာ  ေရွ  ့ေဟာင္း  အေဆာက္အအံုမ်ားတည္ရွိေၾကာင္း  အေထာက္အထားမ်ား  မေတြ ့ရဟု   အဆိုျပဳ  ေကာက္ခ်က္ဆြဲခဲ့ၾကသည္ ။   သုိ ့ရာတြင္   ေကာင္းကင္ဓါတ္ပံုအေထာက္အထားကို  အသံုးျပဳ၍  သထံုျမိဳ ့ေဟာင္းၾကီးႏွင့္တကြ  ၎အနီးပတ္ဝန္းက်င္တြင္  ေရွ  ့ေဟာင္းေနရာမ်ားတည္ရွိေၾကာင္း    သက္ေသထူးျပဳျပသႏိုင္ခဲ့၏ ။  သထံုခရိုင္အတြင္း   ေရွ  ့ေဟာင္းယဥ္ေက်းမူအေထာက္အထားမ်ား   အနံွ ့အျပားတည္ရွိေၾကာင္း    ေဖာ္ခမ္းမားမွအစ   မ်က္ေမွာက္ေခတ္သမိုင္းႏွင့္   ေရွ  ့ေဟာင္းသုေတသနပညာရွင္မ်ားအထိ  ကြင္းဆင္းေလ့လာေတြ ့ရွိရေသာ  အခ်က္  အလက္မ်ား    ေကာင္းကင္ဓါတ္ပံုေလ့လာဖတ္၇ူျခင္းနည္းပညာ ( Ramote  Sensing ) အရ  ေဖာ္ထုတ္ထားေသာ  ျမိဳ  ့ေဟာင္းရာတည္ပံု ၊  ေရွ  ့လူတို ့ဖန္တီခဲ့ခဲ့ေသာ  ေျမျပင္အေနအထား  ( Man _  made  Land  Seape ) - ေရးေပးေဝမူစနစ္  ( Water  Mamagement  System ) မ်ားအရ  သုဝ႑ဘူမိျမိဳ  ့ေဟာင္းဟူသည္   ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းရွိေၾကာင္း   စာရူသူမ်ား  ကိုယ္တိုင္   ဆံုးျဖတ္ႏိုင္လိပ္မည္ဟု   ကြ်န္ေတာ္  ယံုၾကည္ေမွ်ာ္လင့္ပါသည္ ။   ေရႊအဆင္းဝင္းေသာ  ( သုဝ႑ဘူမိ ) ေခၚ  အမ်ဳိးသားယဥ္ေက်းမွဳအေမြအႏွစ္မ်ားကို   ျမတ္ႏိုးစြာ   ကာကြယ္ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ရန္သည္    ေရႊႏိုင္ငံသားအားလံုး၏   မဟာတာဝန္ၾကီးပင္   ျဖစ္ပါသည္ ……………. လို ့


ကြ်န္ေတာ္တို ့  ေတြ   စည္းလံုးၾကဖို ့
အခ်ိန္ၾကပါျပီလို ့     Hlwan   Naung    ............. M T  M
သုဝ႑ဘူမိျမိဳ ့ေဟာင္း တည္ေနရာ
  ကေလးဘဝကတည္းက ၾကားဖူးသည္။ သုဝ႑ဘူမိ သထံုဟုလည္း သိထားသည္ ။ အေနာ္ရထာမင္းသည္ သုဝ႑ဘူမိ သထံုမွ ပိ႗ကတ္ေတာ္မ်ားကို ဆင္အစီး ( ၃၀ ) ဆယ္ျဖင့္ ပင့္ေဆာင္ေၾကာင္း ၊ ပုဂံေဒသတြင္ သုဝ႑ဘူမိ သထံုမွ ၾကြေရာက္ေတာ္မူလာေသာ ရွင္အရဟံ ေက်းဇူးေၾကာင့္
ဗုဒြ့သာသနာ ျပန္ပြားေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေတာ္မူႏိုင္ခဲေၾကာင္း သင္ၾကားခဲ့ဖူးသည္ ။ ၁၂ ရာစုအစပိုင္းတြင္ ထိုင္ႏိုင္ငံက ၎တို ့၏ ႏိုင္ငံတကာ ေလဆိပ္ၾကီးကို သုဝ႑ဘူုမိဟု ကမြည္းေမာ္ကြန္း ထိုးလိုက္ေသာအခါ သုဝ႑ဘူုမိဆိုသည္မွာ ထိုင္းႏိုင္ငံေလလားဟု ထင္ေယာင္ ထင္မွားျဖစ္သြားပါသည္ ။ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလကုန္ပိုင္း တစ္ရက္တြင္ စာတမ္းဖတ္ပြဲျပဳလုပ္ခဲ့ၾကသည္ ။ စာတမ္းရွင္မ်ားက “ သုဝ႑ဘူမိဆိုသည္မွာ သထံုေဒသဆိုသည္ကို စာေပအေထာက္အထား ကြင္းဆင္းေလ့လာ သုေတသနျပဳေတြ ့ရွိမွဳအေထာက္ အထားမ်ားျဖင့္ တစ္ညီတစ္ညြတ္တည္း အတည္ျပဳ “ ခဲ့ၾကသည္ ။ ထိုင္း - အင္ဒုိနီးရွား - မေလးရွား - ကေမြ့ာဒီးယား ႏိုင္ငံဟု သုဝ႑ဘူမိဆိုေသာအဆိုကို -ု စာေရဆရာ အခ်ဳိ ့ေရးသာၾကသည္မွာ ( လံုးဝမျဖင့္ႏိုင္ပါ ) လက္မခံႏိုင္ပါ ။ မြန္လူမ်ဳိးတို ့သည္ ခရစ္ႏွစ္အစဦးပိုင္းကာလမွစ၍ စစ္ေတာင္းျမစ္ႏွင့္ သံလြင္ျမစ္ ႏွစ္သြယ္စပ္ၾကားေဒသတြင္ ရာမညေးသဟု ေခၚေသာ ( မြန္မင္း ) ျပည္ေထာင္တစ္ခုကို တည္ေထာင္လ်က္ အတည္တက်ေနထိုင္လာခဲ့ၾကပါသည္ ။ ၎မြန္ျပည္ေထာင္၏ ဗဟုိခ်က္မသည္ သုဓမြ့ဝတီေခၚ သထံုျပည္ပင္ျဖစ္၏ သုဝ႑ဘူမိ သို ့မဟုတ္ “ ေရႊေျမ “ ဟူ၍လည္းေခၚၾက၏ သုဝ႑ဘူမိဆိုသည္မွာလည္း ဘဂၤလားပင္လယ္ေကြ ့ ပတ္ဝန္းက်င္ေဒသကိုလည္းေကာင္း ၊ အေရွ ့ ေတာင္အာရွကုန္းတြင္းပိုင္း တစ္ခုလံုးကိုေသာ္လည္းေကာင္း ရည္ညြန္းေျပာဆိုမွဳမ်ားရွိပါသည္ ။ အစဥ္အလာဆိုစကားအရ ဗုဒြ့ဘုရားရွင္လက္ထက္မွစ၍ သီဟရာဇာမင္းသည္ သုဝ႑ဘူမိျမိဳ ့ေတာ္ကို တည္ေထာင္ခဲ့သည္ဟုဆို၏ သီဟုိဠ္ရာဇဝင္ တစ္ေစာင္ျဖစ္ေသာ “ မဟာဝံသ “ က်မ္း၌ ခရစ္ႏွစ္အၾကိဳ ၃ ရာစုအတြင္း အရွင္ေသာဏႏွင့္ အရွင္ဥတၱရမေထရ္ၾကီးတို ့ ၾကီးမွဳဳးေသာ ဗုဒြ့သာသနာျပဳအဖြဲ ့သည္ သုဝ႑ဘူမိသုိ ့ ဆိုက္ေရာက္လာခဲ့ျပီး သာသနာျပဳေတာ္မူေၾကာင္းေဖာ္ျပပါရွိ၏ ရာဇာဓိပတိ ( ဓမၼေစတီ ) မင္းၾကီး၏ ကာလ်ာဏီသိမ္ေက်ာက္စာတြင္ အရွင္ေသာဏႏွင့္ ဥတၱရမေထရ္တို ့ ဆိုက္ေရာက္လာခဲ့ေသာ သုဝ႑ဘူမိျမိဳ ့ေဟာင္းေနရာကို “ ေဃာဠမတၱိက “ ေခၚ ယခု သထံုျဖင့္ပါသည္ ။ယခုဘီးလင္းျမိဳ ့နယ္ ေကလာသေတာင္ေျခရင္း ၊ သထံုမွမိုင္ ( ၃၀ ) ခန္ ့အကြာရွိ အယက္သမရြာ၌ရွိေၾကာင္း ေဖာ္ျပသည္ ။ မွန္နန္းမဟာရာဇဝင္ေတာ္ၾကီးတြင္ သထံုျမိဳ ့မွ အရွင္မဟာဗုဒြ့ေဃာသမေထရ္ၾကီးသည္ ေအဒီ ၄၀၀ ခန္ ့၌ သီဟုိဠ္ ( သီရိလကၤာ ) သုိ ့ၾကြသြားေတာ္မူျပီး ဗုဓြ့ပိ႗ကတ္က်မ္းစာမ်ားကို မြန္ဘာသာအကၡရာျဖင့္ ေရးကူး၍ သထံုသုိ ့ ပင့္ေဆာင္ေတာ္မူခဲ့ေၾကာင္း ေဖာ္ျပပါရွိသည္ ။ ၎မေထရ္ၾကီးႏွင့္ပတ္သက္ေသာ သမိုင္းအေထာက္အထားမ်ားအေပၚ ခရစ္ႏွစ္ ၅ ရာစု၌ ေထရ ဝႅါဗုဒြ့ဘာသာထြန္းကားေနခဲ့ေၾကာင္း ေရွ ့ေဟာင္းသုေတသနအေထာက္အထားမ်ားက သက္ေသခံလ်က္ရွိပါသည္ ။ မွန္နန္းမဟာရာဇဝင္ေတာ္ၾကီးက ဆက္လက္၍ ပုဂံျပည္မွ အေနာ္ရထားမင္းၾကီး ( ၁၀၄၄ - ၁၀၇၇ ) သည္ သထံုကို စစ္ခ်ီတက္တိုက္ခိုက္ျပီး သထံုဘုရင္ ( မႏုဟာမင္းကို ) ေအာင္ျမင္ေသာအခါ မင္းႏွင့္တကြ ပိ႗ကတ္ေတာ္ အစံုသံုးဆယ္ကို ပုဂံျပည္သုိ ့ယူေဆာင္သြားေၾကာင္း ထိုစဥ္အခါမွစ၍ သထံုျပည္သည္ ပုဂံႏိုင္ငံ၏ လက္ေအာက္သုိ ့ ေအစီ ၁၃ ရၾစုႏွစ္အထိ က်ေရာက္သြားခဲ့ေၾကာင္း ေဖာ္ျပပါသည္။ မြန္ျမိဳ ့ေဟာင္း အၾကြင္းအက်န္တို ့သည္ မုတၱမပင္လယ္ေကြ ့ပတ္ဝန္းက်င္ေဒသရွိ - က်ဳိကၠသာ - တိုကၠလား - ဇုတ္သုတ္ - သထံု - စမြါနဂို ( ေမွာ္ဘီ ) ၊ ျမိဳ ့ေဟာင္းၾကီးမ်ားႏွင့္ ေကာ့ထင္း - စစ္ေတာင္း - လိပ္ခံုး - ကကတစ္ - မုသင္း -ဇြဲဂလာ - မရမ္းကုန္း - ကတိုက္ၾကီး - ကတိုက္ကေလး - ဆင္ျဖဳဳကြ်န္းအစရွိေသာ ျမိဳ ့ေဟာင္းကုန္းငယ္မ်ားကို ေဖာ္ထုတ္ေပးခဲ့ပါသည္ ။ သုဝ႑ဘူမိျမိဳ ့ေဟာင္းသည္ ( ေျမာက္လတၱီတြဒ္ ၁၇ ဒီဂရီ ၂၁ မိနစ္ႏွင့္ အေရွ ့ေလာင္ဂ်ီတြဒ္ ၉၆ ဒီဂရီ ၅၁ မီနစ္ ) သည္ ။ ယခု မုပြလင္ႏွင့္ က်ဳိက္ထိုအထိ ရွည္လ်ားေသားျမိဳ ့ဟာင္းၾကီး တစ္ျမိဳ ့ျဖင့္ပါသည္ ။ ျမိဳ ့ေဟာင္း၏ အျပင္ျမိဳ ့ရိုးသည္ ပံု႑ာန္အတိအက်မဆိုႏိုင္ေသာ အလ်ားရွည္ဝန္းဝုိင္းသည့္အသြင္ရွိသည္ ။ အရြယ္အစားမွာ အလ်ား အေရွ ့အေနာက္ ရွည္လ်ားေသာ ျမိဳ ့ေဟာင္းၾကီးျဖင့္ခဲ့သည္ ။ အေရွ ့ဘက္ပိုင္းမွာ က်ယ္ျပန္၍အေနာက္ဘက္သုိ ့ က်ဥ္းေျမာင္းသြားျပီး ပင္လယ္ေကြ ့ကမ္းရိုးအစပ္သုိ ့ေရာက္သည္ ။ အတြင္းထပ္ျမိဳ ့ရုိးမ်ားသည္ ( ၇ ) ထပ္ခန္ ့ရွိ၏ ၎ျမိဳ ့ေဟာင္းမ်ားသည္ ဘုရားေစတီအဆူဆူ ဝုိင္းလ်က္ရွိသည္ ။ သုဝ႑ဘူမိျမိဳ ့ေဟာင္းသည္ ခရစ္ ၈ -ရာစုထက္ ေနာက္မက်ႏိုင္ေၾကာင္း ခန္ ့မွန္းမိပါသည္ ။ ဇုတ္သုတ္ျမိဳ ့ေဟာင္းနေဘးတြင္ က်ဳိကၠသာျမိဳ ့ေဟာင္းလည္းတည္ရွိပါသည္ ။ မိုင္ ( ၂၀ ) ခန္ ့အကြာ၌ ရွိ၏ ေကလသေတာင္ႏွင့္ဆိုလွ်င္ ၎၏ေတာင္ဘက္မလွမ္းမကြာ၌တည္ရွိ၏ ျမိဳ ့ေဟာင္းအတြင္း ဗဟုိကုန္းေပၚတြင္ ေရွ ့ေဟာင္းဂဝံအုတ္ခ်ပ္ဘိနပ္ေတာ္ေပၚ၌ ရွစ္ေျမာင္ပနက္ျဖင့္ က်ဳိက္ထီးေဆာင္း ( က်ဳိက္ထီးေစာင္း )ေခၚ ေစတီတစ္ဆူရွိသည္ ။ ထိုေစတီ၏အေနာက္ေျမာက္ဘက္တြင္ ဆင္တပ္ ျမင္းတပ္ ( ဆင္ထပ္ ျမင္းထပ္ ) ဟုေခၚေသာ ဂဝံေက်ာက္ျပာေပၚတြင္ ထုျပီးျမိဳ ့တံတိုင္းႏွင့္ကပ္လ်က္စီထားသည္ ။ လက္ရွိတံတိုင္အျမင့္မွာ ၈ -ေပရွိပါသည္ ။ မူလက တစ္မိုင္ခန္ ့ရွည္လ်ားမည္ဟုဆိုၾကေသာ္လည္း ယခုအခါ ၄၆၀ -ေပခန္ ့သာက်န္ေတာ့၏ ။ ( ေဃာဠမတၱိက ) သည္ ေကလာသေတာင္ ( ဘီးလင္း )၏အေနာက္ ေျမာက္ဆင္ေျခေလ်ာ ေပၚတြင္ ယခုလက္ရွိ အယက္သမရြာ၌ရွိ၏ ။ ေရွ ့ေဟာင္းသထံုျမိဳ ့ကြက္အတြင္း၌ အျပည့္အဝတည္လ်က္ေနရာယူထားျပီျဖင့္၍ ျမိဳ ့ေဟာင္းအတြင္းရွိ ေရွ ့ေဟာင္း ေနရာမ်ားပ်က္စီး ၊ ေပ်ာက္ဆံုးျခင္းအေျခ အေနသုိ ့ ဆိုက္ေရာက္သြားကာ မျမင္ႏိုင္ေတာ့ေပ ။ သုိ ့ရာတြင္ သထံုျမိဳ ့ေဟာင္း၏ ပဓာနက်ေသာ ေရွ ့ေဟာင္းအေထာက္အထားမ်ားအျဖစ္ ( ေရႊစာရံေစတီ )ၾကီးကို နန္းေတာ္ကုန္းေဟာင္းႏွင့္ ေတာင္ဘက္ျမိဳ ့တံတိုင္းတို ့အၾကား၌ ေတြ ့ႏိုင္ပါေသသည္ ။ ေရႊစာရံေစတီပရဝုဏ္အတြင္း၌ သိၾကားဘုရားေခၚ ျမသိန္းတန္ ေစတီ ၊ ပိ႗ကတ္တိုက္ေစတီမ်ားတည္ရွိသည္ ။ သိၾကားဘုရားတြင္ ေျမမီးဖုတ္ဇာတ္ၾကီးဆယ္ဘြဲ ့ သရုပ္ေဖာ္ရုပ္ၾကြမ်ား ကပ္စီထားလ်က္ရွိပါသည္ ။ ဘုရားေတာင္ဘက္ ကလ်ာဏီသိမ္ေဟာင္းမွ သဲေက်ာက္ဆစ္နိမိတ္တိုင္မ်ားမွညလည္း ၎ဇာတ္ၾကီးဆယ္ဘြဲ ့သရုပ္ေဖာ္ပံုမ်ား ထုဆစ္ထားသည္ကို ေတြ ့ႏိုင္ပါသည္ ။ ထိုဇာတ္ေတာ္ပံုမ်ားမွာ ေဝသႏၱရာဇာတ္ ၊ ဝိဓုရဇာတ္ ၊ မဟာဥမဂၤ ( မေဟာသဓာ ) ဇာတ္ ၊ ဘူရိဒတ္ဇာတ္ ၊ ေတမိယဇာတ္ ၊ စေသာဇာတ္ေတာ္မ်ားကို သရုပ္ေဖာ္ထား၍ အရွင္ဗုဒြ့ေဃာသ သမိုင္းေၾကာင္း ႏွင့္ဆက္စပ္မွဳရွိေၾကာင္း သိႏိုင္ပါသည္ ။ ပုဂံျမိဳ ့ေဟာင္းတြင္ေတြ ့ရေသာ ဖက္လိပ္ဘုရားႏွစ္ဆူ ၊ ဓမၼရာဇိက ၊ မဂၤလာေစတီ ၊ အစရွိေသာ ဘုရားမ်ားတြင္ တန္ဆာဆင္ထားေသာ ဇာတ္ေတာ္စဥ္ ့ကြင္းမ်ားႏွင့္လည္း ဆက္စပ္မွဳရွိေနပါသည္ ။ သထံုမွဇာတ္ေတာ္ရုပ္ၾကြပံုမ်ား၏ သက္တမ္းကို ၎တို ့ထုလုပ္မူ ဟန္ပန္အေနအထားအရ ခရစ္ ၉ ရာစုမွ ၁၁ -ရာစုႏွစ္မ်ားအတြင္း အနုပညာလက္ရာျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း ခန္ ့မွန္းၾကပါသည္ ။ ၎တို ့ႏွင့္အတူ ေက်ာက္ဆစ္ဗုဒြ့ရုပ္ပြားေတာ္မ်ား ေျမမီးဖုတ္ဗုဒြ့ရုပ္ပြားေတာ္မ်ားကိုလည္း ဖူေျမာ္ႏိုင္ပါသည္ ။ သထံုသည္ တစ္ခ်ိန္က ပင္လယ္ဆိပ္ကမ္းျမိဳ ့ၾကီး တစ္ျမိဳ ့ျဖစ္ေၾကာင္းပါေၾကာင္း အေထာက္အထားမ်ားစြာရွိပါသည္ ။ သထံုကို ေသာ္လည္းေကာင္း သထံုႏွင့္ဆက္စပ္ေနလ်က္ရွိေသာ ျမိဳ ့ေဟာင္းငယ္မ်ားကိုလည္းေကာင္း စနစ္တက်တူးေဖာ္ သုေတသနျပဳျခင္းကို မေဆာင္ရြက္ႏိုင္ေသေပ ။ ထို ့ေၾကာင့္ သုေတသနပညာရွင္တို ့သည္ သထံုႏွင့္ ၎အနီးပတ္ဝန္းက်င္ တို ့၌ သိသာထင္ရွားေသာ ေရွ ့ေဟာင္း အေဆာက္အအံုမ်ားတည္ရွိေၾကာင္း အေထာက္အထားမ်ား မေတြ ့ရဟု အဆိုျပဳ ေကာက္ခ်က္ဆြဲခဲ့ၾကသည္ ။ သုိ ့ရာတြင္ ေကာင္းကင္ဓါတ္ပံုအေထာက္အထားကို အသံုးျပဳ၍ သထံုျမိဳ ့ေဟာင္းၾကီးႏွင့္တကြ ၎အနီးပတ္ဝန္းက်င္တြင္ ေရွ ့ေဟာင္းေနရာမ်ားတည္ရွိေၾကာင္း သက္ေသထူးျပဳျပသႏိုင္ခဲ့၏ ။ သထံုခရိုင္အတြင္း ေရွ ့ေဟာင္းယဥ္ေက်းမူအေထာက္အထားမ်ား အနံွ ့အျပားတည္ရွိေၾကာင္း ေဖာ္ခမ္းမားမွအစ မ်က္ေမွာက္ေခတ္သမိုင္းႏွင့္ ေရွ ့ေဟာင္းသုေတသနပညာရွင္မ်ားအထိ ကြင္းဆင္းေလ့လာေတြ ့ရွိရေသာ အခ်က္ အလက္မ်ား ေကာင္းကင္ဓါတ္ပံုေလ့လာဖတ္၇ူျခင္းနည္းပညာ ( Ramote Sensing ) အရ ေဖာ္ထုတ္ထားေသာ ျမိဳ ့ေဟာင္းရာတည္ပံု ၊ ေရွ ့လူတို ့ဖန္တီခဲ့ခဲ့ေသာ ေျမျပင္အေနအထား ( Man _ made Land Seape ) - ေရးေပးေဝမူစနစ္ ( Water Mamagement System ) မ်ားအရ သုဝ႑ဘူမိျမိဳ ့ေဟာင္းဟူသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းရွိေၾကာင္း စာရူသူမ်ား ကိုယ္တိုင္ ဆံုးျဖတ္ႏိုင္လိပ္မည္ဟု ကြ်န္ေတာ္ ယံုၾကည္ေမွ်ာ္လင့္ပါသည္ ။ ေရႊအဆင္းဝင္းေသာ ( သုဝ႑ဘူမိ ) ေခၚ အမ်ဳိးသားယဥ္ေက်းမွဳအေမြအႏွစ္မ်ားကို ျမတ္ႏိုးစြာ ကာကြယ္ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ရန္သည္ ေရႊႏိုင္ငံသားအားလံုး၏ မဟာတာဝန္ၾကီးပင္ ျဖစ္ပါသည္ ……………. လို ့ ကြ်န္ေတာ္တို ့ ေတြ စည္းလံုးၾကဖို ့ အခ်ိန္ၾကပါျပီလို ့။

No comments:

Post a Comment