Apr 5, 2013
ပအို၀္;ေငါ၀္း ေ၀ါဟာရ [က - "ကရီး" ]
က = "က" ဗ်ည္းယိုတၿဖံဳ;ေနာ၀္, "´က´ တြမ္; ´ဂ´" ယိုနီၿဖံဳ;အကုိ ကြပ္ပြိဳး ထြာ "က" အရီးတၿဖံဳ;တဲင္ ဟဲ့,ေဟာင္ေလြ,ဗာ; "ကရီး" ႏုဲင္းေနာ၀္,သြဴ။ ဗ်ည္း ၃၃ ၿဖံဳ;အကုိ ထြာ အရီးသြတ္, ဗ်ည္း။
သြဥ္ပြံဳ;သြဥ္နယ္, = က - က, - ကာ - ကာ, - ကား - ကာ;
[က]
က = ကအံ; ကအြ,၊ ကကြဥ္ ကက,၊ ကေလြ, ကသဲင္,၊ ကယူ; ကကဥ္,စာ,၊ ကခြဳမ္ ကမာ,။ ယီးနယ္ေလြ,ခ်ာ ေရ;မိုးေလြ,ခ်ာ ခြိဳင္းကားတဲင္ ကရဲုင္တသြိဳးဒါ; ကရိယာ;ဖံု;။ ဥပမာ; = ေခြကလြဳပ္, ေခြကမာဒါ;ေနာ၀္,။ နာ,ကယူ;နာ,ကကဥ္,စာ,ဒါ;ေနာ၀္,။
က = ကမာ,ဒါ:ထာ,တစြိဳးစြိဳး၊ ထူ;သံု, ယီးနယ္ေလြ,ခ်ာ ေရးမုိးေလြ,ခ်ာ ကမာ,ထြဴလဲဥ္းဒါ;ကိစၥတဗာ;ဗာ;ဖံု;။ ဥပမာ; =ေခြကတြိဳ;ဗာ;ဖိုဒံုကားကေအာ၀္;အကုိ အတေရ,သြတ္,ေနာ၀္, ဒံုေတာင္းတီ။ ေ၀င္, ေခြကလယ္;ဗာ;ဖုိေနာ၀္, ေအာ၀္;ဒ်ာ; ေ၀င္,ေတာင္းကီ,လြဳမ္,။ ေခြက၀ါးဒါ;ကာ,အဆြိဳင္,ေနာ၀္, မြိဳင္ေမြးစြဥ္;သနယ္သြ,။ နီမြိဳးကလြဴးဖြာ,လင္,ေခြအခိန္;ေနာ၀္, ေခြဖူးမူ;ေပ;တခဲုင္;ေအာ၀္;ေတာ၀္းဒြိဳန္း လုိ,ခမ္း။
က = ယီးနယ္ေလြ,အီ၊ ေရ;မုိးေလြ,အီ ကမဥ္အြဥ္;ေဒါ့,နယ္ဒါ; လုိ,၊ ပုဂၢိဳလ္;၊ ၀တၳဳ၊ နာမ္; တစြိဳးစြိဳး တမ်ိဳ,မ်ိဳု,။ ဥပမာ; = ပါ,ကေအာ၀္;ကြဥ္က,ဒါ; ခြမ္,လာ,ေျဖင္းကီလသူ,ေနာ၀္, လုိ,မ်ိဳ,မဲုင္,နဲသြ,။ ပါ,ကေအာ၀္;ရြစ္ဒါ;ေငါ၀္းသခ်င္,သူ,ေနာ၀္, အမဥ္, ခြန္ခမ္းၿခြိဳင္,။
ကတူ; = လုိ,နမ္းခႏၥာ;အေခါ၀္အေမာ့ကီသြတ္,၊ လုိ,ကတူ;။ ထီကထန္;စဒါ;အရပ္၊ ထီကတူ;။ ေျခာက္,ကစဒါ;အရပ္ ေမာ့ခုိ;သြတ္,၊ ေျခာက္,ကတူ;။ ကတူ;ခီးေနာ၀္, ေအာ၀္;ေသာ့,ကတူ;ကို။
ကလူ, = ဆြဥ္;ကေဒါ့,ဒါင္;ဒါ;ကတူ;ေလာင္း။ ဆြဥ္;ကေအာ၀္;ဒါ;ကတူ;ေလာင္;။
ကတူ;ခီး = ကတူ;ကုိ ကယူ; ကကဥ္,စာ,အီဒါ;ထာ,။ ပအုိ၀္းေဒ;သ ယေထြာင္းေထြာင္းေနာ၀္, ဟဲ့, "ေအာက္,ေအာ္,"
ကေတာင္ = မဲ့ငါေလာင္း အေမာ့ကီသြတ္,။ ကေအာ၀္;ဒါ; မဲ့ကူးဆ,ကီ အေခါ၀္။
ကတူ;ထုိမ္း = ကလူ,ကဆြာ,ဒါ;ပုဂၢိဳလ္;သီး ကေစာက္,စုဒါ;ကလူ, ကတူ;ေလာင္းအေမာ့ခ်ာဖဲ့,ေနာ၀္, ဟဲ့,ကတူ;ထုိမ္း။ ကလူ,ဆြာ, ကလူ,ဒြဳန္တဲ့င္ မဥ္;ေစာက္,စုဗူ;တဲ့ ထြာကတူ;ထိုမ္းတန္။ ကလူ,ကေဒြါင္;ဒါ;ပုဂၢိဳလ္;ေနာ၀္, ေစာက္,ကတူ;ထုိမ္းလ,ေတာ၀္း။ ပအုိ၀္;မူ;ကဥ္းအာအာေနာ၀္, ကတူ;ထိုမ္းေအာ၀္;။
ကတူ;ဆဲ့, = ၀တၳဳ ကဆဲ့,ဒါင္;ဒါ;ကတူ;ေလာင္း။ ပအုိ၀္;မူ;ယုိ,ယာ;အၿခြိဳင္းအၿခိဳ,ကဆဲ့,ဒါင္;ဒါ;ကတူ;ေလာင္း။ ကတူ;ဆဲ့,ခံ,၊ ကတူ;ဆဲ့,ရြဥ္။
ကတူ;၀ီး = ခြဥ္ ကေအာ၀္;ဒါ; ကတူ;ေလာင္း၊ ကတူးအထာ;၀ရပ္ကုိ။ ေဒ;သ ယရပ္ရပ္ေနာ၀္, ဟဲ့, "တ၀ီး" ။ လုိ,ယျဖာ,ျဖာ,ေနာ၀္, ကတူ;၀ီး ေအာ၀္;နီဗာ;။ ကတူ;၀ီးယုိ ကလူ,မဥ္;ဆြာ,ေနာ၀္, ထြားထီ;ေတာ၀္း။ (မန္းဟဲ့, "ေဗြ" / ပအုိ၀္;ဟဲ့, "ခြဥ္" ။ ခြဥ္ကေအာ၀္;ဒါ; ကတူ;ေလာင္းေနာ၀္, ပအုိ၀္;ဟဲ့, ကတူ;၀ီး ၊ တ၀ီး ။ မဥ္;ေအာ၀္; စူႏံုနာတဲ့ ဟဲ့, စူခြဥ္)
ကတူ;ေပါက္ = ပအို္၀္;ခုိ ကပတ္ဗဲဥ္ဒါ;ကတူ;ေလာင္း။ ပအို၀္;ခုိကခူးဒါ;ေဖါက္၀ါ;။ ပအုိ၀္;ခုိအၿခိြဳင္းအၿခိဳ, ကခူးဒါ;ကတူ;ေလာင္း။ လုိ,ခုိကခူးဒါ;ေဖါက္၀ါ;ေနာ၀္, ဟဲ့,ကတူ;ေပါက္။ ပအုိ၀္;ခုိတျဖာ, မဥ္;ကြဥ္က, ပအုိ၀္;ခြမ္,လာ,ၿပဲ့,ၿပဲ့,စံု;စံု;ေနာ၀္, ကြဥ္ကြဥ္,ေျဖင္း၊ ဆဲင္,ေနာ၀္, အကိုဖဲ့,ေနာ၀္, က,ဆဲင္,ဗြာ အငြဥ္,ေကာ္လံသား အထန္;ဖဲ့,ေနာ၀္, ဆဲင္,ေျဖင္းပအုိ၀္;၊ ကတူ;ေလာင္းေနာ၀္, ခူးပါဗာ; ကတူ;ေပါက္။
ကတန္, = အေက်ာင္,၊ အခရာ;၊ ရာ;ဇ၀ါင္;၊ သမဲင္,။ ေဒ;သယေထြာင္းေထြာင္းေနာ၀္,ဟဲ့, "အူ,တန္,"။ ယေထြာင္းေထြာင္းလဲ့ ဟဲ့, စာ;တန္,။ ဥပမာ; = နီဖာျဖားေနာ၀္, အြဥ္;ကဲုင္ဒ်ာ; အကတန္,။
ကေတ/ခေအ = ထာ,တထင္းေတာ၀္းအထြာလြဥ္တဲ့ အသမ္းထြာလြဥ္တဲင္ သ,ကုိ တေပၚ;ယြဳမ္းေတာ၀္းပံု;။ သ,ကုိ ထာ,ယြဳမ္းလြိဳ;လြိဳ; ယြဳမ္းေတာ၀္းလြိဳ;လြိဳ;အေခ;အေန;တြင္,တဲင္ ကေဒါ့,ထန္;လြဥ္ဒါ;ေငါ၀္း ။ ဥပမာ; = ကေတ နာ,ကေဒါ့,ေနာ၀္,ေမြးေတာ၀္းဒြိဳန္းမေတာ၀္ ပါယုိ။ ေဖၚ;နယ္အီ သ,ထာ,ေလာ;ကာ;ပံု;။ ဥပမာ; = ခေတ မဥ္;ေသေစာ၀္းေစာ၀္းေနာ၀္, ေခြတထုိးထဲင္းေတာ၀္း (ဆဲ)။
ကလာ, = ကလာ,လုိ,မ်ိဳ,၊ ေန႔ဖူကဆြာ, ကာ;ကစ်ဴဒါ;လုိ,မ်ိဳ,။ အိႏိၵယခမ္း၊ ဘဂၤလားေဒ့ခ်္ခမ္း၊ သီရိလကၤာ;ခမ္း၊ နီေပါး ကစဒါ;ခမ္းဖံု;ေနာ၀္, ဟဲ့ကလာ,ခမ္း။
ကလာ,ဗြာ = ခမ္းထီ ႏုိင္;ငံ; ကေအာ၀္;ဒါ;ကမၻာ;အေခါ၀္တြိဳ႕ , တြမ္း ကမၻာ;အေခါ၀္ထင္,ေဒ;သဖံု;အကုိ ကေအာ၀္;အံုဒါ;လုိ,မ်ိဳ,ဖံု;။ အဂၤလိပ္လုိ,မ်ိဳ,၊ ၾသသေရးလ်ားလုိ,မ်ိဳ,၊ ဂ်ာမနီလုိ,မ်ိဳ,၊ အေမ;ရိကန္;၊ ကေနဒါလုိ,မ်ိဳ,ကစဒါ; အနမ္းတန္ထုိ၊ ေန႔ဖူဆြာ,၊ အယာ;ဗြာ လုိ,မ်ိဳ,ဖံု;။
ကလာ,ေျဖင္း = လုိ,ေျဖင္း၊ လုိ,အယာ;ေျဖင္း၊ အဖရိကတိြဳက္ကုိ ကေအာ၀္;ဒါ;လုိမ်ိဳ,ဖံု;၊ နီဂရုိးလုိ,မ်ိဳ,၊
ကရီးခါ = ကထြဴညထုိ,လဲဥ္းအခိန္;ကာ;လ တဗာ;၊ ပြိဳင္းလဲင္;ခါ။ ဥပမာ; =ကရီးခါေနာ၀္, နီဒံုကုိယုိ လမ္းေအာ၀္; နီဗာ;လြဳမ္,။ ကရီးခါ တြမ္; ပြိဳင္းလဲင္;ခါ ေနာ၀္, ဗိြဳန္ပီ၀ါင္,။ ပိြဳင္းလဲင္; ပြိဳင္းရင္း၊ ကလဲဥ္းခို;ခ်ာ၊ ပိြဳင္းလဲင္;ခါ။
ကလဲဥ္း = ကထြဴထုိ,လဲဥ္း တခဲုင္းညေတာ၀္းဒြိဳန္းအခိန္;ကာ;လ တဗာ;။ ကထြဴထို,လဲဥ္း တေပါ;ညငါ;ေတာ၀္း ကာ;လ။ ဥပမာ; = နီဒံုကုိယုိ အေခ;အေန;သ်ဳတ္တေရင္ေနကသြ,၊ စဲ့,မန္း စႏိြဳ႕ဆြမ္,ေဘာ္ဒါ ေဗာ့,ကလဲဥ္းယုိလြဳမ္,၊ စေဗာ့,တလာ နီလာ ကလဲဥ္းယုိလြဳမ္,။
ကေထာင္, = ေျဖာင္း တြမ္;ဟုိ႔, တြမ္;အဆာ;ၿခံဳဖံု; ကေအာ၀္;ဆြိဳက္စပ္ဒါ;တဖူ,ေဘာင္;။ အဆာ; အဟာ;ရဖံု; ေအာ၀္;ေျဖာင္းကုိ ကလင္,ေသာ့,အီဒါ; ကႏြိဳ႕ေသာ့,အီဒါ;ဟုိ႔,ကုိ တြမ္; သြဳန္;ကုိ။ အဆာ; အဟာ;ရ ကလင္,ေသာ့,အီဒါ;တဖူ,ေျခာင္။ ေအာ၀္;ကာ;ဆ,လ၊ ငြဥ္,အေခါ၀္ဆ,ငါဖဲ့,အရပ္။ ဥပမာ; = ၁) ေအာ၀္;ေျဖာင္းကုိ အံ;စဲုင္ထြဴေတြာ့, ကေမ်ာ;အြဳန္ ဒါ;အဟာ;ရဖံု;ေနာ၀္, အႏြိဳ႕လင္,ေသာ့,ကေထာင္,ကုိထြဴေတြာ့, အထြတ္,လင္,ေသာ့,ဟုိ႔,ကုိ။ ၂) အံ;ဒဲဥ္လဲ့ အံ;ယြယြေနာ ပုိခုိ၊ မဥ္;အံ;မိြဳင္ငါ;လဲ့ မဲ့,ဒဲဥ္္ေအာ၀္;ခံေသာ့, လုိ,ကေထာင္,ကုိ။
ကဒက္, = ေအာ၀္;ေျဖာင္းကုိ တငါအဗာ;ကီ အထာ;၀ရပ္ကုိ။ ေအာ၀္းေျဖ,ဆ့,ကီဖဲ့,အရပ္။ ခါးလားကေထာင္,ကစဒါ;အရပ္ ဖဲ့,ကီဖဲ့,၊ တြမ္းေျဖ,မဥ္;ေထာင္းကီထင္;ေနာ၀္, အခြိဳင္းကဒက္,
ကတဲစ္,ၿခဲ႕ = ေငါ၀္းခြန္းအီထာ,၊ ေငါ၀္းထြမ္အီထာ,။ သ,ေရ,ေတာ၀္းကိစၥတစြိဳးစြိဳးတဲင္ ေဖၚ;ထန္;နယ္အီ သ,ကုိ သ,တေက်;နပ္ေတာ၀္းထာ,ခံ;စာ,မု,။ ဥပမာ; = ပါ,ကတဲစ္,ၿခဲ႕ယုိ အြဥ္;ေဒါ့,တစြိဳးလဲ့ မာ,ဒ်ာ;တမ်ိဳ,။ အဓိပၸါယ္;ဗြဳိန္ပီတြမ္; - ခြဥ္;ေဆ့,၊ မြ၊ သံု,လေတာ၀္း၊ ကတဲစ္,ၿခဲ႕။
ကေတာက္ = သြီ;မြဴးတမ်ိဳ,။ အလာ;တ၀ြန္,၊ အလာ;ေရာင္;ခ်ဳိ၊ အရသာ;ခါ;၊ ထြာအိုသဥ္ ဟန္;လာ;ထာ,မြဴးမ်ိဳ,တမ်ိဳ,။ ကေတာက္ေစာ့,ယုိ ေဖ;ကထြာဟန္;အုိေနာ၀္, ေက်ာ္အံ;ေနးတဲ့လ, ဒြိဳ;ထီသားေနးတဲ့လ, အံ;တသဥ္ေနးတဲ့လ,။ (မန္းဟဲ့, ေဂြးေတာက္)
ကလိင္;ကလဲ့ = လို,လိင္;လုိ,လဲဥ္၊ အံ;လဲဥ္၀ါင္,၊ ေဒါ့,လဲဥ္ထာ,၊ ေငါ၀္းယြဳမ္းခရာ;အဲဥ္ေထာ၀္း၊ ေဒါ့,လိင္;ေဒါ့,လဲဥ္ထာ,၊ ေငါ၀္းတေမြးမဥ္;ေတာ၀္း။ လုိ,သေဟြ;။ ေဖ;ေနးကလ,ေျခင္ ၀ါင္,တၿခိဳ,တစြိဳးတမ်ိဳ,တဲင္ လိင္;လဲဥ္ထာ,။ လုိ,လင္ဖံု;အက်ိဳ,ကဲုင္အီ။ ဥပမာ; = ၁) လုိ,ကေဒါ့,လိင္;ေဒါ့,လဲဥ္ဒါ;ထာ,ေနာ၀္, ၀ါင္,ဟဲ့, လုိ,ကလိင္;ကလဲ့၊ ထြာလုိ,သုိ; လုိ,ဖြီ၊ လို,ယြဳမ္းခရာ;ေဟာ၀္ေတာ၀္း။ ေငါ၀္းတေမြးမဲဥ္;ေတာ၀္း ေငါ၀္းလိင္;ေငါ၀္းလဲဥ္ေနာ၀္, ထြာ ေငါ၀္းကလိင္;ကလဲ့။ ၂) ပါ,အမဥ္,တကြ်ား ဒံုေမာ့ခုိ;သူ, ကလိင္းကလဲ့ထာ,ယံေမြး၊ လယ္;အံ;လဲဥ္၀ါင္,ရြဥ္ တဒံုလြဳမ္းလြဳမ္းေနးစြဥ္;ေမာ့သူ, ဖါနင္။
ကေရာက္, = ၀တၳဳကအြဥ္;ဟြဲအီဒါ;ဖုိး ပနား ေသ ကစဒါ;တိရိစၧာန္;ဖံု;ငြဥ္,ေလာင္း၊ ၀တၳဳမ်ိဳ,ယိုေနာ၀္, အကုိတအုိထြဴေတြာ့, အကိုဖဲ့,ေနာ၀္, အြဥ္;ဟြဲတလဲင္းခါ,တြမ္;အရာ;/အဒီ;ဖံု;တဲင္ မဥ္;တရြဴ,တသြိဳးလဲ့ အဒီ;/အရာ; တလူ;ခ်ာငါ အအုိငြါ အရြိဳ႕ဖဲ့,ဖံု;တဲင္ အေငါ၀္းသင္;။ ကေရာက္,ေနာ၀္, မာအီတြမ္;၀ါ; မဥ္;ေမြးေတာ၀္းလဲ့ မာအီတြမ္းေသင္;မ်ိဳ,။ ဥပမား = ၁) လဲုင္းလြဳပ္,ၿခံမာ,သားဖံု;ေနာ၀္, ေ၀ြ,သီးမဥ္;အြဥ္;စြ, အဖုိး ပနား ေသ ဖံု; တျခာကုိခါ ထြဳမ္;ဆြမ္,လြဥ္,ခ်ာေဖ;ေနးကယုိ,ေတြာ့, ေ၀ြ,သီး ဖုိး ပနား ငြဥ္,ေလာင္းေနာ၀္, အြဥ္;ဟြဲေနးကေရာက္,သြဴ။ ၂) ယုိ ေမာင္;ဖါ ... နာ,ပနား ကေရာက္,ေငါ၀္း အမာ,ကြဥ္;ေနာ၀္,သူ,ေနာ၀္, ကြဲဟြဳန္ဗြီ;ဗြီ;လြဥ္,လဲဥ္း၊ နာ,ပနားအလြိဳးလဲဥ္းညာ,နာ;လဲဥ္းေကြးသူ, ေလြ,ထြားလြဥ္,ခန္းလဲုင္း။
ျမန္မာတုိင္းရင္းသားမ်ား
ကြ်န္ေတာ္ေတာ႔ ျမန္္မာႏုိင္ငံသားျဖစ္ျပီးေတာ့ ျမန္မာလူမ်ိဳး (၁၃၅) မ်ိဳးရွိတယ္လုိ႔ပဲ သိထားတာ။ ဘာလူမ်ိဳးေတြလဲ ေျပာျပပါ့လားဆုိရင္ေျပာျပႏုိင္ဘူး ။ အဲလုိမ်ိဳးမသိေသးေသာ သူမ်ားအတြက္ ေဖာ္ျပလုိက္ပါတယ္ ။
ျမန္မာတိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳး - အဓိက ကေတာ့ ကခ်င္ ၊ ကယား ၊ ကရင္ ၊ ခ်င္း ၊ ဗမာ ၊ မြန္ ၊ ရခိုင္ ၊ ရႈမ္း ၊ ဆိုၿပီး ( ၈ မ်ိဳး ) ရွိပါတယ္ ။ ကခ်င္မွာ လူမ်ိဳးစု စုစုေပါင္း ၁၂ မ်ိဳး ရွိပါတယ္။
(၁) ကခ်င္ Kachin
(၂) တရုမ္းTaron Taron
(၃) ဒေလာင္ Dalaung
(၄) ဂ်ိန္းေဖာ Jinghpaw
(၅) ေဂၚရီ Guari
(၆) ခခူ Hkahku
(၇) ဒူးလန္း Duleng
(၈) မရူ (ေလာ္ေ၀ၚ) Maru (Lawgore)
(9) ရ၀မ္ Rawang
(၁၀) လရွီ (လခ်ိတ္) Lashi (La Chit)
(၁၁) အဇီး Atsi
(၁၂) လီဆူး Lisu
ကယားမွာ လူမ်ိဳးစု စုစုေပါင္း ၉ မ်ိဳး ရွိပါတယ္။
(၁၃) ကယား Kayah
(၁၄) ဇယိမ္း Zayein
(၁၅) ကယန္း (ပေဒါင္) Ka-Yun (Padaung)
(၁၆) ကဲ့ခို Gheko
(၁၇) ေဂဘား Kebar
(၁၈) ဘရဲ႕ (ကေယာ) Bre (Ka-Yaw)
(၁၉) မႏုမေနာ Manu Manaw
(၂၀) ယင္းတလဲ Yin Talai
(၂၁) ယင္းေဘာ္ Yin $%#w
ကရင္တြင္ လူမ်ိဳးစု စုစုေပါင္း ၁၁ မ်ိဳး ရွိပါတယ္
(၂၂) ကရင္ Kayin
(၂၃)ကရင္ျဖဴ Kayinpyu
(၂၄) ပေလကီး Pa-Le-Chi
(၂၅) မြန္ကရင္ (စာျဖဴ) Mon Kayin (Sarpyu)
(၂၆) စေကာ Sgaw
(၂၇) တာေလွပြား Ta-Lay-Pwa
(၂၈) ပကူး Paku
(၂၉) ဘြဲ Bwe
(၃၀) ေမာ္ေနပြား Monnepwa
(၃၁) မိုးပြား Monpwa
(၃၂) ႐ွဴး (ပိုး) Shu (Pwo)
ခ်င္းမွာ လူမ်ိဳးစု စုစုေပါင္း ၅၃ မ်ိဳး ရွိပါတယ္ ။
(၃၃) ခ်င္း (ဇိုမီး) Chin (Zomi)
(၃၄) ေမ့ေထး (ကသည္း) Meithei (Kathe)
(၃၅) ဆလိုင္း Saline
(၃၆) ကလင္ေကာ (လူေရွ) Ka-Lin-Kaw (Lushay)
(၃၇) ခမီ Khami
(၃၈) အ၀ခမီ Awa Khami
(၃၉) ေခါႏိုး Khawno
(၄၀) ေခါင္စို Kaungso
(၄၁) ေခါင္စိုင္ခ်င္း Kaung Saing Chin
(၄၂) ခြာဆင္းမ္ Kwelshin
(၄၃) ခြန္လီ (ဆင္) Kwangli (Sim)
(၄၄) ဂန္တဲ့ (လင္တဲ) Gunte (Lyente)
(၄၅) ေဂြးတဲ Gwete
(၄၆) ငြန္း Ngorn
(၄၇) ဆီစာန္ Zizan
(၄၈) ဆင္တန္ Sentang
(၄၉) ဆိုင္းဇန္ Saing Zan
(၅၀) ဇာေဟာင္ Za-How
(၅၁) ဇိုတံုး Zotung
(၅၂) ဇိုေဖ Zo-Pe
(၅၃) ဇို Zo
(၅၄) ဇန္ညွပ္ Zahnyet (Zanniet)
(၅၅) တေပါင္Tapong
(၅၆) တီးတိန္ Tiddim (Hai-Dim)
(၅၇) ေတဇန္ Tay-Zan
(၅၈) တိုင္ခ်ြန္း Taishon
(၅၉) သဒို Thado
(၆၀) ေတာရ္ Torr
(၆၁) ဒမ္ Dim
(၆၂) ဒိုင္ (ယင္ဒူး) Dai (Yindu)
(၆၃) နာဂ Naga
(၆၄) Tanghkul
(၆၅) Malin
(၆၆) Panun
(၆၇) Magun
(၆၈) Matu
(၆၉) Miram (Mara)
(၇၀) Mi-er
(၇၁) Mgan
(၇၂) လူရွိုင္း (လူေရွ) Lushei (Lushay)
(၇၃) Laymyo
(၇၄) Lyente
(၇၅) ေလာက္တူ Lawhtu
(၇၆) လိုင္ Lai
(၇၇) လိုင္ဇို Laizao
(၇၈) ၀ါကင္းမ္ Wakim (Mro)
(၇၉) Haulngo
(၈၀) အနူး Anu
(၈၁) အနန္ Anun
(၈၂) Oo-Pu
(၈၃) လင္းဘု Lhinbu
(၈၄) အရွိုAsho (Plain)
(၈၅) Rongtu
ဗမာမွာ လူမ်ိဳးစု စုစုေပါင္း ၉ မ်ိဳး ရွိတယ္။
(၈၆) ဗမာ Bamar
(၈၇) ထား၀ယ္ Dawei
(၈၈) ၿမိတ္ Beik
(၈၉) ေယာ Yaw
(၉၀) ယဗိန္း Yabein
(၉၁) ကဒူး Kadu
(၉၂) ကနန္း Ganan
(၉၃) ဆလံု Salon
(၉၄) ဖြန္ Hpon
မြန္္မွာ လူမ်ိဳးစု စုစုေပါင္း ၁ မ်ိဳး ရွိပါတယ္။
(၉၅) မြန္ Mon
ရခိုင္မွာ လူမ်ိဳးစု စုစုေပါင္း ၇ မ်ိဳး ရွိပါတယ္။
(၉၆) ရခိုင္ Rakhine
(၉၇) ကမန္လူမ်ိဳး Kamein
(၉၈) ခမီြး Kwe Myi
(၉၉) ဒိုင္းနက္ Daingnet
(၁၀၀) မရမာႀကီး Maramagyi
(၁၀၁) ၿမိဳ Mro
(၁၀၂) သက္ Thet
ရွမ္းမွာ လူမ်ိဳးစု စုစုေပါင္း ၃၃ မ်ိဳး ရွိပါတယ္
(၁၀၃) ရွမ္း Shan
(၁၀၄) ယြန္း (ေလာ) Yun (Lao)
(၁၀၅) ကြီ Kwi
(၁၀၆) ဖ်င္ Pyin
(၁၀၇) ေယာင္ Yao
(၁၀၈) ဓေနာ Danaw
(၁၀၉) ပေလး Pale
(၁၁၀) အင္ Eng
(၁၁၁) စံု Son
(၁၁၂) ခမူ Khamu
(၁၁၃) ေကာ္ (အခါ အီေကာ) Kaw (Akha-E-Kaw)
(၁၁၄) ကိုးကန္႔ Kokant
(၁၁၅) ခႏၲီးရွမ္း Khamti Shan
(၁၁၆) ဂံုရွမ္း Hkun
(၁၁၇) ေတာင္ရိုး Taungyo
(၁၁၈) ဓနု Danu
(၁၁၉) ပေလာင္ Palaung
(၁၂၀) ေျမာင္ဇီး Man Zi
(၁၂၁) ယင္းက်ား Yin Kya
(၁၂၂) ယင္းနက္ Yin Net
(၁၂၃) ရွမ္းကေလး Shan Gale
(၁၂၄) ရွမ္းႀကီး Shan Gyi
(၁၂၅) လားဟူ Lahu
(၁၂၆) အင္းသား Intha
(၁၂၇) အိုက္ဆြယ္ Eik-swair
(၁၂၈) ပအို၀္း Pa-O
(၁၂၉) တိုင္းလြယ္ Tai-Loi
(၁၃၀) တိုင္းလ်မ္ Tai-Lem
(၁၃၁) တိုင္းလံု Tai-Lon
(၁၃၂) တိုင္းေလ့ Tai-Lay
(၁၃၃) မိုင္းသာ Maingtha
(၁၃၄) ေမာရွမ္း Maw Shan
(၁၃၅)၀ Wa
(၁) ကခ်င္ Kachin
(၂) တရုမ္းTaron Taron
(၃) ဒေလာင္ Dalaung
(၄) ဂ်ိန္းေဖာ Jinghpaw
(၅) ေဂၚရီ Guari
(၆) ခခူ Hkahku
(၇) ဒူးလန္း Duleng
(၈) မရူ (ေလာ္ေ၀ၚ) Maru (Lawgore)
(9) ရ၀မ္ Rawang
(၁၀) လရွီ (လခ်ိတ္) Lashi (La Chit)
(၁၁) အဇီး Atsi
(၁၂) လီဆူး Lisu
ကယားမွာ လူမ်ိဳးစု စုစုေပါင္း ၉ မ်ိဳး ရွိပါတယ္။
(၁၃) ကယား Kayah
(၁၄) ဇယိမ္း Zayein
(၁၅) ကယန္း (ပေဒါင္) Ka-Yun (Padaung)
(၁၆) ကဲ့ခို Gheko
(၁၇) ေဂဘား Kebar
(၁၈) ဘရဲ႕ (ကေယာ) Bre (Ka-Yaw)
(၁၉) မႏုမေနာ Manu Manaw
(၂၀) ယင္းတလဲ Yin Talai
(၂၁) ယင္းေဘာ္ Yin $%#w
ကရင္တြင္ လူမ်ိဳးစု စုစုေပါင္း ၁၁ မ်ိဳး ရွိပါတယ္
(၂၂) ကရင္ Kayin
(၂၃)ကရင္ျဖဴ Kayinpyu
(၂၄) ပေလကီး Pa-Le-Chi
(၂၅) မြန္ကရင္ (စာျဖဴ) Mon Kayin (Sarpyu)
(၂၆) စေကာ Sgaw
(၂၇) တာေလွပြား Ta-Lay-Pwa
(၂၈) ပကူး Paku
(၂၉) ဘြဲ Bwe
(၃၀) ေမာ္ေနပြား Monnepwa
(၃၁) မိုးပြား Monpwa
(၃၂) ႐ွဴး (ပိုး) Shu (Pwo)
ခ်င္းမွာ လူမ်ိဳးစု စုစုေပါင္း ၅၃ မ်ိဳး ရွိပါတယ္ ။
(၃၃) ခ်င္း (ဇိုမီး) Chin (Zomi)
(၃၄) ေမ့ေထး (ကသည္း) Meithei (Kathe)
(၃၅) ဆလိုင္း Saline
(၃၆) ကလင္ေကာ (လူေရွ) Ka-Lin-Kaw (Lushay)
(၃၇) ခမီ Khami
(၃၈) အ၀ခမီ Awa Khami
(၃၉) ေခါႏိုး Khawno
(၄၀) ေခါင္စို Kaungso
(၄၁) ေခါင္စိုင္ခ်င္း Kaung Saing Chin
(၄၂) ခြာဆင္းမ္ Kwelshin
(၄၃) ခြန္လီ (ဆင္) Kwangli (Sim)
(၄၄) ဂန္တဲ့ (လင္တဲ) Gunte (Lyente)
(၄၅) ေဂြးတဲ Gwete
(၄၆) ငြန္း Ngorn
(၄၇) ဆီစာန္ Zizan
(၄၈) ဆင္တန္ Sentang
(၄၉) ဆိုင္းဇန္ Saing Zan
(၅၀) ဇာေဟာင္ Za-How
(၅၁) ဇိုတံုး Zotung
(၅၂) ဇိုေဖ Zo-Pe
(၅၃) ဇို Zo
(၅၄) ဇန္ညွပ္ Zahnyet (Zanniet)
(၅၅) တေပါင္Tapong
(၅၆) တီးတိန္ Tiddim (Hai-Dim)
(၅၇) ေတဇန္ Tay-Zan
(၅၈) တိုင္ခ်ြန္း Taishon
(၅၉) သဒို Thado
(၆၀) ေတာရ္ Torr
(၆၁) ဒမ္ Dim
(၆၂) ဒိုင္ (ယင္ဒူး) Dai (Yindu)
(၆၃) နာဂ Naga
(၆၄) Tanghkul
(၆၅) Malin
(၆၆) Panun
(၆၇) Magun
(၆၈) Matu
(၆၉) Miram (Mara)
(၇၀) Mi-er
(၇၁) Mgan
(၇၂) လူရွိုင္း (လူေရွ) Lushei (Lushay)
(၇၃) Laymyo
(၇၄) Lyente
(၇၅) ေလာက္တူ Lawhtu
(၇၆) လိုင္ Lai
(၇၇) လိုင္ဇို Laizao
(၇၈) ၀ါကင္းမ္ Wakim (Mro)
(၇၉) Haulngo
(၈၀) အနူး Anu
(၈၁) အနန္ Anun
(၈၂) Oo-Pu
(၈၃) လင္းဘု Lhinbu
(၈၄) အရွိုAsho (Plain)
(၈၅) Rongtu
ဗမာမွာ လူမ်ိဳးစု စုစုေပါင္း ၉ မ်ိဳး ရွိတယ္။
(၈၆) ဗမာ Bamar
(၈၇) ထား၀ယ္ Dawei
(၈၈) ၿမိတ္ Beik
(၈၉) ေယာ Yaw
(၉၀) ယဗိန္း Yabein
(၉၁) ကဒူး Kadu
(၉၂) ကနန္း Ganan
(၉၃) ဆလံု Salon
(၉၄) ဖြန္ Hpon
မြန္္မွာ လူမ်ိဳးစု စုစုေပါင္း ၁ မ်ိဳး ရွိပါတယ္။
(၉၅) မြန္ Mon
ရခိုင္မွာ လူမ်ိဳးစု စုစုေပါင္း ၇ မ်ိဳး ရွိပါတယ္။
(၉၆) ရခိုင္ Rakhine
(၉၇) ကမန္လူမ်ိဳး Kamein
(၉၈) ခမီြး Kwe Myi
(၉၉) ဒိုင္းနက္ Daingnet
(၁၀၀) မရမာႀကီး Maramagyi
(၁၀၁) ၿမိဳ Mro
(၁၀၂) သက္ Thet
ရွမ္းမွာ လူမ်ိဳးစု စုစုေပါင္း ၃၃ မ်ိဳး ရွိပါတယ္
(၁၀၃) ရွမ္း Shan
(၁၀၄) ယြန္း (ေလာ) Yun (Lao)
(၁၀၅) ကြီ Kwi
(၁၀၆) ဖ်င္ Pyin
(၁၀၇) ေယာင္ Yao
(၁၀၈) ဓေနာ Danaw
(၁၀၉) ပေလး Pale
(၁၁၀) အင္ Eng
(၁၁၁) စံု Son
(၁၁၂) ခမူ Khamu
(၁၁၃) ေကာ္ (အခါ အီေကာ) Kaw (Akha-E-Kaw)
(၁၁၄) ကိုးကန္႔ Kokant
(၁၁၅) ခႏၲီးရွမ္း Khamti Shan
(၁၁၆) ဂံုရွမ္း Hkun
(၁၁၇) ေတာင္ရိုး Taungyo
(၁၁၈) ဓနု Danu
(၁၁၉) ပေလာင္ Palaung
(၁၂၀) ေျမာင္ဇီး Man Zi
(၁၂၁) ယင္းက်ား Yin Kya
(၁၂၂) ယင္းနက္ Yin Net
(၁၂၃) ရွမ္းကေလး Shan Gale
(၁၂၄) ရွမ္းႀကီး Shan Gyi
(၁၂၅) လားဟူ Lahu
(၁၂၆) အင္းသား Intha
(၁၂၇) အိုက္ဆြယ္ Eik-swair
(၁၂၈) ပအို၀္း Pa-O
(၁၂၉) တိုင္းလြယ္ Tai-Loi
(၁၃၀) တိုင္းလ်မ္ Tai-Lem
(၁၃၁) တိုင္းလံု Tai-Lon
(၁၃၂) တိုင္းေလ့ Tai-Lay
(၁၃၃) မိုင္းသာ Maingtha
(၁၃၄) ေမာရွမ္း Maw Shan
(၁၃၅)၀ Wa
Apr 4, 2013
အနႏ ၱတာ၀န္ တုိ႔အဓိဌာန္
၁ ။ ဘုရားေက်းဇူး ၊ ၿမင္းမုိရ္ဦး ၊ အထူးေက်ေအာင္ ဆပ္ပါမည္ ။
၂ ။ တရားေက်းဇူး ၊ ၿမင္းမုိရ္ဦး ၊ အထူးေက်ေအာင္ ဆပ္ပါမည္ ။
၃ ။ သံဃာေက်းဇူး ၊ ၿမင္းမုိရ္ဦး ၊ အထူးေက်ေအာင္ ဆပ္ပါမည္ ။
၄ ။ ဆရာ႔ေက်းဇူး ၊ ၿမင္းမုိရ္ဦး ၊ အထူးေက်ေအာင္ ဆပ္ပါမည္ ။
၅ ။ မိဘေက်းဇူး ၊ ၿမင္းမုိရ္ဦး ၊ အထူးေက်ေအာင္ ဆပ္ပါမည္ ။
၆ ။ တုိင္းၿပည္ေက်းဇူး ၊ စိတ္ၾကည္ႏူး ၊ အထူးေက်ေအာင္ ဆပ္ပါမည္ ။
၇ ။ ေက်းွဇူးမေက် ၊ လူမုိက္ေတြ ၊ မေသြၿဖစ္မွာ စုိးရသည္ ။
၈ ။ ေက်းဇူးဆပ္ကာ ၊ လူလိမၼာ ၊ မွန္စြာၿဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားမည္ ။
၉ ။ တုိင္းၿပည္လူမ်ဳိး ၊ မ်ားေကာင္းက်ဳိး ၊ သယ္ပုိးရြက္ေဆာင္ၿပဳပါမည္ ။
အမ်ဳိးသမီးမ်ား ဘာေၾကာင္႔ ဘုရားဆု မပန္ႏုိင္တာလဲ
ဘုရားဆု ပန္ႏုိင္ဖုိ႔ရတြက္ အဂၤါ ၈ ပါးႏွင္႔ျပည္႔စုံရပါမယ္
ထုိအဂၤါတုိ႔ကေတာ႔
၁။ လူအျဖစ္
၂။ ေယာက်ာ္းအျဖစ္
၃။ ရွင္ရဟန္း အျဖစ္
၄။ ရဟႏၱာျဖစ္ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ အေၾကာင္းျပည္႔စုံမူ႔
၅။ သက္ေတာ္ထင္ရွား ဘုရားကုိ ဖူးရျခင္း
၆။ အဘိညာဥ္သမာပတ္ကုိ ရျခင္း
၇။ ဘုရားရွင္ေတြအား အသက္ကုိ စြန္႔လူျခင္း
၈။ ဘုရားျဖစ္ဖုိ႔ ဆႏၵျပင္းျပျခင္း
ဒီအဂၤါ ၈ ပါးဟာ ဘုရားဆုေတာင္းမူ ျပည္႔စုံရာ အေၾကာင္းေတြပါပဲ
ဘုရားဆုေတာင္းဖုိ႔ အဂၤါ မျပည္႔စုံတဲ႔ အတြက္ မိန္းမမ်ား ဘုရားျဖစ္ဖုိ႔ ဆုမပန္ႏုိင္ပါ။
(အဂုိ ၤတၳဳိလ္၊ ဌ၊ ပ၊ ၃၆၂/၃)
မိန္းမ ႏွင္႔ စၾက၀ေတးမင္း
မိန္းမမွာ အဂၤါဇာတ္ကုိ သုိအိမ္မွာ ထားျခင္းစတဲ႔ လကၡဏာေတြ မရွိလုိ႔
လကၡဏာေတြ မျပည္႔စုံ၊ မိန္းမ ရတနာ မရွိလုိ႔ ရတနာ ၇ ပါး ျပည္႔စုံမူ႔ မရိွ
လူအားလုံးတုိ႔ထက္ သာလြန္တဲ႔ ခႏၶာကုိ မရွိပါ
ဒါေၾကာင္႔ အမ်ဳိးသမီးမ်ား စၾက၀ေတးမင္း မျဖစ္ႏုိင္ပါ။
(အဂုိ ၤတၳဳိလ္၊ ဌ၊ ပ၊ ၃၆၃)
မိန္းမ စြမ္းရည္
ေနရာတုိင္းမွာ ေယာက်ာ္မ်ားသာ ပညာရွိတာမဟုတ္ မိန္းမမ်ားလည္း ပညာရွိပါတယ္
ထုိထုိသုိ႔ေသာ ေနရာမွာ ဆင္ျခင္ဥာဏ္ရွိတယ္။
တစ္ခဏေလး နဲ႔ ၾကံစည္ႏုိင္တယ္။
(အဂုိ ၤတၳဳိလ္၊ ဌ၊ ပ၊ ၂၈၆)
၁။ လူအျဖစ္
၂။ ေယာက်ာ္းအျဖစ္
၃။ ရွင္ရဟန္း အျဖစ္
၄။ ရဟႏၱာျဖစ္ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ အေၾကာင္းျပည္႔စုံမူ႔
၅။ သက္ေတာ္ထင္ရွား ဘုရားကုိ ဖူးရျခင္း
၆။ အဘိညာဥ္သမာပတ္ကုိ ရျခင္း
၇။ ဘုရားရွင္ေတြအား အသက္ကုိ စြန္႔လူျခင္း
၈။ ဘုရားျဖစ္ဖုိ႔ ဆႏၵျပင္းျပျခင္း
ဒီအဂၤါ ၈ ပါးဟာ ဘုရားဆုေတာင္းမူ ျပည္႔စုံရာ အေၾကာင္းေတြပါပဲ
ဘုရားဆုေတာင္းဖုိ႔ အဂၤါ မျပည္႔စုံတဲ႔ အတြက္ မိန္းမမ်ား ဘုရားျဖစ္ဖုိ႔ ဆုမပန္ႏုိင္ပါ။
(အဂုိ ၤတၳဳိလ္၊ ဌ၊ ပ၊ ၃၆၂/၃)
မိန္းမ ႏွင္႔ စၾက၀ေတးမင္း
မိန္းမမွာ အဂၤါဇာတ္ကုိ သုိအိမ္မွာ ထားျခင္းစတဲ႔ လကၡဏာေတြ မရွိလုိ႔
လကၡဏာေတြ မျပည္႔စုံ၊ မိန္းမ ရတနာ မရွိလုိ႔ ရတနာ ၇ ပါး ျပည္႔စုံမူ႔ မရိွ
လူအားလုံးတုိ႔ထက္ သာလြန္တဲ႔ ခႏၶာကုိ မရွိပါ
ဒါေၾကာင္႔ အမ်ဳိးသမီးမ်ား စၾက၀ေတးမင္း မျဖစ္ႏုိင္ပါ။
(အဂုိ ၤတၳဳိလ္၊ ဌ၊ ပ၊ ၃၆၃)
မိန္းမ စြမ္းရည္
ေနရာတုိင္းမွာ ေယာက်ာ္မ်ားသာ ပညာရွိတာမဟုတ္ မိန္းမမ်ားလည္း ပညာရွိပါတယ္
ထုိထုိသုိ႔ေသာ ေနရာမွာ ဆင္ျခင္ဥာဏ္ရွိတယ္။
တစ္ခဏေလး နဲ႔ ၾကံစည္ႏုိင္တယ္။
(အဂုိ ၤတၳဳိလ္၊ ဌ၊ ပ၊ ၂၈၆)
အမ်ဳိးသမီးမ်ား ေယာက်ာ္းျဖစ္လုိလွ်င္
အမ်ဳိးသမီးမ်ားဟာ ဒါန စတဲ႔ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈေတြကုိ ျပဳလုပ္ျပီး
မိန္းမအျဖစ္မွာ တပ္မက္မႈကင္းေစကာ
`ငါတုိ႔ရဲ႕ ဒီေကာင္းမႈဟာ ေယာက်ာ္းအျဖစ္ ရဖုိ႔ရာ ျဖစ္ပါေစလုိ႔´
စိတ္ကုိ အဓိဌာန္ျပီး ေသသြားရင္ ေယာက်ာ္းဘ၀ကုိ ရၾကပါတယ္။
လင္ကုိ နတ္ကဲ႔သုိ႔ လုပ္ေကၽြးတဲ႔ မိန္းမျဖစ္ျပီး
လင္အေပၚ ေကာင္းေကာင္းက်င္႔ရင္လည္း ေယာက်ာ္းဘ၀ကုိ ရၾကတာပါပဲ။
(ဓမၼပဒ၊ ဌ၊ ပ၊ ၂၀၈)
္္ဒုလႅဘရဟန္း၀တ္လွ်င္ သတိထားဆင္ျခင္ႏိုင္ရန္
“နေမာ တႆ ဘဂ၀ေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဳဒၶႆ”
ဗုဒၶဘာသာသာသနာေတာ္ကို သက္၀င္ယံုၾကည္သူအမ်ိဳးသားတုိ႔သည္ ျမန္မာသၾကၤန္ ႐ံုးပိတ္ ရက္တို႔၌ ဒုလႅဘရဟန္း၀တ္တတ္ၾက၏။ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈတို႔ ျဖည့္ဆည္းၾကေပသည္။ အေပ်ာ္အပါး အေမာ္အႂကြားတို႔ကိုေရွာင္ၾကဥ္ကာ “အလြန္ရခဲလွသည့္ ရဟန္းအျဖစ္ကို ျဖည့္ က်င့္ဦးမွ ေတာ္ေပမည္”ဟူ၍ေတြးကာ ဒုလႅဘရဟန္း၀တ္တတ္ၾကသည္။ ရဟန္းအျဖင့္ႏွင့္ နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္း ပါရမီအက်င့္ေကာင္း၊ အက်င့္ျမတ္တို႔ကို ထိုသၾကၤန္႐ံုးပိတ္ရက္၊ ခြင့္ရ သည့္ရက္မ်ား၌ အက်ိဳးရွိေအာင္ အသံုးခ်လိုသည့္ ေစတနာေကာင္းျဖင့္ ရဟန္း၀တ္ၾကျခင္း ျဖစ္၏။
ဒုလႅဘရဟန္း- ရခဲလွသည့္ရဟန္းအျဖစ္သည္ ဒုလႅဘငါးပါးတြင္ တစ္ခုအပါအ၀င္ျဖစ္ပါ၏။ ဒုလႅဘငါးပါးတို႔မွာ- (၁) ဗုဒၶဳပၸါဒ ဒုလႅဘ= ဘုရားပြင့္ေသာကာလႏွင့္ ၾကံဳႀကိဳက္ခဲျခင္း၊ (၂) မႏုႆတဘာ၀ ဒုလႅဘ= လူအျဖစ္ကိုရခဲျခင္း၊ (၃) သဒၶါ သမၸတၱိ ဒုလႅဘ= သဒၶါတရားႏွင့္ ျပည့္စံုႏိုင္ခဲျခင္း၊၊ (၄) ပဗၺဇၨိတဘာ၀ ဒုလႅဘ= ရဟန္းအျဖစ္၊ ရဟန္းဘ၀ကိုရခဲျခင္း၊ (၅) သဒၶမၼသ၀နအတိ ဒုလႅဘ= သူေတာ္ေကာင္းတရား (မွန္ကန္ေသာတရား)တို႔ကို ၾကားနာရျခင္း ကို အလြန္ရခဲျခင္းတို႔ ျဖစ္ၾကေပသည္။ ထိုသို႔ငါးပါးရွိရာတြင္ သာသနာေတာ္၏ အႏွစ္သာရ ဘ၀ျဖစ္ေသာ ရဟန္းအျဖစ္ႏွင့္ အခ်ိန္ကိုကုန္လြန္ေစကာ အသံုးခ်ၾကသည့္အတြက္ လြန္စြာမွ အက်ိဳးရွိလွပါေပသည္။
ဤသို႔ သဒၶါတရားရွိၿပီး ျမင့္ျမတ္ေသာရဟန္းဘ၀အျဖစ္ႏွင့္ အခ်ိန္ကို လြန္စြာအက်ိဳးရွိေစရန္ အသုံးခ်သည္ကမွန္၏။ သို႔ေသာ္လည္း ရဟန္းအျဖစ္ႏွင့္ မည္သို႔မည္ပံု ျဖည့္က်င့္မွ ပို၍အက်ိဳး ရွိလွသည္၊ မွန္ကန္လွသည္ကို ၀ိနည္းေတာ္တို႔အား သင္ၾကားတတ္ေျမာက္ထားေသာ ရဟန္း ေတာ္မ်ားေလာက္ သိမထားေသာ္လည္း သိထားသင့္သည့္၀ိနည္းေတာ္(စည္းကမ္း)မ်ားႏွင့္ လိုက္နာသင့္သည့္အခ်က္တုိ႔ကို ဒုလႅဘရဟန္းမ၀တ္ခင္ ႀကိဳတင္သိထားသင့္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ဤဓမၼေဆာင္းပါးျဖင့္ သံသရာ၌ တင္ခဲ့ဖူးေသာ ေက်းဇူးတရားမ်ားကို ေက်းဇူးဆပ္ေရးသား ေဖာ္ျပလိုက္ရျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ရဟန္း၀တ္ရန္ ေက်ာင္းသို႔ ခ်ဥ္းကပ္စဥ္ကပင္ ႏွလံုးသြင္းသင့္သည္မွာ သံသရာဒုကၡေဘးမွ လ်င္ျမန္စြာလြတ္ကင္းရန္အတြက္ လူ၀တ္ကိုစြန္႔၊ ရဟန္းအ၀တ္ သကၤန္းျဖင့္ တရားအားထုတ္ ရန္ လာခဲ့သည္ဟု ဦးစြာႏွလံုးသြင္းသင့္၏။ သံသရာေဘးမွ လ်င္ျမန္စြာလြတ္ကင္းရန္ဟု ဆိုရျခင္းမွာ ရဟန္းေတာ္အျဖစ္သည္ အက်ဥ္းအားျဖင့္ (၂၂၇)ပါး၊ အက်ယ္အားျဖင့္ ကုေဋကိုး ေထာင္ေက်ာ္ေသာ သီလေတာ္ျမတ္တို႔ကို စနစ္က်မွန္ကန္စြာ မေပ်ာက္၊ မက်ား၊ မက်ိဳးရ ေအာင္ အားထုတ္တတ္ပါလွ်င္ သီလသိကၡာ၏အစြမ္းအာနိသင္ေၾကာင့္ တရားအားထုတ္ရာ၌ သမာဓိ၊ ပညာ(မဂ္၊ ဖိုလ္)တရားတို႔ လ်င္ျမန္စြာေရာက္ရွိႏိုင္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္၏။
လူစိတ္ကိုေဖ်ာက္၊ ရဟန္းေတာ္စိတ္ျဖင့္ မအပ္စပ္သည့္ လက္စြပ္၊ ဆြဲႀကိဳး၊ လက္ပတ္နာရီ တို႔ကို ခၽြတ္ထားခဲ့ကာ ၀တၳဳေငြတို႔ကိုလည္း ရဟန္းအျဖစ္သို႔ ေရာက္ခါနီးမွအစျပဳ၍ မထိမကိုင္၊ လူ႔အလုပ္ေတြ ႏွလံုးမသြင္း၊ ရဟန္းအလုပ္သာ မွန္စြာဆင္ျခင္ရေတာ့မည္ဟု ဆံုးျဖတ္ထားရ မည္။ လက္ကိုင္ဖံုးမ်ားကိုလည္း ယူေဆာင္မလာသင့္ေပ။ အိမ္အလုပ္မ်ား ေက်ာင္းအထိ ပါမလာေအာင္ ထားႏိုင္ခဲ့ရပါမည္။ လူ၀တ္အျဖစ္၌ သူေဌးသူႂကြယ္၊ ရာထူးဂုဏ္ထည္၊ ေခတ္ပညာေတြ လြန္စြာတင့္တယ္ခဲ့သည့္အျဖစ္တို႔ကို ႏွလံုးမသြင္း ႐ိုးရွင္းရွင္း စိတ္ရင္းျဖင့္သာ မာနကို ခ၀ါခ်၍ “မိမိကို ရဟန္းအျဖစ္တင္ေပးမည့္ ေက်ာင္းရွိ သံဃာေတာ္တို႔၏ ဆံုးမ သြန္သင္မႈေအာက္တြင္သာေနမည္”ဟု ဆံုးျဖတ္ထားသင့္ေပသည္။
စဦးဆံုးၾကံဳေတြ႔ရမည့္ တရားအားထုတ္ရန္ ကမၼ႒ာန္းမွာ ေခါင္းစရိတ္ခ်ိန္၌ (အေရလွ်င္ ငါးခု ေျမာက္ရွိေသာအဖို႔အစု)တို႔ကို ဆင္ျခင္ရမည့္ တစပဥၥကကမၼ႒ာန္းပင္ျဖစ္ပါသည္။ ဆင္ျခင္ပံု မွာ- “အတၳိ ဣသၼႎ ကာေယ ေကသာ၊ ေလာမာ၊ နခါ၊ ဒႏၲာ၊ တေစာ။” (ဣသၼႎ ကာေယ- ဤကိုယ္ကာယ တလံမွ်၌၊ ေကသာ- ဆံပင္၊ ေလာမာ- အေမြး၊ နခါ- ေျခသည္း လက္သည္း၊ ဒႏၲာ- သြား၊ တေစာ- အေရတို႔သာလွ်င္၊ အတၳိ သႏၲိ- ရွိၾကကုန္၏။)
“ငါ၏ခႏၶာကိုယ္၌ ဆံပင္၊ အေမြး၊ ေျခသည္း လက္သည္း၊ သြား၊ အေရတုိ႔သာ ရွိေခ်သည္။” ဟူ၍ ဉာဏ္ျဖင့္ ေသခ်ာဆင္ျခင္႐ႈမွတ္ရေပမည္။ ဆင္ျခင္ပံုကမၼ႒ာန္းတိုေသာေၾကာင့္ ေပါ့ပ်က္ ပ်က္ သေဘာမထားဘဲ အေလးအနက္ထား ဆင္ျခင္ပြါးမ်ားရမည္ျဖစ္သည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ ဆိုရမူ- ဘုရားရွင္လက္ထက္က ပါရမီတရားတို႔ ျဖည့္က်င့္ထားခဲ့ၾကေသာပုဂၢိဳလ္တို႔သည္ ထို ကမၼ႒ာန္းျဖင့္ပင္ ရဟႏၲာအျဖစ္သို႔ ေရာက္ရွိသြားခဲ့ၾကၿပီ။ မိမိလည္း မည္မွ်ပါရမီ ျဖည့္က်င့္ခဲ့ သည္ကို မသိႏိုင္ေသာေၾကာင့္ ေခါင္းရိတ္ေနစဥ္၌ အေလးအနက္ထားဆင္ျခင္သင့္ေပသည္။
ၿပီးေနာက္ သိမ္ထဲ၌ ရဟန္းအျဖစ္သို႔ သိကၡာေတာ္မတင္ခင္ သိမ္၀င္သံဃာေတာ္မ်ား၏ စစ္ေဆးေမးျမန္းမည့္ ေမးခြန္းတို႔ကို မွန္ကန္စြာ ေျဖဆိုရမည္ျဖစ္သည္။ ေမးပံုႏွင့္ ေျဖၾကားပံု တို႔မွာ-
(၁) ကု႒ံ, ဂေ႑ာ, ကိလာေသာ, ေသာေသာ, အပမာေရာ
ေတ- သင္ပဥၥင္းေလာင္းအား၊ ဧ၀႐ူပါ- ဤသို႔သေဘာရွိကုန္ေသာ-
(ကု႒ံ- သဖန္း၊ နီျဖဴ၊ လူခ်င္းမတူေအာင္၊ အႏုအကြက္၊ သမင္ရက္မ်ိဳး၊ အနာဆိုးတို႔သည္ လည္းေကာင္း၊
ဂေ႑ာ- သားေရစိုစို၊ ျပည္ယိုယိုမ်ိဳး၊ အနာဆိုးတို႔သည္လည္းေကာင္း၊
ကိလာေသာ- တင္းတိပ္ ေပြးညွင္း၊ ခ႐ုသင္းႏွင့္၊ ဆင္ညွင္းႀကီးမ်ိဳး၊ အနာဆိုတို႔သည္ လည္းေကာင္း၊
ေသာေသာ- ႐ွဴနာ႐ႈိက္နာ၊ ၾကက္ညွာ ေခ်ာင္းဆိုး၊ အနာမ်ိဳးသည္လည္းေကာင္း၊
အပမာေရာ- ေခြး႐ူး၀က္႐ူး၊ ဘီလူးဖမ္းစား၊ ေျမဘုတ္မ်ားေၾကာင့္၊ စကားသြပ္ေပါ၊ သတိေလ်ာ့ ၍၊ ေမ့ေလ်ာ့တတ္ေသာ အနာမ်ိဳးသည္လည္းေကာင္း)
သႏၲိႏုေခါ- ရွိကုန္သေလာ။
(သင့္၌ ကူးစက္တတ္ေသာေရာဂါ၊ ထိုသို႔ေသာအနာဆိုးမ်ား ရွိပါသလား?)
(နတိၳ ဘေႏၲ- မရွိပါဘုရား)
(၂) မႏုႆာ အတၳ
မႏုေႆာ- လူသားစင္စစ္ ဧကန္ျဖစ္သည္၊ အသိ- ျဖစ္ပါ၏ေလာ။
(သင္သည္ လူသားစင္စစ္ ဧကန္ျဖစ္ပါသလား?)
(အာမဘေႏၲ- လူသားစင္စစ္ ဧကန္ျဖစ္ပါသည္ဘုရား)
(၃) ပုရိသာ အတၳ
ပုရိေႆာ- နပုလ္းပ႑ဳပ္၊ မဟုတ္ဣတၳိ၊ မ်ိဳးဇာတိႏွင့္၊ ပုရိသစစ္၊ ေယာက်္ားျဖစ္သည္၊ အသိ- ျဖစ္ပါ၏ေလာ။
(သင္သည္ ေယာက်္ားစင္စစ္ ဧကန္ျဖစ္ပါသလား?)
(အာမဘေႏၲ- ေယာက်္ားစင္စစ္ ဧကန္ျဖစ္ပါသည္ဘုရား)
(၄) ဘုဇိသာ အတၳ
ဘုဇိေႆာ- သူ႔ကၽြန္သူ႔ေက်း၊ ခင္းမႈေရးေၾကာင့္၊ ထြက္ေျပးၾကဥ္ဖဲ၊ ေခၚငင္ဆဲတြင္၊ ေရွာင္ လႊဲမျဖစ္၊ ေတာ္လွန္စစ္သည္၊ အသိ- ျဖစ္ပါ၏ေလာ။
(သင္သည္ သူ႔ကၽြန္အျဖစ္မွ လြတ္ပါသလား?)
(အာမဘေႏၲ- သူ႔ကၽြန္အျဖစ္မွ လြတ္ပါသည္ဘုရား)
(၅) အဏဏ အတၳ
အဏေဏာ- ယခုအခါ၊ သူ႔ဥစၥာကို၊ မ်ားစြာယူေခ်း၊ ေၾကေအာင္ေပး၍၊ ၿမီေကၽြးမတင္၊ သန္႔ ရွင္းစင္သည္၊ အသိ- ျဖစ္ပါ၏ေလာ။
(သင့္သည္ သူတစ္ပါးတို႔ထံမွ ေငြေၾကးဥစၥာ ေခ်းွငွါးထားၿပီး ေက်ေအာင္ ျပန္ဆပ္ၿပီးၿပီလား?)
(အာမဘေႏၲ- သူ႔ေကၽြးမတင္ ေႂကြးသန္႔ရွင္း ကင္းစင္ပါသည္ဘုရား)
(၆) နတၳ ရာဇာဘဋာ
ရာဇာဘေဋာ- မင္းပါးစိုးခြင္၊ ခ်ဥ္းကပ္၀င္၍၊ အစဥ္လႈပ္ရွား၊ မင္းခစားသည္၊ န အသိ- မျဖစ္ဘဲ ရွိပါ၏ေလာ။
(သင္သည္ မင္းခစားအျဖစ္မွ လြတ္ေျမာက္ပါသလား?)
(အာမဘေႏၲ- မင္းခစားဘ၀မွ လြတ္ေျမာက္ပါသည္ဘုရား။)
မွတ္ခ်က္။ အရပ္သားအစိုးရ၀န္ထမ္း၊ လခစားမ်ားျဖစ္ပါက ခြင့္ယူရပါမည္။ ခြင့္ရက္ရရွိမွ ရဟန္းျပဳသင့္သည္။ စစ္မႈထမ္းမ်ားျဖစ္ပါက ဒုလႅဘရဟန္း၀တ္ရန္ဟူေသာ အေၾကာင္း အရာျဖင့္ ခြင့္တင္ၿပီး ခြင့္ျပဳခ်က္က်ထားၿပီး ျဖစ္ရပါမည္။
(၇) အႏုညာတာ အတၳ မာတာပိတူဟိ
နာဂ- မဂ္ဖိုလ္နီးေၾကာင္း ပဥၥင္းေလာင္း၊ ေတ- သင္ပဥၥင္းေလာင္း၏၊ မာတာပိတူဟိ- သင္၏ ေက်းဇူးဂုဏ္ရွင္၊ မိခင္ဖခင္တို႔က၊ အႏုညာေတာ- ရဟန္းျပဳရန္ အႏူးအညြတ္ ခြင့္ျပဳလႊတ္သည္၊ အသိ- ျဖစ္ပါ၏ေလာ။
(သင့္အား မိဘမ်ားက ရဟန္ျပဳရန္ ခြင့္ျပဳၾကပါသလား?)
(အာမဘေႏၲ- မိဘႏွစ္ပါက ရဟန္းျပဳရန္ ခြင့္ျပဳၾကပါသည္ဘုရား)
(၈) ပရိပုဏၰ၀ီသတိ၀ႆာ အတၳ
ပရိပုဏၰ၀ီသတိ၀ေႆာ- သေႏၶကလလ၊ ေရတည္စက၊ စ၍ခ်င့္တြက္၊ ဤသည့္ရက္တြင္၊ အသက္တိတိ၊ ႏွစ္ဆယ္ျပည့္သည္၊ အသိ- ျဖစ္ပါ၏ေလာ။
(သင့္ကို မိခင္က မေမြးဖြားခင္ ကိုယ္၀န္ေဆာင္ထားခဲ့ေသာကာလႏွင့္ ေမြးဖြားၿပီး လက္ရွိအခ်ိန္ အထိကာလ ႏွစ္ခုေပါင္း သင့္၌ အသက္ႏွစ္ဆယ္ ျပည့္ပါသလား?)
(အာမဘေႏၲ- အသက္ ၂၀ ၊ ျပည့္ပါသည္ဘုရား)
(၉) ပရိပုဏၰံ ေ၀ါ ပတၱစီ၀ရံ
ေတ- သင့္အား၊ ပတၱစီ၀ရံ- သပိတ္သကၤန္းသည္၊ ပုဏၰံ- ျပည့္စံုပါၿပီေလာ။
(အာမဘေႏၲ- ျပည့္စံုပါၿပီဘုရား)
(၁၀) ကႎနာမာ အတၳ
ကိႏၷာေမာသိ- ဟူေသာ ပါဌ္ျဖင့္ မိမိ၏အမည္ကို ေမးလွ်င္-
[အဟံ ဘေႏၲ နာေဂါ နာမ- (ဘေႏၲ- အရွင္ဘုရား၊ အဟံ- တပည့္ေတာ္သည္၊ နာေဂါ နာမ- နာဂအမည္ရွိပါသည္ဘုရား)]
(တပည့္ေတာ္၏အမည္သည္ “နာဂ”အမည္ ရွိပါသည္ဘုရား)
ေကာနာေမာေတ ဥပဇၩာေယာ- ဟူေသာ ပါဌ္ျဖင့္ မိမိ၏ ဥပဇၩာယ္ဆရာေတာ္ကို ေမးလွ်င္-
[ဥပဇၩာေယာ ေမ ဘေႏၲ အာယသၼာ တိႆေတၳေရာနာမ (ဘေႏၲ- အရွင္ဘုရား၊ ေမ- တပည့္ ေတာ္၏၊ ဥပဇၩာေယာ- ဥပဇၩာယ္ဆရာသည္၊ အာယသၼာ တိႆေတၳေရာနာမ- အရွင္တိႆ မေထရ္အမည္ရွိပါသည္ဘုရား)]
(တပည့္ေတာ္၏ဆရာ့အမည္သည္အရွင္တႆမေထရ္အမည္ ရွိပါသည္ဘုရား)
ဤသည္မွာ သိမ္တြင္း၌ ေမးပံုႏွင့္ ေျဖၾကားပံုမ်ားျဖစ္၏။ ထိုသို႔ ေမးေသာအခါမ်ားတြင္ ေျဖ ၾကားရမည္မွာလည္း ေျဖၾကားပံုအတိုင္းသာျဖစ္၏။ မွန္သည္မွားသည္အေရးမႀကီး ဤအတိုင္း ေျဖၾကားရမည္ဆိုေသာေၾကာင့္ မိမိ၌ျပည့္စံုထားရမည့္အခ်က္တို႔ကို မျပည့္စံုပါဘဲ လိမ္ညာေျဖ ၾကားလွ်င္ အစတည္းက မုသာ၀ါဒကံႏွင့္ စမိေနသလိုျဖစ္ေနေပမည္။ “အစေကာင္းမွ အေႏွာင္းေသခ်ာ”ဆိုသလို အစတည္းက သန္႔ရွင္းေကာင္းမြန္ ေနရန္ ျပင္ဆင္ထားရမည္ျဖစ္ပါသည္။
ရဟန္းသိကၡာေတာ္တင္ေပးမည့္ ဆရာေတာ္မ်ားအေနျဖင့္လည္း ရဟန္း၀တ္ရန္လာၾကသူမ်ား ကို သင္ေပးပါလိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္ တခ်ိဳ႕ေက်ာင္းမ်ား၌ ဒုလႅဘရဟန္း၀တ္ရန္လာၾကသူမ်ား အလြန္မ်ားလွေသာေၾကာင့္ ေသခ်ာက် န သင္ခ်ိန္မရ၍ မိမိတို႔အေနျဖင့္ ႀကိဳတင္သိရွိထားလွ်င္ ပို၍ေကာင္းသည္။ သိကၡာေတာ္ တင္ေပးၾကမည့္ ရဟန္းေတာ္မ်ားသည္ အနည္းဆံုး ငါးပါး ရွိ ထားၾကၿပီး မိမိတို႔ကို ရဟန္းခံ အစီအစဥ္အတိုင္း လုပ္ေဆာင္သြားၾကပါလိမ့္မည္။ ထိုသို႔ စီစဥ္တက် လုပ္ေဆာင္တိုင္း၌ ေလးနက္စြာ ဆင္ျခင္ေနသင့္သည္မွာ ရဟန္းမျဖစ္ေသးခင္၌ “ငါသည္ ျမင့္ျမတ္ေသာရဟန္းေဘာင္သု႔ိ မၾကာခင္ေရာက္ရေတာ့မည္၊ လူေဘာင္ လူ႔အလုပ္ စြန္႔ရေတာ့မည္။”၊ ရဟန္းအျဖစ္ေရာက္သြားေသာအခါ၌လည္း “ငါသည္ ျမင့္ျမတ္ေသာ ရဟန္းေဘာင္သို႔ ေရာက္ခဲ့ေခ်ၿပီ။ လူေတြကဲ့သို႔ မေနအပ္ေတာ့။”ဟူ၍ ၀မ္းေျမာက္ပီတိ ျဖစ္ေန ရပါမည္။
ရဟန္းအျဖစ္သို႔တင္ရန္ ပထမ ကိုရင္အျဖစ္တင္၊ ၿပီးေနာက္ ရဟန္းအျဖစ္ သိကၡာေတာ္မ်ား တင္ျခင္း အစဥ္တက်လုပ္ေဆာင္ရာတြင္ သရဏဂံုရြတ္ဆိုရာ၌ ဌာန္က႐ိုဏ္းက်က် ရြတ္ဆိုရ မည္ျဖစ္၏။ အာဖ်ားလွ်ာဖ်ားေလးျဖင့္ ရြတ္ဆို၍မသင့္ေပ။ ဆရာေတာ္မ်ား၏ ကမၼ၀ါစာ ရြတ္ဆို ေတာ္မူျခင္းကိုလည္း ေလးနက္စြာနာၾကားရပါမည္။ ရြတ္ဆိုေသာပါဠိအဓိပၸါယ္တို႔ကို နား မလည္ေသာ္လည္း ဘုရားရွင္ဆံုးမထားခဲ့ေသာ ၀ိနည္း(စည္းကမ္း)မ်ားအတိုင္း မိမိကို ရဟန္း အျဖစ္ သိကၡာေတာ္မ်ား တင္ေပးေနၾကသည္ဟူ၍ ႏွလံုးသြင့္ဆင္ျခင္သင့္၏။ အဓိပၸါယ္တို႔ကို သိရွိက ပိုေကာင္း၏။ ကမၼ၀ါစာရြတ္ဆိုၾကေသာ ရဟန္းေတာ္မ်ား၏ ဌာန္က႐ိုဏ္းက်နစြာ ရြတ္ဆိုသံမ်ားကို ၾကားရပါမည္။ ပထမတစ္ေခါက္ျဖင့္ ဌာန္းက႐ုိဏ္မက်ေသာ စာလံုးမ်ား ပါခဲ့ျခင္းမျဖစ္ရေအာင္ ကမၼ၀ါစာကို ႏွစ္ေခါက္ ရြတ္ဆိုၾကသည္။ အျမဲတမ္း၀တ္မည့္ ရဟန္း ေလာင္းျဖစ္လွ်င္ သံုးေခါက္ရြတ္ဆိုၾက၏။
သိမ္မွအထြက္ သိမ္ဆြမ္းေလာင္းလွဴၾကေသာ ဒကာဒကာမမ်ားလည္း ေတြ႔ၾကံဳရတတ္ေပ သည္။ ထုိအခါတြင္လည္း သာယာတပ္မက္ျခင္းမျဖစ္ေစရန္ ႏွလံုးသြင္းသင့္၏။ သိမ္ဆင္း ဆြမ္းေလာင္းေနၾကေသာ ဒကာဒကာမတို႔ကို ေမတၱာပို႔ေပးေနရမည္။ “မိမိကိုခင္လို႔ ေကၽြးသည္”ဟူ၍ ႏွလံုးမသြင္းသင့္။ ဒကာဒကာမတို႔သည္ သံဃာေတာ္အရွင္သူျမတ္တို႔ကို ၾကည္ညိဳၾကေသာေၾကာင့္ သာသနာေတာ္စည္ပင္ေၾကာင္း “ဆြမ္း၊ သကၤန္း၊ ေက်ာင္း၊ ေဆး” စသည့္ ရွင္ေလးပါးမွ ဆြမ္းအလွဴဒါနျဖင့္ ကုသုိလ္ယူလိုေသာေၾကာင့္၊ လယ္ယာေျမေကာင္း ျဖစ္ေသာ သံဃာေတာ္အရွင္သူျမတ္တို႔ထံ၌ ကုုသုိလ္မ်ိဳးေစ့မ်ား လာေရာက္စုိက္ပ်ိဳးေနၾက သည္ဟုဆင္ျခင္ၿပီး ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းေစရန္ ရဟန္းက်င့္၀တ္ျဖင့္ ျပည့္စံုစြာရွိေနရ ေပမည္။
“ေက်ာင္း၊ သကၤန္း၊ ဆြမ္း၊ ေဆး”စသည့္ ပစၥည္းေလးပါး မသံုးေဆာင္ခင္တို႔၌လည္း ႏွလံုးသြင္း ဆင္ျခင္ရန္ ကမၼ႒ာန္းမ်ားရွိပါသည္။ ၎ကမၼ႒ာန္းတို႔ကိုလည္း အေလးအနက္ထား ဆင္ျခင္ ပြါးမ်ားရပါမည္။ သီရိလကၤာ၌ သံဃရကၡိတမေထရ္ႀကီး၏ ေက်ာင္းတြင္ ခုနစ္ႏွစ္သား ကိုရင္ေလး ဆြမ္းစားရန္ျပင္ေနခ်ိန္တြင္ ပန္းကန္သံမ်ားကို ၾကားေနရေသာ သံဃရကၡိတ မေထရ္ႀကီးက ကိုရင္ေလးကို သတိေပးစကား ေျပာၾကားလိုက္သည္မွာ “လွ်ာအပူေလာင္မယ္၊ သတိထားစား”ဟူ၍ျဖစ္၏။ ကိုရင္ေလးလည္း သတိ၀င္ၿပီး ဆြမ္း၌ဆင္ျခင္ရမည့္ ကမၼ႒ာန္းကို ဆြမ္းမစားခင္ ဆင္ျခင္ရာတြင္ ခႏၶာဉာဏ္ေရာက္ တရားေပါက္၍ ကိေလသာကုန္ခန္းကာ ရဟႏၲာျဖစ္ခဲ့သည္မွာ ဆြမ္းမစားခင္ ဆြမ္း၌ဆင္ျခင္ရမည့္ကမၼ႒ာန္းကို ေလးနက္စြာဆင္ျခင္ခဲ့ ေသာေၾကာင့္ျဖစ္၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ “ဆြမ္း၊ သကၤန္း၊ ေက်ာင္း၊ ေဆး” ပစၥည္းေလးပါး မသံုးေဆာင္ ခင္တိုင္း၌ ရဟန္းေတာ္မ်ားအေနျဖင့္ အလွဴရွင္မ်ားကို ေမတၱာပို႔ျခင္း၊ မသံုးေဆာင္ခင္ ဆင္ျခင္ ပြါးမ်ားရသည့္ကမၼ႒ာန္းတို႔ကို မပ်က္မကြက္ ဆင္ျခင္ႏွလံုးသြင္းၾကရေပသည္။
ပစၥည္းေလးပါးဆင္ျခင္ပံုတို႔ကို ပါဠိေတာ္ျဖင့္ ဆင္ျခင္ရန္ အခက္အခဲရွိကလည္း ျမန္မာလို ဆင္ျခင္ႏိုင္ေပသည္။ ဆင္ျခင္ပြါးမ်ားရာ၌ အနက္အဓိပၸါယ္ကို သိရွိနားလည္ထားရန္သာ လိုရင္းျဖစ္ပါသည္။ ထုိဆင္ျခင္ပံုမ်ားကို ေသခ်ာက်က္မွတ္ထားသင့္၏။
သကၤန္း၌ဆင္ျခင္ပံု
ပါဠိ။ “ပဋိသခၤါ ေယာနိေသာ စီ၀ရံ ပဋိေသ၀ါမိ၊ ယာ၀ေဒ၀ သီတႆ ပဋိဃာတာယ၊ ဥဏွႆ ပဋိဃာတာယ၊ ဍံသ မကသ ၀ါတာတပ သရီသပၸ သမၹႆာနံ ပဋိဃာတာယ၊ ယာ၀ေဒ၀ ဟိရိေကာပိနပၸဋိစၧာဒနတၳံ။”
(ျမန္မာ။ “ကင္းေျမြလႊဲသုန္၊ ဟိရီဂုဏ္ကို၊ ကုန္ေစတတ္စြာ၊ ကိုယ္အဂၤါကို၊ လံုပါေစလို၊ ကိုယ္ကိုစံပယ္၊ ဆင္ျပင္မယ္ဟု၊ စိတ္၀ယ္မသန္း၊ ဤသကၤန္းကို၊ ဖံုးလႊမ္း သံုးေဆာင္ပါ သတည္း။”)
ေက်ာင္း၌ဆင္ျခင္ပံု
ပါဠိ။ “ပဋိသခၤါ ေယာနိေသာ ေသနာသနံ ပဋိေသ၀ါမိ၊ ယာ၀ေဒ၀ သီတႆ ပဋိဃာတာယ၊ ဥဏွႆ ပဋိဃာတာယ၊ ဍံသ မကသ ၀ါတာတပ သရီသပၸ သမၹႆာနံ ပဋိဃာတာယ၊ ယာ၀ေဒ၀ ဥတုပရိႆယ ပိေနာဒနပၸဋိသလႅာနာရာမတၳံ။”
(ျမန္မာ။ “ခ်မ္းပူ ကိုဖ်က္၊ ျခင္မွက္ေလေန၊ ကင္းေျမြေ၀းမႈ၊ ဥတုေဘးၾကမ္း၊ မသန္႔ကင္းစင္၊ စိတ္ၾကည္လင္ ေၾကာင္း၊ ေနရာေက်ာင္းကို၊ ကိန္းေအာင္းမွီခိုပါသတည္း။”
ဆြမ္း၌ဆင္ျခင္ပံု
ပါဠိ။ “ပဋိသခၤါ ေယာနိေသာ ပိ႑ပါတံ ပဋိေသ၀ါမိ၊ ေန၀ ဒ၀ါယ၊ န မဒါယ၊ န မ႑နာယ၊ န ၀ိဘူသနာယ၊ ယာ၀ေဒ၀ ဣမႆ ကာယႆ ဌိတိယာ ယာပနာယ၊ ၀ိဟႎသူပရတိယာ ျဗမစရိယာ ႏုဂၢဟာယ၊ ဣတိ ပုရာနဥၥေ၀ဒနံ ပဋိဟခၤါမိ၊ န၀ဥၥ ေ၀ဒနံ န ဥပါေဒႆာမိ၊ ယၾတာ စ ေမ ဘ၀ိႆတိ၊ အန၀ဇၨာတာ စ ဖာသု၀ိဟာေရာ စ။”
(ျမန္မာ။ “ဤသည့္စားဖြယ္၊ အမယ္မယ္ကို၊ ျမဴးရယ္မာန္ႂကြ၊ လွပေရဆင္း၊ ျပည့္ၿဖိဳးျခင္းငွါ၊ မသံုးပါဘူး၊ ေလးျဖာဓာတ္ေဆာင္၊ ဤကိုယ္ေကာင္သည္၊ ရွည္ေအာင္တည္လ်က္၊ အသက္မွ်တန္း၊ မေမာပန္းျငား၊ ဘုရားသာသနာ၊ က်င့္ႏွစ္ျဖာကို၊ က်င့္ပါႏိုင္ေစ၊ ေ၀ဒနာ ေဟာင္းသစ္၊ မျဖစ္ေစရ၊ ယာပိုက္မွ်လစ္၊ ခပ္သိမ္းျပစ္ကို၊ မျဖစ္ေလေအာင္၊ ခ်မ္းေျမ႕ေအာင္ ဟု၊ သံုးေဆာင္မွီ၀ဲပါသတည္း။”
ေဆးပစၥည္း၌ဆင္ျခင္ပံု
ပါဠိ။ “ပဋိသခၤါ ေယာနိေသာ ဂိလာနပစၥယေဘသဇၨပရိကၡာရံ ပဋိေသ၀ါမိ၊ ယာ၀ေဒ၀ ဥပၸာႏၷာနံ ေ၀ယ်ာဗ်ာဓိကာနံ၊ ေ၀ဒနာနံ ပဋိဃာတာယ၊ အဗ်ာပဇၨာ ပရမတၱာယ။”
(ျမန္မာ။ “က်င္နာခံခက္၊ ႏွိပ္စက္ဖိစီး၊ ျဖစ္ၿပီးျဖစ္လာ၊ ေ၀ဒနာကို၊ စြန္႔ခြါပယ္ရွင္း၊ ဆင္းရဲကင္း၍၊ လူမင္းျမတ္စြာ၊ သာသနာကို၊ ၾကည္သာရႊင္လန္း၊ က်င့္ျဖည့္စြမ္းႏိုင္ဖို႔ ရည္မွန္း သံုးေဆာင္ပါသ တည္း။”
အျခားအသံုးအေဆာင္တို႔၌ဆင္ျခင္ပံု
“ဖိနပ္ဆီမီး၊ ထီးေတာင္ေ၀ွးစ၊ ဟူသမွ်ကို၊ ေအးျမခ်မ္းပူ၊ ေျမငူသစ္ငုတ္၊ ခလုတ္ဆူးေျငာင့္၊ မေႏွာင့္ေဘးက်မ္း၊ မသန္းကင္းစင္၊ စိတ္ၾကည္လင္၍၊ အားအင္ျပည့္မာ၊ သာသနာကို၊ ေကာင္းစြာက်င့္ေဆာင္၊ ျဖည့္ႏိုင္ေအာင္ဟု၊ သံုးေဆာင္မွီ၀ဲပါသတည္း။”
ထိုပစၥည္းေလးပါးတို႔မွာ ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ “ရွင္ေလးပါး”တို႔ျဖစ္ၾကၿပီး “ေသေလးပါး”မွာ ပါရာဇိကေလးပါးတို႔ျဖစ္ၾက၏။ ပါရာဇိကအာပတ္သင့္မိသြားလွ်င္ အာပတ္ေျဖလို႔မရေသာ ေၾကာင့္ ရဟန္းမဟုတ္ေတာ့ေပ။ ထို႔ေၾကာင့္ “ေသေလးပါး” ဟုေခၚျခင္းျဖစ္၏။ ပါရာဇိက အာပတ္မ်ား က်ဴးလြန္မိသြားလွ်င္ သကၤန္းဆင္ျမန္းထားေသာ္လည္း ရဟန္းအျဖစ္၊ ရဟန္းဘ၀ မဟုတ္ေတာ့ေပ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ လံုး၀ သိရွိနားလည္းထားရမည့္ အာပတ္မ်ား ျဖစ္ၾကေပသည္။ ပါရာဇိကေလးပါးတို႔မွာ-
(၁) ေမထုန ပါရာဇိက- ေမထုန္ဟူေသာ မျမတ္ေသာအက်င့္ကိုက်င့္ျခင္း။ (တစ္နည္းနည္းျဖင့္ ေမထုန္မွီ၀ဲလွ်င္ ပါရာဇိကက်၏။)
(၂) အဒိႏၷဒါန ပါရာဇိက- သူတစ္ပါးဥစၥာကို ခိုးယူျခင္း။ (တစ္မတ္တန္၊ တစ္မတ္အထက္ ထုိက္တန္ေသာပစၥည္းကိုယူလွ်င္ ပါရာဇိကက်၏။)
(၃) မႏုႆ၀ိဂၢဟ ပါရာဇိက- လူစင္စစ္ အသက္ကိုေသေစလိုေသာစိတ္ျဖင့္သတ္ျခင္း။ ကိုယ္၀န္က်ေဆးေပးလွ်င္ပင္ ပါရာဇိကက်၏။)
(၄) ဥတၱရိမႏုႆဓမၼ ပါရာဇိက- မရေသးေသာစ်ာန္မဂ္ဖိုလ္တရားတို႔ကို ရ၏ဟု ေဟာေျပာ ျခင္းတို႔ျဖစ္ၾက၏။
ဗုဒၶဘာသာသာသနာေတာ္ကို သက္၀င္ယံုၾကည္သူအမ်ိဳးသားတုိ႔သည္ ျမန္မာသၾကၤန္ ႐ံုးပိတ္ ရက္တို႔၌ ဒုလႅဘရဟန္း၀တ္တတ္ၾက၏။ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈတို႔ ျဖည့္ဆည္းၾကေပသည္။ အေပ်ာ္အပါး အေမာ္အႂကြားတို႔ကိုေရွာင္ၾကဥ္ကာ “အလြန္ရခဲလွသည့္ ရဟန္းအျဖစ္ကို ျဖည့္ က်င့္ဦးမွ ေတာ္ေပမည္”ဟူ၍ေတြးကာ ဒုလႅဘရဟန္း၀တ္တတ္ၾကသည္။ ရဟန္းအျဖင့္ႏွင့္ နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္း ပါရမီအက်င့္ေကာင္း၊ အက်င့္ျမတ္တို႔ကို ထိုသၾကၤန္႐ံုးပိတ္ရက္၊ ခြင့္ရ သည့္ရက္မ်ား၌ အက်ိဳးရွိေအာင္ အသံုးခ်လိုသည့္ ေစတနာေကာင္းျဖင့္ ရဟန္း၀တ္ၾကျခင္း ျဖစ္၏။
ဒုလႅဘရဟန္း- ရခဲလွသည့္ရဟန္းအျဖစ္သည္ ဒုလႅဘငါးပါးတြင္ တစ္ခုအပါအ၀င္ျဖစ္ပါ၏။ ဒုလႅဘငါးပါးတို႔မွာ- (၁) ဗုဒၶဳပၸါဒ ဒုလႅဘ= ဘုရားပြင့္ေသာကာလႏွင့္ ၾကံဳႀကိဳက္ခဲျခင္း၊ (၂) မႏုႆတဘာ၀ ဒုလႅဘ= လူအျဖစ္ကိုရခဲျခင္း၊ (၃) သဒၶါ သမၸတၱိ ဒုလႅဘ= သဒၶါတရားႏွင့္ ျပည့္စံုႏိုင္ခဲျခင္း၊၊ (၄) ပဗၺဇၨိတဘာ၀ ဒုလႅဘ= ရဟန္းအျဖစ္၊ ရဟန္းဘ၀ကိုရခဲျခင္း၊ (၅) သဒၶမၼသ၀နအတိ ဒုလႅဘ= သူေတာ္ေကာင္းတရား (မွန္ကန္ေသာတရား)တို႔ကို ၾကားနာရျခင္း ကို အလြန္ရခဲျခင္းတို႔ ျဖစ္ၾကေပသည္။ ထိုသို႔ငါးပါးရွိရာတြင္ သာသနာေတာ္၏ အႏွစ္သာရ ဘ၀ျဖစ္ေသာ ရဟန္းအျဖစ္ႏွင့္ အခ်ိန္ကိုကုန္လြန္ေစကာ အသံုးခ်ၾကသည့္အတြက္ လြန္စြာမွ အက်ိဳးရွိလွပါေပသည္။
ဤသို႔ သဒၶါတရားရွိၿပီး ျမင့္ျမတ္ေသာရဟန္းဘ၀အျဖစ္ႏွင့္ အခ်ိန္ကို လြန္စြာအက်ိဳးရွိေစရန္ အသုံးခ်သည္ကမွန္၏။ သို႔ေသာ္လည္း ရဟန္းအျဖစ္ႏွင့္ မည္သို႔မည္ပံု ျဖည့္က်င့္မွ ပို၍အက်ိဳး ရွိလွသည္၊ မွန္ကန္လွသည္ကို ၀ိနည္းေတာ္တို႔အား သင္ၾကားတတ္ေျမာက္ထားေသာ ရဟန္း ေတာ္မ်ားေလာက္ သိမထားေသာ္လည္း သိထားသင့္သည့္၀ိနည္းေတာ္(စည္းကမ္း)မ်ားႏွင့္ လိုက္နာသင့္သည့္အခ်က္တုိ႔ကို ဒုလႅဘရဟန္းမ၀တ္ခင္ ႀကိဳတင္သိထားသင့္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ဤဓမၼေဆာင္းပါးျဖင့္ သံသရာ၌ တင္ခဲ့ဖူးေသာ ေက်းဇူးတရားမ်ားကို ေက်းဇူးဆပ္ေရးသား ေဖာ္ျပလိုက္ရျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ရဟန္း၀တ္ရန္ ေက်ာင္းသို႔ ခ်ဥ္းကပ္စဥ္ကပင္ ႏွလံုးသြင္းသင့္သည္မွာ သံသရာဒုကၡေဘးမွ လ်င္ျမန္စြာလြတ္ကင္းရန္အတြက္ လူ၀တ္ကိုစြန္႔၊ ရဟန္းအ၀တ္ သကၤန္းျဖင့္ တရားအားထုတ္ ရန္ လာခဲ့သည္ဟု ဦးစြာႏွလံုးသြင္းသင့္၏။ သံသရာေဘးမွ လ်င္ျမန္စြာလြတ္ကင္းရန္ဟု ဆိုရျခင္းမွာ ရဟန္းေတာ္အျဖစ္သည္ အက်ဥ္းအားျဖင့္ (၂၂၇)ပါး၊ အက်ယ္အားျဖင့္ ကုေဋကိုး ေထာင္ေက်ာ္ေသာ သီလေတာ္ျမတ္တို႔ကို စနစ္က်မွန္ကန္စြာ မေပ်ာက္၊ မက်ား၊ မက်ိဳးရ ေအာင္ အားထုတ္တတ္ပါလွ်င္ သီလသိကၡာ၏အစြမ္းအာနိသင္ေၾကာင့္ တရားအားထုတ္ရာ၌ သမာဓိ၊ ပညာ(မဂ္၊ ဖိုလ္)တရားတို႔ လ်င္ျမန္စြာေရာက္ရွိႏိုင္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္၏။
လူစိတ္ကိုေဖ်ာက္၊ ရဟန္းေတာ္စိတ္ျဖင့္ မအပ္စပ္သည့္ လက္စြပ္၊ ဆြဲႀကိဳး၊ လက္ပတ္နာရီ တို႔ကို ခၽြတ္ထားခဲ့ကာ ၀တၳဳေငြတို႔ကိုလည္း ရဟန္းအျဖစ္သို႔ ေရာက္ခါနီးမွအစျပဳ၍ မထိမကိုင္၊ လူ႔အလုပ္ေတြ ႏွလံုးမသြင္း၊ ရဟန္းအလုပ္သာ မွန္စြာဆင္ျခင္ရေတာ့မည္ဟု ဆံုးျဖတ္ထားရ မည္။ လက္ကိုင္ဖံုးမ်ားကိုလည္း ယူေဆာင္မလာသင့္ေပ။ အိမ္အလုပ္မ်ား ေက်ာင္းအထိ ပါမလာေအာင္ ထားႏိုင္ခဲ့ရပါမည္။ လူ၀တ္အျဖစ္၌ သူေဌးသူႂကြယ္၊ ရာထူးဂုဏ္ထည္၊ ေခတ္ပညာေတြ လြန္စြာတင့္တယ္ခဲ့သည့္အျဖစ္တို႔ကို ႏွလံုးမသြင္း ႐ိုးရွင္းရွင္း စိတ္ရင္းျဖင့္သာ မာနကို ခ၀ါခ်၍ “မိမိကို ရဟန္းအျဖစ္တင္ေပးမည့္ ေက်ာင္းရွိ သံဃာေတာ္တို႔၏ ဆံုးမ သြန္သင္မႈေအာက္တြင္သာေနမည္”ဟု ဆံုးျဖတ္ထားသင့္ေပသည္။
စဦးဆံုးၾကံဳေတြ႔ရမည့္ တရားအားထုတ္ရန္ ကမၼ႒ာန္းမွာ ေခါင္းစရိတ္ခ်ိန္၌ (အေရလွ်င္ ငါးခု ေျမာက္ရွိေသာအဖို႔အစု)တို႔ကို ဆင္ျခင္ရမည့္ တစပဥၥကကမၼ႒ာန္းပင္ျဖစ္ပါသည္။ ဆင္ျခင္ပံု မွာ- “အတၳိ ဣသၼႎ ကာေယ ေကသာ၊ ေလာမာ၊ နခါ၊ ဒႏၲာ၊ တေစာ။” (ဣသၼႎ ကာေယ- ဤကိုယ္ကာယ တလံမွ်၌၊ ေကသာ- ဆံပင္၊ ေလာမာ- အေမြး၊ နခါ- ေျခသည္း လက္သည္း၊ ဒႏၲာ- သြား၊ တေစာ- အေရတို႔သာလွ်င္၊ အတၳိ သႏၲိ- ရွိၾကကုန္၏။)
“ငါ၏ခႏၶာကိုယ္၌ ဆံပင္၊ အေမြး၊ ေျခသည္း လက္သည္း၊ သြား၊ အေရတုိ႔သာ ရွိေခ်သည္။” ဟူ၍ ဉာဏ္ျဖင့္ ေသခ်ာဆင္ျခင္႐ႈမွတ္ရေပမည္။ ဆင္ျခင္ပံုကမၼ႒ာန္းတိုေသာေၾကာင့္ ေပါ့ပ်က္ ပ်က္ သေဘာမထားဘဲ အေလးအနက္ထား ဆင္ျခင္ပြါးမ်ားရမည္ျဖစ္သည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ ဆိုရမူ- ဘုရားရွင္လက္ထက္က ပါရမီတရားတို႔ ျဖည့္က်င့္ထားခဲ့ၾကေသာပုဂၢိဳလ္တို႔သည္ ထို ကမၼ႒ာန္းျဖင့္ပင္ ရဟႏၲာအျဖစ္သို႔ ေရာက္ရွိသြားခဲ့ၾကၿပီ။ မိမိလည္း မည္မွ်ပါရမီ ျဖည့္က်င့္ခဲ့ သည္ကို မသိႏိုင္ေသာေၾကာင့္ ေခါင္းရိတ္ေနစဥ္၌ အေလးအနက္ထားဆင္ျခင္သင့္ေပသည္။
ၿပီးေနာက္ သိမ္ထဲ၌ ရဟန္းအျဖစ္သို႔ သိကၡာေတာ္မတင္ခင္ သိမ္၀င္သံဃာေတာ္မ်ား၏ စစ္ေဆးေမးျမန္းမည့္ ေမးခြန္းတို႔ကို မွန္ကန္စြာ ေျဖဆိုရမည္ျဖစ္သည္။ ေမးပံုႏွင့္ ေျဖၾကားပံု တို႔မွာ-
(၁) ကု႒ံ, ဂေ႑ာ, ကိလာေသာ, ေသာေသာ, အပမာေရာ
ေတ- သင္ပဥၥင္းေလာင္းအား၊ ဧ၀႐ူပါ- ဤသို႔သေဘာရွိကုန္ေသာ-
(ကု႒ံ- သဖန္း၊ နီျဖဴ၊ လူခ်င္းမတူေအာင္၊ အႏုအကြက္၊ သမင္ရက္မ်ိဳး၊ အနာဆိုးတို႔သည္ လည္းေကာင္း၊
ဂေ႑ာ- သားေရစိုစို၊ ျပည္ယိုယိုမ်ိဳး၊ အနာဆိုးတို႔သည္လည္းေကာင္း၊
ကိလာေသာ- တင္းတိပ္ ေပြးညွင္း၊ ခ႐ုသင္းႏွင့္၊ ဆင္ညွင္းႀကီးမ်ိဳး၊ အနာဆိုတို႔သည္ လည္းေကာင္း၊
ေသာေသာ- ႐ွဴနာ႐ႈိက္နာ၊ ၾကက္ညွာ ေခ်ာင္းဆိုး၊ အနာမ်ိဳးသည္လည္းေကာင္း၊
အပမာေရာ- ေခြး႐ူး၀က္႐ူး၊ ဘီလူးဖမ္းစား၊ ေျမဘုတ္မ်ားေၾကာင့္၊ စကားသြပ္ေပါ၊ သတိေလ်ာ့ ၍၊ ေမ့ေလ်ာ့တတ္ေသာ အနာမ်ိဳးသည္လည္းေကာင္း)
သႏၲိႏုေခါ- ရွိကုန္သေလာ။
(သင့္၌ ကူးစက္တတ္ေသာေရာဂါ၊ ထိုသို႔ေသာအနာဆိုးမ်ား ရွိပါသလား?)
(နတိၳ ဘေႏၲ- မရွိပါဘုရား)
(၂) မႏုႆာ အတၳ
မႏုေႆာ- လူသားစင္စစ္ ဧကန္ျဖစ္သည္၊ အသိ- ျဖစ္ပါ၏ေလာ။
(သင္သည္ လူသားစင္စစ္ ဧကန္ျဖစ္ပါသလား?)
(အာမဘေႏၲ- လူသားစင္စစ္ ဧကန္ျဖစ္ပါသည္ဘုရား)
(၃) ပုရိသာ အတၳ
ပုရိေႆာ- နပုလ္းပ႑ဳပ္၊ မဟုတ္ဣတၳိ၊ မ်ိဳးဇာတိႏွင့္၊ ပုရိသစစ္၊ ေယာက်္ားျဖစ္သည္၊ အသိ- ျဖစ္ပါ၏ေလာ။
(သင္သည္ ေယာက်္ားစင္စစ္ ဧကန္ျဖစ္ပါသလား?)
(အာမဘေႏၲ- ေယာက်္ားစင္စစ္ ဧကန္ျဖစ္ပါသည္ဘုရား)
(၄) ဘုဇိသာ အတၳ
ဘုဇိေႆာ- သူ႔ကၽြန္သူ႔ေက်း၊ ခင္းမႈေရးေၾကာင့္၊ ထြက္ေျပးၾကဥ္ဖဲ၊ ေခၚငင္ဆဲတြင္၊ ေရွာင္ လႊဲမျဖစ္၊ ေတာ္လွန္စစ္သည္၊ အသိ- ျဖစ္ပါ၏ေလာ။
(သင္သည္ သူ႔ကၽြန္အျဖစ္မွ လြတ္ပါသလား?)
(အာမဘေႏၲ- သူ႔ကၽြန္အျဖစ္မွ လြတ္ပါသည္ဘုရား)
(၅) အဏဏ အတၳ
အဏေဏာ- ယခုအခါ၊ သူ႔ဥစၥာကို၊ မ်ားစြာယူေခ်း၊ ေၾကေအာင္ေပး၍၊ ၿမီေကၽြးမတင္၊ သန္႔ ရွင္းစင္သည္၊ အသိ- ျဖစ္ပါ၏ေလာ။
(သင့္သည္ သူတစ္ပါးတို႔ထံမွ ေငြေၾကးဥစၥာ ေခ်းွငွါးထားၿပီး ေက်ေအာင္ ျပန္ဆပ္ၿပီးၿပီလား?)
(အာမဘေႏၲ- သူ႔ေကၽြးမတင္ ေႂကြးသန္႔ရွင္း ကင္းစင္ပါသည္ဘုရား)
(၆) နတၳ ရာဇာဘဋာ
ရာဇာဘေဋာ- မင္းပါးစိုးခြင္၊ ခ်ဥ္းကပ္၀င္၍၊ အစဥ္လႈပ္ရွား၊ မင္းခစားသည္၊ န အသိ- မျဖစ္ဘဲ ရွိပါ၏ေလာ။
(သင္သည္ မင္းခစားအျဖစ္မွ လြတ္ေျမာက္ပါသလား?)
(အာမဘေႏၲ- မင္းခစားဘ၀မွ လြတ္ေျမာက္ပါသည္ဘုရား။)
မွတ္ခ်က္။ အရပ္သားအစိုးရ၀န္ထမ္း၊ လခစားမ်ားျဖစ္ပါက ခြင့္ယူရပါမည္။ ခြင့္ရက္ရရွိမွ ရဟန္းျပဳသင့္သည္။ စစ္မႈထမ္းမ်ားျဖစ္ပါက ဒုလႅဘရဟန္း၀တ္ရန္ဟူေသာ အေၾကာင္း အရာျဖင့္ ခြင့္တင္ၿပီး ခြင့္ျပဳခ်က္က်ထားၿပီး ျဖစ္ရပါမည္။
(၇) အႏုညာတာ အတၳ မာတာပိတူဟိ
နာဂ- မဂ္ဖိုလ္နီးေၾကာင္း ပဥၥင္းေလာင္း၊ ေတ- သင္ပဥၥင္းေလာင္း၏၊ မာတာပိတူဟိ- သင္၏ ေက်းဇူးဂုဏ္ရွင္၊ မိခင္ဖခင္တို႔က၊ အႏုညာေတာ- ရဟန္းျပဳရန္ အႏူးအညြတ္ ခြင့္ျပဳလႊတ္သည္၊ အသိ- ျဖစ္ပါ၏ေလာ။
(သင့္အား မိဘမ်ားက ရဟန္ျပဳရန္ ခြင့္ျပဳၾကပါသလား?)
(အာမဘေႏၲ- မိဘႏွစ္ပါက ရဟန္းျပဳရန္ ခြင့္ျပဳၾကပါသည္ဘုရား)
(၈) ပရိပုဏၰ၀ီသတိ၀ႆာ အတၳ
ပရိပုဏၰ၀ီသတိ၀ေႆာ- သေႏၶကလလ၊ ေရတည္စက၊ စ၍ခ်င့္တြက္၊ ဤသည့္ရက္တြင္၊ အသက္တိတိ၊ ႏွစ္ဆယ္ျပည့္သည္၊ အသိ- ျဖစ္ပါ၏ေလာ။
(သင့္ကို မိခင္က မေမြးဖြားခင္ ကိုယ္၀န္ေဆာင္ထားခဲ့ေသာကာလႏွင့္ ေမြးဖြားၿပီး လက္ရွိအခ်ိန္ အထိကာလ ႏွစ္ခုေပါင္း သင့္၌ အသက္ႏွစ္ဆယ္ ျပည့္ပါသလား?)
(အာမဘေႏၲ- အသက္ ၂၀ ၊ ျပည့္ပါသည္ဘုရား)
(၉) ပရိပုဏၰံ ေ၀ါ ပတၱစီ၀ရံ
ေတ- သင့္အား၊ ပတၱစီ၀ရံ- သပိတ္သကၤန္းသည္၊ ပုဏၰံ- ျပည့္စံုပါၿပီေလာ။
(အာမဘေႏၲ- ျပည့္စံုပါၿပီဘုရား)
(၁၀) ကႎနာမာ အတၳ
ကိႏၷာေမာသိ- ဟူေသာ ပါဌ္ျဖင့္ မိမိ၏အမည္ကို ေမးလွ်င္-
[အဟံ ဘေႏၲ နာေဂါ နာမ- (ဘေႏၲ- အရွင္ဘုရား၊ အဟံ- တပည့္ေတာ္သည္၊ နာေဂါ နာမ- နာဂအမည္ရွိပါသည္ဘုရား)]
(တပည့္ေတာ္၏အမည္သည္ “နာဂ”အမည္ ရွိပါသည္ဘုရား)
ေကာနာေမာေတ ဥပဇၩာေယာ- ဟူေသာ ပါဌ္ျဖင့္ မိမိ၏ ဥပဇၩာယ္ဆရာေတာ္ကို ေမးလွ်င္-
[ဥပဇၩာေယာ ေမ ဘေႏၲ အာယသၼာ တိႆေတၳေရာနာမ (ဘေႏၲ- အရွင္ဘုရား၊ ေမ- တပည့္ ေတာ္၏၊ ဥပဇၩာေယာ- ဥပဇၩာယ္ဆရာသည္၊ အာယသၼာ တိႆေတၳေရာနာမ- အရွင္တိႆ မေထရ္အမည္ရွိပါသည္ဘုရား)]
(တပည့္ေတာ္၏ဆရာ့အမည္သည္အရွင္တႆမေထရ္အမည္ ရွိပါသည္ဘုရား)
ဤသည္မွာ သိမ္တြင္း၌ ေမးပံုႏွင့္ ေျဖၾကားပံုမ်ားျဖစ္၏။ ထိုသို႔ ေမးေသာအခါမ်ားတြင္ ေျဖ ၾကားရမည္မွာလည္း ေျဖၾကားပံုအတိုင္းသာျဖစ္၏။ မွန္သည္မွားသည္အေရးမႀကီး ဤအတိုင္း ေျဖၾကားရမည္ဆိုေသာေၾကာင့္ မိမိ၌ျပည့္စံုထားရမည့္အခ်က္တို႔ကို မျပည့္စံုပါဘဲ လိမ္ညာေျဖ ၾကားလွ်င္ အစတည္းက မုသာ၀ါဒကံႏွင့္ စမိေနသလိုျဖစ္ေနေပမည္။ “အစေကာင္းမွ အေႏွာင္းေသခ်ာ”ဆိုသလို အစတည္းက သန္႔ရွင္းေကာင္းမြန္ ေနရန္ ျပင္ဆင္ထားရမည္ျဖစ္ပါသည္။
ရဟန္းသိကၡာေတာ္တင္ေပးမည့္ ဆရာေတာ္မ်ားအေနျဖင့္လည္း ရဟန္း၀တ္ရန္လာၾကသူမ်ား ကို သင္ေပးပါလိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္ တခ်ိဳ႕ေက်ာင္းမ်ား၌ ဒုလႅဘရဟန္း၀တ္ရန္လာၾကသူမ်ား အလြန္မ်ားလွေသာေၾကာင့္ ေသခ်ာက် န သင္ခ်ိန္မရ၍ မိမိတို႔အေနျဖင့္ ႀကိဳတင္သိရွိထားလွ်င္ ပို၍ေကာင္းသည္။ သိကၡာေတာ္ တင္ေပးၾကမည့္ ရဟန္းေတာ္မ်ားသည္ အနည္းဆံုး ငါးပါး ရွိ ထားၾကၿပီး မိမိတို႔ကို ရဟန္းခံ အစီအစဥ္အတိုင္း လုပ္ေဆာင္သြားၾကပါလိမ့္မည္။ ထိုသို႔ စီစဥ္တက် လုပ္ေဆာင္တိုင္း၌ ေလးနက္စြာ ဆင္ျခင္ေနသင့္သည္မွာ ရဟန္းမျဖစ္ေသးခင္၌ “ငါသည္ ျမင့္ျမတ္ေသာရဟန္းေဘာင္သု႔ိ မၾကာခင္ေရာက္ရေတာ့မည္၊ လူေဘာင္ လူ႔အလုပ္ စြန္႔ရေတာ့မည္။”၊ ရဟန္းအျဖစ္ေရာက္သြားေသာအခါ၌လည္း “ငါသည္ ျမင့္ျမတ္ေသာ ရဟန္းေဘာင္သို႔ ေရာက္ခဲ့ေခ်ၿပီ။ လူေတြကဲ့သို႔ မေနအပ္ေတာ့။”ဟူ၍ ၀မ္းေျမာက္ပီတိ ျဖစ္ေန ရပါမည္။
ရဟန္းအျဖစ္သို႔တင္ရန္ ပထမ ကိုရင္အျဖစ္တင္၊ ၿပီးေနာက္ ရဟန္းအျဖစ္ သိကၡာေတာ္မ်ား တင္ျခင္း အစဥ္တက်လုပ္ေဆာင္ရာတြင္ သရဏဂံုရြတ္ဆိုရာ၌ ဌာန္က႐ိုဏ္းက်က် ရြတ္ဆိုရ မည္ျဖစ္၏။ အာဖ်ားလွ်ာဖ်ားေလးျဖင့္ ရြတ္ဆို၍မသင့္ေပ။ ဆရာေတာ္မ်ား၏ ကမၼ၀ါစာ ရြတ္ဆို ေတာ္မူျခင္းကိုလည္း ေလးနက္စြာနာၾကားရပါမည္။ ရြတ္ဆိုေသာပါဠိအဓိပၸါယ္တို႔ကို နား မလည္ေသာ္လည္း ဘုရားရွင္ဆံုးမထားခဲ့ေသာ ၀ိနည္း(စည္းကမ္း)မ်ားအတိုင္း မိမိကို ရဟန္း အျဖစ္ သိကၡာေတာ္မ်ား တင္ေပးေနၾကသည္ဟူ၍ ႏွလံုးသြင့္ဆင္ျခင္သင့္၏။ အဓိပၸါယ္တို႔ကို သိရွိက ပိုေကာင္း၏။ ကမၼ၀ါစာရြတ္ဆိုၾကေသာ ရဟန္းေတာ္မ်ား၏ ဌာန္က႐ိုဏ္းက်နစြာ ရြတ္ဆိုသံမ်ားကို ၾကားရပါမည္။ ပထမတစ္ေခါက္ျဖင့္ ဌာန္းက႐ုိဏ္မက်ေသာ စာလံုးမ်ား ပါခဲ့ျခင္းမျဖစ္ရေအာင္ ကမၼ၀ါစာကို ႏွစ္ေခါက္ ရြတ္ဆိုၾကသည္။ အျမဲတမ္း၀တ္မည့္ ရဟန္း ေလာင္းျဖစ္လွ်င္ သံုးေခါက္ရြတ္ဆိုၾက၏။
သိမ္မွအထြက္ သိမ္ဆြမ္းေလာင္းလွဴၾကေသာ ဒကာဒကာမမ်ားလည္း ေတြ႔ၾကံဳရတတ္ေပ သည္။ ထုိအခါတြင္လည္း သာယာတပ္မက္ျခင္းမျဖစ္ေစရန္ ႏွလံုးသြင္းသင့္၏။ သိမ္ဆင္း ဆြမ္းေလာင္းေနၾကေသာ ဒကာဒကာမတို႔ကို ေမတၱာပို႔ေပးေနရမည္။ “မိမိကိုခင္လို႔ ေကၽြးသည္”ဟူ၍ ႏွလံုးမသြင္းသင့္။ ဒကာဒကာမတို႔သည္ သံဃာေတာ္အရွင္သူျမတ္တို႔ကို ၾကည္ညိဳၾကေသာေၾကာင့္ သာသနာေတာ္စည္ပင္ေၾကာင္း “ဆြမ္း၊ သကၤန္း၊ ေက်ာင္း၊ ေဆး” စသည့္ ရွင္ေလးပါးမွ ဆြမ္းအလွဴဒါနျဖင့္ ကုသုိလ္ယူလိုေသာေၾကာင့္၊ လယ္ယာေျမေကာင္း ျဖစ္ေသာ သံဃာေတာ္အရွင္သူျမတ္တို႔ထံ၌ ကုုသုိလ္မ်ိဳးေစ့မ်ား လာေရာက္စုိက္ပ်ိဳးေနၾက သည္ဟုဆင္ျခင္ၿပီး ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းေစရန္ ရဟန္းက်င့္၀တ္ျဖင့္ ျပည့္စံုစြာရွိေနရ ေပမည္။
“ေက်ာင္း၊ သကၤန္း၊ ဆြမ္း၊ ေဆး”စသည့္ ပစၥည္းေလးပါး မသံုးေဆာင္ခင္တို႔၌လည္း ႏွလံုးသြင္း ဆင္ျခင္ရန္ ကမၼ႒ာန္းမ်ားရွိပါသည္။ ၎ကမၼ႒ာန္းတို႔ကိုလည္း အေလးအနက္ထား ဆင္ျခင္ ပြါးမ်ားရပါမည္။ သီရိလကၤာ၌ သံဃရကၡိတမေထရ္ႀကီး၏ ေက်ာင္းတြင္ ခုနစ္ႏွစ္သား ကိုရင္ေလး ဆြမ္းစားရန္ျပင္ေနခ်ိန္တြင္ ပန္းကန္သံမ်ားကို ၾကားေနရေသာ သံဃရကၡိတ မေထရ္ႀကီးက ကိုရင္ေလးကို သတိေပးစကား ေျပာၾကားလိုက္သည္မွာ “လွ်ာအပူေလာင္မယ္၊ သတိထားစား”ဟူ၍ျဖစ္၏။ ကိုရင္ေလးလည္း သတိ၀င္ၿပီး ဆြမ္း၌ဆင္ျခင္ရမည့္ ကမၼ႒ာန္းကို ဆြမ္းမစားခင္ ဆင္ျခင္ရာတြင္ ခႏၶာဉာဏ္ေရာက္ တရားေပါက္၍ ကိေလသာကုန္ခန္းကာ ရဟႏၲာျဖစ္ခဲ့သည္မွာ ဆြမ္းမစားခင္ ဆြမ္း၌ဆင္ျခင္ရမည့္ကမၼ႒ာန္းကို ေလးနက္စြာဆင္ျခင္ခဲ့ ေသာေၾကာင့္ျဖစ္၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ “ဆြမ္း၊ သကၤန္း၊ ေက်ာင္း၊ ေဆး” ပစၥည္းေလးပါး မသံုးေဆာင္ ခင္တိုင္း၌ ရဟန္းေတာ္မ်ားအေနျဖင့္ အလွဴရွင္မ်ားကို ေမတၱာပို႔ျခင္း၊ မသံုးေဆာင္ခင္ ဆင္ျခင္ ပြါးမ်ားရသည့္ကမၼ႒ာန္းတို႔ကို မပ်က္မကြက္ ဆင္ျခင္ႏွလံုးသြင္းၾကရေပသည္။
ပစၥည္းေလးပါးဆင္ျခင္ပံုတို႔ကို ပါဠိေတာ္ျဖင့္ ဆင္ျခင္ရန္ အခက္အခဲရွိကလည္း ျမန္မာလို ဆင္ျခင္ႏိုင္ေပသည္။ ဆင္ျခင္ပြါးမ်ားရာ၌ အနက္အဓိပၸါယ္ကို သိရွိနားလည္ထားရန္သာ လိုရင္းျဖစ္ပါသည္။ ထုိဆင္ျခင္ပံုမ်ားကို ေသခ်ာက်က္မွတ္ထားသင့္၏။
သကၤန္း၌ဆင္ျခင္ပံု
ပါဠိ။ “ပဋိသခၤါ ေယာနိေသာ စီ၀ရံ ပဋိေသ၀ါမိ၊ ယာ၀ေဒ၀ သီတႆ ပဋိဃာတာယ၊ ဥဏွႆ ပဋိဃာတာယ၊ ဍံသ မကသ ၀ါတာတပ သရီသပၸ သမၹႆာနံ ပဋိဃာတာယ၊ ယာ၀ေဒ၀ ဟိရိေကာပိနပၸဋိစၧာဒနတၳံ။”
(ျမန္မာ။ “ကင္းေျမြလႊဲသုန္၊ ဟိရီဂုဏ္ကို၊ ကုန္ေစတတ္စြာ၊ ကိုယ္အဂၤါကို၊ လံုပါေစလို၊ ကိုယ္ကိုစံပယ္၊ ဆင္ျပင္မယ္ဟု၊ စိတ္၀ယ္မသန္း၊ ဤသကၤန္းကို၊ ဖံုးလႊမ္း သံုးေဆာင္ပါ သတည္း။”)
ေက်ာင္း၌ဆင္ျခင္ပံု
ပါဠိ။ “ပဋိသခၤါ ေယာနိေသာ ေသနာသနံ ပဋိေသ၀ါမိ၊ ယာ၀ေဒ၀ သီတႆ ပဋိဃာတာယ၊ ဥဏွႆ ပဋိဃာတာယ၊ ဍံသ မကသ ၀ါတာတပ သရီသပၸ သမၹႆာနံ ပဋိဃာတာယ၊ ယာ၀ေဒ၀ ဥတုပရိႆယ ပိေနာဒနပၸဋိသလႅာနာရာမတၳံ။”
(ျမန္မာ။ “ခ်မ္းပူ ကိုဖ်က္၊ ျခင္မွက္ေလေန၊ ကင္းေျမြေ၀းမႈ၊ ဥတုေဘးၾကမ္း၊ မသန္႔ကင္းစင္၊ စိတ္ၾကည္လင္ ေၾကာင္း၊ ေနရာေက်ာင္းကို၊ ကိန္းေအာင္းမွီခိုပါသတည္း။”
ဆြမ္း၌ဆင္ျခင္ပံု
ပါဠိ။ “ပဋိသခၤါ ေယာနိေသာ ပိ႑ပါတံ ပဋိေသ၀ါမိ၊ ေန၀ ဒ၀ါယ၊ န မဒါယ၊ န မ႑နာယ၊ န ၀ိဘူသနာယ၊ ယာ၀ေဒ၀ ဣမႆ ကာယႆ ဌိတိယာ ယာပနာယ၊ ၀ိဟႎသူပရတိယာ ျဗမစရိယာ ႏုဂၢဟာယ၊ ဣတိ ပုရာနဥၥေ၀ဒနံ ပဋိဟခၤါမိ၊ န၀ဥၥ ေ၀ဒနံ န ဥပါေဒႆာမိ၊ ယၾတာ စ ေမ ဘ၀ိႆတိ၊ အန၀ဇၨာတာ စ ဖာသု၀ိဟာေရာ စ။”
(ျမန္မာ။ “ဤသည့္စားဖြယ္၊ အမယ္မယ္ကို၊ ျမဴးရယ္မာန္ႂကြ၊ လွပေရဆင္း၊ ျပည့္ၿဖိဳးျခင္းငွါ၊ မသံုးပါဘူး၊ ေလးျဖာဓာတ္ေဆာင္၊ ဤကိုယ္ေကာင္သည္၊ ရွည္ေအာင္တည္လ်က္၊ အသက္မွ်တန္း၊ မေမာပန္းျငား၊ ဘုရားသာသနာ၊ က်င့္ႏွစ္ျဖာကို၊ က်င့္ပါႏိုင္ေစ၊ ေ၀ဒနာ ေဟာင္းသစ္၊ မျဖစ္ေစရ၊ ယာပိုက္မွ်လစ္၊ ခပ္သိမ္းျပစ္ကို၊ မျဖစ္ေလေအာင္၊ ခ်မ္းေျမ႕ေအာင္ ဟု၊ သံုးေဆာင္မွီ၀ဲပါသတည္း။”
ေဆးပစၥည္း၌ဆင္ျခင္ပံု
ပါဠိ။ “ပဋိသခၤါ ေယာနိေသာ ဂိလာနပစၥယေဘသဇၨပရိကၡာရံ ပဋိေသ၀ါမိ၊ ယာ၀ေဒ၀ ဥပၸာႏၷာနံ ေ၀ယ်ာဗ်ာဓိကာနံ၊ ေ၀ဒနာနံ ပဋိဃာတာယ၊ အဗ်ာပဇၨာ ပရမတၱာယ။”
(ျမန္မာ။ “က်င္နာခံခက္၊ ႏွိပ္စက္ဖိစီး၊ ျဖစ္ၿပီးျဖစ္လာ၊ ေ၀ဒနာကို၊ စြန္႔ခြါပယ္ရွင္း၊ ဆင္းရဲကင္း၍၊ လူမင္းျမတ္စြာ၊ သာသနာကို၊ ၾကည္သာရႊင္လန္း၊ က်င့္ျဖည့္စြမ္းႏိုင္ဖို႔ ရည္မွန္း သံုးေဆာင္ပါသ တည္း။”
အျခားအသံုးအေဆာင္တို႔၌ဆင္ျခင္ပံု
“ဖိနပ္ဆီမီး၊ ထီးေတာင္ေ၀ွးစ၊ ဟူသမွ်ကို၊ ေအးျမခ်မ္းပူ၊ ေျမငူသစ္ငုတ္၊ ခလုတ္ဆူးေျငာင့္၊ မေႏွာင့္ေဘးက်မ္း၊ မသန္းကင္းစင္၊ စိတ္ၾကည္လင္၍၊ အားအင္ျပည့္မာ၊ သာသနာကို၊ ေကာင္းစြာက်င့္ေဆာင္၊ ျဖည့္ႏိုင္ေအာင္ဟု၊ သံုးေဆာင္မွီ၀ဲပါသတည္း။”
ထိုပစၥည္းေလးပါးတို႔မွာ ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ “ရွင္ေလးပါး”တို႔ျဖစ္ၾကၿပီး “ေသေလးပါး”မွာ ပါရာဇိကေလးပါးတို႔ျဖစ္ၾက၏။ ပါရာဇိကအာပတ္သင့္မိသြားလွ်င္ အာပတ္ေျဖလို႔မရေသာ ေၾကာင့္ ရဟန္းမဟုတ္ေတာ့ေပ။ ထို႔ေၾကာင့္ “ေသေလးပါး” ဟုေခၚျခင္းျဖစ္၏။ ပါရာဇိက အာပတ္မ်ား က်ဴးလြန္မိသြားလွ်င္ သကၤန္းဆင္ျမန္းထားေသာ္လည္း ရဟန္းအျဖစ္၊ ရဟန္းဘ၀ မဟုတ္ေတာ့ေပ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ လံုး၀ သိရွိနားလည္းထားရမည့္ အာပတ္မ်ား ျဖစ္ၾကေပသည္။ ပါရာဇိကေလးပါးတို႔မွာ-
(၁) ေမထုန ပါရာဇိက- ေမထုန္ဟူေသာ မျမတ္ေသာအက်င့္ကိုက်င့္ျခင္း။ (တစ္နည္းနည္းျဖင့္ ေမထုန္မွီ၀ဲလွ်င္ ပါရာဇိကက်၏။)
(၂) အဒိႏၷဒါန ပါရာဇိက- သူတစ္ပါးဥစၥာကို ခိုးယူျခင္း။ (တစ္မတ္တန္၊ တစ္မတ္အထက္ ထုိက္တန္ေသာပစၥည္းကိုယူလွ်င္ ပါရာဇိကက်၏။)
(၃) မႏုႆ၀ိဂၢဟ ပါရာဇိက- လူစင္စစ္ အသက္ကိုေသေစလိုေသာစိတ္ျဖင့္သတ္ျခင္း။ ကိုယ္၀န္က်ေဆးေပးလွ်င္ပင္ ပါရာဇိကက်၏။)
(၄) ဥတၱရိမႏုႆဓမၼ ပါရာဇိက- မရေသးေသာစ်ာန္မဂ္ဖိုလ္တရားတို႔ကို ရ၏ဟု ေဟာေျပာ ျခင္းတို႔ျဖစ္ၾက၏။
"ဆရာေတာ္ဦးဝီရသူေျပာတဲ့ ျဖဴစင္ျမတ္နုိး ကုိးေျခာက္ကုိးအေၾကာင္း"
“၉၆၉-အဓိပၸါယ္”
(၉၆၉) ဂဏန္းသုံးလုံးတြင္ ပထမ(၉)သည္ ဘုရားဂုဏ္ေတာ္ (၉)ပါးကို ရည္ညႊန္းသည္။
ဒုတိယ ဂဏန္း(၆)သည္ တရားဂုဏ္ေတာ္ (၆)ပါးကို ရည္ညႊန္းသည္။
တတိယ(၉)သည္ သံဃာ့ဂုဏ္ေတာ္ (၉)ပါးကို ရည္ညႊန္းသည္။
(၉၆၉)သည္ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာရတနာသုံးပါးကုိ ကိုယ္စားျပဳေသာ ဂဏန္းသုံးလုံးသာ ျဖစ္သည္။
“၉၆၉-၏ ပန္းတိုင္”
(၉၆၉)၏ အဓိကပန္းတိုင္မွာ အမ်ိဳးဘာသာ သာသနာအဓြန္႔ရွည္ တည္တန္႔ခိုင္ျမဲေရး ျဖစ္သည္။
တိုင္းရင္းသူဦးေရ မေလ်ာ့ပါးေရး
တိုင္းရင္းသားဦးေရ အိမ္ေျခ မေလ်ာ့ပါးေရး
တိုင္းရင္းသား နယ္ေျမ မေလ်ာ့ပါးေရး.. တို႔သည္ (၉၆၉)၏ အဓိကပန္းတိုင္ျဖစ္ေသာ အမ်ဳိးဘာသာ သာသနာ အဓြန္႔ရွည္တည္တန္႔ ခိုင္ျမဲေရးတြင္ အက်ဳံးဝင္သည္။
“၉၆၉-လုပ္ငန္းစဥ္”
ဗုဒၶဘာသာဝင္/တိုင္းရင္းသား အခ်င္းခ်င္းသာ အိမ္ေထာင္ျပဳျခင္း၊
ဗုဒၶဘာသာဝင္/တိုင္းရင္းသား အခ်င္းခ်င္းသာ အိမ္/ေျမ အငွားထား ေရာင္းခ်ျခင္း၊
ဗုဒၶဘာသာဝင္/တိုင္းရင္းသားပုိင္ ေစ်းဆိုင္မ်ားမွာသာ ေစ်းဝယ္ျခင္း၊
အိမ္ေဖာ္၊ အလုပ္သမား ငွားသည္ျဖစ္ေစ၊ အိမ္ေဖာ္အလုပ္သမား လုပ္သည္ ျဖစ္ေစ- ဗုဒၶဘာသာဝင္/တိုင္းရင္းသား အခ်င္းခ်င္းသာ ငွားရမ္းလုပ္ကိုင္ျခင္း-မ်ားကိုသာ ဦးစားေပး ေဟာေျပာစည္းရုံးသည္။
“၉၆၉-မူဝါဒ”
(၉၆၉)သည္ လူသတ္ဝါဒ မဟုတ္သလို၊ လူသတ္ဝါဒကို လက္မခံ အားမေပး၊ ကန္႔ကြက္ ရႈတ္ခ်သည္။
(၉၆၉)သည္ အၾကမ္းဖက္ဝါဒ မဟုတ္သလို၊ အၾကမ္ဖက္ဝါဒကိုလက္မခံ အားမေပး ကန္႔ကြက္ရႈတ္ခ်သည္။
(၉၆၉)သည္ အႏုိင္က်င့္ဝါဒ မဟုတ္သလုိ၊ အႏုိင္က်င့္ဝါဒကုိ လက္မခံ အားမေပး၊ ကန္႔ကြက္ ရႈတ္ခ်သည္။
(၉၆၉)သည္ လူ႔အသက္မေျပာႏွင့္ တိရစၧာန္အေသးအမႊားေလးမ်ား၏ အသက္ကုိပင္ တန္ဖုိးထားေလးစားသည္။ ၾကင္နာသနားသည္။ စာနာမႈအျပည့္ရွိသည္။ (၉၆၉)၏ အဆံုးအမလာ ကံငါးပါးလံုၿခံဳေရးတြင္ ပါဏာတိပါတကံ (သူ႔အသက္မသတ္ရ ပညတ္ခ်က္) ပါဝင္သည္။
(၉၆၉)သည္ ေသြးစြန္းျခင္း၊ ေသြးဆာျခင္း၊ ေသြးေတာင္းျခင္းကုိ မလုိလားသလုိ ေသြးစြန္းေသာ လက္ႏွင့္ ေသြးဆာေသြးေတာင္းသူမ်ားကုိလည္း ေမတၱာေရျဖင့္ သန္႔စင္ေဆးေၾကာ ဆံုးမမႈကုိသာ ေဆာင္ရြက္ေလ့ရွိသည္။
(၉၆၉)သည္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာအတူယွဥ္တြဲ ေနထုိင္ေရးကုိ လုိလားၿပီး၊ ထုိသုိ႔ ေနထိုင္ႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ လုိအပ္ေသာ အခ်က္အလက္မ်ားကုိ အခြင့္သင့္တုိင္း ထုတ္ျပန္ေၾကညာေလ့ရွိသည္။
(၉၆၉)သည္ ႏုိင္ငံေရးလႈံ႔ေဆာ္မႈ၊ လူမ်ဳိးေရး၊ ဘာသာေရး အဓိကရုဏ္းမ်ားျဖစ္ပြားေအာင္ လႈံေဆာ္ျခင္း အလ်ဥ္းမရွိသလုိ၊ ငါႏွင့္မတူ ငါ့ရန္သူ မူဝါဒကုိလည္း က်င့္သံုးေလ့မရွိသည့္အျပင္၊ မိမိဘာသာ သာသနာမွတစ္ပါး အျခားေသာ ဘာသာ သာသနာကို ထိပါးပုတ္ခတ္ျခင္း၊ က်ဴးေက်ာ္ေစာ္ကားျခင္း၊ ရန္လုိရန္မူျခင္းလည္း လံုးဝမရွိေပ။
(၉၆၉)သည္ လြတ္လပ္စြာကုိးကြယ္ခြင့္ကုိ ရာႏႈန္းျပည့္က်င့္သံုးၿပီး၊ လြတ္လပ္စြာကုိးကြယ္ခြင့္ကုိ ခ်ဳိးေဖာက္ေနသူမ်ားကုိလည္း ျပင္းထန္စြာ ရႈတ္ခ်ေလ့ရွိသည္။
(၉၆၉)သည္ အမ်ဳိးသမီးအခြင့္အေရးကုိ အျပည့္အဝေပးထားၿပီး၊ အမ်ဳိးသမီးမ်ားကုိ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ျခယ္ ကန္႔သတ္တားျမစ္မႈမ်ားကုိလည္း ျပင္းထန္စြာ ကန္႔ကြက္ေလ့ရွိသည္။
(၉၆၉)သည္ (၂၄)ရာစုမွာ တစ္ကမ႓ာလံုး ဗုဒၶဘာသာဝင္ျဖစ္ေရး အိပ္မက္ရွည္ႀကီး မက္ေလ့မရွိသလုိ ေကသမုတၱိသုတၱန္ (ကာလာမသုတၱန္)လာ ဘာသာတရားတစ္ခုကုိ လက္ေတြ႔က်င့္သံုးၿပီးမွ လက္ခံထုိက္သည့္ ဗုဒၶအဆံုးအမကုိ အၿမဲတေစေလးစားေဆာက္ရြက္သည္။
(၉၆၉)သည္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ အစဥ္အၿမဲ လုိလားၿပီး၊ အသားအေရာင္ ခြဲျခားျခင္း၊ လူမ်ဳိးဘာသာခြဲျခားျခင္း၊ အဆင့္အတန္းခြဲျခားျခင္းမ်ဳိးကုိ လူသားမဆန္မႈဟု ရႈျမင္သည္။
(၉၆၉)သည္ ဘာသာလူမ်ဳိးကြဲျပားသူမ်ားႏွင့္ ျပႆနာျဖစ္လွ်င္ အမ်ဳိးသားေရး ျပႆနာအဆင့္သုိ႔ မေရာက္ေစရန္ ဥပေဒေဘာင္အတြင္းမွ ထိေရာက္စြာ အေရးယူမႈကို လိုလားၿပီး အႏိုင္က်င့္ျခင္း၊ အၾကမ္းဖက္ျခင္းကို လုံးဝမလိုလားေပ။
(၉၆၉)သည္ အတၱကို ဗဟိုျပဳသည့္ မူဝါဒကို မက်င့္သုံးသလို အနတၱကို ယုံၾကည္ေရးကိုသာ အေလးထားသည္။
“၉၆၉-တီထြင္သူ”
(၉၆၉)ကို ရန္ကုန္တိုင္း၊ မရမ္းကုန္းၿမိဳ႕နယ္၊ စာေရးဆရာႏွစ္ဖက္လွေက်ာ္လြင္ (သာထြန္းျပန္႔ ညႊန္ခ်ဳပ္-ၿငိမ္း)က တီထြင္ၿပီး ခရစ္ႏွစ္ 1998-1999-ခုႏွစ္ခန္႔မွာ “ႏွစ္ဖက္လွ၏ ႏွစ္ဖက္လွ” စာအုပ္မွာ စ,တင္သုံးစြဲခဲ့သည္။
“၉၆၉ သုံးစြဲသူ”
(၉၆၉) ကို ေမာ္လျမဳိင္ျမဳိ႕၊ ဂဏဝါစက သံဃာ့ကြန္ရက္မွ စတင္သုံးစြဲျပီး စေတကာမ်ားျပဳလုပ္ကာ ဗုဒၶဘာသာ၊ ဗုဒၶသာသနာ၏ အထိမ္းအမွတ္ သေကၤတအျဖစ္ သာသနာ့အလံေတာ္၊ ဓမၼစၾကာစက္ဝိုင္း၊ အေသာကေက်ာက္စာတိုင္တို႔ကို ေနာက္ခံထား၍ ဒီဇိုင္းေရးဆြဲသည္။
“၉၆၉ ႏွင့္ မိတၳီလာ”
(၉၆၉) အဖြဲ႔ဟု အမ်ားသိေသာ ေမာ္လျမဳိင္ ဂဏဝါစက သံဃာ့ကြန္ရက္ အဖြဲ႔သည္ မိတၳီလာျမဳိ႕သို ႔ မေရာက္ေသးသလို၊ (၉၆၉)တံဆိပ္ စေတကာမ်ားလည္း မိတၳီလာျမဳိ႕မွာ ျဖန္႔ေဝထားျခင္း လုံးဝမရွိပါ။
သို႔ ျဖစ္ပါ၍ (၉၆၉)သည္ ရတနာသုံးပါးကို ကိုယ္စားျပဳသည့္ အျပစ္ကင္းစင္ေသာ ဂုဏ္ပုဒ္မ်ားျဖစ္သလို၊ ဗုဒၶဘာသာဝင္တို႔ အသက္ထက္ဆုံး ယုံၾကည္ကိုးကြယ္ေသာ၊ ဗုဒၶဘာသာဝင္တို႔ အျမတ္တႏိုး တန္ဖိုးထားေသာ အဖိုးအနဂ ၣထိုက္တန္သည့္ ရတနာျမတ္မ်ားသာ ျဖစ္ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ (၉၆၉)ဆိုင္းဘုတ္မ်ားကို ျဖဳတ္ခ် ဟန္႔တား ေႏွာက္ယွက္ျခင္းျဖင့္ ဗုဒၶသာသနာကို မေစာ္ကားမိဖို႔ အႏူးအညြတ္ ေတာင္းပန္အပါသည္။
ဦးပဥၥင္း
ဝီရသူ (မစိုးရိမ္)
ဘဒၵႏၲ ဝိစိတၱာဘိဝံသ
ဓမၼသဟာယေက်ာင္း နာယက
မစိုးရိမ္တုိက္သစ္
မဟာေအာင္ေျမျမဳိ႕နယ္
မႏၲေလးျမဳိ႕
26.3.2013 (10 း 07-am)
(၉၆၉) ဂဏန္းသုံးလုံးတြင္ ပထမ(၉)သည္ ဘုရားဂုဏ္ေတာ္ (၉)ပါးကို ရည္ညႊန္းသည္။
ဒုတိယ ဂဏန္း(၆)သည္ တရားဂုဏ္ေတာ္ (၆)ပါးကို ရည္ညႊန္းသည္။
တတိယ(၉)သည္ သံဃာ့ဂုဏ္ေတာ္ (၉)ပါးကို ရည္ညႊန္းသည္။
(၉၆၉)သည္ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာရတနာသုံးပါးကုိ ကိုယ္စားျပဳေသာ ဂဏန္းသုံးလုံးသာ ျဖစ္သည္။
“၉၆၉-၏ ပန္းတိုင္”
(၉၆၉)၏ အဓိကပန္းတိုင္မွာ အမ်ိဳးဘာသာ သာသနာအဓြန္႔ရွည္ တည္တန္႔ခိုင္ျမဲေရး ျဖစ္သည္။
တိုင္းရင္းသူဦးေရ မေလ်ာ့ပါးေရး
တိုင္းရင္းသားဦးေရ အိမ္ေျခ မေလ်ာ့ပါးေရး
တိုင္းရင္းသား နယ္ေျမ မေလ်ာ့ပါးေရး.. တို႔သည္ (၉၆၉)၏ အဓိကပန္းတိုင္ျဖစ္ေသာ အမ်ဳိးဘာသာ သာသနာ အဓြန္႔ရွည္တည္တန္႔ ခိုင္ျမဲေရးတြင္ အက်ဳံးဝင္သည္။
“၉၆၉-လုပ္ငန္းစဥ္”
ဗုဒၶဘာသာဝင္/တိုင္းရင္းသား အခ်င္းခ်င္းသာ အိမ္ေထာင္ျပဳျခင္း၊
ဗုဒၶဘာသာဝင္/တိုင္းရင္းသား အခ်င္းခ်င္းသာ အိမ္/ေျမ အငွားထား ေရာင္းခ်ျခင္း၊
ဗုဒၶဘာသာဝင္/တိုင္းရင္းသားပုိင္ ေစ်းဆိုင္မ်ားမွာသာ ေစ်းဝယ္ျခင္း၊
အိမ္ေဖာ္၊ အလုပ္သမား ငွားသည္ျဖစ္ေစ၊ အိမ္ေဖာ္အလုပ္သမား လုပ္သည္ ျဖစ္ေစ- ဗုဒၶဘာသာဝင္/တိုင္းရင္းသား အခ်င္းခ်င္းသာ ငွားရမ္းလုပ္ကိုင္ျခင္း-မ်ားကိုသာ ဦးစားေပး ေဟာေျပာစည္းရုံးသည္။
“၉၆၉-မူဝါဒ”
(၉၆၉)သည္ လူသတ္ဝါဒ မဟုတ္သလို၊ လူသတ္ဝါဒကို လက္မခံ အားမေပး၊ ကန္႔ကြက္ ရႈတ္ခ်သည္။
(၉၆၉)သည္ အၾကမ္းဖက္ဝါဒ မဟုတ္သလို၊ အၾကမ္ဖက္ဝါဒကိုလက္မခံ အားမေပး ကန္႔ကြက္ရႈတ္ခ်သည္။
(၉၆၉)သည္ အႏုိင္က်င့္ဝါဒ မဟုတ္သလုိ၊ အႏုိင္က်င့္ဝါဒကုိ လက္မခံ အားမေပး၊ ကန္႔ကြက္ ရႈတ္ခ်သည္။
(၉၆၉)သည္ လူ႔အသက္မေျပာႏွင့္ တိရစၧာန္အေသးအမႊားေလးမ်ား၏ အသက္ကုိပင္ တန္ဖုိးထားေလးစားသည္။ ၾကင္နာသနားသည္။ စာနာမႈအျပည့္ရွိသည္။ (၉၆၉)၏ အဆံုးအမလာ ကံငါးပါးလံုၿခံဳေရးတြင္ ပါဏာတိပါတကံ (သူ႔အသက္မသတ္ရ ပညတ္ခ်က္) ပါဝင္သည္။
(၉၆၉)သည္ ေသြးစြန္းျခင္း၊ ေသြးဆာျခင္း၊ ေသြးေတာင္းျခင္းကုိ မလုိလားသလုိ ေသြးစြန္းေသာ လက္ႏွင့္ ေသြးဆာေသြးေတာင္းသူမ်ားကုိလည္း ေမတၱာေရျဖင့္ သန္႔စင္ေဆးေၾကာ ဆံုးမမႈကုိသာ ေဆာင္ရြက္ေလ့ရွိသည္။
(၉၆၉)သည္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာအတူယွဥ္တြဲ ေနထုိင္ေရးကုိ လုိလားၿပီး၊ ထုိသုိ႔ ေနထိုင္ႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ လုိအပ္ေသာ အခ်က္အလက္မ်ားကုိ အခြင့္သင့္တုိင္း ထုတ္ျပန္ေၾကညာေလ့ရွိသည္။
(၉၆၉)သည္ ႏုိင္ငံေရးလႈံ႔ေဆာ္မႈ၊ လူမ်ဳိးေရး၊ ဘာသာေရး အဓိကရုဏ္းမ်ားျဖစ္ပြားေအာင္ လႈံေဆာ္ျခင္း အလ်ဥ္းမရွိသလုိ၊ ငါႏွင့္မတူ ငါ့ရန္သူ မူဝါဒကုိလည္း က်င့္သံုးေလ့မရွိသည့္အျပင္၊ မိမိဘာသာ သာသနာမွတစ္ပါး အျခားေသာ ဘာသာ သာသနာကို ထိပါးပုတ္ခတ္ျခင္း၊ က်ဴးေက်ာ္ေစာ္ကားျခင္း၊ ရန္လုိရန္မူျခင္းလည္း လံုးဝမရွိေပ။
(၉၆၉)သည္ လြတ္လပ္စြာကုိးကြယ္ခြင့္ကုိ ရာႏႈန္းျပည့္က်င့္သံုးၿပီး၊ လြတ္လပ္စြာကုိးကြယ္ခြင့္ကုိ ခ်ဳိးေဖာက္ေနသူမ်ားကုိလည္း ျပင္းထန္စြာ ရႈတ္ခ်ေလ့ရွိသည္။
(၉၆၉)သည္ အမ်ဳိးသမီးအခြင့္အေရးကုိ အျပည့္အဝေပးထားၿပီး၊ အမ်ဳိးသမီးမ်ားကုိ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ျခယ္ ကန္႔သတ္တားျမစ္မႈမ်ားကုိလည္း ျပင္းထန္စြာ ကန္႔ကြက္ေလ့ရွိသည္။
(၉၆၉)သည္ (၂၄)ရာစုမွာ တစ္ကမ႓ာလံုး ဗုဒၶဘာသာဝင္ျဖစ္ေရး အိပ္မက္ရွည္ႀကီး မက္ေလ့မရွိသလုိ ေကသမုတၱိသုတၱန္ (ကာလာမသုတၱန္)လာ ဘာသာတရားတစ္ခုကုိ လက္ေတြ႔က်င့္သံုးၿပီးမွ လက္ခံထုိက္သည့္ ဗုဒၶအဆံုးအမကုိ အၿမဲတေစေလးစားေဆာက္ရြက္သည္။
(၉၆၉)သည္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ အစဥ္အၿမဲ လုိလားၿပီး၊ အသားအေရာင္ ခြဲျခားျခင္း၊ လူမ်ဳိးဘာသာခြဲျခားျခင္း၊ အဆင့္အတန္းခြဲျခားျခင္းမ်ဳိးကုိ လူသားမဆန္မႈဟု ရႈျမင္သည္။
(၉၆၉)သည္ ဘာသာလူမ်ဳိးကြဲျပားသူမ်ားႏွင့္ ျပႆနာျဖစ္လွ်င္ အမ်ဳိးသားေရး ျပႆနာအဆင့္သုိ႔ မေရာက္ေစရန္ ဥပေဒေဘာင္အတြင္းမွ ထိေရာက္စြာ အေရးယူမႈကို လိုလားၿပီး အႏိုင္က်င့္ျခင္း၊ အၾကမ္းဖက္ျခင္းကို လုံးဝမလိုလားေပ။
(၉၆၉)သည္ အတၱကို ဗဟိုျပဳသည့္ မူဝါဒကို မက်င့္သုံးသလို အနတၱကို ယုံၾကည္ေရးကိုသာ အေလးထားသည္။
“၉၆၉-တီထြင္သူ”
(၉၆၉)ကို ရန္ကုန္တိုင္း၊ မရမ္းကုန္းၿမိဳ႕နယ္၊ စာေရးဆရာႏွစ္ဖက္လွေက်ာ္လြင္ (သာထြန္းျပန္႔ ညႊန္ခ်ဳပ္-ၿငိမ္း)က တီထြင္ၿပီး ခရစ္ႏွစ္ 1998-1999-ခုႏွစ္ခန္႔မွာ “ႏွစ္ဖက္လွ၏ ႏွစ္ဖက္လွ” စာအုပ္မွာ စ,တင္သုံးစြဲခဲ့သည္။
“၉၆၉ သုံးစြဲသူ”
(၉၆၉) ကို ေမာ္လျမဳိင္ျမဳိ႕၊ ဂဏဝါစက သံဃာ့ကြန္ရက္မွ စတင္သုံးစြဲျပီး စေတကာမ်ားျပဳလုပ္ကာ ဗုဒၶဘာသာ၊ ဗုဒၶသာသနာ၏ အထိမ္းအမွတ္ သေကၤတအျဖစ္ သာသနာ့အလံေတာ္၊ ဓမၼစၾကာစက္ဝိုင္း၊ အေသာကေက်ာက္စာတိုင္တို႔ကို ေနာက္ခံထား၍ ဒီဇိုင္းေရးဆြဲသည္။
“၉၆၉ ႏွင့္ မိတၳီလာ”
(၉၆၉) အဖြဲ႔ဟု အမ်ားသိေသာ ေမာ္လျမဳိင္ ဂဏဝါစက သံဃာ့ကြန္ရက္ အဖြဲ႔သည္ မိတၳီလာျမဳိ႕သို ႔ မေရာက္ေသးသလို၊ (၉၆၉)တံဆိပ္ စေတကာမ်ားလည္း မိတၳီလာျမဳိ႕မွာ ျဖန္႔ေဝထားျခင္း လုံးဝမရွိပါ။
သို႔ ျဖစ္ပါ၍ (၉၆၉)သည္ ရတနာသုံးပါးကို ကိုယ္စားျပဳသည့္ အျပစ္ကင္းစင္ေသာ ဂုဏ္ပုဒ္မ်ားျဖစ္သလို၊ ဗုဒၶဘာသာဝင္တို႔ အသက္ထက္ဆုံး ယုံၾကည္ကိုးကြယ္ေသာ၊ ဗုဒၶဘာသာဝင္တို႔ အျမတ္တႏိုး တန္ဖိုးထားေသာ အဖိုးအနဂ ၣထိုက္တန္သည့္ ရတနာျမတ္မ်ားသာ ျဖစ္ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ (၉၆၉)ဆိုင္းဘုတ္မ်ားကို ျဖဳတ္ခ် ဟန္႔တား ေႏွာက္ယွက္ျခင္းျဖင့္ ဗုဒၶသာသနာကို မေစာ္ကားမိဖို႔ အႏူးအညြတ္ ေတာင္းပန္အပါသည္။
ဦးပဥၥင္း
ဝီရသူ (မစိုးရိမ္)
ဘဒၵႏၲ ဝိစိတၱာဘိဝံသ
ဓမၼသဟာယေက်ာင္း နာယက
မစိုးရိမ္တုိက္သစ္
မဟာေအာင္ေျမျမဳိ႕နယ္
မႏၲေလးျမဳိ႕
26.3.2013 (10 း 07-am)
http://www.wiradhamma.com
ဟိရီ ႏွင့္ ၾသတၱပၸ
မေကာင္းမႈ ဒုစရိုက္ကို ျပဳလုပ္ရမွာ
ရွက္ျခင္းက ဟိရီျဖစ္ၿပီးေတာ့၊ ေၾကာက္လန္႔ျခင္းက ၾသတၱပၸ ျဖစ္ပါတယ္။
ထုိတရားႏွစ္ပါးမွာ မိမိဂုဏ္သိကၡာကို ေစာင့္ေရွာက္တဲ့သူတုိ႔မွာ ဟီရိတရားက
ထင္ရွားၿပီး ဆရာ၊ မိဘ ေဆြမ်ိဳးစသူႏွင့္ အျခားသူမ်ားကို ေလးစာသူတုိ႔မွာ
ၾသတၱပၸတရား ထင္ရွားပါတယ္။ ဥပမာ.. “ငါသည္ အမ်ိဳးေကာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္၊
ငါ႔လိုအမ်ိဳးေကာင္းသူ မေကာင္းမႈျပဳေနလွ်င္ (ဥပမာ..တံငါလုပ္ရင္၊ ၾကက္တုိက္၊
ဖဲရိုက္၊ အရက္ေသာက္ေနရင္) ရွက္စရာျဖစ္လိမ့္မယ္” ဆုိၿပီး
ကိုယ့္ရဲ႕အမ်ိဳးဂုဏ္ကုိ ေစာင့္ထိန္းေသာအေနနဲ႔ မေကာင္းမႈျပဳရ
မွာရွက္တာပါ။ ပညာတက္တဲ့သူကလည္း “ငါ႔လိုပညာရွိ တစ္ေယာက္က ေအာက္က်ေသာ မေကာင္းမႈျပဳလုပ္ရင္ (သူ႔ဥစၥာ မတရားယူရင္) ရွက္စရာေကာင္းတယ္။” အသက္ႀကီးသူကလည္း “ငါလို အဘုိးႀကီးက မေကာင္းမႈကို ျပဳရင္ေတာ့ (လိမ္ေနရင္၊ ဆဲေနရင္၊ ေပါက္တတ္ ကရေတြေျပာေနရင္) ရွက္စရာေကာင္းတယ္” ဆုိၿပီး ကိုယ့္မွာရွိေနတဲ့ ဂုဏ္တစ္ခုခုကို ေလးစားသူက ဟိရိတရားကို ထင္ထင္ရွားရွားျဖစ္ေစပါတယ္။ ငါက မေကာင္းမႈျပဳလိုက္ရင္ ငါ႔မိဘ၊ ငါ႔ေရႊမ်ိဳး၊ ငါ႔ဆရာသမားေတြ ကဲ့ရဲ႕ခံရမွာစိုးရိမ္လို႔ ဒုစရိုက္တရားေတြလုပ္ရမွာကို ေၾကာက္လန္႔တတ္တာက ၾသတၱပၸတရားျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕ဂုဏ္သိကၡာ၊ မိဘ၊ ဆရာသမား ေတြရဲ႕ဂုဏ္သိကၡာကို မၾကည့္ပဲ ရြဲ႕ခ်င္တုိင္းရြဲ႕၊ လုပ္ခ်င္တာလုပ္ေနသူေတြမွာေတာ့ ဟီရိ၊ ၾသတၱပၸတရားႏွစ္ပါးလံုး မရွိပဲ ဒုစရိုက္တရားေတြနဲ႔သာ ျပည့္နက္ေနပါမယ္။ ဟီရိနဲ႔ၾသတၱပၸ တရားႏွစ္ပါးက ေလာကလူသားအမ်ားကို သားႏွင့္အမိ၊ ေမာင္ႏွင့္ႏွမ စသျဖင့္ ျခားနားေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္တက္ေသာေၾကာင့္ “ေလာကပါလ=ကမာၻေစာင့္တရား” လို႔လည္း ေခၚပါတယ္။ ျဖဴစင္သန္႔ရွင္း အျပစ္ကင္းေအာင္ ျပဳတတ္တာေၾကာင့္ “သုကၠဓမၼ=ျဖဴစင္ေသာတရား” လို႔ လည္းနာမည္ရပါတယ္။ ေလာကမွာ ဒီတရားႏွစ္ပါးမရွိရင္ တိရစာၦန္နဲ႔ မျခားပဲ မွားခ်င္တုိင္း မွားၿပီး မၾကား၀ံ့မနာသာ ေတြျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္။ ယေန႔ေခတ္မွာေတာ့ ဟီရိၾသတၱပၸတရားမရွိသူေတြ မ်ားလာပါၿပီ။ မလံုျခံဳေသာအ၀တ္စားေတြ၊ ေခတ္စတုိင္ဆုိၿပီး ၀တ္ေနတာေတြက ေတာ္ေတာ္မ်ားပါတယ္။ သူတို႔ေတြမွာ ေလာကပါလ တရားဆုိတာလည္းသိမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ မသိလို႔လည္း လုပ္ေနၾကတာပါ။ ေျပာရင္ေတာ့ ေခတ္ေရစီးေၾကာင္း စကားကုိ လက္ကိုင္ထား ၾကမွာေပါ႔။ ဒီအတုိင္းသြားရင္ေတာ့ ယဥ္ေက်းမႈေတြ ပ်က္စီးပါမယ္။ ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံ၊ လူမ်ိဳးတခု ဆုိတာက ကိုးကြယ္ယံုၾကည္မႈ၊ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ဓေလ့စရိုက္ေတြနဲ႔ ဖြဲ႕စည္းထားရတာပါ။ ယဥ္ေက်းမႈေတြ၊ ဓေလ့စရိုက္ေတြ ပ်က္စီးလာရင္ေတာ့ မေကာင္းေတာ့ပါဘူး။ ဒီအခ်က္ေတြက တစ္ဦးခ်င္း ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ၾကရမွာပါ။ ရွက္မႈ၊ ေၾကာက္မႈကို ဟီရိၾသတၱပၸတရားလို႔ ေျပာေပမဲ့ ေနရာတုိင္း၊ ေတြ႕ကရာ ရွက္ေၾကာက္မႈေတြကို ေျပာလို႔မရပါဘူး။ ဒုစရိုက္တရားေတြ ျပဳလုပ္ရမွာ ရွက္ျခင္း၊ ေၾကာက္ျခင္းကိုသာ ဟီရိၾသတၱပၸတရား လို႔မွတ္ယူရပါမယ္။ ဥပမာ.. ဥပုသ္ေစာင့္ရမွာ၊ တရားနာရမွာ၊ ဘုရားသြားရမွာ၊ ပရိသတ္အလယ္မွာ စာဖတ္၊ စကားေျပာ ရမွာကို ရွက္တာ၊ အလုပ္လက္မဲ့နဲ႔ လူေပလုပ္ရမွာကို မရွက္ပဲ ေအာက္က်တယ္ထင္တဲ့ အလုပ္တစ္ခုကို လုပ္ရမွာ ရွက္တာ၊ ေကာင္ေလးနဲ႔ ေကာင္မေလးေတြ႔တဲ့ အခါမွာ ရွက္တာ ေတြက ဟီရိမဟုတ္ပါဘူး။ ပရိယာယ္၊ မာယာမ်ားတာ၊ ဟန္ပန္ၾကီးတာ ျဖစ္ပါတယ္။
ေလာကီ အက်ိဳးစီးပြားကိုျပတဲ့ နီတိက်မ္းေတြမွာေတာ့…
(၁) ေရာင္း၀ယ္ေဖာက္ကား အတုိးပြားေပးေသာအခါ။
(၂) ဆရာ့ထံ ခ်ဥ္းကပ္၍ အတက္ပညာသင္ေသာအခါ။
(၃) အစာစားေသာအခါ။
(၄) ဇနီးခင္ပြန္းအခ်င္းခ်င္း ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ေပ်ာ္ေမြ႕ေသာအခါ။
အဲဒီအခါေတြမွာ အရွက္တရားကုိ ဖယ္ထားရမယ္လို႔ေရးထားပါတယ္။ (ထုိအရွက္မရွိမႈမွာ ကုသိုလ္ျဖစ္၊ မျဖစ္ကို ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး၊ မိမိအက်ိဳးရွိမည့္ အရာမွာ မရွက္ရလို႔ ေျပာျခင္းျဖစ္ပါတယ္)။ တရားရံုးမွာ တရားသူႀကီးကိုေၾကာက္ျခင္း၊ ရထား၊ သေဘၤာေပၚေတြမွာ ေတာသားေတြ အိမ္သာမသြားရဲပဲ ေၾကာက္ျခင္း၊ လူတစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ေယာက္ကိုေၾကာက္ျခင္း၊ ၿပိႆာေတြကိုေၾကာက္ျခင္း၊ မေရာက္ဖူးေသာေနရာကို ခရီးသြားရမွာကိုေၾကာက္ျခင္း၊ ဆရာ၊ မိဘတုိ႔ေရွ႕မွာ စကားမေျပာတက္ေအာင္ေၾကာက္ျခင္းေတြဟာ ၾသတၱပၸတရားအစစ္ မဟုတ္ပါဘူး။ သတၱိညံ့ဖ်င္းျခင္း (တရားသေဘာအရဆုိရင္) ေဒါမနႆျပ႒ာန္းေသာ အကုသိုလ္စုပင္ ျဖစ္ပါတယ္။ အထက္မွာေရးခဲ့သေလာက္ဆုိရင္ အကုသိုလ္မျဖစ္တဲ့ ကိစၥမွာ မရွက္သင့္၊ မေၾကာက္သင့္ဘူူးလို႔သိၾကပါ။ ဒါေပမဲ့ မရွက္မေၾကာက္ပဲ လူမိုက္အားကိုး ရဲရမယ္ မေျပာပါဘူး။ လူမိုက္ကို အားကိုးတဲ့ ရဲစိတ္မ်ိဳးဟာ တဖက္သားကို မေလးစားတဲ့ အဂါရ၀ ေဒါသ၊ မာနတရားေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ေလာကမွာ လူအမ်ားစုက မေၾကာက္ရမယ့္ေနရာမွာ ေၾကာက္ၾကတယ္။ ေၾကာက္ရမယ့္ေနရာက်ေတာ့ မေၾကာက္တက္ၾကဘူး။ ဒါ႔ေၾကာင့္ မရွက္သင့္၊ မေၾကာက္သင့္ေသာ ကိစၥမွာမရွက္၊ မေၾကာက္ပဲ၊ အမွန္တကယ္ရွက္ေၾကာက္ရမယ့္ ဒုစရိုက္တရားေတြကုိ ေရွာင္ၾကဥ္ၿပီး ကိုယ္၊ ႏႈတ္၊ စိတ္သံုးပါးလံုး ညီညြတ္စြာ ေနထုိင္က်င့္ၾကံႏိုင္ၾကပါေစ။
က်မ္းကိုး။ ။ ကိုယ္က်င့္အဘိဓမၼာ (အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ)
ၿမန္မာအမ်ဳိးသမီးမ်ားအတြက္ စဥ္းစားရမယ့္အခ်ိန္
လူတစ္ရပ္ေက်ာ္ျမင့္ေသာ ဆုိင္းဘုတ္ႀကီးတြင္ စည္းကမ္းခ်က္ ၁၅ ခ်က္ကိုတ႐ုတ္-ျမန္မာႏွစ္ဘာသာျဖင့္ ေရးသားထားသည္။ စည္းကမ္းခ်က္၊ နံပါတ္၁၂ တြင္ “အရပ္သားႏွင့္ ခ်စ္ေရး ႀကိဳက္ေရးျပဳျခင္း၊ အတူေနထုိင္ျခင္း၊ လက္ထပ္ျခင္းမျပဳရ”ဟူေသာသတ္မွတ္ခ်က္ပါ၀င္သည္။ ရခုိင္ျပည္နယ္၊ ေက်ာက္ျဖဴၿမိဳ႕နယ္ရွိ ျမေဒးကၽြန္း၌ အေျခစုိက္ေဆာင္ရြက္လ်က္ရွိေသာေက်ာက္ျဖဴေရနက္ဆိပ္ကမ္းတြင္ ျမန္မာ-တ႐ုတ္ေရ နံႏွင့္ သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႕ပိုက္လုိင္း စီမံကိန္းတည္ေဆာက္ေရးလုပ္ငန္းခြင္မွ တ႐ုတ္၀န္ထမ္းမ်ား လုိက္နာရန္ ခ်မွတ္ထားေသာ စည္းကမ္းခ်က္ျဖစ္သည္။
အထူးစီးပြားေရးဇုန္မ်ား၊ ေရနက္ဆိပ္ကမ္းမ်ား၊ ႏုိင္ငံျခား ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈမ်ား ျပည္တြင္းသို႔ ၀င္ ေရာက္လာေတာ့မည္ အခ်ိန္တြင္ ႏုိင္ငံျခားသား၊ လူမ်ဳိးျခားမ်ားလည္း အလုံးအရင္းျဖင့္ေရာက္ ရွိလာေတာ့မည္ျဖစ္သည္။
ျမန္မာ ႏုိင္ငံသားမ်ားအတြက္ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္းသစ္မ်ား ပြင့္ လန္းလာမည္ျဖစ္သလို လူမႈေရးဆုိင္ရာ ကူးလူးဆက္ဆံမႈမ်ားလည္း ႀကံဳေတြ႕လာေတာ့မည္ ျဖစ္သည္။
အထူးသျဖင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ျမန္မာမိန္းကေလးမ်ားအေနျဖင့္ ႏုိင္ငံျခားသား၊ လူမ်ဳိးျခားမ်ားႏွင့္ လုပ္ငန္းသေဘာအရေသာ္လည္း ေကာင္း၊ လူမႈေရးအရေသာ္ လည္းေကာင္း ထိေတြ႕ဆက္ဆံရာမွ ခ်စ္ႀကိဳက္ျခင္း၊ အတူေနထုိင္ျခင္း၊ လက္ထပ္ထိမ္းျမားျခင္း အေျခအေနသို႔ ေရာက္ရွိသြားပါက ဥပေဒအေၾကာင္းအရ ကာကြယ္ပိုင္ခြင့္၊ ရပိုင္ခြင့္မ်ားကို ေလ့လာသိရွိထားသင့္ေၾကာင္း ဥပေဒ ပညာရွင္အခ်ဳိ႕က ဆုိသည္။
၁၉၅၄ ခုႏွစ္ “ဗုဒၶဘာသာ ၀င္ မိန္းမမ်ား အထူးထိမ္းျမားမႈႏွင့္ အေမြဆက္ခံမႈအက္ဥပေဒအရ” ႏုိင္ငံျခားသား၊ လူမ်ဳိးျခားႏွင့္ လက္ထပ္မည့္ ျမန္မာႏုိင္ငံ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားအတြက္ အခြင့္အေရးႏွင့္ ရပိုင္ခြင့္မ်ားကို သတ္ မွတ္ျပ႒ာန္းေပးထားသည္။
ထို ဥပေဒေနာက္ပိုင္း ယင္းႏွင့္ပတ္သက္၍ ဥပေဒထပ္မံ ျပ႒ာန္းျခင္း၊ ျပင္ဆင္ျခင္းျပဳလုပ္ျခင္း မရွိေပ။ ထုိဥပေဒတြင္ “တရား ဥပေဒကဲ့သို႔ အာဏာရွိေသာ ဘာ သာေရးဓေလ့ထုံးစံ တစ္ခုခုကျဖစ္ေစ၊ ထုိသို႔ေသာ ဘာသာေရး ဓေလ့ထုံးစံကို အက်ဳိးသက္ ေရာက္ေစသည့္ တရားဥပေဒတစ္ ခုခုကျဖစ္ေစ၊ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ မဟုတ္သည့္ ေယာက်္ားတစ္ဦးအား ဗုဒၶဘာသာ၀င္ မိန္းမတစ္ဦးႏွင့္ လင္မယားအျဖစ္ ေပါင္းဖက္ေနျခင္းကို ခြင့္မျပဳသည့္အေၾကာင္းေၾကာင့္ ထိုေယာက်္ားက ထိုမိန္းမကို ကြာရွင္းလုိလွ်င္ ကြာ ရွင္းႏုိင္သည္။
ထိုအေၾကာင္းေၾကာင့္ ထို ေယာက်္ားက ထိုမိန္းမကို ကြာရွင္းလွ်င္ သို႔တည္းမဟုတ္ စြန္႔ခြာ လွ်င္ သို႔တည္းမဟုတ္ ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ ညႇဥ္းပန္းႏွိပ္စက္ရာ ေရာက္သည္ျဖစ္ေစ၊ မေရာက္ သည္ျဖစ္ေစ၊ ရက္စက္သည့္ အျပဳ အမူအားျဖင့္ စိတ္ဆင္းရဲေအာင္ ျပဳလွ်င္ အဆိုပါ ဓေလ့ထုံးစံက သို႔ တည္းမဟုတ္ တရားဥပေဒက မည္သုိ႔ပင္ဆုိေစကာမူ (က)ထို ေယာက်္ားသည္ ႏွစ္ဦးပိုင္ပစၥည္းမ်ားမွ မိမိရထုိက္ေသာ အစု ကုိ စြန္႔လႊတ္ရမည္အျပင္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ မိန္းမအား ေလ်ာ္ေၾကးေပးရ မည္။ (ခ)ဗုဒၶဘာသာ၀င္ မိန္းမသည္ သားသမီးအားလုံး ထိန္း သိမ္းခြင့္ကို ရရွိရမည္။ (ဂ)ထို႔ျပင္ ထိုသူသည္ အရြယ္မေရာက္ေသးသည့္ သားသမီးမ်ားအတြက္ ကေလးစရိတ္ေပးရမည္”ဟု ျပ႒ာန္းထားသည္။
“ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ဒီေန႔ျဖစ္ ေနတာက ၁၉၅၄ ခုႏွစ္၊ ဗုဒၶဘာ သာ၀င္ မိန္းမမ်ား ထိမ္းျမားမႈႈ ဥပေဒအရ ႏုိင္ငံျခားသားန႔ဲ လက္ထပ္ရင္ မနစ္နာေအာင္လို႔ ဥပေဒ ျပ႒ာန္းၿပီးၿပီ။ စီရင္ထုံးေတြလည္း ထြက္ထားၿပီ။ ဒါေပမဲ့ ေနာက္ပိုင္း မွာက်ေတာ့ သက္ဆုိင္ရာလူႀကီးေတြက ဒီဥပေဒထုတ္ျပန္ထားတာရွိရဲ႕သားနဲ႔ ဒီဥပေဒကို မဖ်က္ သိမ္း၊ မပယ္ဖ်က္ဘဲနဲ႔ ၫႊန္ၾကားခ်က္ေတြနဲ႔ လက္မထပ္ရဘူးလို႔ တားျမစ္ထားတယ္။ ဥပေဒအရ လက္ထပ္လို႔ရတယ္။ လက္ထပ္ရင္ ဒါေတြေဆာင္ရြက္ဖို႔ ျပ႒ာန္း ထားတယ္။ ေနာက္တစ္ခါ ၫႊန္ၾကားခ်က္က ဥပေဒကို လႊမ္းမိုးေနတယ္။ ဒါေတာ့ မျဖစ္သင့္ဘူး။ ၫႊန္ၾကားခ်က္ႀကီးကို ဖ်က္သိမ္း သင့္ပါၿပီ။ ဥပေဒအထက္မွာ ဘယ္သူမွ မရွိဘူးဆုိၿပီး ဒါႀကီးက ရွိေနတယ္။ ျမန္မာမိန္းကေလးေတြအတြက္ နစ္နာေနတယ္။ လက္ထပ္လို႔ မရတဲ့အတြက္ အလြယ္လုိက္သြားၾကတယ္။ ကိုယ့္ဘာသာကို စြန္႔လႊတ္သြားၾကတယ္။ တျခားဘာသာကို ကူးေျပာင္းသြား ၾကတယ္။ ႏုိင္ငံျခား သားနဲ႔ လက္မထပ္ ရဘူးဆိုတဲ့ ၫႊန္ၾကားခ်က္ေၾကာင့္ ခိုးေၾကာင္ ခိုး၀ွက္နဲ႔ ျဖစ္သြားၾက တယ္။ မိန္းကေလးေတြရဲ႕ အခြင့္အ လမ္းဆုံး႐ႈံးသလို လူမ်ဳိးေရးပါ နစ္နာေနတယ္” ဟု စာေရးဆရာေရွ႕ေန ဦးခင္ေဇာ္(မရမ္းကုန္း)က ေျပာ သည္။
၁၉၅၄ ခုႏွစ္ ဗုဒၶဘာသာ ၀င္ မိန္းမမ်ား အထူးထိမ္းျမားမႈႏွင့္ အေမြဆက္ခံမႈ အက္ဥပေဒအရ ျမန္မာႏုိင္ငံသားအမ်ဳိးသမီးမ်ားကို ႏုိင္ငံျခားသားႏွင့္ ထိမ္း ျမားလက္ထပ္သည့္ ဥပေဒျပ႒ာန္းထားေသာ္လည္း ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္တရား႐ုံးခ်ဳပ္၏ ၁၉၉၈ ခုႏွစ္ ဇူလုိင္ ၁ ရက္ ေန႔စဲြပါ ၫႊန္ၾကား ခ်က္အမွတ္ ၂/၉၈ ႏွင့္ ျပည္ ေထာင္စုျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ ေရွ႕ေနခ်ဳပ္႐ုံး ၁၉၉၈ ခုႏွစ္ ဇူလုိင္ ၂ ရက္ ေန႔စဲြပါ စီမံခန္႔ခဲြေရးဆုိင္ရာ ၫႊန္ၾကားလႊာအမွတ္ ၁/၉၈ တို႔ျဖင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံသား အမ်ဳိးသမီးမ်ားကို မည္သည့္ႏုိင္ငံျခားသား ႏွင့္ မွ် ထိမ္းျမားလက္ထပ္ေပးျခင္း မျပဳလုပ္ရန္ ဥပေဒအရာရွိ အဆင့္ဆင့္တို႔ကို ၫႊန္ၾကားခ်က္မ်ား ထုတ္ ျပန္ထားျခင္းျဖစ္သည္။
“ဒီၫႊန္ၾကားခ်က္ေတြ ဖ်က္သိမ္းသင့္တယ္။ ၫႊန္ၾကားခ်က္ကို တည္ေစခ်င္ရင္ ဥပေဒကို ဖ်က္သိမ္းၿပီး အသစ္ျပ႒ာန္းပါ။ ျမန္မာမိန္းကေလးေတြ မထိခိုက္၊ မနစ္နာ မဆုံး႐ႈံးရေအာင္ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္တဲ့ ဥပေဒေတြျပ႒ာန္းသင့္တယ္”ဟု ဦးခင္ေဇာ္က ဆုိ သည္။
ၫႊန္ၾကားခ်က္အရ ျမန္မာမိန္းကေလးမ်ားသည္ ႏုိင္ငံျခားသား၊ လူမ်ဳိးျခားႏွင့္ တရား၀င္ ထိမ္းျမားလက္ထပ္ခြင့္ မရွိေသာ ေၾကာင့္ အိမ္ေထာင္ဖက္ အမ်ဳိး သမီးတစ္ဦးအေနျဖင့္ ရပိုင္ခြင့္၊ ခံစားပိုင္ခြင့္မ်ား ဆုံး႐ႈံးေနမႈမ်ားရွိ ေနသည္။ ႏုိင္ငံျခားသား၊ လူမ်ဳိးျခားႏွင့္ လက္ထပ္ထိမ္းျမား အတူ ေနထိုင္ၿပီးေနာက္ လူမႈေရးျပႆ နာတစ္စုံတစ္ရာ ေပၚေပါက္၍ အိမ္ေထာင္ဖက္အျဖစ္မွ စြန္႔ခြာရန္ စီစဥ္လာခ်ိန္တြင္ ျမန္မာမိန္း ကေလးမ်ား ထိခိုက္နစ္နာေသာ အေျခအေနမ်ား ျဖစ္ေပၚေနျခင္း ျဖစ္သည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ေငြေၾကးအေထာက္အပံ့ရရွိလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း ခ်စ္ႀကိဳက္စုံမက္၍ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ႏုိင္ငံျခားသား၊ လူမ်ဳိးျခားႏွင့္ထိမ္းျမားလက္ထပ္ရန္ ရည္မွန္းထားေသာ မိန္းကေလးမ်ားအေန ျဖင့္ မိမိအခြင့္အေရး ဆုံး႐ႈံးမႈမ်ားကိုသတိျပဳသင့္ေၾကာင္း ကခ်င္ျပည္နယ္မွ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္ စားလွယ္ေဒၚဒဲြဘူကဆုိသည္။
“သူတုိ႔ႏုိင္ငံသားေတြက ဒီမွာခဏတျဖဳတ္ အလုပ္လာလုပ္တာေလ။ တခ်ဳိ႕လည္းပါသြားတာ ေတြ ရွိတာေပါ့။ အခုလည္း တရား ႐ုံးေတြမွာ ႏုိင္ငံျခားသားနဲ႔လက္ ထပ္ဖို႔ ကန္႔သတ္ထားတယ္ေပါ့ ေနာ္။ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈႈ ဥပေဒက လည္း ဒီကိစၥေတြကို လႊမ္းမိုးမွာမဟုတ္ဘူး။ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးေတြ ႏုိင္ငံျခားသားနဲ႔လက္ထပ္ၿပီး ဒုကၡေရာက္သြားၾကတာေတြ ရွိ တယ္။ အဲ့ဒါေၾကာင့္ ကာကြယ္ဖို႔ လုပ္ထားတာပါ။ အမ်ဳိးသမီးေတြ အေနနဲ႔ ေငြေၾကာင့္ေသာ္လည္း ေကာင္း၊ ခ်စ္ႀကိဳက္လို႔ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ယူမိရင္လည္း တရား၀င္မွာ မဟုတ္ဘူး။ အဲ့ဒီလိုတရားမ၀င္ ဘဲနဲ႔ သြားၿပီးပတ္သက္တယ္ဆိုရင္ သူတို႔ရဲ႕ အခြင့္အေရးေတြ အကုန္ဆုံး႐ႈံးမွာပဲ။ ဘာပဲေျပာေျပာ အမ်ဳိးသမီးေတြဘက္က သတိထား ေရွာင္ရွားသင့္တယ္”ဟု ၎က ေျပာသည္။
ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ျမန္မာအမ်ဳိးသားမ်ားအေနျဖင့္ ႏုိင္ငံ ျခားသူႏွင့္ တရား၀င္လက္ထပ္ထိမ္းျမားခြင့္ ရွိၿပီး သီးျခားဥပေဒႏွင့္ ညႊန္ၾကားခ်က္မ်ား ထုတ္ျပန္ထားျခင္း မရွိပါ။လက္ရွိခ်ိန္တြင္ ႀကံဳေတြ႕ေနရေသာ အေျခအေနမွာ ႏုိင္ငံျခားသား၊ လူမ်ဳိးျခားအခ်ဳိ႕သည္ ျမန္မာ မိန္းကေလးမ်ားကို ထိမ္းျမားလက္ထပ္၍ ျပည္တြင္းရွိ စီးပြားေရးရင္း ႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ အမည္ ခံလုပ္ငန္း လုပ္ကိုင္ေစျခင္းမ်ားရွိ ေနျခင္းျဖစ္သည္။ ျမန္မာမိန္းက ေလးမ်ားကို ေငြေၾကးႏွင့္ အျခား ေထာက္ပံ့မႈမ်ားေပးကာ အယုံ သြင္း၍ နာမည္ခံစီးပြားေရးမ်ား လုပ္ကိုင္ေစၿပီး ၎တို႔က ေနာက္ကြယ္မွ ႀကိဳးကိုင္လႈပ္ရွားေနျခင္း ျဖစ္သည္။
အတူ ေနထုိင္ေပါင္းသင္းကာ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို နာမည္ခံလုပ္ကိုင္ေစၿပီးေနာက္ ၎တို႔လိုအပ္မႈ မရွိေတာ့ခ်ိန္တြင္ ျမန္မာမိန္းကေလးမ်ားကို နစ္နာေၾကးေပး၍ စြန္႔ခြာမႈမ်ားကို ႏုိင္ငံျခားသားမ်ားက ျပဳလုပ္ေလ့ရွိ ေၾကာင္း လူမႈေရးျပႆနာမ်ားကို တုိင္ပင္ေဆြးေႏြးေနေသာ ေဒါက္ တာယၾတာေဒ၀ီကဆုိသည္။
“အစ္မဆီကို လာတဲ့တစ္ေယာက္ဆုိရင္ ကုမၸဏီတစ္ခုမွာ စကားျပန္အေနနဲ႔လုပ္ရင္း သူ ေဌးနဲ႔ပတ္သက္လုိက္တယ္။ သူ႔ကို FMI မွာ အိမ္ငွားထားတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူကငွားထားတာကို မသိ ဘူး။ ၀ယ္ေပးထားတယ္ထင္ေန တယ္။ စီးပြားေရးလာလုပ္တာျပန္ရင္ အကုန္လုံးေပးထားခဲ့မွာေပါ့။ ေနာက္ျပန္သြားၿပီး မဆက္သြယ္ ေတာ့ဘူး။ ဟိုမွာကလည္း မယားႀကီးရွိေနတယ္။ ေနာက္ေတာ့ သူ က မလာဘဲ သူ႔ညီကေနတစ္ဆင့္ ကြာရွင္း စာခ်ဳပ္ရယ္၊ နစ္နာေၾကး က်ပ္သိန္း ၇၀ ေပးတယ္။ လက္ ထပ္စာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ထားၿပီး အမည္ခံလုပ္ငန္းေတြ အမ်ားႀကီးလုပ္ ထားတာကိုး။ ကြာရွင္းစာခ်ဳပ္မွာ လက္မွတ္ထုိးၿပီး ပစၥည္းေတြနဲ႔ ဘာ မွမဆုိင္ဘူးဆိုတာ လက္မွတ္ထုိး ရင္ သိန္း ၇၀ ေပးမယ္ေပါ့။ သူ ကုိယ္တုိင္မလာဘူးေနာ္။ သူ႔ညီနဲ႔ ေရွ႕ေနကို လႊတ္လုိက္တာ။ အစ္မ ဆီကို ေရာက္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ သူ ကဘာေျပာလဲဆိုေတာ့ ကၽြန္မ လက္မွတ္ထုိးေပးလုိက္ရတယ္တဲ့။ သူျပန္သြားၿပီး ေျခာက္လၾကာတဲ့ အခ်ိန္မွာ တစ္ျပားတစ္ခ်ပ္မွ မ ေပးတဲ့အတြက္ အိမ္ငွားကလည္း ဆင္းရေတာ့မယ္။ အိမ္ထပ္ငွားဖို႔လည္း ပိုက္ဆံမရွိဘူး။ အက်ပ္ ႐ိုက္ေအာင္ လုပ္ထားတာေပါ့။ အခ်ိန္တန္ သူတို႔ျပန္တဲ့အခါထားသြားၾကတာပဲ။ သူတို႔နဲ႔ မပတ္သက္ေတာ့တဲ့ အခ်ိန္က်ရင္ေတာ့ ဘာမွတာ၀န္မယူေတာ့ဘူး”ဟု ၎ကေျပာသည္။ ထိုသို႔ထားခဲ့ေသာ လုပ္ငန္းရွင္မွာ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံသားျဖစ္သည္။
ႏုိင္ငံရပ္ျခားႏွင့္ သြားလာ ဆက္ဆံရမႈျမင့္တက္လာျခင္းႏွင့္ အတူ ယဥ္ေက်းမႈမ်ား ကူးလူးဆက္ႏႊယ္မႈ ႀကီးထြားလာျခင္းတို႔ သည္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ျမန္မာမိန္း ကေလးမ်ား၏ အိမ္ေထာင္ဖက္ေရြးခ်ယ္မႈကို သက္ေရာက္မႈမ်ား ျဖစ္ေပၚေနသည္။ ႏုိင္ငံျခားသား၊ လူမ်ဳိးျခားႏွင့္ လက္ထပ္မည့္ မိန္း ကေလးမ်ားအေနျဖင့္ ေခတ္စနစ္ ျဖစ္ေပၚေနမႈ၊ ဥပေဒေၾကာင္း ျဖစ္တည္မႈတို႔ကို သိရွိေနရမည္ျဖစ္ သလို ယင္းမိန္းကေလးမ်ားအ တြက္ ႏုိင္ငံေတာ္မွ ဥပေဒေၾကာင္း အရ ကာကြယ္ေပးထားျခင္း၊ မိဘအုပ္ထိန္းသူမ်ား၏ ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္မႈႏွင့္ လူမႈအသုိင္းအ၀ိုင္း၏ ဂ႐ုျပဳေစာင့္ၾကည့္မႈမ်ားလည္း လိုအပ္ေနသည္။
“ႏုိင္ငံျခားသားနဲ႔ လက္ထပ္ေပါင္းသင္းျခင္းအေၾကာင္းကို ေျပာၾကမယ္ဆုိရင္ ႏုိင္ငံျခားသားဆိုတဲ့အနက္ အဓိပၸာယ္ကို ဖြင့္ရမယ္။ ၿပီးရင္ လက္ထပ္ေပါင္းသင္းျခင္းကို ျဖစ္ေစတဲ့ ေနာက္ကြယ္က အေၾကာင္းရင္းကို ခဲြျခမ္းစိတ္ ျဖာရပါမယ္။ ႏုိင္ငံျခားသားဆုိရင္ အမ်ားက မ်က္ႏွာျဖဴနဲ႔ ေခါင္းရွည္ကိုပဲ ျမင္ပါလိမ့္မယ္။ တကယ္ ေတာ့ ႏုိင္ငံျခားသားဆိုတာ ကိုယ့္ျမန္မာႏုိင္ငံသား မဟုတ္သူအားလုံးက ႏုိင္ငံျခားသားျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ဘယ္လိုႏုိင္ငံျခားသားက ပိုမ်ားၿပီး ထပ္လာဖို႔ရွိတဲ့ သူေတြထဲမွာလည္း ဘယ္လိုႏုိင္ငံ ျခားသားက ပိုမ်ားႏုိင္တယ္ဆိုတာ လူတုိင္းခန္႔မွန္းႏုိင္ပါတယ္။ အိမ္ ေထာင္တစ္ခုကို တည္ေဆာက္တဲ့ အခါမွာ Motive (အေၾကာင္းရင္း) ႏွစ္မ်ဳိးေတာ့ အနည္းဆုံးရွိမွာေပါ့။ တစ္မ်ဳိးက ခ်စ္ခင္စုံမက္လို႔ ဘ၀ခ်င္းေပါင္းစပ္ဖို႔ ရည္ရြယ္ခ်က္န႔ဲ၊ ေနာက္တစ္မ်ဳိးက စီးပြားေရးေၾကာင့္ အားကိုးရွာတဲ့အေနနဲ႔ ကိုယ့္ကို ေထာက္ပံ့ႏုိင္တဲ့သူကို လက္ထပ္တာရွိႏုိင္ပါတယ္။ အန္တီ့အေနန႔ဲကေတာ့ ျမန္မာအမ်ဳိး သမီးေတြ ႏုိင္ငံျခားသားနဲ႔ လက္ ထပ္ထိမ္းျမားမယ္ဆုိရင္ ေမတၱာနဲ႔အရင္းခံတာလား၊ တစ္ဘ၀လုံး အတြက္ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေပးႏုိင္မလား ဆိုတာကို ထည့္သြင္းစဥ္းစားၿပီးမွ ဆုံးျဖတ္ပါလို႔ အႀကံေပးခ်င္ပါတယ္” ဟု အၿငိမ္းစားပါေမာကၡ တစ္ဦးျဖစ္ေသာ ေဒၚရွယ္လီနန္းဟြမ္လိတ္ကဆုိသည္။
( ေနလင္းထြန္း)
သိပၸံနည္းက် အိမ္ေထာင္သည္ဘ၀
ယဥ္ေက်းေသာ လူ႔အဖြဲ႔အစည္း တစ္ရပ္ဆီသုိ႔
ဒီေခါင္းစဥ္ကေတာ့ အိမ္ေထာင္သည္ေတြရယ္ ႐ွာ႐ွာေဖြေဖြ ဖတ္တတ္တဲ့သူေတြနဲ႔ ရင္းနီးမယ္ထင္တယ္။ အိမ္ေထာင္သည္ေတြအတြက္ ျမန္မာျပည္မွာ ႐ွား႐ွားပါးပါး ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေရးထားတဲ့ စာအုပ္တစ္အုပ္ေလ။ အခုေရးမွာ အဲဒါမ်ိဳးနဲ႔ သိပ္မဆိုင္လွပါဘူး။ ထံုးစံအတိုင္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ လင္မယား အေၾကာင္းပါ။
ငယ္ငယ္တုန္းက လင္မယားေတြ အၿမဲတမ္း ဖက္ၿပီးအိပ္တယ္ ထင္ခဲ့တာ။ ႐ုပ္႐ွင္ေတြထဲကလို အမ်ိဳးသမီးက အမ်ိဳးသား လက္ေမာင္းေပၚမွာ ေခါင္းအံုးၿပီး ရင္ခြင္ထဲမွာ ေခါင္းတိုး၀င္ၿပီး တစ္ညလံုး ဒီလိုပဲ အိပ္ေနၾကမယ္လို႔ပဲ ထင္ထားတယ္။ လူပ်ိဳျဖစ္တဲ့ အထိေတာင္ အသိ အိမ္ေထာင္သည္ အစ္ကိုႀကီးေတြ အခ်င္းခ်င္း သူတို႔ မိန္းမေတြအေၾကာင္း ေျပာေတာ့ သူ႔မိန္းမက သူအရမ္းေဟာက္လို႔ ကုတင္ ဟိုဘက္စြန္း ဒီဘက္စြန္း အိပ္တဲ့ အေၾကာင္းတို႔ တစ္ေယာက္က ဟာ.. ဒီေလာက္ ရာသီဥတု ပူတာ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ ဘယ္လိုလုပ္ ပူးပူး ကပ္ကပ္ အိပ္မွာလဲတို႔ ေျပာေတာ့ ဒီလူေတြ ႐ိုမန္း မတစ္လိုက္တာ ကိုယ့္ မိန္းမကို အဲဒီေလာက္ မခ်စ္ဘူးဆိုၿပီး စိတ္ထဲမွာ ႀကိတ္ေျပာေနလိုက္ေသးတယ္။
တကယ္ေတာ့လည္း အိပ္ေပ်ာ္သြားရင္ လင္မယားေတြ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ဖက္ၿပီးေတာ့ တစ္ညလံုး ဘယ္္အိပ္ႏိုင္ပါ့မလဲ။ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ သက္ေတာင့္သက္သာ ႐ွိဖို႔ လိုအပ္တာေပါ့။ အိပ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ လူတစ္ေယာက္က ဟိုဘက္ဒီဘက္ ဘယ္ႏွေခါက္လွည့္တဲ့ အေၾကာင္းတို႔ ေျခေတြလက္ေတြ ဘယ္လို ဆန္႔တဲ့ အေၾကာင္း ဘယ္လို ေကြးတဲ့ အေၾကာင္းေတြက Documentary တစ္ခုမွာ လူတစ္ေယာက္ အိပ္ေနတာကို ဗီြဒီယို ႐ိုက္ထားၿပီး အျမန္ ျပန္ျပေတာ့ ၾကည့္လိုက္ရေသးတယ္။
အိပ္ခါနီး တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ကို ဖက္ထားရင္ ေႏြးေထြးတယ္။ အျမန္ အိပ္ေပ်ာ္တယ္ဆိုတာလည္း အမွန္ပါပဲ။ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ဖက္ထားရင္ Cuddle Hormone လို႔ ေခၚတယ္ Oxytocin ေတြ ထြက္လာၿပီး တျခားဟာေတြကို စိတ္မေရာက္ေတာ့ပဲ အျမန္ အိပ္ေပ်ာ္ေစတယ္။ ဒီလို ေႏြးေထြးမႈက အထူးသျဖင့္ စိတ္ဓါတ္က်ေနခ်ိန္ေတြ အေတြးေတြနဲ႔ ေယာက္ယက္ခက္ေနခ်ိန္မွာ အလိုအပ္ဆံုးနဲ႔ အထိေရာက္ဆံုးပါပဲ။
႐ွင္ေမႊးလြန္းနဲ႔ မင္းနႏၵာ ဇာတ္လမ္းမွာလား ႐ွင္ေမႊးလြန္းက မင္းနႏၵာရဲ႕ ညာဘက္လက္ေပၚမွာ ေခါင္းအံုး အိပ္လို႔ မင္းနႏၵာ ဘုန္းေတြ ကံေတြ နိမ့္ၿပီး ကံဆိုးမိုးေမွာင္က်သြားရတယ္
လင္မယားေတြ ဖက္အိပ္ၾကလား ေမးရင္ မ်ားေသာအားျဖင့္ေတာ့ ရာသီဥတုကို အေၾကာင္းျပၾကမယ္။ ဒီေလာက္ ပူစပ္ပူေလာင္နဲ႔ ေခၽြးတလံုးလံုးနဲ႔ ကိုယ့္ဘာကိုယ္ေတာင္ ယပ္ခတ္ အိပ္ေနရတာ ႏွစ္ေယာက္ ဘယ္လိုလုပ္ ဖက္ၿပီး အိပ္မလဲ ဆိုရင္လည္း ဟုတ္ႏိုင္တာပဲ။ ႐ွင့္ကိုယ္က ဂ်ိဳင္ေခၽြးေစာ္နံတယ္။ ဒီလိုႀကီးနဲ႔ ဖက္မအိပ္ႏိုင္ပါဘူးေတာ္ ဆိုရင္လည္း အေၾကာင္းျပလို႔ ရတာပဲ။ မင္းဆံပင္ေတြ ငါ့မ်က္လံုးထဲ နားထဲ ၀င္လို႔ ဖက္မအိပ္ဘူးကြာဆိုလည္း ျဖစ္ႏိုင္တာပဲ။
ကၽြန္ေတာ္ကလည္း သူမကို ေျပာျပတယ္။ အိပ္ေနတုန္း ေသသြားတဲ့ သူေတြ ႐ွိတယ္လို႔။ သူတို႔က အိပ္ေနတုန္း အသက္မ႐ွဴေတာ့လို႔ ေသႏိုင္တာ။ ေခါင္းၿမီးၿခံဳ အိပ္ရင္လည္း အဲဒီလို မ်ိဳး ေသႏိုင္ေၾကာင္း ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆိုေတာ့ လူက အသက္႐ွဴထုတ္လိုက္ရင္ ကာဘြန္ဒိုင္ ေအာက္ဆိုက္ေတြ ထြက္ၿပီး အဲဒီ ဓါတ္ေငြ႕ေတြပဲ ႐ွဴေနရၿပီး ေသသြားတာလို႔။ အဲဒီေတာ့ သူမက အဲဒါဆို သူတို႔က ေရမြန္းသလို ႐ုန္းရင္း ကန္ရင္း ေစာင္ကို မလွန္မိဘူးလား ဆိုေတာ့ အိပ္ေနတုန္း အိမ္မွာ မီးေလာင္လို႔ မီးခုိးေတြ ႐ွဴမိရင္ေတာင္ အိပ္ေနတဲ့လူက မသိႏိုင္ေၾကာင္း ဦးေႏွာက္က ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုက္ပါတဲ့
ၿပီးေတာ့ ေျပာျပတယ္။ တကယ္လို႔ သူမကို ဖက္ထားၿပီး ႏွစ္ေယာက္သား အိပ္ေပ်ာ္သြားရင္ ႏွစ္ေယာက္စလံုးက မ်က္ႏွာခ်င္း ဆိုင္ထားလို႔ ႐ွိရင္ တစ္ေယာက္ ႐ွဴထုတ္လိုက္တဲ့ ကာဘြန္ဒိုင္ ေအာက္ဆိုက္ကို တစ္ေယာက္က ႐ွဴၿပီး ႏွစ္ေယာက္စလံုး အသက္႐ွဴက်ပ္ၿပီး အႏၲရာယ္မ်ားေၾကာင္း ေျပာျပတယ္။ သူမကလည္း မ်က္လံုးေလး အ၀ိုင္းသားေလးနဲ႔ နားေထာင္ၿပီး ဒီလိုဆိုေတာ့လည္း ေၾကာက္စရာႀကီးေနာ္တဲ့။
သူမကလည္း ကၽြန္ေတာ့္ကို အလြန္စိုးရိမ္ရိမ္ ပူပန္႐ွာပါတယ္။ ေရခဲေတာင္တက္တဲ့သူေတြက သူတို႔ ေျခေထာက္ေတြ လက္ေတြ ေသြးမသြားေတာ့လို႔ မ်က္စိေရွ႕မွာတင္ ေျခေခ်ာင္းလက္ေခ်ာင္ေလးေတြ ပုတ္သြားၿပီး ေႂကြၾကသြားတဲ့ အေၾကာင္း ေျပာျပၿပီး သူမသာ ကၽြန္ေတာ့္ လက္ေမာင္းေပၚမွာ ေခါင္းအံုးၿပီး ႏွစ္ေယာက္သား အိပ္ေမာက်သြားရင္ လက္ကို ေသြးမသြားဘဲ ေလျဖတ္သလို ျဖစ္သြားႏိုင္ေၾကာင္းကို အဲဒီလို အိပ္ေနတုန္း တစ္ေခါက္မွာ ကၽြန္ေတာ္ လက္ေမာင္းက်ဥ္သြားၿပီး လက္ဖ်ံတစ္ခုလံုး ဘာမွ မခံစားႏိုင္ မလႈပ္ႏိုင္ေတာ့တဲ့ အခ်ိန္မွာ ေျပာျပထားလို႔ ေနာက္ပိုင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဘာမွ ျပန္မျငင္းႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ ။
http://
Subscribe to:
Posts (Atom)