........သည္ဆိုဘ္ေရာက္လာ မ်ားသတၱာခ်မ္းသာကိုစိတ္ျမဲပါေစ၊ ဥပါဒ္ရန္ေဘးကင္းစင္ေ၀းျငိမ္းေအးၾကပါေစ.........

Jul 28, 2013

မဂ္လသုတ္ (အနက္ပအို၀္;)

                                                 မဂၤလာ;တရာ,အေက်ာင္,နိတန္,

                             (က) ယံမဂၤလံ ဒြါဒသဟိ ၊ စိႏၱယိ ံသု သေဒ၀ကာ ။
                                     ေသာတၳာနံ နာဓိဂစၧႏၱိ ၊ အဌတိ ံသဥၥ မဂၤလံ ။
        (က) သေဒ၀ကာ၊ လူတြမ္းလိုသီးဖံုးေနာ၀္ရာ။ မဂၤလံ၊ မဂၤလားတရာေတ္းယို ။ ဒြါဒသဟိ၊ တဆီနီေနင္းေဗြေဗြ။ စိႏၱယိ ံသု ၊ ပငါပရာက်ံးစဲးလြ၀င္ဖံုးေနာ၀္သြဴ။ ေသာတၳာနံ၊ စီပြါခ်မ္းသားကထြာအီေဖးဒါးအေက်ာင္ကရိုဒါး။ အဌတိ ံသဥၥ၊ေဆ့အာအပ်ားသြံဆီသြစ္ပါတဲ့ ကေအာ၀္းဒါး။ တံမဂၤလံ၊ မဂၤလားတရာေတာ္းသူ,။ နာဓိဂစၧႏၱိ-နာဓိဂစၧႏၱိဧ၀၊ တေသေႏြာင္ေတာ၀္းဒ်ားရင္ရင္သြဴ ။

                             (ခ) ေဒသိတံ ေဒ၀ေဒေ၀န ၊ သဗၺပါပ ၀ိနာသနံ ။
                                   သဗၺေလာက ဟိတတၳာယ ၊ မဂၤလံ တံဘာဏမေဟ ။

        (ခ) ေဒ၀ေဒေ၀န ၊ ခြိဳင္းကားတဲင္လူသီးဖံုးဆကီ မ်တ္ကယ္လိုလဲဥ္း ၀ိသုဒိလူကထြာဒါးနီေဗြးဘုရာေနာ၀္၊
သဗၺေလာကဟိတတၳာယ ၊  လို႔လို႔စင္စင္ ခြိဳင္းကားတဲင္ သတၱေလာက အစီအပြာအတြက္တား၊ ေဒသိတံ၊ ကေဟာ္ေဖးေသဒါး ၊ သဗၺပါပ၀ိနာသနံ ၊ ခြိဳင္းကားတဲင္ထာတေဟာ၀္တ၀္း အကုသိုလ္းမ်ိဳယို ကပယ္းထိုမာေဖးအီဒါး။ တံမဂၤလံ ၊ မဂၤလားတရာေတာ္းယို ၊ေဟ ၊အိြဳးသူးေတာ္းေကာင္သီးဖံုးေဟြး ။ မယံ ၊
နီလိုသီးဖံုးယို ။ ဘဏာမ ၊ ရႊစ္သရဇၥ်ာယ္းတြမ္၀င္ဖံုးပငါပရာဖံုးနယ္ေဟြး....။ ။

                              (ဂ) ဧ၀ံေမသုတံ ဧကံသမယံ ဘဂ၀ါ သာ၀တၳိယံ ၀ိဟရတိ ၊ေဇတ၀ေန အနာထပိ႑ိကႆအာရာေမ၊အထေခါ အညတရာ ေဒ၀တာ အဘိကၠႏၱာယ ရတၱိယာ အဘိကၠႏၱ၀ဏာ ေက၀လကပံ
ေဇတ၀နံ ၾသဘာေသတြာ။

   (ဂ) ဘေႏၱကႆပ ၊ ၾသစ၀္းနီေဗြး ရွင္းမဟားကႆပ။ ေမမယာအာနႏၵေထေရန ၊ ေခြသြဥ္းအားနႏၵားမေထရ္းေနာ၀္
ဘဂ၀ါေတာ၊ နီေဗြးဘုရာ၊ သမၼဳ ေခ ၊ေျဖာင္းေငါ၀္းေတာ္း ဆလအထ် ၊ (မဲ့ဆလ) ၊။ ဧ၀ံ၊နိဳင္းယို ။ သုတံ၊ ဟြိဳန္ေသဗား၊ဥပလကၡိတံ ၊မွတ္ေသဗား၊ ဥပဓာရိတံ၊ ေဆာင္းအြံေသဗားေနာ၀္သြဴ။ ဧကံသမယံ ၊ အခိန္းခါးတလဲင္းကိုတြင္။ ဘဂ၀ါ ၊နီေဗြးဘုရာေနာ၀္။ သာ၀တၳိယံ။ သာ၀တၳိခမ္းကို ။ အနာထပိ႑ိကႆ၊ အနားထပိဏ္းသေဌ။ အာရာေမ၊ သသိြဳမိြဳဥ္းသြင္း ေပ်ာ္းေသြာ႔ခရားကထြာဒါး။ ေဇတ၀ေန။ေဇးတ၀န္းေက်ာင္ေတာ္းကို
၀ိဟရတိ ။ သတင္သြဳံအ၀္းအံုသြဴ။ အထေခါ။ ကအ၀္းအံုသတင္သြံဳဒ်ားအတြင္ေနာ၀္။ အညတရာ၊အမ်ိဳအမဥ္တေသသ်င္ေတာ၀္း၊ ေဒ၀တာ၊ လူပိုေနာ၀္ရာ။ အဘိကၠႏၱာယ၊မြဴးဟာေခ့ခိန္းလြဥ္၊ရတၱိယာ၊ မြဴးကိြဳ႔နာအခိန္းကို ။အဘိကၠႏၱ၀ဏာ၊ႏွစ္သက္ေဟာ၀္ခရားေယာင္ဆင္ေအာ၀္းတဲင္၊၊ေက၀လကပံ၊လို႔ထံစြစ္စြဥ္း၊ ေဇတ၀ေန၊ေဇးတ၀န္းေက်ာင္ေတာ္းကို။ ၾသဘာေသတြာ၊ေနးတြမ္းနမ္းကိုယ္းေရာင္းေလေတာင္းထြဴတဲင္ ။ ။


                          (ဃ) ေယနဘဂ၀ါ ေတႏုပသကၤမိ ၊ ဥပသကၤမိတြာ ဘဂ၀ႏၱံ အဘိ၀ါေဒတြာ ဧကမႏၱံ အဌာတိ၊ ဧကမႏၱံ ဌိတာေခါ သေဒ၀ကာ ဘဂ၀ႏၱံ ဂါထာယ အဇၥ်ဘာတိ။

     (ဃ) ေယန၊ အရပ္မဲုင္ ။ ဘဂ၀ါ၊ နီေဗြးဘုရာေနာ၀္။ အတၳိ၊ေအာ၀္းအံုေနာ၀္သြဴ။ ေတန ၊ နီေဗြးဘုရာကအ၀္းအံုဒါးအြိဳးအရပ္ကို။ ဥပသကၤမိ၊ ေလြေဗာ့အံုေထ့ေနာ၀္သြဴ။ ဥပသကၤမိ၊ ေလြေဗာ့အံုေထ့ထြဴတဲင္ ။
ဘဂ၀ႏၱံ၊ နီေဗြးဘုရာယို။ အဘိ၀ါေဒတြာ၊ ရိုးရိုးေသးေသးေခါက္၀ဲုင္းသြဴတဲင္။ဧကမႏၱံ ၊တင္းတယ္းေလ်ာက္ပတ္ေရာ့သင
ေဟာ၀္ငါးအရပ္ကို္။ဌိတာေခါ၊ ေလြအံုအ၀္းဒ်ား၊ သေဒ၀ကာ၊ လူပိုသူေနာ၀္ရာ။ဘဂ၀ႏၱံ ၊နီေဗြးဘုရာထ်။ ဂါထာယ၊ ေနးတြမ္းေငါ၀္းဂါးထားတဲင္။အဇၥ်ဘာတိ၊ ေလ်ာက္ေလာ၀္းဟိြဳန္နဲုင္းယိုသြဴ။ 

                 
                            (င) ဗဟူေဒ၀ါ မႏုႆာစ၊ မဂၤလာနိ အစိႏၱယံု။
                                 အကခၤမာနာ ေသာတၳာနံ၊ ျဗဴဟိမဂၤလမုတၱမံ။
     (င) ဘေႏၱ၊ ဘုန္တန္းခိုကတန္ငါးနီေဗြးဘုရာစ၀္းၾသ။ ဗဟူ၊ အာေမြးလြဥ္,ငါး။ ေဒ၀ါစ၊လူသီးဖံုးလဲ့ေနာ၀္။ မႏုႆာစ
လိုဖံုးသီးလဲေနာ၀္။ ေသာတၳာနံ ၊ေၾကာင္းသ်င္, စင္းၾကယ္းခ်မ္သာေဟာ၀္အီငါး။ နိဗၺာနံ၊ နိဗၺာန္းသြဴ။ အာကခၤမာနာ၊ ေကာ့္ေမာင္မဥ္လတဲင္။ မဂၤလာနိ ၊ခ်မ္သားအီအေက်ာင္ကထြာဒ်ားမဂၤလားတရာေတာ္းဖံုးယို ။ ဒြါဒသဟိ၊ တဆီနီေနင္းေဗြေဗြ၊ အစိႏၱယံု ၊က်ံစဲးလြ၀င္ဖံုးသြဴ။ စိႏၱယႏၱာပိ၊ က်ံးစဲးကီစြဥ္းလဲ့။ နာဓိဂစၧႏၱိ- နာဓိဂစၧႏၱိဧ၀  တေသေႏြာင္
ေတာ၀္း၀င္ဖံုးသြဴ။ တံ ၊ကရိုဒါးမဂၤလားတရာေတာ္းမ်တ္သြံဆီသြစ္ပါယို။ တြံ ၊နီေဗြးဘုရာေနာ၀္ရာ။ျဗဴဟိ ၊ ေဟာ္နယ္ေဖးဗဲင္းေသြာ႔ေဗြးၾသ....။။




                                    ေဗြးဘုရာေဟာ္နယ္န၀္ရာမဂၤလားတရားေတာ္း(၃၈)ပါ

၁။ အေသ၀နာစဗာလာနံ၊ ပ႑ိတာနဥၥေသ၀နာ။
    ပူဇာစ ပူဇေနယ်ာနံ၊ ဧတံ မဂၤလမုတၱမံ။

 ၁။  ေဘာေဒ၀ပုတၱ၊ အိြဳးလူပို ။ ဗာလာနံ၊ လိုမိြဳက္သီးဖံုးေနာ၀္။ ယာအေသ၀နာစ၊တြမ္းမွီးခုိးအံုေဒါင္မိြဳန္းေတာ၀္းလဲ့ေနာ၀္
ပ႑ိတာနဥၥ ၊ ပညားသ်င္းသီးဖံုးယို ။ ယာအေသ၀နာစ။ မွီးခိုးအံုေဒါင္ဗားလဲ့ေနာ၀္။ပူဇေနယ်ာနံ၊ကပူးေဇာ္းထိြဳက္ပူးေဇာ္း
သင္ဒါး ပုဂၢိဳလ္းဖံုးယို။ ယာပူဇာစ။မဥ္းပူးေဇာ္းဗားလဲ့ေနာ၀္။ အတၳိ၊ ေအာ၀္းန၀္သြဴ။ ဧတံ။တရာေတာ္းယိုသြံပါေနာ၀္မွတဲင္
ဥတၱမံ၊ ေဟာ၀္မ်တ္ငါး။ မဂၤလံ၊ မဂၤလားသြဴနဲ။ တြံ၊ နာလူပိုေနာ၀္၊ ဂဏွာဟိ၊ ေနးထူးမွတ္ေတာင္ေသေနာ။


၂။ ပတိရူပေဒသ၀ါေစာစ ၊ ပုေဗၺစကတပုညတာ။
    အတၱသမၼာ ပဏီဓိစ၊ ဧတံမဂၤလ မုတၱမံ။

၂။ ေဘာေဒ၀ပုတၱ ။ အိြဳးလူပို ။ ပတရုပေဒသ၀ါေစာစ၊ တင္းတယ္းေလ်ာက္ပတ္အရပ္ဟ၀္ကိုအံုေအာ၀္းေသြာ့ဗားလဲ့န၀္။
ပုေဗၺ၊ ဘ၀ကရီးခါ၊ ကတပုညတာ၊ မာေသဗားဖိုကုသိုလ္းတရာေကာင္းမွဳဟ၀္ကအ၀္းဒါးလိုလဲ့ေနာ၀္။ အတၱသမၼာပဏီဓိစ၊
မိမိနမ္ကိုယ္းဒ်ားအကံက်င္ဟ၀္ေဆာက္တယ္းဗားလဲ့န၀္၊ အတၳိေအာ၀္းေနာ၀္သြဴ။ ဧတံ၊ တရာေတာ္းယိုသြံပါေနာ၀္မတဲင္
ဥတၱမံ၊ ေဟာ၀္မ်တ္ငါး။ မဂၤလံ၊ မဂၤလားသြဴနဲ။ တြံ ၊နာလူပိုေနာ၀္၊ ဂဏွာဟိ၊ေနးထူးမွတ္ေတာင္ေသေနာ။


၃။ ဗဟုႆစၥဥၥ သိပဥၥ၊ ၀ိနေယာစ သုသိကၡိေတာ။
    သုဘာသိတာစ ယာ၀ါစာစ၊ ဧတံ မဂၤလမုတၱမံ။
 ၃။ ေဘာေဒ၀ပုတၱ၊ အြိဳးလူပို ။ဗဟုႆစၥဥၥ၊မဲ့ထီးနားဟိြဳန္ကအာဒါးလဲ့ေနာ၀္။ သိပဥၥ၊ စူမွဳေျဖာင္းမွဳစတဲင္အပဲစ္ကကင္ဒ်ား
ထာမာဒါးမ်ိဳမဥ္းဒါးဗားလဲ့ေနာ၀္။သုသိကၡိေတာ၊ သြဥ္စဲင္းဒ်ားေသလ်င္းဗားလဲ့ေနာ၀္။ ၀ိနေယာစ၊ နမ္းက်င္တရာ၀ိနယ္လဲ့
ေနာ၀္။ သုဘာသိတာစ၊ ေဒါ့ရိုအြီးသားဗား။ ယာ၀ါစာစ ၊ေငါ၀္းမ်ိဳလဲ့ေနာ၀္။ အတၳိ၊ေအာ၀္းေနာ၀္သြဴ ၊ဧတံ၊တရာေတာ္းယို
လစ္ပါေနာ၀္မတဲင္။ ဥတၱမံ ၊မ်တ္ေဟာ၀္ငါး။ မဂၤလံ၊မဂၤလားသြဴနဲ။ တြံ၊ နာလူပိုေနာ၀္၊ဂဏွာဟိ၊ေနးထူးမွတ္ေသေနာ.။


၄။ မာတာပိတုဥပဌာနံ၊ ပုတၱဒါရႆ သဂၤေဟာ။
    အနာကုလာစ ကမၼႏၱာ၊ ဧတံမဂၤလမုတၱမံ။
၄။ ေဘာေဒ၀ပုတၱ၊ အိြဳးလူပို၊ မာတာိတု၊မိြဳးဖါသီးဖံုးယို၊ ဥပဌာနဥၥ၊ လြဴးခ်ာလြဳမ္လာဗားလဲ့ေနာ၀္။ ပုတၱဒါရႆ၊ပိုမာသီးအ
တြက္တား။ သဂၤေဟာစ၊ ေထာက္ပံ့လြဴးေဖးဗားလဲ့ေနာ၀္။ အနာကုလာစ၊ အပဲစ္ကကင္ရွင္ဒ်ား။ကမၼႏၱာစ၊ထာမာမ်ိဳဖံုးမဥ္း
မာဗားလဲ့ေနာ၀္။အတၳိ၊အ၀္းေနာ၀္သြဴ။ ဧတံ၊ တရားေတာ္းယိုသြံပါေေနာ၀္မတဲင္။ ဥတၱမံ ၊ေဟာ၀္မ်တ္ငါး။ မဂၤလံ။မဂၤလာ
သြဴနဲ၊ တြံ၊နာလိုပိုေနာ၀္။ဂဏွာဟိ၊ေနးထူးမွတ္ေတာင္ေသေနာ။

၅။ ဒါနဥၥ ဓမၼစရိယဥၥ၊ညာတကာနဥၥ သဂၤေဟာ။
    အန၀ဇာနိ ကမၼာနိ၊ ဧတံမဂၤလမုတၱမံ။
၅။ ေဘာေဒ၀ပုတၱ၊အိြဳးလူပို၊ ဒါနဥၥ၊ေဖးလွဴးတန္ဗားလဲ့ေနာ၀္။ ဓမၼစရိယဥၥ၊ကံက်င္ေဆာက္တယ္းဗားအက်င္ဟ၀္အက်င္
မ်တ္လဲ့ေနာ၀္။ ညာတကာနဥၥ၊ခိြဳမ်ိဳဖူေ၀းတြမ္းသြရက္ေပါင္သီးအေလာင္းယို၊ သဂၤေဟာစ၊ ေထာက္ပံ့ကူညီးကိုဗားလဲ့န၀္။
အန၀ဇာနိ၊ အပဲစ္တအဲဥ္ေတာ၀္းဒါး၊ ကမၼာနိစ၊ထာမာမ်ိဳဖံုး မာဗားလဲ့ေနာ၀္။ အတၳိ၊ေအာ၀္းေနာ၀္သြဴ၊ ဧတံတရားေတာ္း
ယိုသြံပါေနာ၀္မတဲင္။ ဥတၱမံ ၊ေဟာ၀္မ်တ္ငါး၊ မဂၤလံ၊မဂၤလားသြဴနဲ။ တြံ ၊နာလူပိုေနာ၀္၊ ဂဏွာဟိ၊ေနးထူးမွတ္ေတာင္ေနာ။

၆။ အာရတီ ၀ိရတီပါပါ၊ မဇပါနာစ သံယေမာ။
    အပမာေဒါစ ဓေမၼသု ၊ဧတံမဂၤလမုတၱမံ။
၆။ ေဘာေဒ၀ပုတၱ၊ အိြဳးလူပို ၊ပါပါ၊ထာတေဟာ၀္တ၀္းအကုသိုလ္းတရားမ်ိဳယို။ အာရတီစ၊ေနးတြမ္းသေရွာင္းဖဲုင္းထိုညာ
ဗာဒလဲ့ေနာ၀္။၀ိရတီစ၊ေနးတြမ္းဒ်ား နမ္း ေျဖာင္းအထူေရွာင္းဖဲုင္းထိုညာဗားလဲ့ေနာ၀္။ မဇပါနာစ၊ မြန္ မာန္တေဖင္အီဒါး
ေဒါ၀္ထီသူးရားအအံးအအြဖံုးယို ၊ သံယေမာစ၊ေရွာင္းဖဲုင္းထိုညာ ကံဟ၀္ဟ၀္ဗားလဲ့ေနာ၀္။ဓေမၼသု ကုသိုလ္းတရာ
အေလာင္းဖံုးယို၊ အပမာေဒါစ၊တအြဥ္းေဖိင္ေတာ၀္းလဲ့ေနာ၀္။ အတၳိ၊ အ၀္းေနာ၀္သြဴ၊ ဧတံ တရာေတာ္ယိုလစ္ပါန၀္မတဲင္
ဥတၱမံ ၊ေဟာ၀္မ်တ္ငါး၊ မဂၤလံ မဂၤလားသြဴနဲ ၊ တြံ၊ နာလူပိုေနာ၀္ ၊ဂဏွာဟိ ေနးထူးမွတ္ေတာင္ေသေနာ.။

 ၇။ ဂါရေ၀ါစ နိ၀ါေတာစ ၊ သႏၱဳဌီစ ကတညဳတာ။
      ကာေလန ဓမၼသာ၀နံ ၊ ဧတံမဂၤလမုတၱမံ။
၇။ေဘာေဒ၀ပုတၱ အိြဳးလူပို။ ဂါရေ၀ါစ၊ ကရိုးေသးထိြဳက္ဒါးပုဂၢိဳလ္းဖံုးယို္ ရိုးေသးဗားလဲ့ေနာ၀္။ နိ၀ါေတာစ ၊ ခ်ဖိြဳးခ်ာဒ်ာနီ
နမ္းသလဲ့ေနာ၀္။ သႏၱဳဌီစ၊ ယိြဳန္းေယြာ္အြဥ္းဆိြဳး အြဥ္းယြဳမ္ယိုလဲ့ေနာ၀္။ ကတညဳတာစ၊၀င္မာဗားဖိုနီေကဇူယို ေသခ်ာဗား
လဲ့ေနာ၀္။ ကာေလန၊ ေလ်ာက္ပတ္ေရာ့သင္ငါးအခိန္းခါးကိုယို၊ ဓမၼသာ၀နဥၥ၊ နားဗားသူးေတာ္းေကာင္တရာ (ေမာ္)လဲ့
ေနာ၀္။ အတၱိ၊ ေအာ၀္းေနာ၀္သြဴ။ ဧတံ တရာေတာ္းယိုငတ္ပါေနာ၀္မတဲင္ ။ဥတၱမံ ၊ေဟာ၀္မ်တ္ငါး၊ မဂၤလံ၊ မဂၤလားသြဴနဲ
တြံ၊နာလူပိုေနာ၀္၊ ဂဏွာဟိေနးထူးမွတ္ေတာင္ေသေနာ....။


  ၈။ ခႏၱီစ ေသာ၀စႆတာ၊ သမဏာနဥၥ ဒသနံ။
     ကာေလန ဓမၼသာကစၥာ၊ ဧတံမဂၤလမုတၱမံ။
၈။ ေဘာေဒ၀ပုတၱ၊ အိြဳးလူပို၊ ခႏၱီစ၊သယ္ခံးေႏြာင္ဗားလဲ့ေနာ၀္။ေသာ၀စႆသာ၊ သူေတာ္းေကာင္သီးကဆြံဳ
မဒါးေငါ၀္းမ်ိဳေနးနားခံးယိုဗားလဲ့ေနာ၀္။ သမဏာနံ၊ရန္ဟန္သံဃားသီးသူ။ဒႆနဥၥ၊က်ံဳးခြဲေမြာ႔ဗားေတြာ့၀ဲုင္း
ဗာဒလဲ့ေနာ၀္။ကာေလန၊ ေလ်ာက္ပတ္ေရာ့္သင္အခိန္းခါးကို။ဓမၼသာကစၥာစ၊ ေဆြေႏြတိြဳင္းပင္းေဒါ့ရီဗား၀င္
တရာေတာ္းလဲ့ေနာ၀္။အတၳိ၊ေအာ၀္းေနာ၀္သြဴ။ဧတံ၊တရားေတာ္းယိုလစ္ပါေနာ၀္မတဲင္။ဥတၱမံ၊ေဟာ၀္မ်တ္ငါး။
မဂၤလံ၊မဂၤလားတရာသြဴနဲ။တြံ၊နာလူပိုေနာ၀္။ဂဏွာဟိ၊ေနးထူးမွတ္ေတာင္ေသေနာ။


  ၉။တေပါစျဗဟၼစရိယဥၥ၊ အရီယသစၥာန ဒႆနံ။
     နိဗၺာန သစၧိကိရိယာစ၊ ဧတံမဂၤလမုတၱမံ။
၉။ ေဘာေဒ၀ပုတၱ၊အိြဳးလူပို၊ တေပါစ၊ေနးတြမ္း၀ိရီယားတဲင္ကံက်င္ေဆြာ့ေျခင္းဗားလဲ့ေနာ၀္။ ျဗဟၼစရိယိဥၥ။
အကံအက်င္မ်တ္မ်ိဳဖံုးမဥ္းကံက်င္ဗားလဲ့ေနာ၀္။အရိယသစၥာနံ၊အရိယားသစၥားသီးဖံုးသူ။ ဒႆနဥၥ၊
ေသေႏြာင္ ထီးေႏြာင္ဗားလဲ့ေနာ၀္။ နိဗၺာနံ။ နိဗၺာန္းခ်မ္သားလဲ့ေနာ၀္။အတၳိေအာ၀္းေနာ၀္သြဴ။ ဧတံ၊ တရာ
ေတာ္းယိုလစ္ပါေနာ၀္မတဲင္။မဂၤလံ၊မဂၤလားတရာသြဴနဲ။တြံ၊နာလူပိုေနာ၀္။ဂဏွာဟိ၊ေနးထူးမွတ္ေတာင္ေသ
ေနာ။။


   ၁၀။ ဖုဌႆေလာကဓေမၼဟိ၊စိတၱံယႆ နကပၼတိ။
         အေသာကံ ၀ိရဇံေခမံ၊ဧတံမဂၤလမုတၱမံ။
၁၀။ ေဘာေဒ၀ပုတၱ၊အိြဳးလူပို။ေလာကဓေမၼဟိ၊ေလာကဓမ္းတရာသြစ္ပါသူ။ဖုဌႆ၊က်ံဳးခြဲေမြာ့ဗားဒါးလဲ့ေနာ၀္။
ယႆ၊ပုဂၢဳိလ္းမဲုင္တရိုေတာ၀္း၊။စိတၱံ၊သယိုေနာ၀္၊နကပၼတိ၊တသိြဳးခ်ာငါေတာ၀္းဗား။ အေသာကံ၊စိုးရိမ္း
သနန္းစြဥ္းလဲ့တအဲဥ္ေတာ၀္းဗား။၀ိရဇံ၊ႏွစ္သက္မဥ္လကမက္ေမာ္ဒါးကိေလးသားစ်လဲ့တအဲဥ္ေတာ၀္း။ေခမံ၊
ေဘရန္းလဲ့တအဲဥ္ေတာ၀္းသြဴ။ဧတံ၊တရာေတာ္းယိုလစ္ပါေနာ၀္မတဲင္။ဥတၱမံ။ေဟာ၀္မ်တ္ငါး၊။မဂၤလံ၊မဂၤလား
တရာသြဴနဲ။ တြံ၊နာလူပိုေနာ၀္။ဂဏွာဟိ၊ေနးထူးမွတ္ေတာင္ေသေနာ။

       ကက်င္ဗားမဂၤလားတရာသြံဆီသြစ္ပါအက်ိဳ
၁၁။ ဧတာ ဒိသာနိကတြာန၊ သဗၺတၳမပရာဇိတာ။
      သဗၺတၳ ေသာတၱိံဂစၧႏၱိ၊ ဧတံမဂၤလမုတၱမံ။
၁၁။ ေဘာေဒ၀ပုတၱ၊အိြဳးလူပို၊ ဧတာဒိသာနိ၊ခိြဳင္းတဲင္သေဘာ္ကေအာ၀္းဒါး။အဌတိံသမဂၤလာနိ၊ မဂၤလားတ
တရာသြံဆိသြသစ္ပါဖံုးယို။ ကတြာန၊ ကြပ္ပိြဳးကက်င္ဗားတဲင္။သဗတၳ၊ခိြဳင္းကားတဲင္အရပ္မဲ့ငါဖဲ့မဲုင္မဲုင္္ကို
အပရာဇိတာ။ရန္းသူးသီးတေအာင္းေႏြာင္ခ်ာလေတာ၀္းတဲင္။သဗၺတၳ။ခြီဳင္းကားတဲင္အရပ္မဲ့ငါဖဲ့မဲုင္မဲုင္ကို။
ေသာတၱိံ။ခြရ်ဴးခ်မ္းသားဒ်ား။ဂစၧႏၱိ၊ တိြဳးဗားလဗား၀င္ဖံုးေနာ၀္သြဴ။ တံ၊ကရိုဒါးမဂၤလားတရာသြံဆီသြစ္ပါယိုန၀္
မတဲင္။ ေတသံ၊ လိုလူသီးဖံုးအတြက္တား။ဥတၱမံ၊ ေဟာ၀္မ်တ္ငါးတဲင္။မဂၤလံ၊ ဟဲ့ဗားမဥ္မဂၤလားတရာသြဴနဲ။
တြံ၊နာလူပိုေနာ၀္။ ဂဏွာဟိ။ေနးနားထူးမွတ္ေတာင္ေသေနာ......။။

Jul 23, 2013

သက္သတ္လြတ္စားျခင္းအေၾကာင္း သိေကာင္းစရာ..


သက္သတ္လြတ္စားျခင္းအေၾကာင္းသည္ ေလ်ာ၏ မေလ်ာ၏ သင့္၏ မသင့္၏ကုိ အျမင္ရွင္းလင္းေစရန္ က်ေနာ စုေဆာင္းဖတ္မိထားေသာ သက္သတ္လြတ္စားျခင္းရဲ႕ ေကာင္းက်ဳိး ဆုိးက်ဳိးမ်ားကို အနည္းငယ္မွ် ေဆြးေႏြးတင္ျပလုိက္ပါတယ္.....။

(၁) သက္သတ္လြတ္စားျခင္းသည္ စင္ၾကယ္ေသာ က်င္စဥ္ ဟုတ္မဟုတ္။ သက္သတ္လြတ္စားျခင္းသည္ ဗုဒၶ၏ တရားဓမၼနယ္ပယ္တြင္ က်င့္စဥ္တစ္ရပ္အေနႏွင့္ ရွိခဲ့သလား။
သက္သတ္လြ...တ္စားျခင္းသည္ စင္ၾကယ္ေသာ က်င့္စဥ္တစ္ရပ္ျဖစ္ခဲ့ပါမူ က်င့္စဥ္တစ္ရပ္အေနႏွင့္ ရွိသင့္လ်င္ ဘုရားေဟာ ပရိယတ္ပါဠိေတာ္မ်ားႏွင့္ အဠကထာ ဋီကာမ်ားတြင္ ေဟာၾကားထားမည္ျဖစ္ပါသည္ ယုခု မေဟာၾကားခဲ့ပါ မဖြင့္ဆုိခဲ့ပါ။
(၂) သက္သတ္လြတ္စားျခင္းသည္ တစ္စံုတစ္ရာ အျပစ္က်ဴးလြန္မူ႕ေရာက္ မေရာက္။
သက္သတ္လြတ္စားရုံသက္သက္ႏွင့္ အျပစ္က်ဴးလြန္ရာမေ၇ာက္ပါ။ သုိ႕ေသာ္ သက္သတ္လြတ္စားျခင္းကို အက်င့္ေကာင္း အက်င့္မွန္လုိ႕ ယူဆျပီး ကုသုိလ္တရားျဖစ္ေစတယ္လုိ႕ ယူဆရင္ မိစာၧဒိ႒ိ ျဖစ္သြားပါသည္။
(၃) သက္သတ္လြတ္စားျခင္းသည္ ဗုဒၶ၏ ေမတၱာစက္၊ ေမတၱာအာနိသင္ကို ဆန္႕က်င္ေသာ သေဘာ ရွိမရွိ၊ အေထာက္အကူျပဳမျပဳ။
သက္သတ္လြတ္စားျခင္းသည္ ေမတၱာစိတ္၊ ေမတၱာအာနိသင္ကုိ ဆန္႕က်င့္ေသာ သေဘာမရွိပါ။ သက္သက္လြတ္စားရုံသက္သက္ႏွင့္လဲ ေမတၱာစိတ္ကုိ အေထာက္အကူမျပဳပါ။
(၄) သက္သတ္လြတ္စားျခင္းသည္ ရတနာသံုးပါးႏွင့္ ဗုဒၶ၏တရားဓမၼလမ္းစဥ္တြင္ ခလုတ္ကန္းသင္း ျဖစ္ မျဖစ္၊ ဓမၼႏ ၱရာယ္ႏွင့္ ျငိမျငိ။
သက္သတ္လြတ္စားရုံသက္သက္ႏွင့္ ရတနာသံုးပါး ဗုဒၶ၏ ဓမၼလမ္းစဥ္တြင္ ခလုတ္ကန္းသင္းမျဖစ္ပါ။ ဓမၼႏ ၱရာယ္ႏွင့္ မျငိပါ။ သုိ႕ေသာ္ သက္သက္လြတ္စားမွ တရားရမယ္၊ ေမတၱာစိတ္ျဖစ္မယ္ သက္သတ္လြတ္မစားပဲ ေမတၱာပြားမ်ားရင္ အလကားပဲ စေသာ သက္သတ္လြတ္သမားမ်ား၏ စကားမ်ားသည္ ခလုတ္ကန္းသင္း ျဖစ္ပါတယ္ ဓမၼႏ ၱရာယ္ ျဖစ္ပါတယ္။
ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ႕ သာသနာေတာ္မွာ မစားသင့္တဲ့ အသားကို ပညတ္ထားကေတာ့ ဒိဠသဒၵါ၊ သုတသဒၵါ၊ ပရိ္သကၤတသဒၵါ၊ ဒိဠသဒၵါဆုိ တာ မ်က္စိနဲ႕ျမင္တဲ့ ျမင္သား၊ သုတသဒၵါဆုိတာ နားနဲ႕ၾကားတဲ့ ၾကားသား၊ ပရိ္သကၤတသဒၵါ ဆုိတာ ရည္ရြယ္ျပီးသက္တဲ့သားလုိ႕ယုံမွားသံသယရွိတဲ့သား၊ ဒီအသားေတြသာ မစားအပ္တာပါ။ ဒီသဒၵါ သံုးမ်ဳိးကလြတ္ရင္ ဘုရား၊ ပေစၥကဗုဒၶ၊ ရဟႏၱာမ်ား ဘုန္းေပးပါတယ္။ ေနာက္ျပီး သားၾကီးျဖစ္တဲ့ (၁)လူသား(၂)ဆင္သား၊(၃)ျမင္းသား၊(၄)ျခေသၤ့သား၊ (၅)က်ားသား၊(၆) က်ားသစ္သား၊(၇) ၀က္၀ံသား၊(၈) ၀ံပုေလြသား ၊ (၉) ေခြးသား၊ (၁၀)ေျမြသား၊ ဆုိတဲ့ ဆယ္မ်ဳိးလဲမစားအပ္ပါဘူးလုိ႕ ဘုရားေဟာပညတ္ရွိပါတယ္။
ဒီပညတ္ခ်က္ေတြကို ေထာက္ၾကည့္ရင္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သက္သတ္လြတ္မစားပါဟု သိႏဳိင္ပါသည္။ ေဒသာနာေတာ္အရ သက္သတ္လြတ္စားပါသည္ဆုိလ်င္ က်န္းမာေရးအတြက္ စားျခင္းသာျဖစ္ပါသည္ စားႏဳိင္ပါသည္ အျပစ္မရွိပါ သို႕ေသာ္ သက္သတ္လြတ္စားျခင္းအား အက်င့္ေကာင္း အက်င့္ျမတ္ ကုသိုလ္ျဖစ္သည္ဟု ခံယူ၍သာ မစားသင့္ပါ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ အစားအစာသည္ ရုပ္တရားမွ်သာျဖစ္ျပီး လူတစ္ေယာက္ကုိ အထက္ဘံုႏွင့္တကြ နိဗၺာန္လည္း မပို႕ႏုိင္သလို အပါယ္လဲ မက်ႏုိင္ပါ။ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရား၏ ေမတၱာသုတ္တြင္ ေမတၱာရွင္သည္ ရသမွ်ႏွင့္ ေရာင့္ရဲရမည္ ကိစၥနည္းရမည္ ေပါ့ပါးေသာ အသက္ေမြးျမဴမူ႕ ရွိရမည္ဟု ေဟာခဲ့ပါတယ္။ သက္သတ္လြတ္စားျခင္းအား ေမတၱာပြားမ်ားရန္ စားသည္ဟုလည္း ခံယူျပီးမစားသင့္ပါ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ေမတၱာဟူသည္ သက္ရွိသတၱ၀ါေတြ အေပၚမွာသာ ပြားမ်ား ပုိ႕ရမည္သာျဖစ္သည္ သက္မဲ့ျဖစ္ေသာ ထမင္း၊ ဟင္းမ်ားေပၚ ေမတၱာပြားမ်ားရမည္ဟု ျမတ္စြာဘုရားရွင္ မေဟားၾကားခဲ့ပါ။ ေသေၾကပ်က္စီး၍ ဟင္းအျဖစ္သုိ႕ေရာက္ေနေသာ ဟင္းကို ျမင္မွ ေသေလျပီးေသာ သတၱ၀ါအား သနားျခင္းကို ေရွ႕ရွဴ႕၍ မစားပါဟု ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္းမ်ဳိးသည္ တိတၱိတကၠဒြန္းတုိ႕၏ ေရွာင္ၾကဥ္မူ႕မ်ဳိးသာျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အယူမွားေသာ မိစာၧဒိ႒ိသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ယခု က်ေနာတုိ႕ ျမင္ေတြ႕ေနရသည္မွာ သက္မဲ့အေပၚတြင္ ေမတၱာပြားမ်ားျပီး သက္ရွိသတၱ၀ါမ်ားအေပၚတြင္ ညွင္းပန္း ႏုိပ္စက္ မတရားျပဳေနသည္ကုိသာျဖစ္သည္။
သက္သတ္လြတ္စားသံုးသူမ်ားသည္ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးရွိပါသည္ အက်င့္ေကာင္း အက်င့္ျမတ္ထင္၍စားျခင္း၊ အလုိနည္းျခင္၍စားျခင္း၊ ရြ႕ရွာစက္ဆုပ္ဖြယ္ဟု ယူဆ၍စားျခင္း၊ ေရာဂါႏွင့္မတည့္၍ မိမိက်န္းမာေရးေၾကာင့္စားျခင္း၊ မ်ဳိးရုိးအလုိက္စားျခင္း သတၱ၀ါမ်ားအား သနား၍စားျခင္း၊ နတ္ခ်စ္ေစလုိေသာေၾကာင့္ နတ္မၾကဳိက္ေသာေၾကာင့္ေသာ္လည္ေကာင္း၊ အထက္နတ္မ်ား အကူအညီလုိေသာေၾကာင့္ေသာလည္ေကာင္း စသျဖင့္ အေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္ စားပါသည္။ ျပသာနာမရွိပါ လူအမ်ဳိးမ်ဳိးစိတ္အဖံုဖံု ျဖစ္ပါသည္ ျပသာနာရွိေနသည္မွာ သက္သတ္လြတ္စားသမားမ်ားသည္ မိမိတုိ႕စားျခင္းအေပၚ ဂုဏ္ယူ၀ါၾကြား၍ မစားသူမ်ားအာ ျပစ္တင္ရွဳံ႕ခ်ျခင္း၊ မိမိတုိ႕ စားေနသည္မွာ ျမတ္ေသာ အက်င့္ ျဖစ္သည္ ကုသိုလ္တရားျဖစ္သည္ဟု ခံယူထားျခင္းသာ ျဖစ္သည္။ ယင္းမွာ မွားေသာ မယူသာမၽွ်သာ ျဖစ္ပါသည္။

စကားခ်ပ္။ ။ ေစာဒက တတ္စရာရွိေနသည္မွာ ဟုိးေရွးတုန္းက လူသားမ်ားတြင္ လုိခ်င္ျခင္း၊ စားလုိျခင္း၊ အုိျခင္း ဆုိတဲ့ ေရာဂါသံုးမ်ဳိးသာရွိပါသည္ ထုိ႕ေနာက္ အသားစားက်ဴးလာေသာေၾကာင့္ ေရာဂါမ်ားစြာ ျဖစ္သည္ဟုဆုိေနၾကျခင္းမွာ သက္သတ္လြတ္စားေနၾကေသာ ပုဏၰားမ်ားသည္ ပုဏၰားအက်င့္ပ်က္လာ၍ ပုဏၰားေတြကို ပုဂၢလဓိ႒ာန္ေျပာေသာ အေျပာသာျဖစ္ပါသည္။
မီးးလြတ္စားသင့္မသင့္

မီးလြတ္စားသင့္မသင့္နဲ႕ပက္သက္ျပီး သေဗၼသတၱ၀ါတုိင္းတြင္ ရွိၾကေသာ အပူမီး (၁၁)မီးကို ေဖာ္ျပေပးလုိက္ပါတယ္။
၁။ ေလာဘ ဆိုတဲ့ လုိခ်င္တပ္မက္ခ်င္း။
၂။ ေဒါသ ဆုိတဲ့ အမ်က္ထြက္ျခင္း။
၃။ ေမာဟ ဆုိတဲ့ ေတြေ၀ျခင္း။
၄။ ဇာတိ ဆုိတဲ့ ပဋိသေႏၶေနရျခင္း။
၅။ ဇရာ ဆုိတဲ့ အုိရျခင္း။
၆။ မရဏ ဆုိတဲ့ ေသရျခင္း။
ရ။ ေသာက ဆုိတဲ့ စိုးရိမ္ျခင္း။
... ဂ။ ပရိေဒ၀ ဆုိတဲ့ ငုိေၾကြးျခင္း။
၉။ ဒုကၡ ဆုိတဲ့ ဆင္းရဲျခင္း။
၁၀။ ေဒါမနသာ ဆုိတဲ့ ႏွလံုးမသာယာျခင္း။
၁၁။ ဥပါယာသ ျပင္းစြာပူပန္ျခင္း။

ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ (သတၱကနိပါတ္၊ အဂုၤတၱရ နိကာယ္မွာ ဒုတိယ အဂၢိသုတ္) တြင္ မီးခုႏွစ္မ်ဳိးကုိ ေဟာခဲ့ပါတယ္ ၁။ ေလာဘမီး၊ ၂။ ေဒါသမီး၊ ၃။ ေမာဟမီး၊ အပူေဇာ္ခံမီး၊ အိမ္ရွင္မီး၊ အလွဴခံမီး၊ ထင္းမီး တုိ႕ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီမီး (ရ) ႏွစ္မ်ဳိးမွာ စြဲမက္မူ႕ ေလာဘမီး၊ အမ်က္ထြက္မူ႕ ေဒါသမီး၊ ေတြေ၀ေစမူ႕ သံုးမ်ဳိးဟာ ပယ္ရမဲ့ မီး ေရွာင္ရမယ့္မီး၊ ျဖစ္ပါတယ္။ မီးလြတ္စားျခင္ရင္ ဒီ မီး(၃)မ်ဳိးကုိ အလြတ္စားမွ အျပစ္ကင္းျပီး အက်ဳိးၾကီးပါတယ္ အက်င့္မွန္ျဖစ္ပါတယ္၊ အက်င့္ျမတ္ပါတယ္။ ဘယ္အစာကုိပဲ စားစား အစာအေပၚမွာ သာယာေနရင္ စြဲမက္ေနရင္ ေလာဘဆုိတဲ့ ရာဂမီး မလြတ္ပါဘူး အဲ့ဒီအစာေပၚမွာ မၾကဳိက္မူ႕ ေတြျဖစ္ေနရင္ ေဒါသမီးမလြတ္ပါဘူး၊ အစာေပၚမွာ ပိုင္ျခားမသိပဲ စားလုိ႕သာစားရတယ္ ေကာင္းမွန္းမသိ မေကာင္းမွန္းမသိ ပူမွန္းမသိ၊ ေအမွန္းမသိ ေတြေ၀ေနရင္ ေမာဟမီးမလြတ္ပါဘူး။
ေနာက္မီး (၃)မ်ဳိးကေတာ့ အပူေဇာ္ခံမီး၊ အိမ္ရွင္မီး၊ အလွဴခံမီး ဆုိတဲ့ အေလးအျမတ္ျပဳျပီး ေဆာင္အပ္တဲ့ မီးပဲျဖစ္ပါတယ္။ အမိ အဖမွ သားသမီးျဖစ္လာျခင္းေၾကာင့္ မိဘမ်ားသည္ သားသမီးမ်ားရဲ႕ အပူေဇာ္ခံမီးျဖစ္ပါတယ္ အိမ္ဥိီးခန္းတြင္ အရုိအေသ အေလးအျမတ္ျပဳကာ ျမတ္ႏုိးပူေဇာ္ျပိး ေဆာင္အပ္ထားရပါတယ္။ အိမ္တစ္အိမ္တြင္ အိမ္ရဲ႕ အက်ဳိးကိုေဆာင္ရြက္သူ အိမ္ရွင္ေယာက်္ားကို သားသမီး၊ ဇနီးမယား ေက်းကၽြန္ အမူလုပ္အေပါင္း မ်ားရဲ႕ အိမ္ရွင္မီးလုိ႕ေခၚပါတယ္ ဒီအိမ္ရွင္မီးကို အေလးအျမတ္ျပဳျပီး ျမတ္ႏုိးပူေဇာ္ကာ ေဆာင္ထားအပ္ပါတယ္။ လြဲမွားေသာ အယူ၀ါဒမွ ေရွာင္ၾကဥ္ျပီး ေကာင္းေသာအမူ႕၌သာ ေမြ႕ေလ်ာ္ေသာ သူတစ္ပါးအားလဲ ေကာင္းမြန္ေစရန္ လမ္းျပဆံုးမတတ္ေသာ မိမိစိတ္ကို ရာဂမ်ားမွ ကင္းျငိမ္းေစတတ္ေသာ သူေတာ္စင္ သူေတာ္ျမတ္မ်ားကို အလွဴခံမီး လုိ႕ေခၚပါတယ္။ ဒီအလွဴခံမီးကုိ အရိုအေသ အေလးအျမတ္ျပဳျပီး ေဆာင္ထားအပ္ပါတယ္။
ေနာက္ဆံုးျဖစ္တဲ့ မီးကေတာ့ အခု အမ်ားသံုးေနတဲ့ ထင္းမီးျဖစ္ပါတယ္။ ထင္းမီးကို ဘုရားရွင္က ရံဖန္ရံခါ ေတာက္ေစအပ္၏ ရံဖန္ရံခါ လ်စ္လွဴရွဴ႕အပ္၏ ရံဖန္ရံခါ မျငိမ္းပဲ ထားအပ္၏ လုိ႕ ေဟားပါတယ္ ဖယ္ရမယ္ ေရွာင္ရမယ္ မမွီ၀ဲရဘူးလုိ႕ မေဟားပါဘူး လြတ္ရမယ္လုိ႕ မေဟာပါဘူး။ အဲ့ဒီထင္းမီးလြတ္ကို မစားသင့္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ယခုေခတ္တြင္ ထင္းမီးလြတ္ကို စာေနၾကေသာ သူမ်ားဟာ ဘုရားေဟားနဲ႕ ကိုက္ညီမူ႕မရွိပါဘူး ထင္းမီးဟာ ကုသုိလ္လဲ မဟုတ္၊ အကုသိုလ္လဲ မဟုတ္ပါဘူး။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က အကုသိုိလ္ဆုိရင္ ပယ္ရမယ္ ေရွာင္ရမယ္ မလုပ္ရဘူး။ ကုသိုလ္ဆိုရင္ ျဖစ္ေအာင္လုပ္ရမယ္ ေဆာင္ရမယ္လုိ႕ ေဟာခဲ့ပါတယ္။ အခ်ဳပ္ကို ေျပာရမယ္ဆိုရင္ မီးလြတ္စားျခင္ရင္ အကုသိုလ္ျဖစ္ေစတဲ့ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ မီးလြတ္ကိုသာ စားသင့္ျပီး ကုသိုလ္ျဖစ္ေစတဲ့ မီးေတြကို ေဆာင္သင့္ပါတယ္ ေနာက္ဆံုးျဖစ္တဲ့ ထင္းမီးဆုိတာမ်ဳိးကေတာ့ အကုသိုလ္မဟုတ္ ကိေလသာမဟုတ္ ပယ္ရမယ့္ တရားမဟုတ္ပါဘူး ေနာက္ျပီး ထင္းမီးလြတ္စားျခင္းဟာလဲ ကုသုိလ္တရားမဟုတ္လုိ႕ မမွီ၀ဲသင့္ မစားသင့္ပါဘူး။

ကုိယ္ခ်င္းစာစိတ္

ကုိယ္ခ်င္းစာစိတ္
ေလာကႀကီးမွာ ဘယ္သူမဆုိ ခ်မ္းသာခ်င္ၾကတာပဲ။ သူမ်ားဆင္းရဲ ဒုကၡေရာက္မွ ကုိယ္ခ်မ္းသာရတာမ်ိဳးေတာ့ မျဖစ္ေစနဲ႔။ မလုပ္အပ္ဘူး။ သူမ်ားဆင္းရဲေအာင္ မလုပ္ၾကနဲ႔။ အနစ္နာခံစရာ ရွိရင္ ကုိယ္သာခံ။ ဒါလူ႔သီလပဲ။
အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ
သတၱ၀ါဆိုတာ ဘ၀ကုိ စတင္ျဖစ္တည္လာရာမွာ ဘ၀နိကႏၲိတ ေလာဘေဇာ ဆုိတဲ့ အလိုဆႏၵနဲ႔ စခဲ့ၾကတာျဖစ္လို႔ ပထမဆံုးေတာ့ ကုိယ့္အလို ဆႏၵေတြ ျပည့္ခ်င္တယ္။ လုိတာေတြ ရဖုိ႔ အလိုက်တာေတြ ျဖစ္လာဖုိ႔ ေတာင့္တၾကတယ္။ ဆႏၵမျပည့္တာေတြ၊ အလိုက်တာေတြ မျဖစ္လာဘူးဆုိရင္ အလိုမက်တဲ့ ေဒါသဆုိတာ ျဖစ္လာၾကတယ္။ အဲဒီမွာ ကုိယ့္အလုိက် မျဖစ္တာဟာ တစ္စံုတေယာက္က ျဖစ္ေစ၊ တစ္စံုတစ္ရာကျဖစ္ေစ အေႏွာင့္အယွက္ အဟန္႔အတားျဖစ္ တယ္လို႔ ယူဆရင္ အဲဒီတစ္စံု တစ္ေယာက္ကို နာက်င္ေအာင္၊ ေသေက်ေအာင္၊ ရုိက္ပုတ္ သတ္ျဖတ္ခ်င္တဲ့ စိတ္ဆုိး စိတ္ရုိင္း အၾကံအစည္ေတြ ျဖစ္ေပၚလာပါတယ္။
ကိုယ့္အလို ဆႏၵကုိ ေႏွာက္ယွက္ရင္၊ ကုိယ့္အလိုဆႏၵနဲ႔ ဆန္႔က်င္ရင္ ရန္သူလို႔ သတ္မွတ္ၿပီး ခြန္အားတုိ႔၊ လက္နက္တုိ႔နဲ႔ အႏုိင္ယူပစ္မယ္ဆုိတဲ့ စိတ္ထားဟာ အနိမ့္ဆံုးျဖစ္တဲ့ တိရစာၧန္မ်ားမွာလည္း ရွိတာပါပဲ။ အစြယ္ရွိတဲ့ သတၱ၀ါက အစြယ္အားကုိး၊ ဦးခ်ိဳရွိတဲ့ သတၱ၀ါက ဦးခ်ိဳအားကုိနဲ႔ ျပႆနာကုိ ေျဖရွင္းၾကတာမ်ိဳးေပါ့။ ဒီလိုကာယခြန္အားနဲ႔ ျပႆနာကုိ ေျဖရွင္းၾကတာဟာ တစ္ခဏေလာက္ ေက်နပ္စရာ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏုိင္ေပမယ့္ ေရရွည္ ေဘရန္ကင္းေၾကာင္း မျဖစ္ဘူး။ ေဒါသ ကိေလသာေတြ မ်ားသည္ထက္မ်ားၿပီး ရန္ၿငိဳးအာဃာတေတြ တုိးေစတယ္။ သံသရာခရီး တစ္ေလွ်ာက္မွာလည္း ဒုကၡတြင္းနက္ၿပီး သံသရာ ခရီးရွည္ေစတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အေကၠာေဓန ဇိေနေကာဓံ= အမ်က္ေဒါသ ရန္ၿငိဳး အာဃာတကင္း တဲ့ ေမတၱာစိတ္နဲ႔ အမ်က္ေဒါသ ရန္ၿငိဳးအာဃာတႀကီးသူကုိ ေအာင္ႏုိင္ရမယ္ လို႔ ဘုရားရွင္က ေဟာေတာ္မူခဲ့တာပါ။
ဘုရားရွင္ရဲ႕ တပည့္သားမ်ား အေနနဲ႔ ဘုရားရွင္ေဟာညႊန္ ဆံုးမေတာ္မူတဲ့ အတုိင္းပဲ ႏုိင္ထက္စီးနင္း ျပဳမူလိုတဲ့ အၾကံအစည္ေတြကုိ သည္းခံခြင့္လႊတ္စိတ္၊ ကုိယ္ခ်င္းစာစိတ္မ်ားနဲ႔ အစားထုိး ေမြးျမဴလိုက္ပါ။ ကုိယ္ႏွင့္လည္းစာ၊ သတၱ၀ါကုိ၊ ၾကင္နာလွေစ၊ သူ႔အသက္ကုိ ခ်စ္ပါေလ ဆုိတဲ့ အရွင္မဟာရ႒သာရရဲ႕ ဆံုးမစကား အတုိင္းပါပဲ။ ကုိယ္ခ်င္းစာ တယ္ဆုိရာမွာလည္း သူ႔ေနရာကုိ ကုိယ္က အစားထုိးၿပီး ၀င္ေရာက္ခံစားတဲ့ သေဘာပါပဲ။ ငါသာ သူ႔ေနရာမွာ ဆုိရင္ ဘယ္လိုမ်ား ခံစားရပါ့မလဲ ဆုိတဲ့ ကုိယ္ခ်င္းစာစိတ္ေလးေတြ ရွိေအာင္ ၾကိဳးစားၾကေစခ်င္တာပါ။ ကုိယ္ခ်င္းစာမွ တရားမွ်မယ္၊ တရားမွ်မွ တရားရွိမယ္ ဆုိတာ မေမ့သင့္ပါဘူး။
ကုိယ္ခ်င္းစာ စိတ္ေကာင္းကေလး တကယ္တမ္း ေမြးျမဴႏုိင္လာၿပီဆုိရင္ ေလာကမွာ ကုိယ္တုိင္ၾကံဳေတြ႕ ခံစားရဖူးတဲ့ နားမခ်မ္းသာစရာ စကားမ်ိဳးေတြ၊ ကိုယ္ဆင္းရဲ စိတ္ဆင္းရဲျဖစ္စရာ အျပဳအမူမ်ိဳးေတြနဲ႔ ကုိယ္က သူမ်ားအေပၚ ဘယ္ေတာ့ မွ မေျပာဆုိ မျပဳမူမိေတာ့မွာ ေသခ်ာပါတယ္။ အဲဒီလို ေရွာင္ၾကဥ္က်င့္သံုး ေနထုိင္မယ္ဆုိရင္ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ဟာ မတရားမႈ ကင္းသူ ျဖစ္ပါတယ္။ သဗၺပါပႆ အကရဏံ = မေကာင္းမႈ (မတရားမႈ) ကုိ လံုး၀မျပဳရဆုိတဲ့ ဘုရားရွင္တုိ႔ရဲ႕ အေျခခံ နံပါတ္တစ္ အဆံုးအမနဲ႔အညီ ေနထုိင္ႏုိင္ျခင္းျဖစ္လို႔ သိကၡာသံုးပါးနဲ႔ ေျပာမယ္ဆုိရင္ အေျခခံ သီလသိကၡာ လံုျခံဳ ျပည့္စံု တယ္လို႔ ဆုိရမွာပါ။
ေလာကမွာ တရားမွ်တတယ္ဆုိတာကုိ ေကာင္းစြာ သေဘာမေပါက္ၾကေပမယ့္ မတရားဘူး၊ မမွ်တဘူး ဆိုတာကိုေတာ့ လူတုိင္းလိုလို ကုိယ္ေတြ႕ၾကံဳဆံု ခံစားသိၾကဖူးမွာပါ။ တစ္ေယာက္ေယာက္က မိမိအေပၚ က်ိဳးမဲ့ျပစ္ရျဖစ္ေအာင္၊ ကုိယ္ဆင္းရဲ စိတ္ဆင္းရဲျဖစ္ေအာင္ ဆဲေရးတုိင္းထြာ ေျပာဆုိတာကုိ ၾကားရတဲ့အခါ၊ အလိမ္အညာခံရတဲ့ အခါ၊ ေခ်ာပစ္ကုန္းတုိက္စကား ေျပာဆုိခံရတဲ့ အခါမ်ိဳးေတြမွာ ဒါဟာ သပ္သပ္ မတရားေျပာတာပဲ၊ မမွ်မတ မမွန္မကန္ ေျပာတာပဲ ဆုိၿပီး ကုိယ္တုိင္ ခံစားဖူးၾကမွာပါ။ ဒီလို ေျပာဆုိခံရတာကုိ ကုိယ္တုိင္က မတရားဘူးလို႔ ခံယူထားတဲ့ အေျပာအဆုိမ်ိဳးေတြ၊ ကုိယ္က သူမ်ားအေပၚ မေျပာမဆုိမိေအာင္ ေရွာင္ၾကဥ္ က်င့္သံုးေနထုိင္တာကုိ မတရားမႈကင္း ေအာင္ ေနထုိင္တယ္လို႔ ဆုိရတာပါပဲ။
အခ်င္းခ်င္းေျပာဆုိျပဳမူ ဆက္ဆံၾကတဲ့အခါ ဒီလို အျပဳအမူမ်ိဳးနဲ႔ ေတြ႕ၾကံဳရတာ ကုိယ္ေရာစိတ္ပါ ခ်မ္းသာလိုက္ေလ။ ဒါဟာ ေကာင္းမြန္မွန္ကန္တဲ့ အေျပာအဆုိ အျပဳအမူမ်ိဳးပဲ ဆုိၿပီး ကုိယ္တုိင္ ခံစားဖူးၾကပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီလုိ ကုိယ္တုိင္က တရားမွ်တတယ္လို႔ ခံစားရၿပီး ကုိယ္တုိင္လိုလား ေတာင့္တတဲ့ အေျပာအဆုိ၊ အျပဳအမူေတြနဲ႔ သူတစ္ပါးအေပၚ ေျပာဆုိျပဳမူ မယ္ ဆုိတဲ့ စိတ္ေကာင္းေလးေတြ ေမြးျမဴၾကပါ။ ေတာရဆရာေတာ္ႀကီး ကေတာ့ ကုိယ္မလိုခ်င္တာ သူမ်ားကုိ လံုး၀ မေပးပါႏွင့္။ ကုိယ္လိုခ်င္တာ သူမ်ားကုိ အကုန္ေပးပါ။ ကုိယ္ေပးထားတဲ့ အတုိင္း ကုိယ္ျပန္ရလိမ့္မယ္ လို႔ မိန္႔ၾကားေတာ္ မူပါတယ္။ ကုိယ္တုိင္ မၾကိဳက္ မႏွစ္သက္တဲ့ အေျပာအဆုိ အျပဳအမူေတြကုိ သူတပါးကုိ လံုး၀ မေပးဖုိ႔၊ ကိုယ္တုိင္ ၾကိဳက္ႏွစ္သက္တဲ့ အတုိင္း သူတပါးကုိလည္း ေပးေ၀ဖုိ႔၊ ကုိယ္ေပးတဲ့ အတုိင္းပဲ ကုိယ္တုိင္ျပန္လည္ ခံစားၾကရလိမ့္မယ္ ဆုိတဲ့ သေဘာပါပဲ။
ဗုဒၶျမတ္စြာ အလိုေတာ္အရ သတၱ၀ါတုိင္းမွာ တူညီတဲ့ အေျခခံ အခြင့္အေရး ႏွစ္ခုစီ ရွိၾကပါတယ္။ ျပဳလုပ္ပုိင္ခြင့္နဲ႔ ခံစားခြင့္ (ကံနဲ႔ကံ၏ အက်ိဳး) ျဖစ္ပါတယ္။ ျပဳလုပ္ပုိင္ခြင့္ကုိ ဆုိးဆုိး၀ါး၀ါး အသံုးခ်သူဟာ ခံစားခြင့္ကုိလည္း ဆုိးဆုိး၀ါး၀ါး ခံယူရမယ္။ ဒါဟာ ကမၼသကတ လမ္းစဥ္မွန္ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ သူတပါးရဲ႕ အျပစ္ကုိသာ မၾကည့္ပဲ ေကာင္းကြက္ေလးေတြ ရွာၿပီး ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ေလးေတြနဲ႔သာ ေနထုိင္ၾကမယ္ဆုိရင္ ေလာကႀကီးလည္း ေအးခ်မ္းရသလို ကုိယ္ရဲ႕ သံသရာခရီး အတြက္လည္း ခ်မ္းသာရမွာပါ။ ဒါ့ထက္ပုိလို႔ ဘယ္ေနရာ ၾကည့္ၾကည့္ ေမတၱာမ်က္၀န္းေလးေတြနဲ႔သာ ၾကည့္တတ္ၾကၿပီး ေမတၱာပံုရိပ္ကုိ ျမင္ႏုိင္တဲ့ သူေတြ ျဖစ္ၾကရင္ ကမာၻေလာကႀကီး ဘယ္ေလာက္မ်ား သာယာလိုက္မလဲေလ။
ကိုယ္ခ်င္းစာ ၾကင္နာတတ္တဲ့ သူေတြ ျဖစ္ၾကပါေစ…

sundarasiriashin.blogspot.com

၀ါဆိုျခင္း ၊၀ါကပ္ျခင္း


 သံဃာေတာ္တိုင္းဟာ ၀ါဆိုလျပည့္ေက်ာ္ (၁)ရက္ေန႔ (သို႔မဟုတ္)၀ါေခါင္လျပည့္ေက်ာ္ (၁) ရက္ေန႔မွာ ဘုရားဥပေဒေတာ္အတိုင္း ၀ါဆို၊၀ါကပ္ျခင္းအမႈကို ျပဳလုပ္ရပါတယ္။၀ါဆိုျခင္း၊ ၀ါ ကပ္ျခင္းဆိုတာဟာ မိုး (၃)လအတြင္း မိမိ၀ါဆိုသည္႔ ေက်ာင္းတိုက္ အာရာမ္အတြင္း၌ သာေန ရျခင္း …လို႔ အဓိပၸါယ္ရပါတယ္။

၀ါဆိုျခင္းကို ျမတ္စြာဘုရားရွင္ သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္ကပင္ ရဟန္းေတာ္ မ်ား ျပုက်င္႔ၾကရပါတယ္။ ဒီ ၀ါဆို၀ါကပ္ ဥပေဒ မသတ္မွတ္ခင္က ရဟန္းေတြဟာ လည္း ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ႔ သာနာျပဳမူရင္းဩ၀ါဒ အတိုင္း ေနပူမိုးရြာမေရွာင္ ေဒသစာရီ လွည္႔ လည္ၾကပါတယ္။ သာသနာျပဳခရီးအတြင္း ၾကံဳသလိုတည္းခိုရပ္နားသီတင္းသံုးျပီး သြားလာ ၾကပါတယ္။ မိုးကာလမွာေတာ႔ လူတို႔စိုက္ပ်ိဳးထားေသာ စိုက္ပ်ိဳးပင္ငယ္မ်ားကို မလႊဲမေရွာင္သာ နင္းေျခမိၾကျပီး ၊ စိုက္ပ်ိဳးပင္ငယ္မ်ား ပ်က္စီးၾကရတာမ်ိဳးရွိပါတယ္။ အဲဒီေခတ္ အိႏိၵယမွာ သစ္ပင္ကို သက္ရွိအျဖစ္ သတ္မွတ္သူမ်ား ၊ ကိုးကြယ္သူမ်ားကလည္း ရွိေနပါတယ္။ ဒီလို စိုက္ပ်ိဳးပင္ငယ္မ်ား ေသေၾကတာကို ျမင္တဲ႔အခါ သက္ရွိအျဖစ္ သတ္မွတ္ သူမ်ားက ရဟန္းေတာ္ မ်ားကို သားသတ္သမားမ်ားလို႔ စြပ္စြဲၾကပါတယ္။ ကဲ႔ရဲ႔ရႈတ္ခ် ၾကပါတယ္။ ဘာလို႔ ေဂါတမရဲ႕ ရဟန္းေတြဟာ အပင္ငယ္မ်ားနဲ႔ ပိုးမႊားမ်ားကို ေသေၾကပ်က္စီးဖို႔ရန္ တစ္ႏွစ္ပတ္လံုး ခရီးသြားေန ၾကသလဲ ။ တတၳိဆရာၾကီးမ်ားရဲ႕ တပည္႔မ်ားေတာင္ မိုးတြင္းမွာ ခရီးမသြား ဘဲ ေၾကာင္႔ၾကမဲ႔ ေနထိုင္ၾကတယ္။ယုတ္စြအဆံုး ေက်းငွက္တိရစၦာန္ေတြေတာင္ မိုးကာလမွာ အသိုက္မွာသာေနၾကတယ္။ ဒီရဟန္းေတြေၾကာင္႔ အပင္ပယ္မ်ား ၊ သတၱ၀ါငယ္ မ်ားေသေၾကၾက ရတယ္လို႕ အျပစ္တင္ေ၀ဖန္ၾကတယ္ ။ 

သစ္ပင္ကို ကိုးကြယ္သူမ်ားကေတာ႔ ရန္ျပဳတဲ႔အထိ ျဖစ္လာၾကတယ္။ ဒါေၾကာင္႔ ဘုရားရွင္က ရဟန္းေတာ္မ်ား မိုးဥတု (၃)လမွာ ခရီးမတြက္ရ ဆိုတဲ႔ ၀ါဆို၀ါကပ္ ဥပေဒကို ပညတ္ခဲ႔ပါတယ္။၀ါ
ဆို၊ ၀ါကပ္မဲ့ေန႔မွာ ရဟန္းေတာ္ေတြဟာ တပါးခ်င္းျဖစ္ေစ၊ စုရံုးရ်္ျဖစ္ေစ က်္၀ါတြင္းသံုးလပတ္လံုး
က်္ေက်ာင္းတုိက္တြင္ ေနထိုင္ပါ့မည္လို႔ ဘုရားေရွ႕မွာ ၀န္ခံကတိျပဳရပါတယ္။ အဲဒါကို ၀ါဆို၊၀ါကပ္
တယ္လို႔ ေခၚပါတယ္။

၀ါကပ္ျခင္းဟာ (၂) မ်ိဳးရွိပါတယ္။

(၁) ပုရိမ၀ႆာ၀ါသ - ပထမ၀ါကပ္ျခင္း ၊
၀ါဆိုလျပည႔္ေက်ာ္ (၁) ရက္ေန႔မွာ ၀ါကပ္ျပီး သီတင္းကြ်တ္လျပည္႔ေန႔မွာ ၀ါကြ်တ္ပါတယ္ ။
 (၀ါကြ်တ္တယ္ဆိုတာဟာ မိမိတို႔၀ါကပ္ထားတဲ့ သံုးလလြန္ေျမာက္ျပီ ျဖစ္လို႔ အရပ္တပါးသို႔ လြတ္လြတ္လပ္လပ္သြားလာခြင့္ရွိတာကို ဆိုလိုပါတယ္။)

(၂) ပစၦိမ ၀ႆာ၀ါသ - ဒုတိယ ၀ါကပ္ျခင္း ၊ ၀ါေခါင္ လျပည႔္ေက်ာ္ (၁) ရက္ေန႔မွာ ၀ါကပ္ျပီး တန္ေဆာင္မုန္းလျပည္႔ေန႔မွာ ၀ါကြ်တ္ပါတယ္။ 

ရဟန္းေတာ္တပါးရဲ႕ သိကၡာတရားဆိုတာကို ဒီ၀ါစဥ္ကို ၾကည့္ျပီး သတ္မွတ္ၾကပါတယ္။ ဥပမာဆို
ၾကပါစို႔။ အသက္ႏွစ္ဆယ္အရြယ္မွာ ရဟန္းျပဳလာတဲ့ ရဟန္းေတာ္တပါးဟာ အသက္သံုးဆယ္ အရြယ္ဆိုရင္ ၀ါေတာ္ဆယ္၀ါရွိျပီေပါ့။ ၀ါေတာ္ ဆယ္၀ါေက်ာ္ျပီးမွ သိကၡာခ်လူထြက္ျပီး ျပန္၀တ္ရင္
အရင္ရဟန္းဘ၀က ရခဲ့ဖူးတဲ့ ဆယ္၀ါနဲ႔ မဆိုင္ေတာ့ဘဲ တစ္၀ါကေန အသစ္တဖန္ျပန္စရပါတယ္။
ျမတ္စြာဘုရားကေတာ့ ဆယ္၀ါျပည့္ျပီးတဲ့ ရဟန္းေတာ္တပါးကို လူၾကီးလုပ္ခြင့္ရွိတယ္လို႔ သတ္မွတ္
နိုင္တဲ့ ေက်ာင္းထိုင္ဘုန္းၾကီးအဂၤါထဲမွာ ထည့္သြင္းထားပါတယ္။ ဆိုလိုတာက ေက်ာင္းထိုင္မဲ့ ရဟန္းေတာ္တပါးဟာ အနည္းဆံုးဆယ္၀ါရွိရမယ္လို႔ ဆိုလိုပါတယ္။ ရဟန္း၀ါဆယ္၀ါရရင္ သာသ
နာမွာ လူၾကီးျဖစ္ျပီလို႔ ဆိုနိုင္ပါတယ္။အသက္ရွစ္ဆယ္အရြယ္တဦးက ဒီေန႔မွ ရဟန္း၀တ္ရင္ ၀ါေတာ္တစ္၀ါရွိ အသက္ ၂၁ ႏွစ္အရြယ္တပါးအား လူ႔ေလာကတြင္ မိမိေျမးအရြယ္ပင္ျဖစ္လင့္က
စား အရုိအေသျပဳျခင္းစသည္ျဖင့္ ပူေဇာ္ဦးညြတ္ရတယ္။ ရဟန္းဘ၀တြင္ အၾကီးအငယ္ဟူသည္ကို
အသက္အရြယ္ျဖင့္ မဆံုးျဖတ္ၾကပါ။ အသက္မည္မွ်ပင္ၾကီးၾကီး ရဟန္း၀တ္ျဖင့္ ေနခဲ့ေသာ ၀ါေတာ္
အရသာ အၾကီးအငယ္ဆံုးျဖတ္ၾကရပါတယ္။

ျမတ္စြာဘုရားက လူသားတို႔အား က်ီးေျခာက္နုိင္ေသာ အရြယ္မွ အသက္ ၁၉ႏွစ္ ၃လအထိ အရြယ္ရွိသူေတြကို ကိုရင္၀တ္ခြင့္ေပးထားျပီး အသက္ ၁၉ႏွစ္ ၃လမွ စရ်္ ရဟန္း၀တ္ခြင့္ေပး ထားတယ္။ ထိုေၾကာင့္ ငယ္ရြယ္စဥ္စကာ ကိုရင္၀တ္လာသူတို႔ဟာ မိမိတို႔ရဲ႕ အသက္ ၁၉ႏွစ္ႏွင့္ ၃ လရွိတဲ့အခါ ရဟန္းေဘာင္သို႔ တက္ၾကရပါတယ္။ ထိုသုိ႔ ရဟန္းေဘာင္တက္ၾကသည့္အခါ အခ်ိဳ႕တကာ၊တကာမမ်ားက မိမိရင္ေသြးပင့္ မဟုတ္လင့္ကစား မိမိတို႔ရဲ႕ သားသမီးပမာ သေဘာ
ထားကာ ရဟန္းဒကာခံယူကာ သာသနာ့ေဘာင္သုိ႔ ပို႔ေဆာင္ေပးၾကပါတယ္။ အဲဒါဟာ လူဒါယကာ
တို႔မွာ ၾကီးက်ယ္ျမင့္ျမတ္ဆံုးေသာ သာသနာျပဳနည္းျဖစ္ပါတယ္။ ရဟန္းတပါးျဖစ္ခြင့္ရတာဟာ လြယ္သလားဆိုတာ ေနာက္မွ ေဆာင္းပါးတပုဒ္ေရးျပီး တင္ျပေပးပါ့မယ္။

ဗုဒၶဘာသာ ထုံးတမ္းအရ ၀ါတြင္းကာလတြင္ သံဃာေတာ္မ်ား ခရီးသြားလာျခင္း မျပဳလုပ္ရပါ၊ မျဖစ္မေန သြားလာ ရမည့္ အမိအဘ ဆရာသမားမ်ားႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ အေရးႀကီးသည့္ ကိစၥရပ္ မ်ားေပၚေပါက္ လာပါက ၀ါပန္၍ ခရီးသြားၾက ရပါတယ္။ ၀ါပန္တယ္ဆိုတာက က်္ေက်ာင္းတိုက္သုိ႔ ခုနစ္ရက္အတြင္း ေရာက္
ေအာင္ ျပန္လာပါ့မယ္လို႔ ဘုရားကို ကတိျပဳျခင္းပဲ့ ျဖစ္တယ္။

ကိုရင္မ်ားအတြက္ကေတာ့ ၀ါဆုိ၀ါကပ္ရမယ္လို႔ သီးသန္႔သတ္မွတ္ပညတ္ထားတာမ်ိဳးမရွိပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ေရွး
ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားက ကိုရင္မ်ားအားလဲ ၀ါဆို၀ါကပ္ခိုင္းေလ့ရွိပါတယ္။ ရပ္ထဲရြာထဲတြင္လဲ ကိုရင္  ဘယ္ႏွစ္
၀ါရျပီလဲ ေမးလွ်င္ ကိုရင္တို႔ကား မိမိတို႔ သကၤန္း၀တ္ျဖင့္ ေနခဲ့ဖူးတဲ့ ၀ါတြင္းကာလမ်ားကို ေရတြက္ကာ ဘယ္
ႏွစ္၀ါရျပီ၊ ဘယ္ႏွစ္၀ါရျပီ စသျဖင့္ ေျပာၾကေလ့ရွိပါတယ္။

ထိုကဲ့သို႔ ၀ါဆို၀ါကပ္မဲ့ ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြကို လူဒါယကာမ်ားက မိုးသံုးလ၀တ္ရံုသံုးေဆာင္ရန္ ၀ါဆိုသ
ကၤန္းမ်ား ကပ္လွဴရပါတယ္။ 

ဘုရားလက္ထက္ေတာ္အခါက ၀ိသာခါတကာမၾကီးက ၀ါဆိုသကၤန္းကပ္လွဴခြင့္ကို ဘုရားရွင္ထံေတာ္ပါးမွာ
ေတာင္းဆိုခဲ့လို႔ ဒီေန႔အထိ ၀ါဆိုသကၤန္းကပ္လွဴပူေဇာ္ခြင့္ရေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။

Jul 19, 2013

သံဃာအတု စကားတစ္ခြန္း ဆြမ္းတစ္လုပ္

သံဃာအတုအေယာင္ႏွင့္ပတ္သက္ေသာ သို႔မဟုတ္ သံဃာအေရးကိစၥႏွင့္ပတ္သက္ေသာ ဘာသာေရးကိစၥရပ္မ်ားကို ေျဖရွင္းရန္အတြက္ ႏိုင္ငံေတာ္သံဃာ့မဟာနာယကမွစ၍ ရပ္ကြက္သံဃာ့နာယကတိုင္ေအာင္ သာသနာညစ္ႏြမ္းမႈကာကြယ္ေရးအဖဲြ႕အစည္းတို႔ကို လြန္ခဲ့ေသာ (၁၅) ႏွစ္ေက်ာ္မွစ၍ အစိုးရမွ သီးသန္႔ထပ္မံဖဲြ႕စည္းထားျပီးျဖစ္သည္။

သာသနာေရးႏွင့္ မေလွ်ာ္ညီေသာ ျပစ္မႈမ်ားက်ဴးလြန္ေနသည့္ ရဟန္းအတု ရဟန္းအေယာင္ေဆာင္မ်ားကို ေတြ႕ရွိပါက ဗုဒၶဘာသာမွမဟုတ္ အျခားေသာမည္သည့္ဘာသာဝင္မဆို မည္သည့္ပုဂၢိဳလ္မွမဆို နီးစပ္ေသာရပ္ကြက္ သို႔မဟုတ္ ရဲစခန္းသို႔ သြားေရာက္တိုင္တန္းအမႈဖြင့္ႏိုင္သည္။ သက္ဆိုင္ရာဌာနမွ နီးစပ္ရာသံဃာ့နာယကအဖဲြ႕သို႔ အေၾကာင္းၾကား၍ ခ်က္ခ်င္းအေရးယူေဆာင္ရြက္ႏိုင္သည္။ ထိုအမႈဖြင့္ခ်က္ကို အေရးယူေဆာင္ရြက္မႈမရွိေသာ သက္ဆိုင္ရာဌာနကို တရာစြဲႏိုင္သည္။ (သံဃာ့ဝိနိစၥယလက္စဲြစာအုပ္မွ ေကာက္ႏုပ္ခ်က္)

အထက္ပါ သာသနာညစ္ႏြမ္းမႈမွ ကာကြယ္ေဆာင့္ေရွာက္ေရးအဖဲြ႕ဝင္မ်ားရွိေနသည္ကို အမ်ားကသိရွိၿပီးျဖစ္ပါလွ်က္ ယေန႔ ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္ေပၚ တြင္ အေကာင့္ခ္တု အေကာင့္ခ္ေယာင္မ်ားျဖင့္ မဆီမဆိုင္အေၾကာင္းတိုက္ဆိုင္မႈမရွိပါပဲ အမ်ားျပည္သူ အာရုံမ်ားလြဲသြားေစရန္ ေရးသား ေနသည္ကို ေတြ႕ရွိရပါတယ္။

ထိုသာသနာကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ေရးစသည့္ ဥပေဒတြင္ ေစ်းမ်ား၌ ရဟန္းသံဃာႏွင့္ သီလရွင္မ်ား ဝင္ေရာက္အလွဴခံျခင္းမျပဳရဟုပါရွိေလသည္၊ ထိုဥပေဒထုပ္ျပန္ရျခင္း ျပယုဂ္တြင္ ေစ်အတြင္တို႔၌ ေန႔စဥ္မျပတ္ ရဟန္း၊ သီလရွင္စသည့္ အဝတ္မ်ားဝတ္ဆင္၍ အလြန္ပင္အရုပ္ ဆိုးအၾကည္းတန္စြာ ျပဳလုပ္ေနၾကေသာလူလိမ္မ်ား၏ေဆာင္ရြက္ပုံတို႔ကို ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားအားတင္ျပ၍ သေဘာတူညီမႈခံယူၿပီး ထုတ္ ျပန္ရျခင္းျဖစ္ခဲ့သည္။

သို႔ေသာ္ အမွန္တကယ္ ဥပေဒကို ေဖာ္ေဆာင္ေသာအခါ ျပႆနာမ်ားမွာ …
● ျပႆနာ (၁)
ရဟန္းတစ္ပါးသည္ သပိတ္လြယ္လွ်က္ ေစ်းအတြင္းသိုႂကြလာျပီး ဆိုင္တဆိုင္၏ေရွ၌ရပ္ေတာ္မူ၍ ဆြမ္းခ်ဳိင့္အားယူလိုက္စဥ္ ေစ်းတာဝန္ရွိ လူမ်ားက ဆြမ္းခ်ဳိင့္သက္ေသျဖင့္ လက္ပူးလက္ၾကပ္ ဖမ္းဆီးခဲ့ေလသည္။ ရာႏွင့္ခ်ီေသာလူမ်ားက ဝိုင္အုံ၍အၾကည့္ခံရျခင္း ေမးျမန္းခံရျခင္း တို႔ျဖစ္ျပီး သံဃာေတာ္မ်ားေစ်း႐ုံးသို႔ေရာက္ရွိလာေသာအခါ ထိုရဟန္းငယ္သည္ တိုင္းအဆင့္ စာသင္တိုက္ဆရာေတာ္အိုႀကီး ၏ေက်ာင္းမွ ျဖစ္၍ေနေလသည္။

● ျပႆနာ (၂)
ရဟန္း (၃) ပါးႏွင့္ ေက်ာင္းသာငယ္ေလး
(၂) ေယာက္သည္ ျဖတ္ပိုင္းမ်ားျဖင့္ ေစ်းအတြင္းသို႔ဝင္လာ၍ ဆိုင္တဆိုင္တြင္ထိုင္ေနစၪ္ ေစ်း တာဝန္ရွိမ်ားက ေစ်ရုံးသို႔ေခၚေဆာင္သြားခဲ့ေလသည္။ ထိုျဖစ္ရပ္တြင္ ဒကာဒကာမမ်ားက ၎တို႔ လစဥ္ေထာက္ပံ့လွဴဒါန္းေနၾကေသာ ဆရာေတာ္မ်ားျဖစ္ေၾကာင္းေျပာပါေသာလည္း လက္မခံေပ။ တိုင္းဥကၠဌဆရာေတာ္ေက်ာင္းတိုက္သို႔ ေရာက္မွသာလွ်င္ မိဘမဲ့ေက်ာင္း တိုက္မွ ဆရာေတာ္ၾကီးကိုယ္ေတာ္တိုင္ျဖစ္ေနျပီး မိဘမဲ့ေက်ာင္းသားမ်ားအတြက္ ေက်ာင္းေဆာက္ေနေသာ လစဥ္ေကာက္ခံေငြေကာက္ယူျခင္းျဖစ္သည္ကို ေတြ႔ရသည္္။

● ျပႆနာ (၃)
သီလရွင္ဆရာေလးမ်ားသည္ အေဝးဖိတ္ အနီးဖိတ္ဟုေခၚေသာ ဦးပုတ္ေန႔မျဖစ္ခင္ (၂) ရက္တာကာလ၌ ရက္သတၱတပတ္စာ အလွဴခံ ထြက္၍ စားေသာက္ရေလသည္။ ထိုသို႔အလွဴခံထြက္ရာတြင္ ေစ်းၾကီးမ်ားတြင္ လွည္လည္အလွဴခံျခင္းက ေငြဝတၳဳႏွင့္ စားေသာက္ဖြယ္တို႔ ပိုမို၍အဆင္ေျပၾကေလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေစ်းအတြင္း၌ ဆရာေလးမ်ား တန္းစီလွည့္လည္ရြတ္ဖတ္၍ အလွဴခံစဥ္ (၁၀) ပါးေက်ာ္ေသာ ဆရာေလးမ်ား အတူတကြအဖမ္းခံရေလေတာ့သည္။ ဆရာေလးမ်ားမွာ မိန္းကေလးမ်ားျဖစ္သည့္အေလွ်ာက္ စိတ္ကိုမထိမ္းႏိုင္ေတာ့ပဲ ေစ်းအတြင္းမွာပင္ က်ဴက်ဴပါေအာင္ ငုိၾကပါေတာ့သည္။ ထိုဆရာေလးမ်ားသည္ စာသင္တိုက္အစစ္မွျဖစ္ၾကျပီ ထိုအထဲမွ ဆရာေလး (၂)ပါးသည္ ဓမၼာစရိယတန္းသင္ၾကားေနေသာ ဆရာေလးမ်ားျဖစ္ၾကသည္။

(အထက္ပါ ျပႆနာ (၃) ရပ္လုံး၏မွတ္တမ္းမ်ား မႏၱေလးတိုင္းဥကၠဌျဖစ္ခဲ့ေသာ ျမေတာင္ဆရာေတာ္၏ထံ၌ ေမးျမန္းႏိုင္သည္)

အထက္ပါျပႆနာမ်ားတြင္ ထုတ္ျပန္ထာေသာရည္ရြယ္ခ်က္ႏွင့္ ဥပေဒကတခု ေဆာင္ရြက္လိုက္ေသာဥပေဒဝန္ထမ္းမ်ားက တျခားျဖစ္ေန သည္ကို ေတြ႔ရေပေတာ့သည္။ ဤေနရာတြင္ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းမ်ားသင္ၾကားျခင္းႏွင့္ လြက္ေတြ႕လုပ္ေဆာင္မႈမ်ားဆိုင္ရာ အေကာင္ အ ထည္ေဖာ္ရာတြင္ ေနာက္ပိုင္း၌ အစိုးရကိုယ္တိုင္က မူလရည္ရြယ္ခ်က္ဥပေဒမ်ားကို လိုရာသို႔ဆြဲ၍လုပ္ေဆာင္လာေလသည္။ ဥပမာ သက္်ာသီဟ အစိုးရဓမၼာစရိယ ေစတိယဂၤဏ တိပိဋကဓရ စသည္ ေအာင္ျမင္ထားျပီးေသာ ရဟန္းေတာ္မ်ားသည္ သံဃာေတာ္အတုဟု မည္သို႔မွ် မေခၚဆိုထိုက္ေပ။ ျပႆနာတရပ္ျဖစ္ပါက ဝိနည္းေတာ္အရသာဆုံးျဖတ္ရေပမည္။ ပလႅင္ေပၚ၌ ငုတ္တုတ္ကေလးထိုင္၍ တရား ေဟာျခင္းသည္ တရားအဆုံး၌ သာဓုသာေခၚဆို၍ ျပန္သြားၾကသည္ကို ေတြ႕ရေပလိမ့္မည္။

“ဒို႔အေရး” ေအာ္၍ ျပီးသြားေသာ တရားပဲြဟူ၍ ျမန္မာ့သမိုင္းတြင္ ယေန႔အထိမရွိခဲ့ေျခ။ သို႔ေသာ္ ေထာက္လွမ္းေရးမ်ားက နည္းမ်ိဳးစုံသုံး၍ ေက်ာင္းအတြင္းနံရံ၌ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ပိုစတာကပ္ထားမိ၍ အဖမ္းခံရေသာရဟန္းေတာ္ပင္ရွိခဲ့သည္။ ထိုရဟန္းကို အမႈစစ္စဥ္၌ အမႈစစ္စစ္ဗိုလ္မွ ကတုံးနဲ႔ စုၾကည္ပုံက ဘာဆိုင္လဲ ဟုေမး၏။

ရဟန္းေတာ္မွ အမ်ဳိးသားေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏သမီးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ဟု ျပန္ေျဖ၏၊ မင္းက ဒီပုံကိုၾကည့္ျပီး မယားတ႐ူးေန တာမဟုတ္ဖူးလားဟု ျပန္ေမး၏၊ (ကိုယ္ေတြ႕ – ေထာင္ထြက္ရဟန္းအား အင္တာဗ်ဴး) အဖမ္းခံရျခင္းအေၾကာင္းရင္းမွာ ထိုရဟန္းငယ္သည္ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ေထာင္က်ေနေသာ နာမည္ၾကီးပုဂၢိဳလ္၏အိမ္၌ ေန႔စဥ္ဆြမ္းခံႂကြျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ (ဤကဲ့သို႔ေသာ အလြန္မိုက္ရိုင္းသည့္ အေမးအေျဖက႑မ်ားကို ပိုမိုသိလိုလွ်င္ ၂၀၀၇ သံဃာေတာ္မ်ားအေရး၌ အဖမ္းခံခဲ့ရေသာ ရဟန္းေတာ္မ်ားကိုေမးၾကည္ႏိုင္သည္) (ယ ေန႔ ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္ေပၚတြင္ ဘုန္ေတာ္ၾကီးေက်ာင္းတေက်ာင္း၌ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ပိုစတာၾကီး ခ်ိတ္ထားသည္ကို ေတြ႕ရသည္။)

အထက္ပါအေၾကာင္းအရာတို႔ကိုတင္ျပရျခင္းမွာ စစ္အာဏာရွင္မ်ားက ဥပေဒျဖစ္ေပၚေစရန္ေဆာင္ရြက္စဥ္ႏွင့္ ဥပေဒျဖစ္ေပၚျပီး အသုံးခ်ပုံ တို႔ကို လူအမ်ား သိရွိနာလည္ေစရန္ျဖစ္ျပီး တိုင္တန္းသူရွိပါက သာသနာညစ္ႏြမ္းမႈကာကြယ္ေရးဆိုင္ရာ အဖဲြ႕အစည္းမ်ားသည္ လက္ေႏွး မည္မဟုတ္ေၾကာင္းကိုလည္း ေဖာ္ျပျခင္းျဖစ္သည္။

အေကာင့္ခ္အတုမ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍ေျပာရလွ်င္ မဆီမဆိုင္ဘာအေၾကာင္းမွ်မရွိပါဘဲ သံဃာတုအေရးကို သီးသန္႔ေဖာ္ထုတ္လႈံ႕ေဆာ္လာတာကို္ေတြ႔ရပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ သံဃာအတုအေယာင္အေရးႏွင့္ပတ္သက္၍ အမွန္တကယ္ သာသနာကို စင္ၾကယ္သန္႔ရွင္းေစလိုေသာဆႏၵရွိလွ်င္ သက္ ဆိုင္ရာ သံဃာအဖဲြ႕အစည္းမ်ား၊ အာဏာပိုင္အဖဲြ႕အစည္းမ်ားႏွင့္ ကိုယ္တိုင္တိုက္႐ုိက္ဆက္သြယ္၍ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ပါတယ္။ စာတမ္းျပဳစု၍ လည္း ႏိုင္ငံေတာ္သို႔ တင္သြင္ခြင့္ရွိပါတယ္။ သို႔မဟုတ္ပါပဲ အင္တာနက္ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္ေပၚ၌ Like ျပိဳင္ပဲြက်င္းပျပီး မိမိ၏ဓာတ္ပုံ၊ လႈပ္ရွားမႈ မွတ္တမ္းမ်ား စသည္ ေဖာ္ျပမႈမရွိပဲ ဗုဒၶဘာသာကို သိကၡာက်ေစရန္ေျပာဆိုေနၾကေသာသူတို႔သည္ မည္ကဲ့သို႔ေသာ ဘာသာဝင္မ်ား အဖဲြ႕ အစည္းမ်ားျဖစ္ၾကမည္ကို ရွင္းလင္းစြာသေဘာေပါက္နားလည္ႏိုင္ေပသည္။

အေကာင့္ခ္အတုျဖင့္တင္ထားေသာ ပို႔စ္တခုကိုဖတ္ရပါတယ္။ ထိုပို႔စ္ပိုင္ရွင္က “အရင္ရက္ေတြမွာ ႐ုိဟင္ဂ်ာအေၾကာင္းပို႔စ္ကို ေတြ႕ကတည္း က ကုိယ့္အျမင္ကိုေရးခ်င္ခဲ့တာပါ” လို႔ ေဖာ္ျပထားျပီး ထိုေရးသူ၏ ဆိုက္ထဲကိုဝင္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ “ အေၾကာင္းကေတာ့ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ အျမင္ျခင္း၊ အေတြးအေခၚျခင္း၊ ဗဟုသုတျခင္း အျပန္အလွန္ ေဆြးေႏြးတဲ့သူေတြခ်ည္း စုစည္းထားတဲ့ အေကာင့္ခ္သတ္သတ္ျဖစ္ခ်င္လို႔ပါ။ (ေနာက္ၿပီး အျမင္ျခင္းမတူလို႔ အဖဲ့ခံထိရရင္လည္း ကြၽန္မမ်က္ႏွာမေတြ႕ရဖူးဆိုေတာ့ နည္းနည္းမ်က္ႏွာပူသက္သာမယ္ထင္လို႔ပါ ဟဲဟဲ)” လို႔ေရသားထားတာေတြ႕ရပါတယ္။

ဒီေတာ့ စဥ္းစားၾကည့္ရေအာင္ ပထမေျပာသြားတဲ့အခ်က္မွာ ရိုဟင္ဂ်ာကိစၥပါလာပါတယ္။ အထက္ပါပို႔စ္ကိုေရးသူ၏ အေရးအသားကို ၾကည့္လွ်င္ အျခားအေၾကာင္းအရာေတြမွာေရးေနၾက စာေရးတတ္သူတဦးျဖစ္တယ္ဆိုတာ ထင္ရွားပါတယ္။ ထုိကဲ့သို႔ စာေရးတတ္သူတဦးက ရိုဟင္ဂ်ာကိစၥမွာ အမ်ားသူငါ အမ်ဳိးသားေရးအတြက္ တိုင္းခ်စ္ျပည္ခ်စ္ပုဂၢိဳလ္မ်ား ပို႔စ္အျပိဳင္တင္ျပီး တိုက္ပဲြဝင္ေနၾကတဲ့အခ်ိန္မွာ မေရးပဲႏွင့္ ေရးခ်င္ေနတာပါဟူေသာစကားသည္ ရိုဟင္ဂ်ာအေရးမွာ ပါဝင္ေနေသာမ်ိဳးခ်စ္မ်ားစြာကို ဆဲြယူသိမ္းသြင္းလိုက္ျခင္းပင္ျဖစ္ပါတယ္။

သံဃာ အေရးပို႔စ္မွာ မဆီမဆိုင္ ႐ိုဟင္ဂ်ာကိစၥကိုထည့္သြင္းေဖာ္ျပျခင္းမွာလည္း ၎အား ကုလားဟု ထင္သြားမွာစိုးသျဖင့္ အသုံးခ်လိုက္ျခင္း ပင္ျဖစ္ပါတယ္။ အလြန္ပင္ သံသယဝင္ဘြယ္ျဖစ္၏။ (အဓိပၸါယ္မရွိေသာစကားကို ထည့္သြင္းေျပာျခင္းသည္ အဓိပၸါယ္မဲ့ေသာအလုပ္ကို ျပဳ လုပ္ေသာသူျဖစ္၏) ဟု စိတ္ပညာစာအုပ္မ်ားတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။ ဆိုလိုသည္မွာ လိမ္ညာေသာသူသည္ လိမ္ညာေသာအေၾကာင္းကို ထည့္ေျပာ၍ ဖုံးကြယ္တတ္၏။ တဖန္ ဂ႐ုဖ္ကိုင္သူမ်ားႏွင့္ပတ္သက္ျပီး “အေၾကာင္းကေတာ့ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ အျမင္ျခင္း၊ အေတြး အေခၚျခင္း၊ ဗဟုသုတျခင္း အျပန္အလွန္ ေဆြးေႏြးတဲ့သူေတြခ်ည္း စုစည္းထားတဲ့ အေကာင့္ သတ္သတ္ျဖစ္ခ်င္လို႔ပါ” ဟု ဂ႐ုဖ္ကိုင္သူမ်ားကို ႏွပ္ေၾကာင္းေပးေျပာထားသည္ကိုေတြရေလ၏၊ မည္သည့္ရိုးသားသည့္ေဆာင္းပါးရွင္မွ ဂရုဖ္ပိုင္ရွင္ကို မ်က္ႏွာလုပ္၍ ဝင္ေရာက္လာ ျခင္းမရွိပါ။

စာေရးသူကိုယ္တိုင္ပင္ မွန္သည္ဟုထင္ေသာ အေၾကာင္းအရာကို ျပတ္သားစြာေရး၍ ေအာက္ေျခ၌ပင္ ေကာ္ပီကူးထားသည္မဟုတ္ေၾကာင္း သိသာထင္ရွားေစရန္ မိမိ၏အမည္ကိုပါ ထည့္သြင္ေဖာ္ျပေလ့ရွိပါသည္။ ၎၏အေကာင့္ထဲတြင္ (ေနာက္ၿပီး အျမင္ျခင္းမတူလို႔ အဖဲ့ခံထိ ရရင္လည္း ကြၽန္မမ်က္ႏွာမေတြ႕ရဖူးဆိုေတာ့ နည္းနည္းမ်က္ႏွာပူ သက္သာမယ္ထင္လို႔ပါ ဟဲဟဲ)” ဟုေရးသားထားသည္မွာ မိမိတာ ဝန္မယူရဲေသာ မိမိကိုယ္ကိုပင္မယုံၾကည္ေသာ ကိစၥတရပ္ကိုေရးျပီး ငါ့ကို နင္တို႔သိတာမွတ္လို႔ဟူေသာအေတြးျဖင့္ ဂရုဖ္အဖြဲ႕ဝင္သုံးေသာင္း ေလာက္တို႔အား ေစာ္ကားလိုက္သည္ဟုသာ ေတြးမိ၏၊

မည္သည့္အေကာင့္ျဖင့္ေရးေစကာမူ မိမိေျပာေသာစကားကို မိမိတာဝန္ယူရပါမည္။ ကြၽန္မမ်က္ႏွာမေတြ႕ရဖူးဆိုေတာ့ နည္းနည္းမ်က္ႏွာပူ သက္သာမယ္ထင္လို႔ပါ ဟဲဟဲ) ဟု သုံးလိုက္ျခင္းသည္ မူလကတည္းက အေယာင္ ေဆာင္၍ ေရးလိုက္ပါသည္ဟု မိမိ၏မသိစိတ္ျဖင့္ ဝန္ခံေနျခင္းသာျဖစ္ပါသည္။ ၎အေကာင့္ခ္ပိုင္ရွင္သည္ မူလကတည္းက အျခား အေကာင့္ျဖင့္ရွိေနျပီး ယခုသံဃာအေရးကိစၥေပၚမွ သံဃာေတြအား သိကၡာက်ေစရန္ရည္ရြက္ခ်က္ျဖင့္ ဝင္ေရာက္လာျခင္းျဖစ္သည္ဟု နား လည္ရပါသည္။

အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ထိုသူသည္ ၎ေရးခ်င္ရာေရးမည့္ကိစၥကို ဂရုဖ္ပိုင္ရွင္မွ မသိေစရန္ႏွင့္ အျခားသူမ်ားမသိႏိုင္ေစရန္ တျခားသူ၏ဖိတ္ၾကားခ်က္ကိုမယူပဲ မိမိပိုင္ အျခားအေကာင့္ခ္ျဖင့္ ျပန္လည္မဖိတ္ၾကားပဲ ကိုယ္ဟာကိုယ္ ဂရုဖ္ကိုဂြၽဳိင္း၍ဝင္လာသည္ဟု သိရသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ၎အေကာင့္ခ္ပိုင္ရွင္ကို မရိုးသားေသာစိတ္ဓါတ္ျဖင့္ ဂရုဖ္အတြင္းဝင္လာသူဟု နားလည္ႏိုင္သည္။ ဗုဒၶဘာသာကို ေစာ္ကားေနေသာ ဘာသာျခားဆိုဒ္တခုတြင္ ဗုဒၶဘာသာေရးအေၾကာင္းကို ေတာ္ေတာ္ေလးေလ့လာ၍ လိုရာဆြဲထုတ္ေရးသားႏိုင္စြမ္းရွိ သည္ကိုေတြ႕ရသည္။

ထိုနည္းတူ ယေန႔ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ျဖစ္ထြန္းေနဒီမိုကေရစီလမ္းေၾကာင္းမ်ားကို ျပႆနာမ်ားေပၚေပါက္ေစ၍ ပ်က္စီး ေစလိုေသာဆႏၵမ်ားေၾကာင့္ သို႔မဟုတ္ ျပည္သူျပည္သားမ်ား အာရုံေျပာင္းလြဲသြားေစရန္ လွ်ဳိ႕ဝွက္လႈပ္ရွားေနေသာ အဖဲြ႕အစည္းတရပ္၏ အလြန္ပါးႏွပ္စြာ ကစားေနသည့္ကစားကြက္ဟုျမင္ပါသည္။

မည္သိုဆုိေစ…
ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ားသိရွိေစရန္ ေျပာၾကားလိုသည္မွာ….. ေဟာင္းႏြမ္းေသာသကၤန္းကေလးဝတ္၊ အိုေနေသာ သပိတ္အ ေဟာင္းေလးကိုပိုက္၊ နီတာရဲဆြမ္းထမင္းေလးေပၚမွာ ပဲျပဳတ္ကေလးျဖဴး၊ ဘယားေၾကာ္ေလးတခုကိုကိုက္ျပီး စားဖို႔လုပ္ေနေသာ ကိုရင္ငယ္ ေလးမ်ား၏ ဆြမ္းလုပ္ထမင္းလုပ္ေလးမ်ားကို မိမိ၏ ဆင္ျခင္မဲ့ေျပာလိုက္ေသာစကားေလးတခြန္းေၾကာင့္ အမ်ားကထင္ေယာင္ထင္ မွားျဖစ္ ေစျပီး လက္ထဲကဆြမ္းလုပ္ကေလးကို သင္၏ေျခေထာက္ျဖင့္ ကန္ထုတ္လိုက္သလိုေတာ့ မျဖစ္ၾကပါေစႏွင့္။

ဦးႏုိင္၀င္း (လန္ဒန္)

Jul 15, 2013

အက်ိဳးထူးမ်ား

ဗုဒၶဘာသာဓေလ့ထံုးတမ္းမွာ ဘာလွဴရင္ ဘာအက်ိဳးရတယ္ဆုိတာမ်ိဳး ဆုိၾကတာေတြရွိပါတယ္... အေျခခံအားျဖင့္ ေကာင္းတဲ့စိတ္နဲ႔ ေကာင္းတာလုပ္ရင္ ေကာင္းက်ိဳးရတာျဖစ္ေပမဲ့ ကိုယ္အထူးျပဳလုပ္ေဆာင္လွဴဒါန္းတဲ့အေပၚမူတည္ၿပီး တူေသာအက်ိဳးခံစားခြင့္ေတြ ရႏုိင္ၾကပါတယ္... အခုစုစည္းေဖာ္ျပေပးမွာကေတာ့ မွတ္သားမိသေလာက္ ရရွိႏုိင္တဲ့အက်ိဳးထူးဆုိင္ရာ သတ္မွတ္ခ်က္ေလးေတြျဖစ္ပါတယ္...
ေရအက်ိဳး (၁၀) ပါး
---------------------
၁) လ်င္ျမန္ျခင္း
၂) သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္ျခင္း
၃) ေက်ာ္ၾကားလူသိမ်ားျခင္း
၄) ဆာေလာင္မြတ္သိပ္မႈကင္းျခင္း
၅) အေျခြအရံမ်ားျခင္း
၆) အသက္ရွည္ျခင္း
၇) အဆင္းလွျခင္း
၈) ခ်မ္းသာႀကီးျခင္း
၉) ခြန္အားဗလႀကီးျခင္း
၁၀) ဥာဏ္ပညာႀကီးျခင္း
ဆြမ္းလွဴျခင္းအက်ိဳး (၅) ပါး
------------------------------
၁) အသက္ရွည္ျခင္း
၂) အဆင္းလွျခင္း
၃) ကိုယ္စိတ္ခ်မ္းသာျခင္း
၄) ခြန္အားဗလႀကီးမားျခင္း
၅) ဥာဏ္ပညာႀကီးမားျခင္း
ပန္းလွဴျခင္းအက်ိဳး (၃) ပါး
----------------------------
၁) ရုပ္ရည္လွပျခင္း
၂) ကိုယ္ခႏၶာသန္႔ရွင္းျခင္း
၃) ခံတြင္းနံ႔ေမႊးႀကိဳင္ျခင္း
ဆီမီးလွဴျခင္းအက်ိဳး (၂) ပါး
----------------------------
၁) ပကတိမ်က္စိၾကည္လင္ျခင္း
၂) ဥာဏ္မ်က္စိၾကည္လင္ျခင္း
တံျမက္လွည္းျခင္းအက်ိဳး (၅) ပါး
----------------------------------
၁) အမ်ားသူငါ စိတ္ၾကည္လင္ျခင္း
၂) မိမိကိုယ္တုိင္ စိတ္ၾကည္လင္းျခင္း
၃) နတ္မ်ားကခ်စ္ခင္ျခင္း
၄) အသားအရည္အေရာင္အဆင္းသစ္လြင္လွပျခင္း
၅) ေသသည့္အခါ နတ္ျပည္သို႔ေရာက္ရျခင္း
တရားနာျခင္းအက်ိဳး (၅) ပါး
------------------------------
၁) အသစ္အဆန္းမ်ား နာၾကားရျခင္း
၂) ကိုယ္ႏႈတ္ႏွလံုး စင္ၾကယ္ျခင္း
၃) ယံုမ်ားသံသယမ်ား ပယ္ေပ်ာက္ျခင္း
၄) အယူအဆအထင္အျမင္မ်ား ေျဖာင့္မတ္မွန္ကန္ျခင္း
၅) စိတ္ၾကည္လင္ျခင္း
ကထိန္သကၤန္းလွဴျခင္းအက်ိဳး (၆) ပါး
--------------------------------------
၁) သြားေလရာအရပ္၌ ေဘးအႏ ၱရာယ္ကင္းျခင္း
၂) မိမိပိုင္ပစၥည္းကို ရန္သူတို႔ မဖ်က္ဆီးႏုိင္ျခင္း
၃) စားနပ္ရိကၡာ ျပည့္လွ်ံၾကြယ္ဝ၍ အစားအစာျဖင့္ ေဘးဥပဒ္မျဖစ္ျခင္း
၄) ပစၥည္းမ်ား မေပ်ာက္ဆံုးျခင္း
၅) ဥစၥာစီးပြား လာဘ္လာဘတစ္ဟုန္ထုိး တိုးတက္ရရွိျခင္း
၆) ရုပ္ရည္ေခ်ာေမာလွပ ႏွစ္လုိဖြယ္ရွိျခင္း
myanmar new update မွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္.

ျမတ္ေသာမိန္းမ ...



အၾကင္မိန္းမသည္ ...
...
၁။ စားေသာအခါ ...
၂။ အ၀တ္တန္ဆာျပဳျပင္ဆင္ယင္ေသာအခါ ...
ဤ အခါတို႔၌ အမိကဲ့သို႔ ႏွစ္သက္ဖြယ္ျပဳျပင္ေပးတတ္၏ ။

၃။ လိ်ဳ႕၀ွက္အပ္ကုန္ေသာ မက်စ္မလစ္ေသာအရာတို႔၌
ႏွမကဲ့သို႔ လြန္စြာရွက္တတ္၏ ။

၄။ အမွဳကိစၥေဆာင္ရြက္ေသာအခါ ...
၅။ လင္၏အနီးအပါးသြားလာေသာအခါ ...
ဤ အခါတို႔၌ ကၽြန္မကဲ့သို႔ ရိုေသစြာျပဳတတ္၏ ။

၆။ ေဘးရန္အႏၱရာယ္ေတြ႕ႀကံဳလာေသာအခါ၌ တိုင္ပင္ေဖၚတိုင္ပင္ဖက္ရ၏ ။

၇။ အိပ္ေသာအခါတို႔ ု႔၌ ေမြ႕ေလ်ာ္ေစတတ္၏ ။

၈။ အေရာင္အဆင္းျပဳျပင္ျခင္းတို႔၌ တင့္တင္စြာျပဳျပင္တတ္၏ ။

၉။ လင္ေယာက္်ားက အမ်က္ထြက္ေသာအခါ သည္းခံတတ္၏ ။

- ဤလကၡဏာဂုဏ္ရည္ အလီလီႏွင့္ျပည့္စံုေသာ အမ်ိဳးေကာင္းသမီးကို
မိန္းမျမတ္ ဟူ၍ ပညာရွိတို႔ ဆိုမိန္႔ေတာ္မူၾကကုန္၏ ။

ထို မိန္းမေကာင္း မိန္းမျမတ္သည္ ဒီဘ၀ ဒီခႏၶာကို စြန္႔ခြါရသည္ရွိေသာ္
ေနာက္ဘ၀၌ နတ္ျပည္နတ္ရြာ ေကာင္းျမတ္ေသာသုဂတိဘ၀ဇာတ္သို႔
မုခ်ဧကန္ ေရာက္ရမည္မွာ အမွန္ျဖစ္၏ ။ . . . ။


ဘုေတၱသု မေႏၱသု ဇနီ ၀ ကႏိၱနီ ၊ ဂုေယွသု ဌာေနသု ဘဂိနီ ၀ ဟိရီနီ ။
ကေမၼသု ပေတၱသု ကရီ ၀ ဒါသိနီ ၊ ဘေယသု မႏီၱ သယေနသု ရမတီ ။
ရူပီသု သိကီၡ ကုဗၺေနသု ခမနီ ၊ သာ နာရီ ေသ႒ီတိ ၀ဒႏိၱ ပ႑ိတာ ။
ကာယႆ ေဘဒါ စ ဒိေ၀ ဘေ၀ယ် သာ ။ ။
( ေလာကနီတိ - ဣတိၳက႑ ဂါထာ - ၁၃ )

ေရႊနီဆရာေတာ္ မွကူးယူေဖာ္ျပအပ္ပါသည္။

ဓမၼႏ ၱရာယ္ အစစ္အမွန္မွာ ဒုစရိုက္သမား

အဓမၼအေပၚ ဓမၼက လႊမ္းမိုးႏိုင္ရန္ သဘာဝ၏ အာႏုေဘာ္အရ ပြင့္ထြန္းလာသည္။
(ဦးေရႊေအာင္ - “ဗုဒၶ - ေလာကသားတို႔၏ အႏိႈင္းမဲ့ ေက်းဇူးရွင္” စာအုပ္)

အဓမၼသည္ ဒုစရိုက္တရား ျဖစ္သည္။ ေလာက၏ ေကာင္းက်ဳိးမ်ားကို ပိတ္ဆို႔ ဟန္႔တား ဖ်က္ဆီးၿပီး မေကာင္းက်ဳိးမ်ားကိုသာ ျဖစ္ထြန္းပြားမ်ားေစသည့္ က်င့္ၾကံအားထုတ္မႈ ျဖစ္သည္။ အတၱလြန္ကဲမႈေၾကာင့္ ျဖစ္ရသည္။

အဓမၼ၏ ဆန္႔က်င္ဘက္မွာ ဓမၼ ျဖစ္သည္။ ဓမၼသည္ သုစရုိက္တရား ျဖစ္သည္။ ေလာက၏ ေကာင္းက်ဳိး မ်ားကိုသာ က်င့္ၾကံအားထုတ္ေစသည္။ ေလာကေကာင္းက်ဳိးအတြက္ မေကာင္းသည္မ်ားကို တားျမစ္သည္။
လူ႔ေလာကတြင္ အဓမၼသည္ မည္မွ်ပင္ အားေကာင္းေစကာမူ သဘာဝ၏ အာႏုေဘာ္အရ ဓမၼကတုန္႔ျပန္သည္။ လႊမ္းမိုးေအာင္ အားထုတ္သည္။ မည္သည့္အခါမွ အရွံဳးမေပး။ လူ၌ ထိုသို႔အားထုတ္တတ္ေစေသာ သဘာဝက အလိုလိုရွိေနၿပီး ျဖစ္သည္။ ကာလ-ေဒသ-ပေယာဂ သံုးပါး ျပည့္စံုလွ်င္ ျပန္လည္တိုက္ခိုက္ အႏိုင္ယူသည္။

လူတို႔သည္ မိမိတို႔ ေလ့လာတတ္ေျမာက္ၿပီးေသာ အရည္အခ်င္းမ်ားအရ လႈ႔ံေဆာ္မႈကို ဖန္တီးေပးႏိုင္ေသာ ပတ္ဝန္းက်င္ကို တည္ေဆာက္တတ္သည့္ သဘာဝ ရွိသည္။ ထိုပတ္ဝန္းက်င္က တဖန္ လူတို႔အား လူမွန္းသိစမွပင္ သုစရိုက္တရားကို က်င့္ၾကံအားထုတ္တတ္ေအာင္ အစဥ္တစိုက္ လႈံ႔ေဆာ္ေပးသည္။ ထိုပတ္ဝန္းက်င္မ်ဳိးကို မည္သည့္အခါမွ ပိတ္ဆို႔ဟန္႔တား ဖ်က္ဆီး၍မရ။ လမ္းေၾကာင္းလြဲ၍ မရ။

လူ၏အသိဥာဏ္မ်ားက ပိုမိုတိုးတက္လာသည္ႏွင့္အမွ် လူ႔ယဥ္ေက်းမႈမ်ားလည္း ပိုမို ထြန္းကားေလရာ ပတ္ဝန္းက်င္ လႈံ႔ေဆာ္မႈမ်ားလည္း ပိုမိုအားေကာင္းလာရသည္။ သို႔ျဖစ္၍ ထိုပတ္ဝန္းက်င္ရွိ လူတိုင္းပင္ သုစရိုက္တရားကို က်င့္ၾကံအားထုတ္မိၾကသည္။ အားထုတ္မႈေကာင္းလာသည္ႏွင့္အမွ် ဒုစရိုက္တရားကို လက္မခံႏိုင္ပဲ ရွိေနေတာ့သည္။ ဤသည္မွာ လူ႔သဘာဝ၏ တန္ခိုး စြမ္းပကား ျဖစ္သည္။

သို႔ေသာ္ လူ၏ပင္ကိုယ္သေဘာအရ အတၱႀကီးမားသည္။ ယင္းသည္ ဒုစရိုက္တရားမ်ား ျဖစ္ေပၚေစရန္ အေျခခံအေၾကာင္းရင္း ျဖစ္သည္။

အတၱႀကီးမားသူတို႔သည္ ငယ္စဥ္ကာလက သုစရိုက္တရားကို လႈ႔ံေဆာ္ေပးႏိုင္ေသာ ပတ္ဝန္းက်င္တြင္ အေနနည္းခဲ့ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ႏိုင္သည္။ ငယ္စဥ္ပတ္ဝန္းက်င္ ေကာင္းခဲ့လင့္ကစား ႀကီးျပင္းလာေသာ အခါ တံငါနားနီး တံငါ၊ မုဆိုးနားနီး မုဆိုးဘဝတြင္ က်င္လည္ေနရေသာေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ႏိုင္သည္။

သို႔တည္းမဟုတ္ သုစရိုက္တရားကို တန္ဖိုးထားရေကာင္းမွန္း၊ က်င့္ၾကံအားထုတ္ (တာဝန္ယူ)ရမွန္း မသိေသးေသာေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ႏိုင္သည္။

သို႔တည္းမဟုတ္ အသိဥာဏ္ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈ တိမ္းေခ်ာ္ေနသျဖင့္ ေျပာင္းလဲတိုးတက္ေနေသာ ေခတ္ကာလ ယဥ္ေက်းမႈႏွင့္အညီ တန္းတူမလိုက္ႏိုင္ေသာေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ႏိုင္သည္။

မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ အတၱႀကီးမားသူသည္ မိမိကိုယ္ကို “ေသာက” ျဖစ္ေစသူသာ ျဖစ္သည္။ သူ၏ လိုခ်င္ တပ္မက္မႈ၊ မနာလိုမႈ၊ သဝန္တိုမႈ၊ သဒၶါတရား ေခါင္းပါးမႈမ်ားက သူ႔ကိုယ္သူသာ “ေသာက” ျဖစ္ေစသည္။ ပရိေဒဝမီး ေတာက္ေလာင္ေနေစသည္။ ခ်မ္းသာျခင္း အစစ္အမွန္ကို မျဖစ္ေစႏိုင္ပဲ ရွိေနသည္။

အတၱႀကီးမားေနသေရြ႕ ေလာဘေဇာ မသတ္ႏိုင္။ ရၿပီးရင္း ရခ်င္ေနသည္။ ရၿပီးသည္မ်ား ဆံုးရွံဳးရမွာကို ႏွေျမာေနသည္။ သခၤါရကို တြန္းလွန္ခ်င္စိတ္ ျဖစ္ေနသည္။ ဤသည္မွာ ဓမၼကို တြန္းလွန္ျခင္း ျဖစ္သည္။

သူခံစားရသည့္ ေသာကမ်ားေၾကာင့္ အတၱသမားသည္ ဒုစရိုက္မ်ားကို က်ဴးလြန္ရန္ အသင့္ျဖစ္ေနေတာ့သည္။ တဖန္ က်ဴးလြန္ခဲ့သည္မ်ားကို တုန္႔ျပန္ခံရမည္စိုးေသာေၾကာင့္ ဒုစရိုက္နည္းျဖင့္ပင္ ကာကြယ္ရန္ အားထုတ္ေနမိျပန္သည္။

ဒုစရိုက္ ျပဳမိျခင္းေၾကာင့္၊ တနည္းအားျဖင့္ “အဓမၼ” ျပဳမိျခင္းေၾကာင့္ သူ႔တြင္ ဆန္႔က်င္ဘက္မ်ား အလိုလို ရွိလာသည္။ သူ႔အား တိုက္ခိုက္မည့္သူမ်ား ရွိလာသည္။ တိုးတက္ယဥ္ေက်းလာေသာ လူ႔သဘာဝက ေပးသည့္ “ဓမၼ အေမြ”ေၾကာင့္ အဆိုပါ ဒုစရိုက္သမားအား ဆံုးမပဲ့ျပင္ တားဆီးထိန္းသိမ္းသူမ်ား ရွိလာရျခင္း ျဖစ္သည္။

ဒုစရိုက္ ျပဳမိျခင္းေၾကာင့္ ရရွိလာေသာ ခ်မ္းသာျခင္းကား အစစ္အမွန္ မဟုတ္။ ဒုစရိုက္လုပ္ငန္းေၾကာင့္ ဓနအင္အား တိုးပြားႏိုင္သည္။ အေဆာင္အေယာင္၊ ရာထူး ျမင့္ျမင့္မားမား ရထားႏိုင္သည္။ အကာအကြယ္ေကာင္းေကာင္း ရထားႏိုင္သည္။

သို႔ေသာ္ တခ်ိန္တည္းမွာပင္ စိုးရိမ္ပူပန္စိတ္ “ေသာက”မ်ားကို သူကိုယ္တိုင္က ယူထားမိေနေသာေၾကာင့္ ခ်မ္းသာျခင္း အစစ္အမွန္ကို မရႏိုင္ပဲ ျဖစ္ေနရေတာ့သည္။

ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ အိပ္မေပ်ာ္ရသည္မွာ

အိပ္မေပ်ာ္သူအတြက္ ညတာရွည္သကဲ့သို႔ ထင္ရ၏။
ခရီးပန္းလာသူအတြက္ တစ္ယူဇနာ ခရီးသည္ ရွည္လ်ား၏။
သူေတာ္ေကာင္းတရားကို မသိနားမလည္ၾကေသာ လူမိုက္မ်ားအတြက္ သံသရာသည္ အလြန္ရွည္လ်ား ေနရေတာ့သည္။
ဓမၼပဒ (၆ဝ) အညတရ ပုရိသာ ဝတၳဳ
ကေလးတို႔သည္ ႏွစ္ၿခိဳက္စြာ အိပ္ေပ်ာ္ေလ့ ရွိၾကသည္။
ႏွစ္ၿခိဳက္စြာ အိပ္ေပ်ာ္ႏိုင္ျခင္း၏ ပထမအေၾကာင္းရင္းမွာ ပူပင္ေသာက မရွိျခင္းႏွင့္ ဆိုင္သည္။ ကေလးတို႔သည္ ေလာကႀကီး အေၾကာင္း ေကာင္းစြာ နားမလည္ေသးသျဖင့္ သူတို႔၌ ပူပင္ေသာက ႀကီးႀကီးမားမား မရွိ။ ထို႔ျပင္ တာဝန္ယူစရာ မလိုအပ္ေသးသည့္ အရြယ္လည္း ျဖစ္ေနျပန္သည္။ သူတို႔သည္ မအိပ္စက္မီ ေတာင္ေတြး ေျမာက္ေတြး မရွိ။ တခုတည္းသာေတြး၍ အိပ္တတ္သည္။ ဥပမာ- သူတို႔ ႏွစ္သက္ရာ အရုပ္လိုခ်င္သည့္ အေၾကာင္း၊ အဝတ္အစားသစ္ လိုခ်င္သည့္အေၾကာင္း ေတြး၍ အိပ္သြားျခင္းမ်ဳိး ျဖစ္သည္။
အစြဲအလမ္းျဖင့္ အိပ္သြားျခင္းသည္ ပူပင္ေသာက တမ်ဳိးကို ခံစားရျခင္း ျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္ ပံုမွန္ကေလးတို႔ မည္သည္ မ်ားေသာအားျဖင့္ အျခားအစားထိုးစရာ တခုခုကို အလြယ္တကူ လက္ခံတတ္သည့္ သေဘာရွိတတ္၍ ႀကီးမားေသာ ပူပင္ေသာက မျဖစ္။ ထိုအခါ ကေလးတို႔၏ စိတ္သည္ ေထြျပားျခင္း မရွိပဲ တည္ၿငိမ္ေနေတာ့သည္။ တနည္းအားျဖင့္ ပံုမွန္ကေလးတို႔၏ စိတ္သည္ အလြန္အကြၽံ မျဖစ္တတ္။ ထိုသို႔ေသာစိတ္ တခုတည္းကိုသာ ထားႏိုင္စြမ္း ရွိၾကသည္။
စိတ္တခုတည္း ထားႏိုင္ျခင္းျဖင့္ အိပ္ေပ်ာ္ေစတတ္ေၾကာင္း လူႀကီးမ်ားျဖင့္ နမူနာေပးႏိုင္သည္။ အခ်ဳိ႕လူႀကီးမ်ားသည္ အိပ္ယာဝင္ေသာအခါ အခ်ိန္အတန္ၾကာသည္အထိ အိပ္မေပ်ာ္ႏိုင္ပဲ ရွိေနတတ္ၾကသည္။ ထိုအခါ သူတို႔သည္ ထြက္သက္ -ဝင္သက္ကိုသာ ပံုမွန္ ျပဳလုပ္ေနရင္း မၾကာခင္မွာပင္ အိပ္ေပ်ာ္သြားတတ္ၾကသည္။ လိုရင္းမွာ ထြက္သက္-ဝင္သက္အေပၚ စိတ္တခုတည္းသာ ရွိေနသျဖင့္ ပူပင္ေသာက(မ်ား)ကို တမင္တကာ ေမ့ထားသလို ဖန္တီးႏိုင္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။
ဒုတိယအေၾကာင္းရင္းမွာ ရာသီဥတု ဒဏ္မွ ေႏြးေထြးလံုျခံဳၿပီး သက္ေတာင့္သက္သာ ရွိသည့္ ေနရာတြင္ အိပ္စက္ရျခင္း ျဖစ္သည္။ အလြန္အကြၽံ ပူျခင္း၊ ေအးျခင္း မရွိလွ်င္၊ ၾကမ္းပိုး-ျခင္-ယင္-မွက္မ်ား မရွိလွ်င္ ပူပင္ေသာက ကင္းတတ္သူ မွန္သမွ် သင့္တင့္မွ်တေသာ ေနရာတြင္ ႏွစ္ၿခိဳက္စြာ အိပ္ေပ်ာ္တတ္ၾကသည္။
သို႔ျဖစ္ရာ အပူအပင္ကင္းေနျခင္းႏွင့္ လံုျခံဳေႏြးေထြးၿပီး သက္ေတာင့္ သက္သာရွိေသာေနရာ၌ အိပ္စက္ျခင္းသည္ ေကာင္းစြာ အိပ္ေပ်ာ္ေစႏို္င္မည့္ အဓိက အေၾကာင္းရင္းမ်ား ျဖစ္သည္ဟု ဆိုရပါမည္။
သို႔ေသာ္ ေန႔ေန႔ညည အိပ္မေပ်ာ္ႏိုင္သူမ်ားမွာလည္း ဒုႏွင့္ေဒး ေပါမ်ားလွသည္။ ပင္ပန္းလြန္း၍ အိပ္ေမာက် သြားသည္ကလြဲ၍ အိပ္ယာကလည္း ေကာင္းပါလ်က္၊ လံုျခံဳေႏြးေထြးပါလ်က္ အိပ္မေပ်ာ္ႏိုင္ၾကသူမ်ား ရွိသည္။ သူတို႔တြင္ ေရာဂါ ေဝဒနာ တခုခု ရွိေသာေၾကာင့္၊ သို႔မဟုတ္လွ်င္ ပူပင္ေသာကမ်ား၊ စိုးရိမ္စိတ္မ်ား ရွိေနေသာေၾကာင့္ဟုသာ ဆိုရေပလိမ့္မည္။
အသက္ႀကီးလာသည္ႏွင့္အမွ် လူ႔ေလာကထဲတြင္ “အသက္တရာ မေနရေသာ္လည္း အမႈတရာ ေပြရသည္” ဆိုေသာ စကားအတိုင္း ျဖစ္လာၾကရသည္။ စီးပြားေရး၊ လံုျခံဳေရး၊ ရာထူး တည္ျမဲ-တိုးတက္ေရး၊ သားေရး-သမီးေရး အစရွိသည္တို႔အတြက္ လိုအပ္သည္ထက္ပို၍ ေကာင္းသထက္ေကာင္းေအာင္ ျဖစ္ခ်င္ေသာ စိတ္ဆႏၵမ်ား ရွိလာၾကသည္။ ဤသည္မွာ ေလာဘ ျဖစ္သည္။
ထိုထိုေသာ အမ်ဳိးစံုစြာ ရွိသည့္ ေလာဘကို တားဆီး ပယ္ဖ်က္ႏိုင္သူမ်ား ရွိၾကသည္။ တားဆီးႏိုင္သည္ႏွင့္အမွ် ပူပင္ ေသာက မျဖစ္။ ျဖစ္လာသည့္တိုင္ေအာင္ ေျဖေဖ်ာက္ အစားထိုးႏိုင္စြမ္း ရွိသည္။ ထိုအခါ ေကာင္းစြာ အိပ္ေပ်ာ္သည္။
လူ႔ေလာကတြင္ ေလာဘကို မသတ္ႏိုင္သူတို႔ ရွိၾကသည္။ တဖန္ ဆႏၵျပည့္ဝၿပီးေသာ္လည္း ရေလ-လိုေလ ျဖစ္ေနတတ္ၾကျပန္သည္။ ေနာက္ထပ္ မရမွာ၊ သူတပါး ရသြားမွာ ေတြးရင္း ပူပင္ေသာက ျဖစ္ၾကသည္။ ေလာဘ ဖိစီးမႈေၾကာင့္ ေသာက ျဖစ္ရသည္။ မ်ားမ်ား ဖိစီးေလ။ ေသာက ပိုမ်ားေလ ျဖစ္ရသည္။ ထိုအခါ မည္မွ်ပင္ လံုျခံဳေႏြးေထြးေသာေနရာ၌ အိပ္စက္ရေစကာမူ အိပ္မေပ်ာ္ ႏိုင္ပဲ ျဖစ္ေနေတာ့သည္။
ေလာဘကို မသတ္ႏိုင္သူတို႔မွာ ေဒါသျဖစ္ၾကသည္။ ေလာဘႀကီးေလ ေဒါသႀကီးေလ ျဖစ္သည္။ ေဒါသျဖစ္ေလ အိပ္မရေလ ျဖစ္ရျပန္သည္။
မိမိကိုယ္ကို ေလာဘ တက္ေနမွန္း မသိ၊ ေဒါသထြက္ေနမွန္း မသိ ျဖစ္ေနျပန္သည္။ ဤသို႔ မသိျခင္းမွာ ေမာဟ ျဖစ္သည္။
ဘာေၾကာင့္ ေမာဟ ျဖစ္ရသနည္း။
သူေတာ္ေကာင္းတရားကို မသိေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ရသည္။ မရမက သိေအာင္ အားထုတ္သူတို႔ ရွိႏိုင္ရာသည္။ သို႔ေသာ္ အခ်ဳိ႕မူကား သူေတာ္ေကာင္းတရားကို သိနားလည္ရန္၊ လက္ခံက်င့္သံုးရန္ အေျခအေန မေပး။ အေျခအေန ေပးသည့္တိုင္ေအာင္ ေလာဘေဇာကပ္ေနသျဖင့္ အခ်ိန္ေပးၿပီး အားမထုတ္ႏိုင္။ အခ်ဳိ႕လည္း နည္းမ်ဳိးစံုျဖင့္ အေၾကာင္းျပ၍ ေရွာင္ထြက္ၾကသည္။ သို႔ျဖင့္ ေနာက္ဆံုးတြင္ သူေတာ္ေကာင္းတရားႏွင့္ လြဲရသည္။
သူေတာ္ေကာင္းတရားႏွင့္ လြဲေနေသာ္လည္း ေလာေလာဆယ္၌ ရာထူး၊ စည္းစိမ္ဥစၥာ၊ ေျခြရံသင္းပင္း အစရွိ သည္တို႔ ျပည့္စံုေနေသးသျဖင့္ လြဲရက်ဳိးနပ္သည္ဟု ထင္ေနသူတို႔လည္း ရွိတတ္သည္။ အယူမွားျခင္း တမ်ဳိး ျဖစ္သည္။ ထိုသို႔အယူမွားျခင္းေၾကာင့္ လက္ရွိအေျခအေနတြင္ မိမိျပဳသမွ် မွန္သည္၊ ေကာင္းသည္ဟုသာ အထင္ေရာက္ေနသည္။ ယထာဘူတ က်က် သံုးသပ္ဆင္ျခင္ရန္ မလိုအပ္ေသးဟု ယူဆေနေကာင္း ေနေပ လိမ့္မည္။
တခ်ိန္ခ်ိန္တြင္ မတည္ျမဲေသာ သခၤါရ တရားကို လူတိုင္း ၾကံဳေတြ႔ၾကရမည္သာ ျဖစ္သည္။ ရာထူးကို မစြန္႔လႊတ္ ခ်င္ေသာ္လည္း စြန္႔လႊတ္ရမည္။ စည္းစိမ္ဥစၥာတို႔လည္း ပ်က္စီးဆံုးပါးမည္သာ။ မည္မွ်ပင္ ခ်စ္ခင္ တြယ္တာ အားကိုးေလာက္စရာ ျဖစ္သူ၊ သစၥာရွိသူ ျဖစ္သည့္တိုင္ေအာင္ အေၾကာင္းတခုခုျဖင့္ လမ္းခြဲသြားမည္သာ ျဖစ္သည္။၊ သခၤါရတရားကို တားဆီးႏိုင္စြမ္းရွိသူ လူစြမ္းေကာင္းမ်ား ဤကမာၻတြင္ မရွိပါ။ ေနာင္လည္း ရွိမည္ မဟုတ္ပါ။
သူေတာ္ေကာင္း ျဖစ္သူကို ေတြ႔လွ်င္ သူေတာ္ေကာင္းတရားကို သိရွိလာမည္မွာ ေသခ်ာသည္။ မေတြ႔ရသည့္ တိုင္ေအာင္ သူေတာ္ေကာင္းတို႔ ေျပာဆိုက်င့္ၾကံသည္မ်ား၊ ဆံုးမညႊန္ျပသည္မ်ားကို အျခားတေနရာရာမွတဆင့္ ၾကားႏိုင္သည္။ ဖတ္ႏိုင္သည္။ ဆည္းပူးေလ့လာႏိုင္သည္။ မိမိကိုယ္တိုင္ အလားတူ က်င့္ၾကံအားထုတ္ႏိုင္သည္။
သူေတာ္ေကာင္းတြင္ ကုသိုလ္စိတ္သာ ရွိသည္။ သီလရွိသည္။ သမာဓိရွိသည္။ ပညာရွိသည္။ ထို႔ထက္ပို၍လည္း ရွိႏိုင္ေသးသည္။ သို႔ျဖစ္၍ မိမိ၏ဘဝကို တိုးတက္ေအးခ်မ္းလာေအာင္ သူေတာ္ေကာင္းက ကုသိုလ္ျပဳ ကူညီေပး မည္ျဖစ္သည္။ လိုအပ္သလို လမ္းညႊန္ေပးမည္ျဖစ္သည္။ ေနမေကာင္းျဖစ္သူ၊ ေရာဂါေဝဒနာရွိသူကို ဆရာဝန္က ကုသေပးသကဲ့သို႔ ျဖစ္သည္။
ေရာဂါသည္က ဆရာဝန္ အစစ္အမွန္ႏွင့္ ေတြ႔ရန္ လိုသကဲ့သို႔ သူေတာ္ေကာင္းတရား ရွာေဖြရန္ သူေတာ္ေကာင္း အစစ္အမွန္ႏွင့္ ေတြ႔ရဖို႔သာ ဂရုစိုက္ရပါလိမ့္မည္။
သူေတာ္ေကာင္းတရား မေတြ႔သေရြ႕ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟအတြင္း တဝဲလည္လည္ေနရေပဦးမည္။ မိမိပိုင္ ရာထူး၊ စည္းစိမ္၊ ေျခြရံသင္းပင္းတို႔က ပူပင္ေသာကမ်ားကို အမွန္စင္စစ္ ေျဖေဖ်ာက္ေပးႏိုင္စြမ္း ရွိမည္ မဟုတ္ပါ။
ယခုပင္လွ်င္ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ ကင္းစင္ျခင္း၏ အက်ဳိးတရပ္ကို သိေနၿပီးေလာက္ၿပီ ျဖစ္သည္။ သူေတာ္ေကာင္းတရားႏွင့္ စတင္ မိတ္ဆက္ေနေလၿပီ။
သူေတာ္ေကာင္းတရားမ်ားကို လက္လွမ္းမီသေရြ႕ ဓမၼပဒမွ ဆက္လက္ ရွာေဖြၾကပါဦးစို႔။

Jul 14, 2013

မင္း၏ အကူအညီႏွင့္ သာသနာ



• မင္းမ်ား တရားမေစာင့္လွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း အုပ္ခ်ဳပ္ေရး
... မတတ္လွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း တိုင္းသူ ျပည္သား လူအမ်ား
ဆင္းရဲ ဒုကၡ ေရာက္ၾက ရ၏။ တိုးတက္ ၾကီး ပြားမႈ မရ ႏိုင္။
သာသနာလည္း မင္းမ်ား အကူအညီကိုရေသာ္ ပို၍ တိုးတက္
ၾကီးပြား ႏိုင္၏။

• ေလာက၌ မျပဳသင့္သည္ကို ျပဳျခင္းသည္ အကုသိုလ္ ျဖစ္သ
ကဲ့သို႔ ျပဳသင့္သည္ကို မျပဳျခင္းသည္လည္း အကုသိုလ္ပင္။

• မိမိက မတတ္၍ တစ္စုံ တစ္ေယာက္က ျပင္ေပး လာလွ်င္
ယဥ္မည့္ လွမည့္ တန္ဆာကို ေပးအပ္သကဲ့သို႔ ၀မ္းသာစြာ
လက္ခံထိုက္၏။လူ႕သဘာ၀မွာ မာနခံေလးမ်ား ရွိတတ္ရာ
ထိုကဲ့သို႔ ျပဳျပင္ေပးသည္ကို မခံခ်င္ ျဖစ္ကာ ျပန္လွန္ေျပာဆို
ဆန္႔က်င္ဘက္ ျပဳတတ္ၾက၏။ ထိုသူမ်ိဳးမွာ မိမိရမည့္ က်က္
သေရမဂၤလာကို ဖ်က္သည့္သူသာတည္း။

• ေလာက၌ ရတနာ ဆိုလွ်င္ အလြန္ ျမတ္ႏိုး တတ္ၾက၏။
တယုတယ တရိုတေသ သိမ္းစည္း ေစာင့္ေရွာက္တတ္ၾက၏။
ဘုရား၌ ရတနာအျဖစ္ျဖင့္ အဘယ္မွ် ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ယုံယုံ
ၾကည္ၾကည္ ျမတ္ႏိုး ၾကပါသနည္း။ဘုရား အာရုံကို တရိုတေသ
တယုတယ အဘယ္မွ် စိတ္ထဲတြင္ သိုမွီးမိၾကပါသနည္း။

• ေလာက၌ အသိဥာဏ္သာ ရွိ၍ အက်င့္တရား မရွိေသာသူမွာ
သူတကာ တရားမဲ့ျပဳေနလွ်င္ သနား ေစာင့္ေရွာက္ရေကာင္းမွန္း
မသိ။ ကယ္တင္ ရန္လည္း နားမလည္တတ္။ အသိဥာဏ္ပါ မရွိ
မူကား ဆိုဖြယ္ရာ မရွိေတာ့ေခ်။

• သာသနာေတာ္ ၾကီးပြားဖို႔ အေရးၾကီးသည္။ဤသာသနာေတာ္
ၾကီးပြားမွ မိမိတို႔ ယခု သာသနာေတာ္၏ အက်ိဳးစီးပြားေတြ ခံစား
ရသကဲ့သို႔ ေနာင္တခ်ိန္တြင္ လည္းပဲ မိမိတို႔ သားစဥ္ ေျမးဆက္
သာသနာ ေတာ္ကို ကိုးကြယ္တတ္ ကိုးကြယ္ခြင့္ ျမတ္ႏိုးတတ္
ျမတ္ႏိုးခြင့္ ေစာင့္ေရွာက္တတ္ ေစာင့္ေရွာက္ ခြင့္ေတြ ရၾကျပီး
ဤ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ၾကီး တိုးတက္ ၾကီးပြားေစရန္ သူတိုေလး
ေတြက ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္ ၾကပါလိမ့္မည္။

• ယေန႔ေခတ္တြင္ ဗုဒၶဆိုသည့္ အမည္သည္ ကမၻာေလာကတြင္
ပဲ့တင္ထပ္လွ်က္ ရွိေပသည္။ သာသနာေတာ္ မရွိေသးသည့္
ႏိုင္ငံတို႔၌ပင္ ပညာရွိ အခ်ိဳ႕တို႔၏ ေလ့လာ လိုက္စားမႈေၾကာင့္
လူသိမ်ားေနေလျပီ။ဆက္သြယ္ေရး တိုးတက္ ေကာင္းမြန္လာ
ေသာ ေခတ္အခါ ျဖစ္၌လည္း အေတာ္အတန္ ကမၻာပ်ံ႕လွ်က္
ရွိေပျပီ။

• ျမန္မာျပည္ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ၾကိးကို ယေန႔ ျမန္မာလူမ်ိဳးတို႔
ဂုဏ္ယူေနသကဲ့သို႔ ေနာင္တြင္လည္း မိမိတို႔ သားသမီး ေျမး
ျမစ္မ်ား အဆက္ဆက္ ဂုဏ္ယူတတ္ေစရန္ တာဖိုးထားတတ္
ေစရန္ ရည္ရြယ္၍ ၾကိဳးစားျပီး အေမြအႏွစ္ ေပးၾကရာ၏။သို႔မွ
သာ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ၾကီး စည္ပင္ျပန္ပြား ထြန္းကားလာျပီး
အရွည္ခန္႔ တည္တန္႔ ႏိုင္ေပမည္။

သေျပကန္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ အဆိုအမိန္႔မ်ားမွ ပူေဇာ္ပါသည္။
သာသနာျပဳ မင္းအေပါင္းကို ဥိးညႊတ္ပါ၏။

သုံးဆယ့္တစ္ဘုံ အလုံးစုံ အကုန္ခ်မ္းသာၾကပါေစ.

မူရင္းေရးသားခဲ့သူအား Credit ေပးပါသည္။