ျမန္မာတုိ႔ရဲ႕ လ ( ၁၂ ) လကုိ
ဘာသာေရးဆုိင္ရာ ေန႔ထူး ေန႔ျမတ္မ်ားနဲ႔
ထူးျခားစြာ သတ္မွတ္ထားၾကရာမွာ …
ေတာ္သလင္းလရဲ႕ လျပည့္ေန႔ကုိ
ဂ႐ုဓမၼ အခါေတာ္ေန႔ အျဖစ္
သတ္မွတ္ခ်က္ဟာလည္း
တစ္ခု အပါအ၀င္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္ …
ဗုဒၶျမတ္စြာ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့တဲ့
ငါးရာငါးဆယ္ ဇာတ္နိပါတ္ေတာ္ေတြထဲက
" ကု႐ုဓမၼဇာတက " ကုိ အေၾကာင္းျပဳၿပီး …
ေတာ္သလင္း လျပည့္ေန႔ကုိ
ဂ႐ုဓမၼ အခါေတာ္ေန႔လုိ႔
သတ္မွတ္ၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္ …
မူရင္း စကားမွာ “ ကု႐ုဓမၼ ” ျဖစ္ၿပီး
ေနာက္ပုိင္း ေ၀ါဟာရ အေျပာင္းအလဲ တစ္ခုအေနနဲ႔
“ ဂ႐ုဓမၼ ” လုိ႔ ေျပာဆုိၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္ …
ဒီ ဂ႐ုဓမၼဆုိတဲ့ ေဝါဟာရကုိပဲ
တုိက္ရုိက္ေျပာမယ္ ဆုိရင္ေတာ့ …
#ဂ႐ု က
ရုိ႐ုိေသေသ , ေလးေလးစားစား ,
ျမတ္ျမတ္ႏုိးႏုိး …
#ဓမၼ ဆုိတာက
လုိက္နာက်င့္သုံး ထိန္းသိမ္းသင့္တဲ့
တရားဓမၼလုိ႔ အဓိပၸါယ္ေျပာႏုိင္တာ ျဖစ္ပါတယ္ …
အ႒ကထာမ်ားမွာေတာ့
“ ကု႐ုတုိင္းသား ” တုိ႔ က်င့္သုံးတဲ့
တရားျဖစ္တဲ့ အတြက္ …
" ကု႐ုဓမၼ " လုိ႔ ဆုိျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း
ဖြင့္ဆုိ ရွင္းျပပါတယ္ …
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္
ဒီ ကုရုဓမၼ ( ခ ) ဂ႐ုဓမၼ ဆုိတာ
ပဥၥသီလ ( ခ ) ငါးပါးသီလကုိ ဆုိျခင္းပဲ
ျဖစ္ပါတယ္ …
အတိတ္ ဘ၀တစ္ခုမွာ
ဘုရားေလာင္းဟာ ဣႏၵပတၱနဂုိရ္ျပည္ရဲ႕
ေကာရဗ်ဘုရင္ အျဖစ္ အုပ္ခ်ဳပ္စဥ္အခါက …
တုိင္းျပည္ တစ္ျပည္လုံးကုိ
ငါးပါးသီလ ေစာင့္ထိန္းဖုိ႔ ညႊန္ၾကားၿပီး
သီလတရားနဲ႔ ျပည့္စုံေစပါတယ္ …
တစ္တုိင္းျပည္လုံး ပဥၥသီလကုိ
လုံၿခဳံေအာင္ ေစာင့္ထိန္းၾကတဲ့ အတြက္ …
အဲဒီ တုိင္းျပည္မွာ
မုိးေလ၀သ မွန္ကန္ၿပီး ေကာက္ပဲသီးႏွံနဲ႔
ဆန္ေရစပါး ေပါမ်ားကာ
တုိင္းသူ ျပည္သားေတြဟာ
ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ၿငိမ္းခ်မ္းတည္ၿငိမ္တဲ့ အျပင္ …
သီလလုံၿခဳံၾကတဲ့ အတြက္
အသက္ရွည္ၿပီး ၊ ေရာဂါဘယမ်ားလည္း
ကင္းေ၀းၾကပါတယ္ …
အဲဒီအခ်ိန္မွာ
တစ္ဘက္မွာရွိတဲ့ ကာလိဂၤမင္း အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့
ဒႏၲပူရျပည္မွာေတာ့ မုိးေခါင္ေရရွား ျဖစ္ကာ
ဆန္ေရစပါး ရွားပါၿပီး
တုိင္းသူ ျပည္သားေတြဟာလည္း
ဒုကၡအမ်ိဳးမ်ိဳးႀကဳံေနရပါတယ္ …
ဒီေတာ့
ကလိဂၤမင္းဟာ ေကာရဗ်မင္းရဲ႕
တုိင္းျပည္ အေျခအေနကုိ စုံစမ္းၿပီး …
ေကာရဗ်မင္း က်င့္သုံးတဲ့
ကု႐ုဓမၼကုိ လုိက္နာက်င့္သုံးေစကာ
မိမိတုိင္းသူျပည္သားေတြကုိလည္း
သီလနဲ႔ ျပည့္စုံေစပါတယ္ …
ဒီလုိ ကု႐ုဓမၼကုိ က်င့္သုံးတဲ့ အတြက္
ကလိဂၤမင္းရဲ႕ တုိင္းျပည္မွာလည္း
မုိးေလ၀သ မွန္ကန္ကာ
တုိင္းျပည္လည္း ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာ လာခဲ့ပါတယ္ …
ဒါဟာ
က႐ုဓမၼ ေခၚ ငါးပါးသီလကုိ လုံၿခဳံ
ေစာင့္ထိန္းေစလုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္ …
ဒါက
ကု႐ုဓမၼဇာတ္ေတာ္ရဲ႕ အႏွစ္ခ်ဳပ္ပဲ
ျဖစ္ပါတယ္ …
ဒီဇာတ္ေတာ္ကုိ အေၾကာင္းျပဳၿပီး
ျမန္မာဗုဒၶဘာသာမ်ားဟာလည္း
ဆန္ေရစပါး စုိက္ပ်ိဳးရာျဖစ္တဲ့ မုိးရာသီရဲ႕
ေတာ္သလင္းလမွာ မုိးေလ၀သ မွန္ကန္ေစဖုိ႔နဲ႔
ဗုဒၶဘာသာေတြ အေနနဲ႔
ဂ႐ုဓမၼ ေခၚ ငါးပါးသီလကုိ အေလးထားၿပီး
ေစာင့္ထိန္းေစဖုိ႔
ေတာ္သလင္း လျပည့္ေန႔ကုိ
ဂ႐ုဓမၼအခါေတာ္ေန႔ အျဖစ္ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ တစ္ခု
သတ္မွတ္ၾကျခင္း ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္ …
ဒီေနရာမွာ
အဓိက အေရးႀကီးဆုံး တရားက
ဂ႐ုဓမၼ တရားပဲ ျဖစ္ပါတယ္ …
ငါးပါးသီလရဲ႕
အစြမ္းထက္ျမက္မႈပဲ ျဖစ္ပါတယ္ …
လူတုိင္းလူတုိင္း အနည္းဆုံး -
- သူ႔အသက္ကုိ သတ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္တာ
- သူ႔ဥစၥာခုိးျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္တာ
- အိမ္ေထာင္ေရး ေဖာက္ျပန္မႈမ်ားမွ
ေရွာင္ၾကဥ္တာ
- လိမ္ညာေျပာဆုိတာေတြမွ ေရွာင္ၾကဥ္တာ
- အရက္ေသစာ မူးယစ္ေဆး၀ါး
ေသာက္စားသုံးစဲြတာေတြမွ
ေရွာင္ၾကဥ္တာေတြကုိ ေပ်ာက္ပ်က္မႈ မရွိေအာင္
ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ ႏုိင္ၾကမယ္ ဆုိရင္
တစ္ဦးခ်င္းရဲ႕စိတ္အစဥ္မွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေနၿပီး
အခ်င္းခ်င္း ႏွိပ္စက္ျခင္းေတြ ကင္းေနၾကမွာ
ျဖစ္ပါတယ္ …
တစ္ခုခ်င္းရဲ႕ စိတ္အစဥ္မွာ
သီလေတြနဲ႔ ထိန္းသိမ္းလုိ႔ ၿငိမ္းေနၾကမယ္ ဆုိရင္ …
အဲဒီႏုိင္ငံ ၊ အဲဒီ လူမ်ိဳးေတြကုိ
ေစာင့္ေရွာက္ၾကတဲ့ နတ္ေဒ၀တာေတြဟာလည္း
ေစာင့္ေရွာက္မႈ အားေကာင္းၿပီး
အဆုိးေတြ မျဖစ္ေအာင္ မစၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္ …
သမၼာေဒ၀ နတ္ေကာင္း နတ္ျမတ္မ်ားရဲ႕
အေစာင့္အေရွာက္ကုိ ခံၾကရတဲ့ တုိင္းျပည္ဟာ
မုိးေလ၀သ ရာသီဥတုမွ အစ ေကာင္းမြန္ မွန္ကန္ၿပီး
ရာသီဥတု မွန္တဲ့ အတြက္ …
စုိက္ပ်ိဳးရတဲ့ သီးႏွံစပါးဟာလည္း
ဖြံ႕ၿဖိဳးတုိးတက္ကာ စား၀တ္ေနေရးမွ အစ
အစစ အရာရာ ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာ ေနၾကမွာ
ျဖစ္ပါတယ္ …
ဒါဟာ
အေျခခံျဖစ္တဲ့ ဂ႐ုဓမၼ ေခၚ
ငါးပါးသီလကုိ လုံၿခဳံေအာင္ ေစာင့္ထိန္း
ေနထုိင္ၾကလုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္ …
ဆုိလုိတာက
အရာရာဟာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ အက်ိဳးျဖစ္တဲ့
သေဘာရွိတဲ့ အတြက္ …
အေၾကာင္းေကာင္းရင္
အက်ိဳးလည္းေကာင္းမွာ ျဖစ္လုိ႔
အက်ိဳးေပး ေကာင္းခ်င္သူေတြ အေနနဲ႔
အေၾကာင္းေကာင္းေအာင္ လုပ္ၾကဖုိ႔နဲ႔ …
တစ္ဦးခ်င္းရဲ႕ အေၾကာင္းေတြ ေကာင္းေနရင္
တစ္ဦးခ်င္းရဲ႕ အက်ိဳးလည္း ေကာင္းေနၿပီး
အေၾကာင္းေကာင္းသူ တစ္ဦးခ်င္း ေပါင္းထားတဲ့
အမ်ားဟာလည္း အက်ိဳးေကာင္းတဲ့ အစုအဖဲြ႕
ျဖစ္လာမွာ ျဖစ္ကာ …
အစုအဖဲြ႕မ်ားနဲ႔ ဖဲြ႕စည္းထားတဲ့
ကမၻာႀကီးဟာလည္း ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာ
တုိးတက္၀ေျပာေနမွာ ျဖစ္ေၾကာင္း
ဆုိလုိတာ ျဖစ္ပါတယ္ …
အေၾကာင္းေကာင္း ဆုိတဲ့
ဂ႐ုဓမၼလုိ တရားမ်ားကုိ
ႀကိဳးစား က်င့္ႀကံေနထုိင္ျခင္းျဖင့္
အက်ိဳးေကာင္းေအာင္ အားထုတ္ၾကဖုိ႔
အသိေပးလုိရင္း ျဖစ္ပါတယ္ …
ဂ႐ုဓမၼ ေခၚ ငါးပါးသီလကုိ
အေျခခံ အဆင့္အေနနဲ႔ တည္တံ့ေအာင္ ႀကိဳးစားၿပီး
အျမတ္ဆုံးပန္းတုိင္ကုိ လွမ္းကုိင္ႏုိင္ေအာင္
အားထုတ္ၾကဖုိ႔ တုိက္တြန္းလုိရင္း ျဖစ္ပါတယ္ …
ဒါေၾကာင့္ …
အက်င့္တရားေတြ အားနည္းၿပီး
သီလတရားေတြ ေလ်ာ့ရဲလာတဲ့ ဒီေန႔လုိ ေခတ္မွာ …
အမ်ား မုိးခါးေရ ေသာက္လုိ႔
ကုိယ္လည္း လုိက္ေသာက္တဲ့ ပုံစံမ်ိဳး
မျဖစ္ေစၾကဘဲ …
အမ်ားမလုပ္ႏုိင္တဲ့ အလုပ္ကုိ
တစ္ဦးခ်င္း အရင္ႀကိဳးစား လုပ္ကုိင္ရင္း
အမ်ားအား ျဖစ္လာေအာင္
အားထုတ္တဲ့ အေနနဲ႔ …
လူပဲျဖစ္ျဖစ္ ၊ ရဟန္းပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဆုိင္ရာဆုိင္ရာ
အေျခခံအဆင့္ သီလမ်ားကုိ လုံၿခဳံေအာင္
ေစာင့္ထိန္းၾကဖုိ႔ …
လူေတြအေနနဲ႔ တစ္ဦးခ်င္းရဲ႕ သႏၲာန္မွာ
ဂ႐ုဓမၼ တရားေတြ ထြန္းကားလာေအာင္
ေန႔စဥ္ ေစာင့္ထိန္းရမယ့္ ငါးပါးသီလကုိ
လုိက္နာက်င့္သုံးႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကဖုိ႔ …
ဒီလုိ တစ္ဦးခ်င္းရဲ႕ သႏၲာန္မွာ
ဂ႐ုဓမၼေတြ ထြန္းကားလာမယ္ ဆုိရင္ …
အဲဒီသူ ၊ အဲဒီမိသားစု ၊ အဲဒီလူမ်ိဳး
အဲဒီတုိင္းျပည္ဟာ အမွန္တကယ္
ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာ ၀ေျပာလာမွာ ျဖစ္လုိ႔ …
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အနည္းဆုံး
ဒီဂ႐ုဓမၼကုိေတာ့ အတတ္ႏုိင္ဆုံး လုံၿခဳံၾကေစဖုိ႔
တုိက္တြန္းျခင္း ျဖစ္ပါတယ္ …
ေသခ်ာတာကေတာ့
ဂ႐ုဓမၼတရားေတြ မ်ားမ်ားထြန္းကားေလ
ကမၻာေလာကႀကီး ၿငိမ္းခ်မ္းေလ ျဖစ္မယ္ ဆုိတာ
အေသအခ်ာပဲ ျဖစ္တယ္ဆုိတဲ့ အခ်က္ပဲ
ျဖစ္ပါေၾကာင္း …
ဂ႐ုဓမၼ အခါေတာ္ေန႔ရဲ႕
ထူးျခားမႈ တစ္ခုအျဖစ္ အသိေပး တင္ျပရင္း
ဗုဒၶဘာသာေတြအတြက္ အနည္းဆုံး အေျခခံ ျဖစ္တဲ့
ငါးပါးသီလကုိ လုံၿခဳံေအာင္ က်င့္သုံးၾကဖုိ႔
ေစတနာစကား ေမတၱာအားျဖင့္
တုိက္တြန္းစကား ပါးလုိက္ရပါတယ္ …
#မနာပဒါယီ_အရွင္ဝိစိတၱ { ဒုိက္ဦး }
Credit , Original Uploader
Sep 20, 2018
#ေတာ္သလင္း_လျပည့္ေန႔ ( သုိ႔ ) ဂ႐ုဓမၼ_အခါေတာ္ေန႔
Sep 8, 2018
ဝါတြင္္းကာလမွာ အိမ္ေထာင္မျပဳသင့္ျခင္းအေၾကာင္း
ဝါတြင္္းကာလမွာ အိမ္ေထာင္မျပဳသင့္ျခင္းအေၾကာင္း
**************************************
(စာလာေပလာ စကားေတာ့မဟုတ္ပါဘူး၊ ေ႐ွးဟာင္းအစဥ္အလာေကာင္းကိုလိုက္နာက်င့္
သံုးျခင္းမွ်သာျဖစ္ပါတယ္၊ စာလာေပလာမဟုတ္ေပမယ့္ အစဥ္အလာေကာင္းဆိုရင္ လိုက္
နာက်င့္သံုးတာအက်ိဳးမယုတ္ပါဘူး။ ေဖာက္ဖ်က္ရင္ေတာ့ ေလာကအျပစ္႐ွိတာေပါ့ေလ)
ျမန္မာဗုဒၶဘာသာ အမ်ားစုမွာ ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ မသက္ဆုိင္တဲ့ ဘုရားေဟာ မဟုတ္တဲ့ အလြန္အ႐ုိးစဲြေနတဲ့
ယုံၾကည္ခ်က္တစ္ခ်ိဳ႕ ရွိပါတယ္။
ဥပမာေျပာရရင္ ....
ေသသူကုိ သရဏဂုံတင္ေပးရမယ္ ဆုိတဲ့အခ်က္၊
ဘုရားေတာင္မွ မိဘေက်းဇူးကုိ ႏုိ႔တစ္လုံးဘုိးပဲ ေက်ေအာင္ဆပ္ႏုိင္တယ္ဆုိတဲ့ အခ်က္၊
သာသနာ့ေဘာင္၀င္မယ့္ ေမာင္ရွင္ေလာင္းကုိ နတ္ျပေပးရတယ္ဆုိတဲ့အခ်က္၊
အလွဴပဲြေတြမွာ မုိးတားဖုိ႔အတြက္ ရွင္ဥပဂုတ္ပဲြထုိးၿပီး မ႑ပ္ေရွ႕မွာ ခ်ထားေပးေလ့ရွိတဲ့အခ်က္ စတာေတြပါ။
ဒါေတြက အလြန္လဲြမွားၿပီး ယေန႔အထိ အမ်ားလက္ခံ ယုံၾကည္ေနၾကတဲ့ အရာေတြထဲက ထင္ရွားတဲ့
အခ်က္ေလးေတြပါ။ ဒီအလဲြေတြထဲက ေနာက္တစ္ခုက ၀ါတြင္းကာလ အိမ္ေထာင္မျပဳရ ဆုိတဲ့အခ်က္ကလည္း တစ္ခုအပါအ၀င္ ျဖစ္ေနျပန္ပါၿပီ။
၀ါမ၀င္ခင္ အိမ္ေထာင္ျပဳမွ ျဖစ္မယ္၊ ၀ါကၽြတ္မွ အိမ္ေထာင္ျပဳၾကမယ္ဆုိတဲ့့ အ႐ုိးစဲြေနတဲ့ ဒီအခ်က္အေပၚမွာ မ်က္ေမွာက္ေခတ္လူငယ္ အေတာ္မ်ားမ်ား ဘ၀င္မက် ျဖစ္လာၾကတာကုိ ေတြ႕ရပါတယ္။ ၀ါတြင္းကာလ အိမ္ေထာင္မျပဳရ ဆုိတဲ့ ဒီအယူအဆဟာ ဘုရားရွင္ေဟာၾကားေတာ္မူ၊ သတ္မွတ္ေတာ္မူခဲ့တာ လားလုိ႔ ေမးလာ သူေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ၀ါတြင္းကာလနဲ႔ အိမ္ေထာင္ျပဳျခင္းလုိ႔ ေခါင္းစဥ္တပ္ကာ ပုိ႔စ္တစ္ပုဒ္ ေရးျဖစ္ခဲ့ ရျပန္ပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ ၀ါတြင္းဆုိတဲ့ အေခၚအေ၀ၚဟာ ရဟန္းေတာ္မ်ား ၀ါဆုိ၀ါကပ္ျပဳရမယ္ ဆုိတဲ့ ၀ိနည္းဥပေဒ ပညတ္သတ္မွတ္ၿပီး ခ်ိန္မွသာ ထုိရဟန္းေတာ္မ်ား ၀ါဆုိ၀ါကပ္ျပဳေနတဲ့ သုံးလတာကာလကုိ ရည္ရြယ္ၿပီး ေခ ၚေ၀ၚ သုံးစဲြၾကတဲ့ ေ၀ါဟာရျဖစ္ပါတယ္။ ဒီ၀ါတြင္းဟာ လူေတြအတြက္ေတာ့ မုိးတြင္းကာလပါပဲ။ ရဟန္းေတာ္မ်ား ၀ါတြင္းသုံးလကာလပတ္လုံး တစ္ျခားတစ္ေနရာသုိ႔ ၾကြေရာက္ေတာ္မမူဘဲ ကုိယ္၀ါဆုိရာ ေက်ာင္းတုိက္ အရာမ္တြင္းမွာပဲ ေနထုိင္သီတင္းသုံးၾကဖုိ႔ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ၀ိနည္းဥပေဒဟာ ၀ါတြင္းကာလမွာ အိမ္ေထာင္ မျပဳရဘူးဆုိတဲ့ လူေတြၾကားမွာ ျဖစ္ေနတဲ့ အခ်က္နဲ႔ ဘာမွမသက္ဆုိင္ပါဘူး။ ဘယ္သူကဘယ္လုိ စတင္ခဲ့တယ္၊ ဘယ္တုန္းကစၿပီး ေပၚေပါက္ခဲ့တယ္ဆုိတာကုိ အတိအက် ေျပာလုိ႔မရတဲ့ ၀ါတြင္းကာလ အိမ္ေထာင္မျပဳရ ဆုိတဲ့ ဒီယုံၾကည္ခ်က္ဟာ ဘုရားေဟာ မဟုတ္တာကေတာ့ ေသခ်ာပါတယ္။
ပိဋကတ္မွာ ပါတဲ့အခ်က္လည္း မဟုတ္ပါဘူး။
၀ါတြင္းကာလမွာ အိမ္ေထာင္မျပဳရဘူးဆုိတဲ့ သတ္မွတ္ခ်က္ေတြ ရွိတယ္ဆုိရင္ ၀ါဆုိဖုိ႔ ပညတ္ခ်က္ေတြ မသတ္မွတ္ခ်ိန္တုန္းက ဘယ္လုိသတ္မွတ္ၾကသလဲဆုိတာ စဥ္းစားစရာပါ။ ဘုရားရွင္၀ါဆုိဖုိ႔ ၀ိနည္းဥပေဒ သတ္မွတ္ခ်ိန္ဟာ ဘုရားျဖစ္ေတာ္ မူၿပီး ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ေနာက္ပုိင္း မွ ေပၚေပါက္ခဲ့တာပါ။ ၀ါတြင္းကာလနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဘုရားရွင္ဟာ ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္သာ သီးသန္႔၀ိနည္း ဥပေဒထားကာ ပညတ္ခ်က္ပဲရွိပါတယ္။ လူေတြအတြက္ ၀ါတြင္းကာလမွာ ဘာမလုပ္ရဘူး၊ ဘယ္မသြားရဘူး စတဲ့ ဥပေဒ သတ္မွတ္ခ်က္ မရွိပါဘူး။ တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္ ဥပုသ္ေန႔ေတြမွာ ဥပုသ္သီလေစာင့္ ေစလုိ တဲ့ ေဟာၾကားခ်က္အခ်ိဳ႕ရွိပါတယ္။ ဒါကလည္း ၀ါတြင္းကာလမွ မဟုတ္ပါဘူး။ ၀ါတြင္းမဟုတ္တဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာ လည္း ဥပုသ္ေန႔မ်ားမွာ ဥပုသ္သီလေစာင့္လုိ႔ ရပါတယ္။
ဘုရားရွင္ဟာ လူေတြအတြက္ ကာမဂုဏ္အာ႐ုံမ်ား နည္းေအာင္၊ ကိေလသာမ်ားပါးေအာင္ က်င့္ႀကံေန ထုိင္ၾကဖုိ႔သာ ေဟာၾကားေလ့ရွိပါတယ္။ ဘယ္အခ်ိန္မွာ အိမ္ေထာင္မျပဳရ၊ ျပဳရင္ဘာျဖစ္မယ္ဆုိတဲ့ အထူး တလည္ ေဟာၾကားသတ္မွတ္ခ်က္ မရွိပါဘူး။ သာသနာ့၀န္ထမ္းမ်ားကုိေတာ့ အိမ္ေထာင္မျပဳရ၊ ကာမဂုဏ္ေမ ထုန္ မမွီ၀ဲရဆုိတာကုိေတာ့ အထူးသတ္မွတ္ ပညတ္ေတာ္မူပါတယ္။
ဒါ့အျပင္ အိမ္ေထာင္ေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဘုရားရွင္ အထူးေဟာေတာ္မူတဲ့အခ်က္က အိမ္ေထာင္ျပဳၿပီး ေနာက္ပုိင္း အိမ္ေထာင္ေရးကုိ ဘယ္လုိ အဆင္ေျပေအာင္ ေနထုိင္ရမယ့္အခ်က္နဲ႔ အိမ္ေထာင္ျပဳသူ လင္ေယာက်္ား ဇနီးမယားတုိ႔ လုိက္နာက်င့္ႀကံရမယ့္ တာ၀န္မ်ား၊ အိမ္ေထာင္ေရးကုိ ထိခုိက္ပ်က္ျပားေစမယ့္အျပင္ သံသရာပါ ဒုကၡေေရာက္ေစမယ့္ အိမ္ေထာင္ေရး ေဖာက္ျပန္မႈမ်ားကုိ မျပဳလုပ္ၾကဖုိ႔ ပညတ္သတ္မွတ္ေတာ္ မူေပးတဲ့ အခ်က္ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္ အခ်ိန္မွာ အိမ္ေထာင္ျပဳရမယ္၊ ဘယ္အခ်ိန္မွာ အိမ္ေထာင္မျပဳရဘူး ဆုိတဲ့အခ်က္ မဟုတ္ပါဘူး။
အိမ္ေထာင္ျပဳမႈဟာ ေရွးပေ၀သဏီတည္းက လုပ္ခဲ့ၾကတဲ့အလုပ္ပါ။ ဘုရားရွင္လက္ထက္မွာလည္း အိမ္ေထာင္ျပဳၾကပါတယ္။ အရိယာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားျဖစ္တဲ့ ေသာတာပန္မွစၿပီး အနာဂါမ္အထိ သူေတာ္စင္ေတြလည္း အိမ္ေထာင္ျပဳၾကပါတယ္။ ဘုရားလက္ထက္က လူသန္းေပါင္း ၇၀ေလာက္ရွိတဲ့ သာ၀တၳိၿမိဳ႕ႀကီးဟာ အရိယာပုဂၢိဳလ္ခ်ည္းပဲ သန္းေပါင္း ၅၀ခန္႔ ရွိတယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ဒီသာ၀တၱိၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားေတြဟာလည္း အိမ္ေထာင္ျပဳၾကပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ သူတုိ႔အိမ္ေထာင္ျပဳမႈဟာ ၀ါတြင္းကုိေရွာင္ၿပီး ျပဳတယ္ဆုိတာကုိ ဗုဒၶစာေပမွာ အထူးေဖာ္ျပတာ မရွိၾကပါဘူး။ သူတုိ႔အဆင္ေျပ သင့္ေလ်ာ္ခ်ိန္မွာ ျပဳၾကမွာပါ။
ဘုရားရွင္ကုိယ္ေတာ္တုိင္လည္း ၄၅ႏွစ္ပတ္လုံး အိႏၵိယႏုိင္ငံတစ္၀ွန္း လွည့္လည္သီတင္းသုံးတဲ့ အခ်ိန္ဟာ သာ၀တၳိၿမိဳ႕မွာ သီတင္းသုံးခ်ိန္က ပုိမ်ားပါတယ္။ ဒီလုိ ဘုရားရွင္ သီတင္းသုံးခ်ိန္မ်ားၿပီး အရိယာသူေတာ္စင္ အမ်ားဆုံးရွိတဲ့ သာ၀တၳိျမိဳ႕မွာ သတ္မွတ္ပညတ္ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့တဲ့ တရားေတာ္ေတြဟာလည္း အ မ်ားႀကီးပါ။
အိမ္ေထာင္ျပဳမႈနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ ကာလသတ္မွတ္ ေဟာၾကားခ်က္ရွိခဲ့မယ္ဆုိရင္ သာ၀တၳိၿမိဳ႕သား တုိ႔ရဲ႕ အိမ္ေထာင္ျပဳျခင္း အေၾကာင္းေတြလည္း စာေပမွာ အမ်ားႀကီးေတြ႔ေနရမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ မရွိခဲ့့ပါဘူး။ ဘုရားရွင္ဟာ လူေတြအတြက္ အိမ္ေထာင္ျပဳမႈ၊ မျပဳမႈ၊ အိမ္ေထာင္ျပဳသင့္တဲ့ ကာလ၊ မျပဳသင့္တဲ့ ကာ လေတြထက္ အိမ္ေထာင္တစ္ခုရဲ႕ အဆင္ေျပမႈ မေျပမႈေတြကုိ ပုိၿပီးဦးစားေပးပါတယ္။ အိမ္ေထာင္ရွင္ ႏွစ္ဦးတုိ႔ရဲ႕ အိမ္ေထာင္ေရးခုိင္ၿမဲဖုိ႔ လုိက္နာသင့္တဲ့ က်င့္၀တ္မ်ားကုိသာ ဦးစားေပးေဟာေတာ္မူပါတယ္။
ဒီလုိဆုိရင္ ဘုရားေဟာမဟုတ္တဲ့ ဒီ၀ါတြင္းကာလ အိမ္ေထာင္မျပဳရဆုိတဲ့ သတ္မွတ္ခ်က္ဟာ ျမန္မာျပည္မွာ ဘာေၾကာင့္ ေလးေလးနက္နက္ ရွိေနၾကတာလဲလုိ႔ ေမးစရာ ရွိပါတယ္။ ဒီအခ်က္ ကေတာ့ ေရွးအစဥ္လာ ကတည္းက အ႐ုိးစဲြလာခဲ့တဲ့ အခ်က္ေတြျဖစ္ႏုိင္ ပါတယ္။ ေရွးကလူႀကီးသူမ မ်ားဟာ ဘုရားသာသနာကုိ အလြန္သတ္၀င္ ယုံၾကည္ၾကၿပီး ဘာသာေရးကုိ အထူးအေလးထားတဲ့ သူမ်ားျဖစ္ၾကပါတယ္။
ရဟန္းေတာ္မ်ား ၀ါတြင္းကာလ ၀ါဆုိ၀ါကပ္ျပဳၾကတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ ျဖစ္တဲ့ လူေတြအေနနဲ႔လည္းကာမဂုဏ္ အာ႐ုံမ်ားနဲ႔ ဆက္စပ္ေနတဲ့ ဒီအိမ္ေထာင္ျပဳ သားေမြးျခင္း ကိစၥမ်ားကုိ မလုပ္ၾကဘဲ တစ္ႏွစ္ပတ္လုံး အလုပ္မ်ား နဲ႔သာ အခ်ိန္ကုန္ေနၿပီး မုိးတြင္းကာလမွာသာ အနားရၾကတဲ့ အခ်ိန္ေလးမွာ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈမ်ား မ်ားမ်ားလုပ္ျဖစ္ၾကဖုိ႔ ႀကိဳးစားအားထုတ္ရင္း ၀ါတြင္းကာလမွာ အိမ္ေထာင္ျပဳျခင္းကုိ အထူးတလည္ မျပဳလုပ္ ၾကျခင္း ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခ်က္ စဥ္းစားမိတာက ၀ါတြင္းကာလဟာ မုိးရာသီကာလ ျဖစ္တဲ့အတြက္ မဂၤလာအခမ္းအနားမ်ား က်င္းပျပဳလုပ္ဖုိ႔အတြက္ မိုးအဆက္မျပတ္ရြာမႈက အခက္အခဲျဖစ္ေစႏုိင္တဲ့ အေၾကာင္းတစ္ခုျဖစ္ေစသလုိ မုိးရာသီကာလ သီးႏွံစပါး စုိက္ပ်ိဳးထားခ်ိန္မ်ားျဖစ္လုိ႔ စား၀တ္ေနေရးအရလည္း အခက္အခဲ ျဖစ္ႏုိင္တဲ့ အခ်က္ေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ မုိးတြင္ကာလ အိမ္ေထာင္ျပဳျခင္းကုိ မျပဳလုပ္ၾက ဘဲ ေရွာင္ ၾကဥ္ၾကတာျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။
ဒီအစဥ္အလာမ်ားဟာ အခုေခတ္ေရာက္လာတဲ့ အခါ မွာေတာ့ ေဗဒင္ယၾတာ ဓာတ္႐ုိက္ဓာတ္ဆင္ ဆရာမ်ားရဲ႕ လက္ခ်က္ေၾကာင့္ ၀ါတြင္းကာလ အိမ္ေထာင္ျပဳရင္ပဲ တစ္ခုခုျဖစ္ႏုိင္သလုိ၊ အိမ္ေထာင္ေရးပဲ မတည္ၿမဲေတာ့သလုိ၊ တစ္ခုခုပဲ ထျဖစ္ေတာ့မလုိ ေျပာဆုိေဟာေျပာလာၾကရာက ၀ါတြင္းကာလ အိမ္ေထာင္မျပဳရဆုိတဲ့ အစဥ္အလာ ယုံၾကည္မႈႀကီးက လႊမ္းမုိးသက္ေရာက္ လာခဲ့ၾကတာလည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ ဘယ္အခ်ိန္ အိမ္ေထာင္ျပဳျပဳ အိမ္ေထာင္ျပဳသူ ႏွစ္ဦးရဲ႕ အေနအထားကုိလုိက္ၿပီး အိမ္ေထာင္ေရး အဆင္ေျပမႈ မေျပမႈဆုိတာ ျဖစ္ၾကတာပါ။ ၀ါတြင္းကာလ အိမ္ေထာင္ျပဳမိလုိ႔ အိမ္ေထာင္ေရး အဆင္ေျပမႈ မေျပမႈ ျဖစ္ရတယ္ဆုိတာမ်ိဳး မရွိပါဘူး။ ၀ါပမွာ အိမ္ေထာင္ျပဳသူေတြလည္း အိမ္ေထာင္ေရး ျပႆနာေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနၾကပါတယ္။ အဓိကကေတာ့ တာ၀န္ကုိယ္စီေက်ပြန္ၿပီး အက်င့္သီလ ေကာင္းမြန္ေနမႈကသာ အဓိကျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္အခ်ိန္ အိမ္ေထာင္ျပဳမႈက အဓိကမက်ပါဘူး။
ဒါေပမယ့္ အ႐ုိးစဲြေနတဲ့ ယုံၾကည္မႈဟာ အလြန္အမတန္ ေဖ်ာက္ဖုိ႔ခက္လွပါတယ္။
အခုဆုိရင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ တစ္၀ွန္းလုံးလုိလုိ ၀ါတြင္းကာလ အိမ္ေထာင္ျပဳမႈကုိ ေရွာင္ၾကတာ မ်ားပါတယ္။ ဒါကုိ ဆန္႔က်င္ၿပီး ေဖာက္ထြက္ဖုိ႔က အခ်ိန္အမ်ားႀကီး ယူရမယ့္အေနအထား ရွိပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္က ဒီလုိ အိမ္ေထာင္ျပဳ သားေမြးကိစၥမ်ိဳးဆုိတာဟာလည္း ဗုဒၶဘာသာရဲ႕ လြတ္ေျမာက္ေရးအရ ၾကည့္ရင္အေရးႀကီးတဲ့ အခ်က္မဟုတ္ပါဘူး။ ကာမဂုဏ္အာ႐ုံကုိ အားေပးတဲ့ သေဘာမ်ိဳးလည္း သက္ေရာက္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္လည္း ဒီလုိ ၀ါတြင္းကာလ အိမ္ေထာင္မျပဳရဆုိတဲ့ အယူႀကီး ရွိေနၾကေပမယ့္ ရဟန္းေတာ္မ်ားဘက္ကေရာ လူႀကီးသူမမ်ားဘက္ကပါ အထူးတလည္ အေရးေပးၿပီး ေျပာဆုိတြန္းလွန္ျခင္း မျပဳၾကျခင္း ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။
၀ါတြင္းကာလ အိမ္ေထာင္မျပဳရတဲ့ အတြက္ သံသရာဒုကၡျဖစ္ေစတဲ့ အလုပ္မဟုတ္ႏုိင္လုိ႔ ဒီအေပၚမွာ အထူးအေလးထားျခင္း မရွိၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ဘက္ကလည္း ဗုဒၶဘာသာ ယုံၾကည္မႈ အားေကာင္း လွတဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံဟာ သံဃာေတာ္မ်ား အေလးအနက္ထားရာ ၀ါတြင္းကာလမွာ သာသနာ့၀န္ထမ္းေတြေတာင္ ဒီလုိေနၾကတာမဟုတ္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားလည္း အိမ္ေထာင္ျပဳ သားေမြးျခင္းမ်ားကုိ ေရွာင္ၾကဥ္ၾကတယ္ဆုိတဲ့ အခ်က္ဟာ အေကာင္းဘက္ကၾကည့္ရင္ ဂုဏ္ယူစရာ ေကာင္းလွတဲ့အခ်က္ပါ။
ဒါေပမယ့္ ဒီအခ်က္က ဘုရားေဟာလုိ႔၊ေဗဒင္ယၾတာဆရာေတြက ေျပာလုိ႔ အိမ္ေထာင္မျပဳၾကဘူးလုိ႔ နားလည္သတ္မွတ္ ေျပာဆုိၾကတယ္ဆုိရင္ေတာ့ မေကာင္းပါဘူး။ ဘုရားရွင္အေနနဲ႔ ၀ါတြင္းကာလ အိမ္ေထာင္ မျပဳရဘူးဆုိတဲ့ အခ်က္ကုိ လုံး၀ေဟာၾကားေတာ္ မမူပါဘူး။ ဒီလုိ ဘုရားေဟာ မဟုတ္တာကုိ ဘုရားေဟာသလုိ မ်ိဳး ေျပာဆုိသတ္မွတ္ၾကရင္လည္း အျပစ္ျဖစ္ၾကပါတယ္။
ဒီေနရာမွာ ၀ါတြင္းကာလ အိမ္ေထာင္မျပဳျခင္းကုိ ဘုရားေဟာလုိ႔ မျပဳတာလုိ႔ မမွတ္ၾကဘဲ ၀ါတြင္းကာလ
အခုိက္အတန္႔ေလးမွာ ကိေလသာ အာ႐ုံကာမဂုဏ္မ်ား နည္းေနေစဖုိ႔နဲ႔ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈမ်ား မ်ားမ်ားလုပ္ခြင့္ ရေစဖုိ႔ အိမ္ေထာင္ျပဳျခင္းကုိ မျပဳၾကျခင္း ျဖစ္တယ္လုိ႔ လက္ခံယုံၾကည္လုိက္ၾကရင္ အလြန္ေကာင္းပါတယ္။
ေသခ်ာတာကေတာ့ ၀ါတြင္းကာလမွာ လူေတြလည္း အိမ္ေထာင္မျပဳရ၊ ေမထုန္မျပဳရ၊ ရွစ္ပါးသီလ ပဲ ေဆာက္ တည္ၿပီး ေနရမယ္ဆုိတာ သတ္မွတ္ေဟာၾကားခ်က္ မရွိပါဘူးဆုိတာပါ။
မိမိတုိ႔အေနျဖင့္ ၀ါတြင္းကာလ အိမ္ေထာင္ျပဳလုိကလည္း ျပဳႏုိင္ၾကပါတယ္။ ၀ါတြင္းကာလ အိမ္ေထာင္ျပဳလုိ႔ အပါယ္ငရဲ လားရတယ္ဆိုတာ မရွိပါဘူး။ အိမ္ေထာင္က်ၿပီး အိမ္ေထာင္ေရးေဖာက္ျပန္လုိ႔ ကာေမသုမိစၧာစာရကံ က်ဴးလြန္လုိ႔ အပါယ္ငရဲ လားရတာပဲ ရွိပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ၀ါတြင္းကာလနဲ႔ အိမ္ေထာင္ျပဳျခင္းသည္ ဘာမွမသက္ဆုိင္တဲ့ အတြက္ ဘုန္းႀကီးေတြရဲ႕ ၀ါဆိုခ်ိန္ေၾကာင့္ တုိ႔ေတြအိမ္ေထာင္ျပဳေရးကုိ ထိခုိက္တယ္ဆုိတာ မေတြးၾကဖုိ႔နဲ႔ဲ အိမ္ေထာင္ျပဳလုိက ၀ါတြင္း၀ါပ အဓိကမက်ဘဲ အိမ္ေထာင္ က်ၿပီး ေနာက္ပုိင္း အိမ္ေထာင္ရွင္ႏွစ္ဦး တုိ႔ရဲ႕ တာ၀န္ေက်မႈနဲ႔ အိမ္ေထာင္ေရး မေဖာက္ျပန္မႈကသာ အဓိကက်ပါေၾကာင္း ထပ္ေလာင္းတင္ျပလုိက္ ရပါတယ္။
#မူရင္း-ဆရာေတာ္ မနာပဒါယီ အရွင္၀ိစိတၱ(ဒုိက္ဦး)
http://lwansulay.blogspot.com/2014/02/blog-post_618.html
“ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္ေသျခင္း"ႏွင့္" အဖန္ငါးရာငါးကမၻာဆိုသည္မွာ”
“ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္ေသျခင္း"ႏွင့္"
အဖန္ငါးရာငါးကမၻာဆိုသည္မွာ”
✏ ✏ ✏ ✏ ✏ ✏ ✏✏ ✏ ✏ ✏ ✏
"ဗုဒၶဘာသာ ျမန္မာအမ်ား"ရဲ႕ "လဲြေနတတ္တဲ့
အလဲြေတြအေၾကာင္း"-စာေတြေရးေပးေနတာသိေတာ့
"ဒကာတစ္ေယာက္"က....
“အရွင္ဘုရား
တပည့္ေတာ္တုိ႔ ျမန္မာ ေတြမွာ
ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ သတ္ေသရင္ အဖန္ငါးရာ ငါးကမၻာမွာ
အဲဒီလုိပဲ သတ္ေသၿပီးေသရတယ္-ဆုိတာ
ဟုတ္ပါသလားဘုရား၊
"ဟုတ္တယ္"ဆုိရင္,
တပည့္ေတာ္ ဖတ္ဖူးတဲ့ စာအုပ္ထဲမွာ-
ရဟန္းတစ္ပါး ဟာ ကုိယ့္လည္ပင္း ကုိကုိယ္
ဓားနဲ႔လွီးၿပီး သတ္ေသသြားေပမယ့္
အဲဒီအခုိက္မွာ "ရဟႏၲာ" ျဖစ္သြားတယ္လုိ႔လည္း
ဖတ္ဖူးပါတယ္။
"ရဟႏၲာ"ျဖစ္သြားရင္
ေနာင္ဘဝ မရွိေတာ့ဘူး မဟုတ္လားဘုရား၊
ဒါဆုိရင္,
ဒီ အဖန္ငါးရာ ငါးကမၻာ ခံရတဲ့ကိစၥ
တပည့္ေတာ္ ဘယ္လုိနားလည္ရမလဲ ဘုရား”လုိ႔
ေမးဖူးပါတယ္။
ဟုတ္ပါတယ္။
ဒီ "ဒကာ"ေျပာမွပဲ ဘုန္းဘုန္းအေတြးထဲမွာ,
ဒီ"အဖန္ငါးရာငါးကမၻာ ကိစၥ"နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး
လဲြေနတဲ့ ျမန္မာေတြရဲ႕ အလဲြကုိ တင္ျပေပးဖုိ႔
စိတ္ကူးရခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္လည္း-
"ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္ေသျခင္းနဲ႔
အဖန္ငါးရာငါးကမၻာအေၾကာင္း"ကုိ
"လဲြေနတတ္တဲ့ အလဲြတစ္ခုအျဖစ္"
အခုလုိ တင္ျပျဖစ္တာ ျဖစ္ပါတယ္။
တကယ္ေတာ့,
အဲဒီလုိ-
"ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္ေသရင္
ေနာင္ဘဝ ေတြမွာလည္း ဘဝေပါင္းငါးရာ တုိင္ေအာင္
အခုလုိပဲ သတ္ၿပီး ေသရတယ္"ဆုိတဲ့ အယူအဆဟာ
အေတာ့္ကုိလဲြေနတဲ့ အယူအဆ ျဖစ္ပါတယ္။
ဘုရား ေဟာမဟုတ္သလုိ...
က်မ္းဂန္မွာပါတဲ့အခ်က္လည္း မဟုတ္ပါဘူး။
"ပိဋကတ္ေတာ္"မွာလာတဲ့
"ဇာတ္ေတာ္တစ္ခု"ေတာ့ ရွိပါတယ္။
အဲဒီ"ဇာတ္ေတာ္"က-
“ဧကနိပါတ္ ၊ မတကဘတၱဇာတ္” ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီ"ဇာတ္ေတာ္"မွာ
"ဒိသာပါေမာကၡ ဆရာႀကီးတစ္ဦး"ဟာ,
"ေသသူ"ကုိ ရည္စူးၿပီး "ဆိတ္တစ္ေကာင္"ကုိ
သတ္ဖုိ႔ ေရခ်ိဳးေပးခ်ိန္မွာ အဲဒီ"ဆိတ္"ဟာ
တစ္ၿပိဳင္တည္းမွာ ရယ္လည္းရယ္ၿပီး၊
ငုိလည္းငုိတယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။
ဒါနဲ႔ "ဆရာႀကီး"က...
"ဘာေၾကာင့္
ရယ္လည္းရယ္၊ ငိုလည္းငုိတာလဲ?"လုိ႔ေမးေတာ့
"ဆိတ္"က,
“ကၽြႏ္ုပ္လည္း အတိတ္ဘဝတစ္ခုမွာ...
အခု ဆရာႀကီးလုိပဲ ဆိတ္တစ္ေကာင္ကုိ
လည္ျဖတ္သတ္ခဲ့မိလုိ႔
အဲဒီ..."အကုသိုလ္ဝဋ္ေၾကြး"ဟာ
ဒီဘဝ အထိ "ဘဝေပါင္း (၄၉၉)ဘဝ"
တုိင္တုိင္ လည္ျဖတ္အသတ္ခံခဲ့ရေၾကာင္း။
ဒီလုိဝဋ္ေၾကြးကုိ ေနာက္ တစ္ဘဝပဲ ခံၿပီးရင္
ကုန္ဆုံးေတာ့မွာ... ျဖစ္တာကုိေတြးၿပီး
ဝမ္းသာလုိ႔ ရယ္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းနဲ႔။
ငုိတာကေတာ့-
အခု အကၽြႏု္ပ္ကုိ သတ္မယ့္
"ဆရာႀကီး"လည္း ကၽြႏု္ပ္လုိပဲ
"ဘဝေပါင္းငါးရာ အသတ္ခံရေတာ့မွာပါလား"လုိ႔
ေတြးၿပီး စိတ္မေကာင္း ျဖစ္မိတဲ့အတြက္
ငုိျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း” ေျပာၾကားလုိက္ပါတယ္။
ဒီေတာ့မွ "ဆရာႀကီး"ဟာ ေၾကာက္လန္႔ၿပီး
"ဆိတ္"ကုိမသတ္ေတာ့ဘဲ လႊတ္လုိက္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္...
"အကုသိုလ္ ဝဋ္ေၾကြး"ရွိတဲ့ "ဆိတ္"ဟာ
တစ္ေနရာမွာ "မုိးႀကိဳး"ထိလြင့္လာတဲ့
"ေက်ာက္ခ်ပ္"ထိၿပီး လည္ပင္းျပတ္ကာ
ေသသြားခဲ့ရပါတယ္။
"ဝဋ္ေၾကြး"ပါလာေတာ့တစ္ဦး မသတ္လည္း
တစ္ခုခုနဲ႔ ေသသြားရတဲ့ သေဘာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီ"ဇာတ္ေတာ္လာ အေၾကာင္းအရာ"ကုိၾကည့္ရင္-
"ဆိတ္"ဟာ
အတိတ္ဘဝ လူျဖစ္စဥ္က
"ဆိတ္တစ္ေကာင္"ကုိ သတ္ခ့ဲမိတဲ့
"ဝဋ္ေၾကြး"ေၾကာင့္ "ဘဝေပါင္းငါးရာ"တုိင္ေအာင္
အသတ္ခံၿပီး ေသခဲ့ရတဲ့အျဖစ္ကုိ ေတြ႕ရမွာျဖစ္ပါတယ္။
ဒါဟာ...
ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္ေသလုိ႔
"အဖန္ငါးရာ၊ ဘဝငါးရာ"ခံရတာ မဟုတ္ဘဲ,
သူမ်ားကုိ သတ္မိတဲ့
"အကုသုိလ္ ဝဋ္ေၾကြး"ေၾကာင့္ ဘဝေပါင္းမ်ားစြာ
အသတ္ခံရတဲ့ ဇာတ္ေတာ္လာ အေၾကာင္းအရာပဲ
ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီ"ဇာတ္ေတာ္"လာ အေၾကာင္းကုိ
"နားစြန္နားဖ်ား" ၾကားမိရာက
"ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ သတ္ေသရင္
အဖန္ငါးရာ ၊ငါးကမၻာ ခံရတယ္"ဆုိၿပီး
ျမန္မာမ်ား အမွတ္လဲြေနတာ
ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။
ေသခ်ာတာကေတာ့...
"ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သတ္ေသတဲ့အတြက္
အဖန္ငါးရာ ငါးကမၻာအထိ
အဲဒီလုိ ထပ္တူသတ္ေသရမယ္"ဆုိတဲ့ အယူအဆဟာ
"လဲြေနတယ္"ဆိုတာ အေသအခ်ာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီလုိေျပာေတာ့-
"ကိုယ့္ကုိယ္ကုိ သတ္ေသတာ
အဖန္ငါးရာ ငါးကမၻာ ခံရတာမဟုတ္ဘူး"ဆုိၿပီး
စိတ္ညစ္ညစ္နဲ႔၊ ကိုယ့္ကုိယ္ကုိယ္ သတ္ေသတာလည္း
မလုပ္မိၾကဖုိ႔ လုိပါတယ္။
လူအေတာ္မ်ားမ်ားက မဟုတ္တာဆုိ
သိပ္ၿပီးအတုယူတတ္တာ ဆုိေတာ့
သူမ်ားသတ္ေသတာေတြၾကည့္ၿပီးကုိယ့္ကိုယ္ကိုယ္
သတ္ေသမိမွာစုိးလုိ႔ ေျပာရတာပါ။
ေသခ်ာစဥ္းစားရမွာက...
အဲဒီလုိ စိတ္ညစ္လုိ႔
"ကုိယ့္ကုိယ္ကုိသတ္ေသတဲ့ သူတစ္ေယာက္"ရဲ႕
"ေသခါနီး စိတ္အစဥ္"ဟာ,
ဘယ္လုိမွ "ေကာင္းတဲ့စိတ္အေတြး"
မျဖစ္ႏုိင္တဲ့အတြက္၊ ဒီစိတ္နဲ႔ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္
အဆုံးစီရင္လုိက္မယ္ဆုိရင္ “ေကာင္းတဲ့ဘုံဘဝ” မွာ
ျဖစ္ဖုိ႔ဆုိတာ မလြယ္လွပါဘူး။
"ေသခါနီးမွာျဖစ္တဲ့ စိတ္အစဥ္"ဟာ
ေနာက္"ဘဝ"မွာ အရင္ အက်ိဳးေပး တာ
ျဖစ္တဲ့အတြက္ "ေသခါနီးစိတ္အစဥ္"ဟာ
"အထူးသတိျပဳရမယ့္ အခ်က္"ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီေတာ့ကား
"သတ္ေသမႈ"နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး,
ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ သတ္ေသတာနဲ႔
သူတပါးကုိ သတ္လိုက္တာ မွာ
"ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သတ္ေသတဲ့အတြက္
ဘဝငါးရာ အဖန္ငါးရာ အဲဒီလုိပဲ
သတ္ၿပီးေသရတယ္"ဆုိတာ...
အေျခအျမစ္မရွိတဲ့ စကားျဖစ္ေၾကာင္းနဲ႔၊
သူတပါးကုိ ကုိယ္က သတ္တာဆုိရင္ေတာ့,
သတ္တဲ့"စိတ္ေစတနာ"အတုိင္း
ဒီ"အကုသုိလ္ ဝဋ္ေၾကြး"ကုိ ျပန္လည္
ေပးဆပ္ရတတ္ၿပီး,"အကုသိုလ္"အျပစ္ သိပ္ႀကီးရင္
"ဘဝေပါင္း ငါးရာ"အထိေတာင္
ခံရတတ္ေၾကာင္း သတိျပဳၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
"ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္ေသမႈအပုိင္း"မွာလည္း-
"ခႏၶာကုိယ္ရဲ႕အျပစ္"ကုိျမင္ၿပီး
"ခႏၶာကုိယ္ ကုိ ၿငီးေငြ႕လုိ႔ သတ္လုိက္တဲ့ အပုိင္း"မွာ
"အျပစ္မရွိ"ေပမယ့္။ "ေဒါသအေလ်ာက္ သတ္မိရင္"ေတာ့
အျပစ္ျဖစ္တတ္ပါတယ္။
"အျပစ္ျဖစ္တတ္တယ္"ဆုိတာ ခုနေျပာသလုိ
"ေသခါနီး စိတ္အစဥ္"ဟာ မေကာင္းႏုိင္တဲ့အတြက္,
"ေသၿပီးေနာက္ အပါယ္ဘုံဘဝ"ေတြအထိ
ေရာက္ေစႏုိင္တာျဖစ္လုိ႔
"အျပစ္ျဖစ္တတ္တယ္"လုိ႔ ဆုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
"ဗုဒၶ"လက္ထက္က “ဝဂၢလိ” အမည္ရွိတဲ့
"မေထရ္တစ္ပါး"ဟာ"ခႏၶာကုိယ္"ကုိၿငီးေငြ႕ၿပီး
"ခႏၶာကုိယ္ရဲ႕ အျပစ္"ကုိျမင္တဲ့အတြက္
"ကုိယ့္လည္ပင္း ကုိ ဓားနဲ႔ျဖတ္ၿပီး သတ္ခဲ့တယ္"လုိ႔
ဆုိပါတယ္။
ဒါေပမယ့္,
အဲဒီ"မေထရ္"ဟာ ဒီအခုိက္မွာ
"ေဝဒနာ"ကုိ႐ႈ လုိက္တဲ့အတြက္
"ရဟႏၲာျဖစ္သြားတယ္"-လုိ႔
“ခႏၶဝဂၢသံယုတ္ ပါဠိေတာ္ (၄၉)” မွာ
ေဖာ္ျပပါရွိပါတယ္။
ဒါကုိၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္-
"ခႏၶာကုိယ္ရဲ႕ အျပစ္"ကုိျမင္ၿပီး
"ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္ေသတဲ့အပုိင္း"မွာ
ဒီလုိသတ္ေသလုိက္တဲ့အတြက္
"အဖန္ငါးရာ ငါးကမၻာ ခံစရာမရွိေတာ့ဘူး"ဆုိတာ
သတိျပဳႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဆုိလုိတာက-
ျမန္မာအမ်ား အမွတ္မွားေနၾကတဲ့
"ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္ေသရင္
အဖန္ငါးရာ ငါးကမၻာ အဲဒီလုိပဲ ေသရတယ္"ဆုိတဲ့
အယူအဆဟာ လဲြေနတဲ့ အယူအဆျဖစ္ေၾကာင္း၊
"ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္တဲ့ကံ"မဟုတ္ဘဲ
"သူမ်ားကုိ သတ္ခဲ့တဲ့
ပါဏာတိပါတ ကံ"မ်ိဳးကသာ
"ကုိယ္လုပ္ခဲ့တဲ့ အကုသုိလ္ကံ
အႀကီးအေသး"ကုိလုိက္ၿပီး
တစ္ခါတစ္ေလ "ဘဝ ေပါင္းငါးရာ"အထိ
ျပန္လည္ အသတ္ခံရတတ္ေၾကာင္း
ဆုိလုိတာ ျဖစ္ပါတယ္။
"ကိုယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္ေသတဲ့အပုိင္းမွာ
"ပါဏာတိပါတကံ မေျမာက္"တဲ့အတြက္
"ပါဏာတိပါတကံ ကုိ
က်ဴးလြန္တဲ့အျပစ္"အတုိင္း ျပန္ခံရတာေတြ မရွိေပမယ့္,
"ေလာကဓံ"ကုိ မခံႏုိင္လုိ႔
"ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သတ္ေသတဲ့
သူတစ္ေယာက္"ဟာ အေသ မေကာင္းတဲ့အတြက္
"ဘဝကူး" လည္း မေကာင္းႏုိင္တာျဖစ္လုိ႔
ဒီလုိနည္းနဲ႔ ကုိယ့္ကုိယ္ကို သတ္ေသတာလည္း
လဲြေနတဲ့ အလဲြတစ္ခုျဖစ္ေၾကာင္း"
သိေစခ်င္တာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္-
"လဲြေနၾကတဲ့ အလဲြ"ေတြထဲမွာ-
"ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ္ သတ္ေသရင္
အဖန္ငါးရာ ငါးကမၻာ အဲဒီလုိပဲ
သတ္ေသရတတ္တယ္"ဆုိတဲ့ ျမန္မာေတြရဲ႕
"အေျခအျမစ္မရွိတဲ့ အလဲြဟာလည္း နည္းနည္းေလးမဟုတ္
"အမ်ားႀကီးကုိ လဲြေနတဲ့ အလဲြတစ္ခု"သာ ျဖစ္တဲ့အတြက္။
ဒီလုိအလဲြမ်ိဳးကုိ...
အစဥ္အဆက္ အ႐ုိးစဲြေနေအာင္ မလဲြမိၾကဖုိ႔နဲ႔
တကယ္ သတ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္
ကုိယ့္သႏၲာန္မွာ ရွိေနတဲ့ “ကိေလသာ”ေတြကုိသာ
အၿပီးသတ္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကဖုိ႔
အသိေပးတုိက္တြန္းရင္း....
လဲြေနတတ္တဲ့ အလဲြတစ္ခုအျဖစ္
အသိဝင္ကာ ျပဳျပင္ႏုိင္ဖုိ႔
ေစတနာထား ေမတၱာအားျဖင့္ အသိစကား
ပါးလုိက္ရပါတယ္။
ဖတ္ဖူး မွတ္သားဖူးေသာစာစုမ်ားကို
ဓမၼဒါန ျပန္လည္မွ်ေဝပူေဇာ္ပါသည္။