ဆီမီးပူေဇာ္ရက်ိဳ း(၆)ပါး
----------------------------
၁။ျဖစ္ေလရာဘဝတိုင္း၌ မၽားစြာေသာဆီမီးတို႔ ေကာင္းစြာေတာက္ပျခင္း။
၂။နံရံတစ္ဖက္,ေက်ာက္ေတာင္တစ္ဖက္,
ေတာင္စသည္ကို ေက်ာ္လြန္၍ အလိုရွိအပ္ေသာ အရာဝတၳဳကို ျမင္ႏိုင္ျခင္း။
၃။မ်က္စိအထူးစင္ၾကယ္ျခင္း။
၄။အျခံအရံတို႔ျဖင္႔ ေတာက္ပျခင္း
၅။သဒၶါတရားရွိသူ ျဖစ္ျခင္း။
၆။ပညာဥာဏ္ႀကီးသူ ျဖစ္ျခင္း။
(အပ-၂။၂၅၁) (အပ-ျမန္ ၂။၂၄၃)
ဆီမီးလွဴ ရက်ိဳ း(၁၁)ပါး
---------------------------
၁။တာဝတိ ံသာနတ္ျပည္၌ အျမင္႔ယူဇနာေျခာက္ဆယ္ အက်ယ္ယူဇနာသုံးဆယ္ရွိေသာ ဘုံဗိမာန္ကို ရရွိျခင္း။
၂။မေရမတြက္ႏိုင္ေသာ ဆီမီးတိုင္မ်ားဝန္းရံလွ်က္ နတ္ဘုံရွိသေလာက္ ထြန္းလင္းေတာက္ပျခင္း။
၃။မ်က္ကြယ္ျဖစ္လွ်က္ အလိုရွိလွ်င္ အထက္,ေအာက္ ဖီလာ အရပ္မ်က္ႏွာအားလုံးတို႔ကို ျမင္ႏိုင္ျခင္း။
၄။သုဂတိဘဝ,ဒုဂၢတိဘဝ လားေရာက္မည္႔ပုဂၢိဳလ္တို႔ကို အပိတ္အပင္မရွိဘဲ ၾကည္႔ရႈႏိုင္ျခင္း။
၅။ရွစ္က်ိပ္ေသာနတ္မင္းႀကီးတို႔ႏွင္႔ တစ္ရာေသာ စၾကာမင္းတို႔၏ မိဖုရားျဖစ္ရျခင္း။
၆။လူ႔ဘဝ,နတ္ဘဝတို႔၌ ဆီမီးတစ္သိန္းဝန္းရံလွ်က္ ေတာက္ပျခင္း။
၇။ေမြးဖြားရာအိမ္၌ ဆီမီတစ္သိန္းတို႔ ေတာက္ပျခင္း။
၈။မ႑ပ္,သစ္ပင္ရင္း,ဆိတ္ၿငိမ္ရာ ေက်ာင္းတို႔၌ ေန႔စဥ္ ဆီမီးမ်ား အျမဲေတာက္ပျခင္း။
၉။ဒိဗၺစကၡဳ အဘိညာဥ္သည္ အထူးစင္ၾကယ္လွ်က္ စ်ာန္အဘိညာဥ္တို႔၌ အထြတ္အထိပ္သို႔ ေရာက္ျခင္း။
၁၀။ေဗာဓိပင္အား ဆီမီးလွဴခဲ႔သည္႔အခါမွစ၍ ကမ႓ာတစ္သိန္းတိုင္ ဒုဂၢတိဘဝသို႔ မလားျခင္း
၁၁။ေနာက္ဆုံးဘဝ၌ ခုႏွစ္ႏွစ္အရြယ္တြင္ ကိေလသာကုန္ခန္း ရဟႏၲာျဖစ္ျခင္း။
အကိုး - (အပ-၂။၂၀၄) (အပ-ျမန္ ၂။၁၉၅)
Credit >>>
thotuzana blogspot.com
“ဘယ္လိုရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ဆီမီးထြန္းမလဲ..????
•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••
သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ညဆို ဆီမီးေတြ
ထိန္ထိန္ညီးေနေတာ့မယ္။
ေကာင္းကင္က လမင္းႀကီးအေရာင္နဲ႔
လူ႔ျပည္က လွ်ပ္စစ္မီးအေရာင္ ဆီမီးအေရာင္တို႔
အၿပိဳင္အဆိုင္ သူႏိုင္ကိုယ္ႏိုင္ လင္းလက္ၾကေတာ့မယ္။
ရည္ရြယ္တာက “ျမတ္ဗုဒၶဂုဏ္ေတာ္”ကို
ရည္စူးပူေဇာ္ၾကတာပါ။တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့
အပိုအလုပ္ေတြပါကြာလို႔ ရွံဳ႕ခ်ၾကသလို၊
အလကားျဖဳန္းတီးေနတာပါလို႔
ကဲ့ရဲ့သူေတြလဲ ရွိေနၾကမွာပါ။
ျမတ္ဗုဒၶမရွိေတာ့ေပမယ့္ ဂုဏ္ေတာ္ကို
ရည္ေမွ်ာ္ၿပီး ၊ပူေဇာ္ၾကတာအမွတ္ရၾကတာဟာ..
ကြယ္လြန္သြားတဲ့သူရဲ့ အုပ္ဂူေဘးမွာ
လြမ္းသူ႔ပန္းေခြေပးတာနဲ႔ မႏႈိင္းယွဥ္ခ်င္ပါဘူး။
က်ဆံုးသြားတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြရဲ့ အုပ္ဂူေဘးမွာ ရပ္ၿပီး
အေလးသြားျပဳေနသူေတြနဲ႔လဲ ဥပမာမေပးခ်င္ပါဘူး၊
အတုမရွိ အတူမရွိတဲ့ ျမတ္ဗုဒၶကို
ရည္စူးေနတာမို႔ ဘာနဲ႔မွ မူတူပါဘူး။
အတူမရွိဘူးလို႔ပဲ ေျပာခ်င္ပါတယ္။
တစ္ခ်ိဳ႕ကေျပာၾကတယ္..
ဘုရားကို ရည္စူးရင္ ႐ုပ္ပြားေစတီေတြမွာ
ပူေဇာ္ပါလား၊အိမ္မွာေတြ ၊ေက်ာင္းမွာေတြ ၊
သစ္ပင္မွာေတြ ဆီမီးတိုင္ေတြ ထြန္းညိႇတာက
အပိုမဟုတ္ဘူးလား..တဲ့။
ဒီလိုေတြးမိသူေတြအတြက္ ဆရာသမားရဲ့
လမ္းညႊန္တဲ့ မီးထြန္းနည္းေလး
ေျပာလိုက္ခ်င္ပါတယ္။
“မင္းတို႔ အခု သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ေန႔မွာ
ေက်ာင္းတို႔ ၊အိမ္တို႔မွာ ၊မီးထြန္းတာ
အေပ်ာ္ထြန္းတာ မျဖစ္ေစနဲ႔။ၾကည္ႏူးမႈနဲ႔အတူ
အဓိပၸာယ္ရွိရွိ လုပ္ၾကပါ၊ ရည္ရြယ္ခ်က္
ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ဆီမီးထြန္းၾကပါ..။”
ဥပမာ- ေက်ာင္းမွာ ဆီမီးထြန္းတယ္ဆိုပါစို႔
စိတ္ထဲၾကည္ႏူးစရာ ေပ်ာ္စရာေလးေပါ့..
ဒါေပမယ့္ ဒီလိုေလး ရည္ရြယ္ခ်က္ထားပါ၊
ဒီလိုေလး စိတ္ထဲက ရည္မွန္းထားပါ..။
●ဒီေက်ာင္းမွာ ရွိတဲ့ ေက်ာင္းေစာင့္နတ္ေတြ..
အခုဆီမီးတိုင္မ်ားျဖင့္ ဘုရားရွင္အား
လွဴဒါန္းပူေဇာ္ႏိုင္ရန္ သင္တို႔အား စြန္႔လွဴပါ၏။
ငါစြန္႔လိုက္ေသာ ဆီမီးအလင္းေရာင္ျဖင့္
ျမတ္စြာဘုရားရွင္အား ရည္စူးပူေဇာ္၍
ကုသိုလ္ယူၾကပါကုန္ေလာ့.။
●အိမ္မွာထြန္းရင္လဲ အိမ္ေစာင့္နတ္ေတြ
အခုကြၽႏ္ုပ္ထြန္းထားေသာဆီမီးတိုင္မ်ားျဖင့္
ဘုရားရွင္အားလွဴဒါန္းပူေဇာ္ႏိုင္ရန္ သင္တို႔အား
စြန္႔လွဴပါ၏
ငါစြန္႔လိုက္ေသာ ဆီမီးအလင္းေရာင္ျဖင့္
ျမတ္စြာဘုရားရွင္အား ရည္စူးပူေဇာ္၍
ကုသိုလ္ယူၾကပါကုန္ေလာ့။
●သစ္ပင္မွာထြန္းမယ္ဆိုရင္ …
ထြန္းၿငိမယ္ဆိုရင္လည္း ဤသစ္ပင္၌
စိုးအုပ္ေနေသာ ႐ုကၡစိုးနတ္သည္
အခု ကြၽႏ္ုပ္ထြန္းထားေသာ ဆီမီးတိုင္မ်ားျဖင့္
ဘုရားရွင္အားလွဴဒါန္းပူေဇာ္ႏိုင္ရန္
သင္တို႔အား စြန္႔လွဴပါ၏
ငါစြန္႔လိုက္ေသာ ဆီမီးအလင္းေရာင္ျဖင့္
ျမတ္စြာဘုရားရွင္အား ရည္စူးပူေဇာ္၍
ကုသိုလ္ယူၾကပါကုန္ေလာ့။
ဒီလိုေလး စိတ္ကေနျဖစ္ေစ ၊
ႏွဳတ္ကေနျဖစ္ေစ ၊ညႊတ္ေပး ေျပာေပးရင္
ကိုယ္လုပ္တဲ့အလုပ္ ကိုယ္ထြန္းလိုက္တဲ့
ဆီမီးေလးေတြ ဘယ္ေလာက္ အဓိပၸာယ္ရွိသြားသလဲ။
ဘယ္ေလာက္ၾကည္ႏူးစရာေကာင္းသလဲ
အဓိပၸာယ္မဲ့ အေပ်ာ္သက္သက္မဟုတ္ေတာ့ဘူး..။”
ဒါကေတာ့ ကြၽႏ္ုပ္တို႔ငယ္စဥ္
သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ေန႔မွာ ေပးခဲ့တဲ့
ဆရာသမားရဲ့ ၾသ၀ါဒပါ။
ဒီၾသ၀ါဒေလးအတိုင္း ကြၽႏ္ုပ္ေရာ ၊
သီတင္းသံုးေဖာ္မ်ားပါ ေက်ာင္းေဆာင္မွာေတြေရာ၊
ေက်ာင္း၀င္ရွိ သစ္ပင္မွာေတြပါ ၊ဆီမီးေလးေတြ
ထြန္းညိႇပူေဇာ္ရင္း ၾကည္ႏူးခဲ့တာေလးကို
ျပန္လည္တမ္းတ လြမ္းဆြတ္သတိရရင္
ဆရာၾသ၀ါဒေလးကို ျပန္လည္တင္ျပလိုက္ပါတယ္..။
ဒါကေတာ့ ဆရာသမားရဲ့ ၾသ၀ါဒေလးပါ..။
မိမိရဲ့ ႏွလံုးသြင္းအားေလ်ာ္စြာ အဓိပၸာယ္ရွိေအာင္
ဆီမီးထြန္းညိႇပူေဇာ္လို႔လဲ ရပါတယ္၊
အဓိကကေတာ့ အဓိပၸာယ္ရွိရွိနဲ႔
ၾကည္ႏူးမႈေလး ျဖစ္ေနဖို႔ပဲ မဟုတ္ပါလား....။
မိမိႏွလံုးသြင္းက ကုသိုလ္ကိုလည္း ျဖစ္ေစႏိုင္တယ္။
အကုသိုလ္ကိုလည္းျဖစ္ေစႏိုင္တယ္။
ေကာင္းတဲ့ႏွလံုးသြင္းမိရင္ ကုသိုလ္ျဖစ္သြားၿပီး၊
ႏွလံုးသြင္းမႈ မွားသြားရင္ မေကာင္းတဲ့
ႏွလံုးသြင္းမိရင္ေတာ့ အကုသိုလ္ျဖစ္မွာပါ။
သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ေန႔မွာ အားလံုး
အဓိပၸာယ္ရွိေသာ ဆီမီးပူေဇာ္မႈျဖင့္ ပူေဇာ္ႏိုင္ၾကပါေစ။။
Post>>>@Credit
Oct 17, 2018
ဆီမဖိပူေဇာ္လွူဒါန္းရျခင္းအက်ိုး
Oct 7, 2018
ပာဠိဘာသာ(စာလံုးဆင့္)ရြတ္ဖတ္နည္း
ပါဠိဘာသာ(စာလံုးဆင့္) ရြတ္ဖတ္နည္း
======================
ေရွးဦးစြာအကၡရာတို့ကိုသိထားရမည္။
အကၡရာ(၄၁)လံုး
အ အာ ဣ ဤ ဥ ဦ ဧ ျသ
က ခ ဂ ဃ င
စ ဆ ဇ ဈ ည
ဋ ဌ ဍ ဎ ဏ
တ ထ ဒ ဓ န
ပ ဖ ဗ ဘ မ
ယ ရ လ ဝ သ
ဟ ဠ အံ
သရ(၈)လံုး
အ အာ ဣ ဤ ဥ ဦ ဧ ျသ
ဗ်ဥ္း(၃၃)လံုး
က ခ ဂ ဃ င
စ ဆ ဇ ဈ ည
ဋ ဌ ဍ ဎ ဏ
တ ထ ဒ ဓ န
ပ ဖ ဗ ဘ မ
ယ ရ လ ဝ သ
ဟ ဠ အံ
သရ(၈)လံုး နွင့္ ဗ်ဥ္း (၃၃) လံုး ေပါင္းလွ်င္ အကၡရာ(၄၁) လံုးပင္ျဖစ္၏။
၁။ အကၡရာတစ္လံုးတည္းျဖစ္လွ်င္ (က.ဂ)အသတ္မ်ားသည္(အက္)ဟု အသံထြက္၏။
(အေပၚစာလံုးကို အသတ္ဟုမွတ္ထား၍ အသံမထြက္ရ၊ ေအာက္စာလံုးကိုသာ အသံထြက္ရမည္။)
စကၠ (စက္က)
ဝိတေကၠာ (ဝိတက္ေကာ)
မဂၢ (မက္ဂ)
သဂၢ (သက္ဂ)
၂။ အကၡရာတစ္လံုးတည္းျဖစ္လွ်င္ (စ.ဇ) အသတ္မ်ားသည္(အစ္) ဟု အသံထြက္၏။
ပစၥ (ပစ္စ)
သစၥ (သစ္စ)
အဇၨ (အစ္ဇ)
၃။ အကၡရာတစ္လံုးတည္းျဖစ္လွ်င္ (င.ဉ) အသတ္မ်ားသည္ (အင္) ဟု အသံထြက္၏။
အဂၤ (အင္ဂ)
အလကၤာ (အလင္ကာ)
မဂၤလာ (မင္ဂလာ)
ပဥၥ (ပင္စ)
အညမည (အင္ညမင္ည)
၄။ အကၡရာတစ္လံုးတည္းျဖစ္လွ်င္ (ဏ.န.မ.လ.) အသတ္ မ်ား သည္ (အန္) ဟု အသံထြက္၏။
က႑ (ကန္ဍ)
အနၲ (အန္တ)
ဓမၼ (ဓမ္မ)
ပလႅဂၤ (ပန္လင္ဂ)
၅။ အကၡရာတစ္လံုးတည္းျဖစ္လွ်င္ (ဋ.ဍ.တ.ဒ.ပ.ဗ.သ)အသတ္္္မ်ား သည္ (အတ္) ဟု အသံထြက္၏။
ဝ႗ (ဝတ္ဋ)
ဒေၯုာ (ဒတ္ေဎာ)
ကတၲု (ကတ္တု)
ဗဒၶ (ဗတ္ဓ)
ပဗၺတ (ပတ္ဗတ)
သေပၸါ (သပ္ေပါ)
ဒႆန (ဒတ္သန)
၆။ ဣ သရ နွင့္ ဥ သရ ပါရာ၌ (က.ဂ.ဇ.စ)တို့ကို(တ)သတ္အသံျဖင့္ဖတ္ရမည္။
ဘိကၡဳ (ဘိတ္ခု)
ဝိဇၨာ (ဝိတ္ဇာ)
ကိစၥ (ကိတ္စ)
သိကၡာ (သိတ္ခါ)
ဥဂၢ (အုတ္ဂ)
ဒုကၡ (ဒုတ္ခ)
ဥစၥာ (အုတ္စာ)
√√√မွတ္ခ်က္/√√√
============
ပါဠိ၌ ဗ်ဥ္း နွင့္ သရတဲြရာတြင္ ဣ သရသည္ ျမန္မာ၌လံုးႀကီးတင္၊
ဤ သရသည္ လံုးႀကီးတင္ဆံခတ္၊ ဥသရသည္ တစ္ေခ်ာင္းငင္၊ ဦသရသည္ နွစ္ေခ်ာင္းငင္၊
ျသ သရသည္ သေ၀ထိုး ေရးခ်၊ ဧ သရသည္ သေ၀ထိုး-ဟူ၍ အသီးသီးျဖစ္ၾက၏။
၇။ ဣ သရပါလွ်င္ (ဋ.ဍ.တ.ဒ.ပ.ဗ.သ) အသတ္မ်ားသည္ (အိတ္) ဟု အသံထြက္၏။
ကိဋ (ကိတ္ဌ)
ကိတၲ (ကိတ္တ)
ဣဒိၶ (အိတ္ဓိ)
သိပၸ (သိပ္ပ)
ကိဗၺိသ (ကိတ္ဗိသ)
ဒိႆတိ (ဒိတ္သတိ)
၈။ ဥ သရပါလွ်င္ (ဋ.ဍ.တ.ဒ.ပ.ဗ.သ) အသတ္မ်ားသည္ (အုတ္) ဟုအသံထြက္၏။
တု႒ိ (တုတ္ဌိ)
ဝုၯို (ဝုတ္ဎိ)
ပုတၲ (ပုတ္တ)
ဗုဒၶ (ဗုတ္ဓ)
ကုပၸ (ကုပ္ပ)
ဒုဗၺလ (ဒုတ္ဗလ)
ဒုႆ (ဒုတ္သ)
၉။ ဧ သရကို နငယ္ျဖင့္ သတ္လွ်င္ (အင္) ဟုအသံထြက္၏။
ဧႏၱဳ (အင္တု)
ေမနၲုဳ (မင္တု)
ေသနၲိ (သင္တိ)
၁ဝ။ ဧ သရကို နငယ္မွတစ္ပါး က်န္အသတ္မ်ားသည္ (အစ္) ဟု အသံထြက္၏။
ဧတၴ (အစ္ထ)
ေခတၲ (ခစ္တ)
ေမတၲ (မစ္တ)
ေပစၥ (ပစ္စ)
ေဇ႒ (ဇစ္ဌ)
ေဖဂၢဳ (ဖစ္ဂု)
၁၁။ ျသ သရပါလွ်င္ (က.ဂ.သ) အသတ္သည္(ေအာက္)ဟုအသံထြက္၏။
ျသကၠာက (ေအာက္ကာက)
ေမာကၡ (ေမာက္ခ)
ေယာဂၢ (ေယာက္ဂ)
ေဝါႆ (ေဝါက္သ)
၁၂။ ျသ သရပါလွ်င္ (ဉ.ဏ.န.မ) အသတ္မ်ားသည္ (အြန္) ဟုဝဆဲြ အသံျဖင့္ အသံထြက္ရမည္။
ေကာဥၥ (ကြန္စ)
ေကာ႑ည (ကြန္ဍင္ည)
ေသာဏၰ (သြန္ဏ)
ေဟာနၲဳ (ဟြန္တု)
ေသာမၼ (သြန္မ)
၁၃။ ျသ သရပါလွ်င္ (ဉ.ဏ.န.မ) အသတ္မ်ားမွတပါး က်န္အသတ္မ်ားကို
(အြတ္) ဟုဝဆဲြအသံျဖင့္ အသံထြက္ရမည္။
ပါေမာဇၨ (ပါမြတ္ဇ)
ေပါတၴက (ပြတ္ထက)
ေဖာ႒ဗၺ (ဖြတ္ဌပ္ဗ)
ေယာဗၺန (ယြတ္ဗန)
ေသာတၴိ (သြတ္ထိ)
၁၄။ ဤ သရပါလွ်င္ (င.ဉ.ဏ.န.မ) အသတ္မ်ားနွင့္ ေသးေသးတင္သည္
(အိန္) ဟုအသံထြက္ရမည္။
လိဂၤ (လိန္ဂ)
ကိဥၥိ (ကိန္စိ)
ဣနၵက (အိန္ဒက)
ဝိနၵတိ (ဝိန္ဒတိ)
ကႎ (ကိန္)
၁၅။ ဥ သရပါလွ်င္ (င.ဉ.ဏ.န.မ) အသတ္မ်ားသည္ (အုန္) ဟု အသံထြက္၏။
ဥဂၤ (အုန္ဂ)
ဘုဥၨ (ဘုန္ဇ)
ဥဏၰာယ (အုန္ဏာယ)
ကုနၲ (ကုန္တ)
ဘုမၼ (ဘုန္မ)
၁၆။ ဧ သရပါလွ်င္ (ဉ) အသတ္သည္ (အင္) ဟု အသံထြက္၏။
အာေနဥၨ (အာနင္ဇ)
၁၇။ ဣ သရ နွင့္ ဥ သရပါလွ်င္ (ယ.လ) အသတ္မ်ားကို (န) အသတ္ အသံျဖင့္ ဖတ္ရမည္။
ဘိေယ်ာ (ဘိန္ေယာ)
ေယဘုယ် (ေယဘုန္ယ)
ေဝပုလႅ (ေဝပုန္လ)
၁၈။ ''ဝ''ဗ်ဥ္း နွင့္ အျခားဗ်ဥ္း တဲြရာ၌ ထြက္ရမည့္အသံမ်ား
တ+ဝ=တြ (ကတြာ-ကတ္တဝါ)
ဒ+ဝ=သြ (ဒိသြာ-ဒိတ္သဝါ)
တ+ဝ=တြ (ဂေဟတြာ-ဂဟစ္တဝါ)
က်န္ေသာဗ်ဥ္းမ်ားတဲြရာ၌ ျမန္မာအသံအတိုင္းျဖစ္သည္။
၁၉။ ''ရ''ဗ်ဥ္း နွင့္ အျခားဗ်ဥ္း တဲြရာ၌ ထြက္ရမည့္အသံမ်ား
က+ရ=ျက (စျက-စက္ျက)
တ+ရ=ျတ (အျတ-အတ္တရ)
ဒ+ရ=ျဒ (ဣျနၵိယ-အိန္ဒရိယ)
ဗ+ရ=ျဗ (ျဗဟၼာ-ျဗန္မာ)
၂ဝ။ ''ဟ''ဗ်ဥ္း နွင့္ အျခားဗ်ဥ္းတဲြရာ၌ ထြက္ရမည့္အသံမ်ား
ဉ+ဟ=ဥွ (ပဥွ-ပင္ညွ)
ဏ+ဟ=ဏွ (ပုဗၺဏွ-ပုပ္ဗန္ဏွ)
န+ဟ=နွ (နွာန-နဟာန)
မ+ဟ=မွ (အမွ-အမ္မွ ၊ တုမွ-တုမ္မွ)
ယ+ဟ=ယွ (ပဂၢယွ-ပက္ကယ္ယွ)
ဝ+ဟ=ဝွာ (ဇိဝွါ-ဇိန္ဝွါ)
ဠ+ဟ=ဠွ (ရုဠီွ-ရံုလီွ)
မွတ္ရန္/ ဥွ.ဏွ.နွ.မွ.ယွ.ဠွ ပါဌ္ဆင့္မ်ား၌ ဥွ.ဏွ.နွ.မွ.ယွ.ဠွတို့သည္ တစ္လံုးတည္းသာျဖစ္ေသာ္လည္း နွစ္လံုးဆင့္ကဲ့သို့ျဖစ္၍ တစ္လံုးကို အသတ္သံ
ထြက္၍ တစ္လံုးကို ဟထိုးသံထြက္ရသည္။
ပါဠိ စာလံုးဆင့္ဖတ္နည္းလကၤာ
***********************
၁။ ႏွစ္လံုးဆင့္မွာ ၊ အထက္သာ ၊ သတ္ပါ ျမဲဧကန္။
၂။ သေဝလည္းထိုး ၊ တ-သတ္မ်ိဳး ၊ ဖတ္႐ိုး စသတ္သံ။
၃။ သေဝလည္းထိုး ၊ န-သတ္မ်ိဳး ၊ ဖတ္႐ိုး ငသတ္သံ။
၄။ သေဝေရးခ် ၊ သတ္ျမင္က ၊ မွတ္ၾက ဝ ဆြဲသံ ။
၅။ ဟထိုး ဝဆြဲ ၊ ရရစ္ ယပင္း ၊ေတြ႔လ်ွင္းက ၊ႏွစ္ဝတာဝန္ ၊ေက်ပြန္ေစရန္ ၊ အသံ အသတ္ ယူျမဲ မွတ္ ။
ဥပမာ ၁. သမႏၱာ = သမန္တာ
စကၠဝါေဠသု = စက္ကဝါ ေဠသု
သဒၶမၼံ = သဒ္ဓမ္မံ
ဥပမာ ၂. ေမတၱာ = မစ္တာ
ေခတၱာရာ = ခစ္တာရာ
ေသတၱာ = ေသတ္တာ ( သစ္တာ ဟုဖတ္)
ဥပမာ ၃. ပူေရနၱံ = ပူေရန္တံ ( ပူရင္တံ ) ဟုဖတ္
သေမနၱဳ = သေမန္တု ( သမင္တု )
ဥပမာ ၄. ေသာတၳနာ = ေသာတ္ထာနံ ( သြတ္ထာနံ )
ေဟာနၱဳ = ေဟာန္တု ( ဟြန္တု )
ဥပမာ ၅. အမွ = အမ္မွ
တုမွ = တုမ္မွ
သက် = သက္က်
ဝါက် = ဝက္က်
စၾကာ = စက္ၾကာ
အၾတာ = အတ္ၾတာ
ကတြာ = ကတ္တဝါ
ဒတြာ = ဒတ္တဝါ
{ပါဠိစာဖတ္နည္း
Pali Reading Method
ေဒၚခင္လွတင္
Daw Khin Hla Tin}
[Unicode]
ပါဠိဘာသာ(စာလုံးဆင့်) ရွတ်ဖတ်နည်း
============================
.
ရှေးဦးစွာအက္ခရာတို့ကိုသိထားရမည်.။
အက္ခရာ(၄၁)လုံး
အ အာ ဣ ဤ ဥ ဦ ဧ သြ
က ခ ဂ ဃ င
စ ဆ ဇ ဈ ည
ဋ ဌ ဍ ဎ ဏ
တ ထ ဒ ဓ န
ပ ဖ ဗ ဘ မ
ယ ရ လ ဝ သ
ဟ ဠ အံ
သရ(၈)လုံး
အ အာ ဣ ဤ ဥ ဦ ဧ သြ
ဗျဉ်း(၃၃)လုံး
က ခ ဂ ဃ င
စ ဆ ဇ ဈ ည
ဋ ဌ ဍ ဎ ဏ
တ ထ ဒ ဓ န
ပ ဖ ဗ ဘ မ
ယ ရ လ ဝ သ
ဟ ဠ အံ
သရ(၈)လုံး နှင့် ဗျဉ်း (၃၃) လုံး ပေါင်းလျှင် အက္ခရာ(၄၁) လုံးပင်ဖြစ်၏။
၁။ အက္ခရာတစ်လုံးတည်းဖြစ်လျှင် (က.ဂ)အသတ်များသည်(အက်)ဟု အသံထွက်၏။
(အပေါ်စာလုံးကို အသတ်ဟုမှတ်ထား၍ အသံမထွက်ရ၊ အောက်စာလုံးကိုသာ အသံထွက်ရမည်။)
စက္က (စက်က)
ဝိတက္ကော (ဝိတက်ကော)
မဂ္ဂ (မက်ဂ)
သဂ္ဂ (သက်ဂ)
၂။ အက္ခရာတစ်လုံးတည်းဖြစ်လျှင် (စ.ဇ) အသတ်များသည်(အစ်) ဟု အသံထွက်၏။
ပစ္စ (ပစ်စ)
သစ္စ (သစ်စ)
အဇ္ဇ (အစ်ဇ)
၃။ အက္ခရာတစ်လုံးတည်းဖြစ်လျှင် (င.ဉ) အသတ်များသည် (အင်) ဟု အသံထွက်၏။
အင်္ဂ (အင်ဂ)
အလင်္ကာ (အလင်ကာ)
မင်္ဂလာ (မင်ဂလာ)
ပဉ္စ (ပင်စ)
အညမည (အင်ညမင်ည)
၄။ အက္ခရာတစ်လုံးတည်းဖြစ်လျှင် (ဏ.န.မ.လ.) အသတ် များ သည် (အန်) ဟု အသံထွက်၏။
ကဏ္ဍ (ကန်ဍ)
အန္တ (အန်တ)
ဓမ္မ (ဓမ်မ)
ပလ္လင်္ဂ (ပန်လင်ဂ)
၅။ အက္ခရာတစ်လုံးတည်းဖြစ်လျှင် (ဋ.ဍ.တ.ဒ.ပ.ဗ.သ)အသတ်််များ သည် (အတ်) ဟု အသံထွက်၏။
ဝဋ္ဋ (ဝတ်ဋ)
ဒဍ္ဍော (ဒတ်ဎော)
ကတ္တု (ကတ်တု)
ဗဒ္ဓ (ဗတ်ဓ)
ပဗ္ဗတ (ပတ်ဗတ)
သပ္ပော (သပ်ပေါ)
ဒဿန (ဒတ်သန)
၆။ ဣ သရ နှင့် ဥ သရ ပါရာ၌ (က.ဂ.ဇ.စ)တို့ကို(တ)သတ်အသံဖြင့်ဖတ်ရမည်။
ဘိက္ခု (ဘိတ်ခု)
ဝိဇ္ဇာ (ဝိတ်ဇာ)
ကိစ္စ (ကိတ်စ)
သိက္ခာ (သိတ်ခါ)
ဥဂ္ဂ (အုတ်ဂ)
ဒုက္ခ (ဒုတ်ခ)
ဥစ္စာ (အုတ်စာ)
√√√မှတ်ချက်/√√√
ပါဠိ၌ ဗျဉ်း နှင့် သရတွဲရာတွင် ဣ သရသည် မြန်မာ၌လုံးကြီးတင်၊
ဤ သရသည် လုံးကြီးတင်ဆံခတ်၊ ဥသရသည် တစ်ချောင်းငင်၊ ဦသရသည် နှစ်ချောင်းငင်၊
သြ သရသည် သေ၀ထိုး ရေးချ၊ ဧ သရသည် သေ၀ထိုး-ဟူ၍ အသီးသီးဖြစ်ကြ၏။
၇။ ဣ သရပါလျှင် (ဋ.ဍ.တ.ဒ.ပ.ဗ.သ) အသတ်များသည် (အိတ်) ဟု အသံထွက်၏။
ကိဋ (ကိတ်ဌ)
ကိတ္တ (ကိတ်တ)
ဣဒ္ဓိ (အိတ်ဓိ)
သိပ္ပ (သိပ်ပ)
ကိဗ္ဗိသ (ကိတ်ဗိသ)
ဒိဿတိ (ဒိတ်သတိ)
၈။ ဥ သရပါလျှင် (ဋ.ဍ.တ.ဒ.ပ.ဗ.သ) အသတ်များသည် (အုတ်) ဟုအသံထွက်၏။
တုဋ္ဌိ (တုတ်ဌိ)
ဝုဍ္ဎို (ဝုတ်ဎိ)
ပုတ္တ (ပုတ်တ)
ဗုဒ္ဓ (ဗုတ်ဓ)
ကုပ္ပ (ကုပ်ပ)
ဒုဗ္ဗလ (ဒုတ်ဗလ)
ဒုဿ (ဒုတ်သ)
၉။ ဧ သရကို နငယ်ဖြင့် သတ်လျှင် (အင်) ဟုအသံထွက်၏။
ဧန္တု (အင်တု)
မေန္တု (မင်တု)
သေန္တိ (သင်တိ)
၁ဝ။ ဧ သရကို နငယ်မှတစ်ပါး ကျန်အသတ်များသည် (အစ်) ဟု အသံထွက်၏။
ဧတၴ (အစ်ထ)
ခေတ္တ (ခစ်တ)
မေတ္တ (မစ်တ)
ပေစ္စ (ပစ်စ)
ဇေဋ္ဌ (ဇစ်ဌ)
ဖေဂ္ဂု (ဖစ်ဂု)
၁၁။ သြ သရပါလျှင် (က.ဂ.သ) အသတ်သည်(အောက်)ဟုအသံထွက်၏။
သြက္ကာက (အောက်ကာက)
မောက္ခ (မောက်ခ)
ယောဂ္ဂ (ယောက်ဂ)
ဝေါဿ (ဝေါက်သ)
၁၂။ သြ သရပါလျှင် (ဉ.ဏ.န.မ) အသတ်များသည် (အွန်) ဟုဝဆွဲ အသံဖြင့် အသံထွက်ရမည်။
ကောဉ္စ (ကွန်စ)
ကောဏ္ဍည (ကွန်ဍင်ည)
သောဏ္ဏ (သွန်ဏ)
ဟောန္တု (ဟွန်တု)
သောမ္မ (သွန်မ)
၁၃။ သြ သရပါလျှင် (ဉ.ဏ.န.မ) အသတ်များမှတပါး ကျန်အသတ်များကို
(အွတ်) ဟုဝဆွဲအသံဖြင့် အသံထွက်ရမည်။
ပါမောဇ္ဇ (ပါမွတ်ဇ)
ပေါတၴက (ပွတ်ထက)
ဖောဋ္ဌဗ္ဗ (ဖွတ်ဌပ်ဗ)
ယောဗ္ဗန (ယွတ်ဗန)
သောတၴိ (သွတ်ထိ)
၁၄။ ဤ သရပါလျှင် (င.ဉ.ဏ.န.မ) အသတ်များနှင့် သေးသေးတင်သည်
(အိန်) ဟုအသံထွက်ရမည်။
လိင်္ဂ (လိန်ဂ)
ကိဉ္စိ (ကိန်စိ)
ဣန္ဒက (အိန်ဒက)
ဝိန္ဒတိ (ဝိန်ဒတိ)
ကိံ (ကိန်)
၁၅။ ဥ သရပါလျှင် (င.ဉ.ဏ.န.မ) အသတ်များသည် (အုန်) ဟု အသံထွက်၏။
ဥင်္ဂ (အုန်ဂ)
ဘုဉ္ဇ (ဘုန်ဇ)
ဥဏ္ဏာယ (အုန်ဏာယ)
ကုန္တ (ကုန်တ)
ဘုမ္မ (ဘုန်မ)
၁၆။ ဧ သရပါလျှင် (ဉ) အသတ်သည် (အင်) ဟု အသံထွက်၏။
အာနေဉ္ဇ (အာနင်ဇ)
၁၇။ ဣ သရ နှင့် ဥ သရပါလျှင် (ယ.လ) အသတ်များကို (န) အသတ် အသံဖြင့် ဖတ်ရမည်။
ဘိယျော (ဘိန်ယော)
ယေဘုယျ (ယေဘုန်ယ)
ဝေပုလ္လ (ဝေပုန်လ)
၁၈။ ''ဝ''ဗျဉ်း နှင့် အခြားဗျဉ်း တွဲရာ၌ ထွက်ရမည့်အသံများ
တ+ဝ=တွ (ကတွာ-ကတ်တဝါ)
ဒ+ဝ=သွ (ဒိသွာ-ဒိတ်သဝါ)
တ+ဝ=တွ (ဂဟေတွာ-ဂဟစ်တဝါ)
ကျန်သောဗျဉ်းများတွဲရာ၌ မြန်မာအသံအတိုင်းဖြစ်သည်။
၁၉။ ''ရ''ဗျဉ်း နှင့် အခြားဗျဉ်း တွဲရာ၌ ထွက်ရမည့်အသံများ
က+ရ=ကြ (စကြ-စက်ကြ)
တ+ရ=တြ (အတြ-အတ်တရ)
ဒ+ရ=ဒြ (ဣန္ဒြိယ-အိန်ဒရိယ)
ဗ+ရ=ဗြ (ဗြဟ္မာ-ဗြန်မာ)
၂ဝ။ ''ဟ''ဗျဉ်း နှင့် အခြားဗျဉ်းတွဲရာ၌ ထွက်ရမည့်အသံများ
ဉ+ဟ=ဥှ (ပဥှ-ပင်ညှ)
ဏ+ဟ=ဏှ (ပုဗ္ဗဏှ-ပုပ်ဗန်ဏှ)
န+ဟ=နှ (နှာန-နဟာန)
မ+ဟ=မှ (အမှ-အမ်မှ ၊ တုမှ-တုမ်မှ)
ယ+ဟ=ယှ (ပဂ္ဂယှ-ပက်ကယ်ယှ)
ဝ+ဟ=ဝှာ (ဇိဝှါ-ဇိန်ဝှါ)
ဠ+ဟ=ဠှ (ရုဠှီ-ရုံလှီ)
မှတ်ရန်/ ဥှ.ဏှ.နှ.မှ.ယှ.ဠှ ပါဌ်ဆင့်များ၌ ဥှ.ဏှ.နှ.မှ.ယှ.ဠှတို့သည် တစ်လုံးတည်းသာဖြစ်သော်လည်း နှစ်လုံးဆင့်ကဲ့သို့ဖြစ်၍ တစ်လုံးကို အသတ်သံ
ထွက်၍ တစ်လုံးကို ဟထိုးသံထွက်ရသည်။
ပါဠိဘာသာ (စာလုံးဆင့်)ဖတ်နည်းလင်္ကာ
====================
၁။ နှစ်လုံးဆင့်မှာ ၊ အထက်သာ ၊ သတ်ပါ မြဲဧကန်။
၂။ သဝေလည်းထိုး ၊ တ-သတ်မျိုး ၊ ဖတ်ရိုး စသတ်သံ။
၃။ သဝေလည်းထိုး ၊ န-သတ်မျိုး ၊ ဖတ်ရိုး ငသတ်သံ။
၄။ သဝေရေးချ ၊ သတ်မြင်က ၊ မှတ်ကြ ဝ ဆွဲသံ ။
၅။ ဟထိုး ဝဆွဲ ၊ ရရစ် ယပင်း ၊တွေ့လျှင်းက ၊နှစ်ဝတာဝန် ၊ကျေပွန်စေရန် ၊ အသံ အသတ် ယူမြဲ မှတ် ။
ဥပမာ ၁. သမန္တာ = သမန်တာ
စက္ကဝါဠေသု = စက်ကဝါ ဠေသု
သဒ္ဓမ္မံ = သဒ်ဓမ်မံ
ဥပမာ ၂. မေတ္တာ = မစ်တာ
ခေတ္တာရာ = ခစ်တာရာ
သေတ္တာ = သေတ်တာ ( သစ်တာ ဟုဖတ်)
ဥပမာ ၃. ပူရေန္တံ = ပူရေန်တံ ( ပူရင်တံ ) ဟုဖတ်
သမေန္တု = သမေန်တု ( သမင်တု )
ဥပမာ ၄. သောတၳနာ = သောတ်ထာနံ ( သွတ်ထာနံ )
ဟောန္တု = ဟောန်တု ( ဟွန်တု )
ဥပမာ ၅. အမှ = အမ်မှ
တုမှ = တုမ်မှ
သကျ = သက်ကျ
ဝါကျ = ဝက်ကျ
စကြာ = စက်ကြာ
အတြာ = အတ်တြာ
ကတွာ = ကတ်တဝါ
ဒတွာ = ဒတ်တဝါ
Credit>>op facebook စာမ်ာက္နွာမွ
@thotuzana
Oct 6, 2018
"မိဘကိုလုပ္ေကြ်းသူ ေက်းမင္း"
"မိဘကိုလုပ္ေကြ်းသူ ေက်းမင္း"
=================
ရာဇၿဂိဳဟ္ျပည္ဝယ္ မာဂဓမင္း မင္းျပဳခ်ိန္အခါ ဘုရားေလာင္းေက်းမင္းသည္ ေက်းအေပါင္း ျခံရံလ်က္ ေကသီယေဂါတၱ အမည္ရေသာ ပုဏၰားတစ္ဦး၏ လယ္ေျမအနီး ေတာင္ေပၚေနရာ လက္ပံေတာႀကီးထဲတြင္ မိဘႏွစ္ပါးကို အဓိပတိထား၍ လုပ္ကိုင္ေကြ်းေမြးၿပီး ေနထိုင္ပါတယ္။
တစ္ေန႔ ေက်းမင္းႏွင့္ သူ႕ပရိသတ္အေပါင္းသည္ ပုဏၰား၏လယ္မွ မွည့္ဝင္းေနေသာ သေလးစပါးကို သြားေရာက္စားေသာက္ၾကၿပီး၍, အျပန္ခရီးမွာ ေက်းမင္းဟာ ထသေလးႏွံ႔တို႔ကို ကိုက္ခီ်ၿပီးယူလာခဲ႔ပါတယ္။
ေနာက္ရက္မ်ားမွာလည္း ေက်းမင္းဟာ ေက်းပရိသတ္မ်ားနဲ႔ စားေသာက္ၿပီး အျပန္ခရီးမွာ ေရွ႕ကအျပဳအမူအတိုင္း ျပဳမူၿပီး ျပန္သန္းသြားတာကို လယ္ေစာင့္ စာရင္းငွားျမင္ၿပီး ထိုအေၾကာင္းအရာကို လယ္ပိုင္ပုဏၰားႀကီးအား ေျပာၾကားရာ.. ပုဏၰားႀကီးက ေက်းသားအားလံုးထဲမွ သေလးႏွံကို ကိုက္ခီ်ယူသြားေလ့ရွိတဲ႔ ေက်းမင္းကိုပဲ ျမင္းၿမီးေက်ာ့ကြင္းနဲ႔ ေထာင္ဖမ္းရန္ အမိန္႔ေပးလိုက္ပါတယ္။
စာရင္းငွားလည္း ပုဏၰားႀကီးေစခိုင္းတဲ႔အတိုင္း ေထာင္ဖမ္းရာ ေက်းမင္းကိုမိၿပီး ပုဏၰားႀကီးထံယူလာခဲဲ့ေလ၏။ ပုဏၰားသည္ ေက်းမင္းကို ျမင္လွ်င္ျမင္ခ်င္း သားသမီးကဲ့သို႔ ခ်စ္ခင္စိတ္ ျဖစ္ေပၚလာပါတယ္။ ပုဏၰားက ေက်းမင္းကို “ အသင္ ေက်းမင္း၊ သေလး စပါးႏွံမ်ားကို စားရံုမွ်သာ မဟုတ္ဘဲ၊ ဘာေၾကာင့္ ကိုက္ခ်ီ ယူ
ေဆာင္သြားပါသလဲ၊ ကၽြႏ္ုပ္သည္ သင္၏ရန္ဖက္ ျဖစ္လို႔ပါလား၊ သို႔မဟုတ္က သင္၏အိမ္မွာ ၀မ္းဗိုက္အ
ပို ရွိေနေသးလို႔ပါလား၊ ဒါမွမဟုတ္ သိုေလွာင္ထားစရာ စပါးက်ီ ရွိလို႔ပါလား၊ ” ဟု ေမးေလ၏။
ထိုအခါ ေက်းမင္းက "မိမိသည္ ေႂကြးၿမီေဟာင္းမ်ားကို ေပးဆပ္၍, ေႂကြးၿမီသစ္မ်ားကို ေပးေနသူျဖစ္ေၾကာင္း၊ ထိုမွ်သာမက လက္ပံေတာ၌ ေရႊအိုးမ်ားလည္း ျမႇဳပ္ႏွံထားပါေၾကာင္း ေျပာျပရာ…ပုဏၰားႀကီးက ယင္းစကားမ်ား၏ အဓိပၸာယ္ကို ရွင္းျပေပးပါရန္ ေတာင္းဆိုသည့္အခါ...
ေက်းမင္းက.."ပုဏၰား၊ သားသမီးငယ္မ်ားအား ရွာေဖြေကြ်းေမြးျခင္းမွာ ေႂကြးၿမီသစ္ခ်ေပးျခင္း ျဖစ္၏။ ေႂကြးၿမီေဟာင္းမ်ား ေပးဆပ္ျခင္းမွာ အရြယ္လြန္ၿပီးေသာ မိဘႏွစ္ပါး အဘိုးအဖြားမ်ားအား ရွာေဖြေကြ်းေမြးျခင္းျဖစ္ၿပီး၊ ကုသိုလ္ပြားလို၍ အျခားေသာ ေက်းသားအိုႀကီးမ်ားအား ရွာေဖြေကြ်းေမြးေနျခင္းကို ေရြအိုးျမႇဳပ္ႏွံသည္ဟု ဆိုျခင္းျဖစ္သည္" ဟူ၍ ရွင္းျပေလရာ ပုဏၰားႀကီးသည္ အလြန္ႏွစ္ေထာင္း ဝမ္းေျမာက္အားရစြာျဖင့္ ေက်းမင္းအား အေႏွာင္အဖဲြ႕မွ ေျဖလႊတ္ေပးၿပီး မိမိ၏ လယ္ခြင္၌ အလိုရွိတိုင္း လာေရာက္စားေသာက္ပါရန္ ဖိတ္ေခၚလွဴဒါန္းေလသည္။
သို႔ရာတြင္ ေက်းမင္းက ရွစ္ပယ္ေသာ လယ္ေျမကိုသာ လက္ခံ၍ မိဘမ်ားထံ ျပန္လာၿပီး အသက္ထက္ဆံုး ျပဳစုလုပ္ေကြ်း ေနထိုင္သြားေလသည္။
ဤဝတၳဳ၌ ေက်းမင္းသည္ မိဘမ်ားတြင္သာမက အဘိုးအဖြား သားသမီး သက္ရြယ္ႀကီးရင့္ၾကၿပီျဖစ္ေသာ အျခားေသာ သက္ႀကီးရြယ္အိုမ်ားကိုပါ လုပ္ကိုင္ေကြ်းေမြး ျပဳစုသြားသည္ကိုေထာက္၍, အားလံုးေသာ သူေတာ္ေကာင္းတို႔သည္လည္း ဘုရားေလာင္းေက်းမင္း ဥပမာအတိုင္း စံနမူနာယူ၍ မိမိတို႔၏ မိဘ, ဘိုးဘြား သားသမီး ဇနီး မယား သက္ႀကီးရြယ္အိုသူတို႔အား ျပဳစုလုပ္ေကြ်းနိုင္ၾကသူမ်ား ျဖစ္ၾကပါေစ။
(၅၅၀-သာလိေကဒါရဇာတ္)